لطفا به نکات زیر در هنگام خرید دانلود فایل پاورپوینت همراه با سيدالشهدا (از مدينه تا كربلا) توجه فرمایید.

1-در این مطلب، متن اسلاید های اولیه دانلود فایل پاورپوینت همراه با سيدالشهدا (از مدينه تا كربلا) قرار داده شده است 2-به علت اینکه امکان درج تصاویر استفاده شده در پاورپوینت وجود ندارد،در صورتی که مایل به دریافت  تصاویری از ان قبل از خرید هستید، می توانید با پشتیبانی تماس حاصل فرمایید 3-پس از پرداخت هزینه ، حداکثر طی 4 ساعت پاورپوینت خرید شده ، به ادرس ایمیل شما ارسال خواهد شد 4-در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل اسلاید ها میباشد ودر فایل اصلی این پاورپوینت،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد 5-در صورتی که اسلاید ها داری جدول و یا عکس باشند در متون زیر قرار نخواهند گرفت

 

اسلاید ۱ :

همراه با سيدالشهدا (از مدينه تا كربلا)

  • فلسفه قيام ابي عبدالله الحسين (ع) را در سخنان آن حضرت، در آغاز حركت از مدينه و موضع‌گيري‌هاي ايشان در برابر حوادثي كه در منزلگاه‌هاي ميان راه روي داده است، مي‌توان يافت.
  • نام منزلگاه‌ها و مسير تقريبي حركت امام حسين (ع) از مدينه تا كربلا، با اهداف و ديدگاه‌هاي آن حضرت و مختصري از وضعيت سياسي و اجتماعي آن عصر را می آوريم.

اسلاید ۲ :

مدينه

زمان: نيمه دوم ماه رجب سال ۶۰ هجري

  • حاكم وقت مدينه (وليد بن عتبه) پس از مرگ معاويه دستور يافت تا از امام حسين (ع) براي يزيد بيعت بگيرد. حضرت فرمود: «…يزيد مردي است شرابخوار و فاسق كه به ناحق خون مي‌ريزد و اشاعه دهنده فساد است و دستش به خون افراد بي‌گناه آلوده گرديده و شخصيتي همچون من با چنين مرد فاسدي بيعت نمي‌كند».
  • وقتي كه مروان بن حكم بيعت با يزيد را از حضرت درخواست كرد امام (ع) فرمود: اي دشمن خدا! دور شو، من از رسول خدا شنيدم كه فرمود: «خلافت بر فرزندان ابوسفيان حرام است و اگر معاويه را بر فراز منبر من ديديد، او را بكشيد». و امت او چنين ديدند و عمل نكردند و اينك خداوند آنان را به يزيد فاسق گرفتار كرده است.
  • امام (ع) در شب ۲۸ رجب سال ۶۰ هجري همراه با بيشتر خاندان خويش و بعضي ياران، پس از وداع با جدش پيامبر (ص) از مدينه به طرف مكه حركت كرد.

    امام حسين هدف خروج از مدينه را در وصيتنامه‌اش چنين بيان مي‌كند:

    و جز اين نيست كه براي اصلاح در ميان امت جدم خارج شدم. مي‌خواهم امر به معروف و نهي از منكر كرده و به راه و روش جدم (رسول خدا) و پدرم علي (ع) رفتار نمايم.

اسلاید ۳ :

مكه

زمان: از ۳ شعبان تا ۸ ذي الحجه ۶۰ هجري

  • امام (ع) در سوم شعبان به مكه رسيد و در خانه عباس بن عبدالمطلب سكني گزيد. مردم مكه و زائران خانه خدا كه از اطراف آمده بودند، به ديدار حضرت شرفياب مي‌شدند.
  • امام (ع) پس از رسيدن دوازده هزار نامه از جانب كوفيان، مسلم بن عقيل را در روز ۱۵ رمضان به عنوان نماينده خويش به سوي كوفه فرستاد.
  • امام (ع) طي نامه‌هايي به مردم بصره و كوفه، سزاوارترين مردم براي خلاقت و امام را اهل بيت (ع) معرفي كرد و…
  • حضرت با رسيدن نامه مسلم بن عقيل مبني بر بيعت مردم كوفه با وي و از سوي ديگر براي حفظ حرمت خانه خدا ـ كه تصميم بر قتل آن حضرت، در آن جاگرفته بودند ـ حج را به عمره تبديل كرد و در هشتم ذي الحجه به رغم مخالفت بسياري از دوستان، به سوي عراق روانه شد.

    قسمتي از آخرين سخنراني‌هاي حضرت در مكه:

    ما اهل بيت به رضاي خدا راضي و خشنوديم… هر كس مي‌خواهد در راه ما جانبازي كند و خون خويش را در راه لقاي پروردگار نثار نمايد، آماده حركت با ما باشد.

اسلاید ۴ :

صفاح

زمان: چهارشنبه ۹ ذي الحجه ۶۰ هجري

  • فرزدق شاعر كه عازم مكه بود در «صفاح» با حضرت ملاقات كرد و در جواب حضرت كه از احوال مردم عراق جويا شده بود؛ گفت: «دلهاي مردم با توست وليكن شمشيرشان با بني اميه است.»

