دانلود مقاله پیشرفت هایی در کاهش آسیب میوه ها و سبزیجات در طول انجماد

word قابل ویرایش
47 صفحه
5700 تومان

. مقدمه
یکی از اهداف اصلی تحقیق روی آسیب در طول سرد کردن محصولات کشت شده یافتن روشهای موثر برای کاهش آسیب حاصل از سرد کردن است. محصولات تازه حساس به سرد کردن از فواید کلی نگهداری از طریق سرد کردن بهره مند نیستند و سریعاً اگر در یخچال نگهداری نشوند، نابود می شوند. اگر عمل سرد کردن در این بافتهای حساس افزایش داده شود و یا اگر ظهور علائم آسیب در طول سرد کردن به تاخیر بیفتد، در این صورت نگهداری کالاها در دماهای پایین تر برای کاهش میزان نابودی امکانپذیر است.

در طول ۵۰ سال گذشته گزارشات متعددی درباره تکنیکهای مختلفی که می تواند در طول دوره بعد از برداشت برای کاهش آسیب به کار رود منتشر شده است. این تکنیکها می تواند به صورت شرایط دمایی، گرما دادن متناوب، کنترل اتمسفر، کاربرد تنظیم کننده های رشد، دیگر مواد شیمیایی، مومیایی کردن و پوشش دهنده ها و بسته‌بندی طبقه بندی شود.

سه پیشرفت اول دستکاری و تعدیل شرایط محیطی است، در حالی که بقیه شامل درمان مستقیم کالاست. بعضی از این تکنیکها روی کالاهای خاص موثرتر هستند. روشهای پیشگیری و کاهش آسیب در طول سرد کردن در مقالات مروری که قبلاً ذکر شده است. با وجود این تکنیکهای جدید دائماً در حال گسترش هستند. این مقاله مروری بر تکنیکهای مختلف بعد از برداشت برای

کاهش آسیب در طول انجماد در خوشه های کشت های مختلف می باشد و آنها را جمع آوری می کند. همچنین برای کمک به خواننده و ارائه مطالب مورد علاقه اطلاعات بصورت جدول در آمده است. در یان جدولها، اجزاء مهم هر اقدام مانند دما، مدت شرطی کردن، دمای نگهداری، گرمای متناوب، مدت گرما دادن ودرجه حرارت و مقادیر CO2, O2 در نگهداری اتمسر کنترل شده، تنظیم کننده های رشد برای کاهش آسیب درطول سرد کردن آمده است.

خواننده هایی که به جزئیات بیشتر علاقه مند هستند (در مورد مکانیسمهای ممکن در کاهش آسیب در طول سرد کردن) به مطالعات پارکین و همکاران (۱۹۸۹)، وانگ (۱۹۸۹) ریسون و روت (۱۹۹۰) مراجعه کنند.
II. شرطی کردن دما
دمای پیش از نگهداری اثری مهم بر حساسیت محصولات در برابر آسیب حاصل از انجماد دارد.
جدول ۲-۱ خلاصه ای از دماها و زمانهایی که به کاهش آسیب در طول سرد کردن در خوشه های مختلف کمک می کند را نشان می دهد.

جدول ۲-۱: دما و مدت استفاده شده در عمل پیش شرطی کردن برای کاهش آسیب انجماد د

ر محصولات کشتی مختلف
محصول دمای پیش شرطی کردن
مدت پیش شرطی کردن دمای نگهداری
مرجع
خیارها ۱۸ ۱-۹ روز ۵ Hirose 1985
15 1 روز ۵/۶ Nakamura 1985
37 1 روز ۵ Hirose 1985
بادمجانها ۱۰ ۵ تا ۱۵ روز ۱ Abe, Chachin 1985

۱۵و۱۰ هر کدام یک روز ۵/۶ Nakamura 1985
گریپ فروت ۱۰ یا ۱۵
۱۷ ۷ روز
۶ روز ۰ یا ۱
۰ Hatton, Cubbedge
38 17 تا ۲۲ ساعت ۲ یا ۵/۴ Chalutz 1985
5/34 3 روز ۱۰ Brooks 1936
لیمو ترش ۵ یا ۱۵ ۷ روز ۰-۲ Houck 1990
21 3 روز ۱ McDonald 1986
لیمو ۷-۲۰ ۱ هفته ۵/۱ Spalding, Reedes 1983
انبه ۲۰و۱۵ ۱و۲ روز ۱۰ Thomas, Oke 1983
20 12 روز ۵ یا ۱۰ Thomas, Joshi 1988
خربزه درختی ۵/۱۲ ۴ روز ۲ Chen, Paull 1986
فلفل شیرین ۱۰ ۵ یا ۱۰ روز ۰ McColloch 1962
10 5 روز ۱،۴ یا ۷ Risse 1987
سیب زمینی شیرین ۳۲ ۱۰ روز ۷ Picha 1987
گوجه فرنگی ۸و۱۲ ۴ روز ۵ Maragoni 1990
36 تا ۴۰ ۳ روز ۲ Lurie, Klein 1991

هندوانه ۲۶ ۴ روز ۰ یا ۷ Picha 1986
کدوی زوچینی ۱۰ یا ۱۵ ۲ روز ۵/۲ یا ۵ Krames, Wang 1989

A. شرطی کردن دما
درجه حرارتی که میوه ها و سبزیجات دقیقاً قبل از عمل سرد کردن در تماس با آن قرار می گیرند به طور معنی داری به تحمل سرد کردن این محصولات تاثیر دارد. شرطی کردن در درجه حرارتهای کمی بالاتر از محدوده سرد کردن بحرانی تحمل محصولات را به سرد کردن در طول دمای نگهداریکم متعاقب را افزایش می دهد و ظهور نشانه های آسیب را به تاخیر می اندازد.

فلفلهای شیرین که در درجه حرارت زیر ۷ نگهداری می شوند گودیهای سطحی و پرزهای زائد روی پوست آنها ظاهر می شود. با وجود این فلفلهایی که در ۱۰ برای ۵ روز قبل از شروع نگهداری در ۱، ۴ یا ۷ شرطی شدند، کمتر در برابر سرد شدن آسیب دیدند.
گودی و فساد در کدوی تابستانی در درجه حرارت زیر ۱۰ اتفاق می افتد. شروع علائم آسیب در طول سرد کردن به تاخیر افتاد وقتی کدوها در ۱۰ یا ۱۵ برای دو روز قبل از نگهداری در ۵/۲ یا ۵ شرطی شدند.

خیارها نیز می توانند در ۱۵ یا ۱۸ قبل از نگهداری در ۵ یا ۵/۶ برای پیشگیری از آسیب سرد شدن شرطی شوند.
خربزه های درختی در برابر سرماخوردگی پوستی روی آنها ظاهر می شود. پیش شرطی کردن خربزه های درختی برای ۴ روز در ۵/۱۲ حساسیت به سرد کردن را کاهش می دهد.
فرایند سرد کردن در ۲/۲- ۱۰ مورد نیاز برای نگهداری لیمو و کریپ فورتها اغلب باعث آسیب در طول سرد کردن می شود. یکی از راههای کاهش وقوع آسیب در طول سرد کردن در زمان و بعد از فرآیند سرد کردن استفاده از شرطی کردن دمایی است. هاتون و کوبیدج فهمیدند که پیش شرطی کردن کریپ فروتها در ۱۰، ۱۵ یا ۱۶ برای ۷ روز می تواند باعث کاهش آسیب سرد کردن در ۰ یا ۸ شود.

چوآلتز نیز گزارش کرده اند که نگهداری گریپ فروتهای تازه چیده شده برای ۶ روز در ۱۷ قبل از آغاز فرایند سرد کردن باعث کاهش آسیب سرد کردن می شود. شرطی کردن دمایی نیز در بهبود آسیب سرد کردن دیگر مرکبات نیز موثر است.
لیموهای شرطی شده برای یک هفته در ۵ یا ۱۵ قبل از فرآیند سرد کردن در ۲/۲- ۰ آسیب سرد کردن کمتری از میوه‌های غیر شرطی شده در طول ۴ هفته نگهداری در ۱۰ بعد از فرآیند سرد کردن نشان دادند. لیموهایی که برای یک هفته در ۷- ۲۰ قبل از نگهداری در ۵/۱ برای دو هفته شرطی شدند نیز آسیب کمتری نشان دادند.
B. شرطی کردن دمایی دو مرحله ای