    سخن امام حسين (ع) خطاب به فرزدق در اين منزلگاه:

    اگر پيش آمدها طبق مراد باشد، خدا را بر نعمتهايش شكر گوييم. اگر پيش آمدها بر وفق مراد نبود آن كس كه نيتش حق و تقوا بر دلش حكومت مي‌كند، از مسير صحيح خارج نشود و ضرر نخواهد كرد.

اسلاید ۵ :

ذات عرق

زمان: دوشنبه ۱۴ ذي الحجه ۶۰ هجري

  • حضرت در اين منزلگاه به «بشر بن غالب» رسيده و از اوضاع و احوال كوفه پرسيدند؛ وي گفت: «شمشيرها خدمت بني اميه و دلها با توست.» حضرت او را تصديق كرد.

    قسمتي از نامه حضرت به «عمروبن سعيد» در اين منزلگاه :

    بهترين امان، امان خداوند است. از خداوند، ترس از او را در دنيا خواهانيم تا در قيامت به ما امان بخشد.

اسلاید ۶ :

حاجر

زمان: سه‌شنبه ۱۵ ذي الحجه ۶۰ هجري

  • حضرت نامه‌اي را براي تعدادي از مردم كوفه توسط «قيس بن مسهر» فرستاد و چنين نوشت: «نامه مسلم بن عقيل كه حاكي از اجتماع شما در كمك و طلب حق ما بود به من رسيد خداوند به خاطر نصرت و ياريتان پاداش بزرگي نصيبتان كند… هنگامي كه فرستاده من (قيس) بر شما وارد شد در كارتان محكم و كوشا باشيد، من همين روزها به شما مي‌رسم.»«قيس» را در ميان راه دستگير كردند. او رابه شهادت رساندند.

    از سخنان امام حسين (ع) در بين راه مكه تا كربلا:

    من مرگ را جز سعادت نمي‌بينم و زندگي با ستمگران را جز ننگ نمي‌دانم.

اسلاید ۷ :

خُزَيميّه

زمان: جمعه ۱۸ ذي الحجه ۶۰ هجري

  • حضرت و همراهان يك روز و يك شب در اين منزلگاه توقف كردند. عده‌اي پيوستن «زهير بن قين» به حسين (ع) را در اين منزلگاه گفته‌اند.

    امام حسين (ع) خطاب به زينب كبري (س) در اين منزلگاه مي‌فرمايد:

     

    خواهرم! آنچه اراده و مشيت خدا بدان تعلق گرفته، همان خواهد شد.

اسلاید ۸ :

زرُود

زمان: دوشنبه ۲۱ ذي الحجه ۶۰ هجري

  • «زهير بن قين» ازمراسم حج به كوفه باز مي‌گشت. آمدن در يك محل بود. در اين منزلگاه با حسين (ع) فرود آمد. حضرت زهير را به خيمه‌اش دعوت كرد، «زهير» به سوي حضرت رفت، هنگام مراجعت از خيمه آن حضرت، آثار خوشحالي از چهره‌اش نمايان شد و به همراهان گفت: «من به حسين ملحق خواهم شد، هر كس ميل دارد در ياري فرزند پيامبر شركت كند، با ما بيايد و هر كس با ما نيست با او وداع مي‌كنم».

    امام حسين(ع) پس از شهادت زهير فرمود:

    اي زهير! خدا تو را از لطف و رحمت خويش دور مدارد و قاتلان تو را همانند لعنت شدگان مسخ شده به بوزينه وخوك (از قوم بني اسرائيل) لعنت نمايد.

اسلاید ۹ :

ثعْلبيّه

زمان: سه‌شنبه ۲۲ ذي الحجه ۶۰ هجري

  • حضرت، شبانه وارد اين منزلگاه شد و خبر شهادت «مسلم بن عقيل» و «هاني بن عروه» را به وي دادند.حضرت اشك به صورتش جاري شد و همراهان نيز گريه كردند.امام حسين (ع) با يارانش اتمام حجت كرد. گروهي كه به طمع مال و مقام دنيا با امام آمده بودند، پس از اين خبر، از حضرت جدا شدند.

    سخن امام حسين(ع) با مردي از اهل كوفه دراين منزلگاه:

    به خدا سوگند كه اگر تو را در مدينه ملاقات مي‌كردم، اثر جبرئيل را در خانه ما، و نزول او براي وحي به جدم را به تو نشان مي‌دادم. اي برادر! عموم مردم دانش را از ما برگرفتند…

اسلاید ۱۰ :

زُباله

زمان: چهارشنبه ۲۳ ذي الحجه ۶۰ هجري

  • حضرت (ع) خبر شهادت عبدالله بن بقطر را در اين منزلگاه به يارانش داد. سپس فرمود: «شيعيان كوفه ما را بي يار و ياور گذاشته‌اند. هر كس از شما بخواهد، مي‌تواند باز گردد و از سوي ما حقي بر گردنش نيست». امام حسين (ع) عبدالله بن بقطر را به سوي مسلم فرستاده بود که در ميان راه دستگير کردند

    مردي از آيه «يوم ندعوا كل اناس بامامهم» پرسيده بود،

     امام حسين(ع) در جواب فرمود:

    پيشوايي مردم را به راه راست هدايت كرد و گروهي اجابت كردند، و پيشوايي مردم را به گمراهي دعوت كرد و گروهي اجابت كردند. گروه اول در بهشت و گروه دوم در دوزخ خواهند بود.