شرطی کردن دمایی دو مرحله از شرطی کردن دمایی یک مرحله ای موثرتر است. ناکامورا فهمید که بادمجانهایی که در ۱۵ برای ۱ یا ۲ روز و بدنبال آن ۱ روز دیگر در ۱۵ شرطی شدند گودیهای کمتری بعد از نگهداری در ۵/۶ برای ۷ روز در مقایسه با آنهایی که برای ۱ یا ۲ روز تنها در ۱۵ شرطی شده بودند از خود نشان دادند. توماس واکی گزارش کردند که انبه هایی در معرض شرطی شدن دمایی دو مرحله‌ای در ۱۵ و ۲۰ برای ۱و۲ رشوز به ترتیب قرار گرفتند مقاومت بیشتری در برابر نگهداری در ۱۰ برای مدت طولانی نشان دادند و در موقع رسیده شدن رنگ بهتر و کیفیت ارگانولپتیک بهتر داشتند.
گوجه فرنگی ها نیز می توانند به نحو تحسین بر انگیزی در درجه حرارت کم بوسیله تماس موفقیت آمیز برای ۴ روز در ۱۲ که بوسیله ۴ روز در ۸۰ و ۷ روز در ۵ دنبال می شود نگهداری شوند. کاهش به تدریج ۳ درجه دما در فاصله ۱۲ ساعت از ۲۱ به ۵ تولید حداقل آسیب سرد کردن را در موزها در مقایسه با دیگر فرآیندها از جمله کاهش ۵ هر ۲۴ ساعت، ۸ هر ۳۶ ساعت با یک تغییر تنها از ۲۱ به ۵٫
کاهش دو مرحله ای دما همچنین در پیشگیری از اختلال قلب سیاه موثر است و یک نشانه از آسیب سرد کردن در زمان نگهداری گلابی های چینی موثر بود. پیشنهاد شده بود که دمای نگهداری ابتدایی برای گلایی های داچ در ۱۰- ۲۰ برای ۱۰ تا ۱۵ روز حفظ شود. بنابراین دما باید به ۰ در میزان ۱ برای ۳ روز پایین آورده شود. این فرآیند پیش رونده انجماد گلابی های داچ را برای نگهداری سرد تشویق می‌کند و از توسعه اختلال قلب سیاه جلوگیری کند.

C. تغییرات فیزیولوژیکی القاء شده بوسیله شرطی کردن دما
به طور ظاهر شرطی کردن دمایی یک پاسخ تطبیقی در میوه جات و سبزیها در برابر فشار حاصل از سرد کردن ایجاد می کند. این تطابق به درجه حرارتهای پایین تر در نتیجه تعدیلهای فیزیولوژیکی متعدد القا شده بوسیله فرآیند شرطی کردن است. بسیاری از تغییرات بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی در گیاهان حساس به سرد کردن در ارتباط با شرطی کردن دمایی و یا عملیات سخت کردن است برای مثال اسکوانی و آلدئیدهای بلند زنجیره در گریپ فروت در طول شرطی کردن دما افزایش می یابد.
افزایش شکر نشاسته و کاهش در RNA، پرتئین و فسفات محلول لیپید در گیاها

ن کتان در زمان تماس به ۱۵ برای ۲ روز. شرطی کردن دمایی گیاهان سرزمینهای پست استوایی را در برابر دست دادن محتوی کلروفیل ۲ حفظ می کند و باعث حفظ فعالیت ریبولوز ۱و۵ بیوفسفات کربوکسیلاز در طول فشار انجماد می شود.
انجماد باعث تخریب لیپیدها در میوه خیار، خیارهای بذری و گوجه فرنگی می‌شود. از دست دادن چربی با شرطی کردن دمایی کاهش می یابد. کدوهای سوزوکی که در ۱۵ برای ۲ روز شرطی شدند سطوح بالاتری از فسفولیپیدهای فسفاتیدیل کولین، فسفاتیدیل اتانول آمین، فسفاتیدیل گلسیرول و فسفاتیدیل اینوزیتول و گالاکتو لیپیدی مونو گالاکتوزیل دی آسیل گلسیرول و دی گالاکتوزیل دی آسیل گلسیرول در طول انجماد در ۵ در خود حفظ کردند. افزایش در فسفاتیدیل کولین و فسفاتیدیل اتانول آمین که در زمان شرطی کردن دمایی خیار اتفاق می افتد تحملی بیشتر به سرد کردن اعطاء می کند.
حادثه اولیه ایجاد کننده آسیب انجماد، انتقال در دستور مولکولی و سیالیت غشای لیپیدهاست که سیالیت غشای دو لایه چربی با ترکیب اسید چرب فسفولیپید مشخص می شود. سیالیت غشاها در ارتباط با ترکیب نسبی اسیدهای چرب اشباع و غیراشباع در گلسیرو لیپیدهای غشاء است. شرطی کردن دمایی گزارش شده درجه غیر اشباعیت اسیدهای چرب در فسفولیپیدها را افزایش می دهد و از آسیب انجماد در برگهای موز، خیار و پنبه جلوگیری می کند.
افزایش در غیر اشباع سازی اسیدهای چرب با شرطی کردن دمایی فرض شده

که نتیجه‌ای از تغییر اسید چرب و بیوسنتز غیر ترجیحی فسفولیپیدهای منفرد است. افزایش فعالیت دساپور از پالیتوئیل کوآویلولها در طول شرطی کردن دمایی است. شرطی کردن دمایی باعث افزایش سطح اسید لینولئیک در فسفاتیدیل کولین و فسفاتیدیل اتانول آمین در گریپ فروت می شود. همچنین غلظت اسیدهای چرب تری آسیل گلسیرول در بافتهای مرکبات بعد از شرطی

کردن دمایی افزایش می یابد.
کدوهای سوزوکی شرطی شده دمایی میزان بالاتری از اسیدهای چرب غیراشباع نسبت به اشباع در فسفاتیدیل کولین و فسفاتیدیل اتانول آمین در کدوهای غیر فرایند شده، داشتند. شرطی کردن دمایی همچنین از افزایش نسبت استرول به فسفو لیپید در طول انجماد جلوگیری می کند. این میزان دقیقاً در ارتباط با ویسکوزیته غشا و نفوذ ناپذیری آن است.
همچنین این بر سیالیت غشاء اثر می گذارد و بر ظرفیت بافت برای مقاومت در برابر فشار انجماد موثر است. فرآیندهایی که از افزایش نسبت آزاد استرول به فسفو لیپید جلوگیری می کنند

تمایل دارند که آسیب انجماد را کاهش دهند. کاهش در میزان اسیدهای چرب غیر اشباع به اشباع ممکن است نشان دهنده یک افزایش در پراکسیداسیون لیپید در طول انجماد شود.
شواهد جمعی پیشنهاد می کند که پراکسیداسیون لیپیدها در توسعه آسیب انجماد دخالت دارد و شرطی کردن دما ممکن است سبب کاهش آسیب انجماد بوسیله حفاظت لیپیدهای غشاء از پراکسیداسیون شود.
هارمیا و روپارکین فهمیدند که تولیدات فلورسانت لیپوفیلیک پراکسیداسیون لیپید در قسمت قطبی چربی جمع می شود که از تیلاکوئیدهای بافت پوست در خیار بعد از ۵-۷ روز انجماد جدا شدند. کرامرووانگ همچنین نشان دادند که سطوح تولیدات فلورسانت محلول و به کلروفرم در پوست کدوی سوزوکی بعد از انجماد افزایش یافت.

سطوح ترکیبات فلورسانت قویاً بوسیله شرطی کردن دما کاهش یافت. شرطی کردن دما به طور معنی داری سبب افزایش اسپرمیدین و سطوح اسپرمین در کدوی سوزوکی شد. افزایش همزمان در این دو پلی آمین در ارتباط با فعالیت افزایش یافته ۵-آدنوزیل میتونین دکربوکسیلاز بود. این آنزیم سبب تحریک تولید ۵- آدنوزیل میتونین و کربوکسیلی می شود که به عنوان یک دهنده آمینو پروپیل برای سنتز در دور اسپرمیدین و اسپرمین استفاده می شود.
القای بیوسنتز پلی آمین در طول شرطی کردن دما به طور روش کمک به کاهش آسیب انجماد می کند. این همچنین نشان داده شده که آکلیماتیسیون در درجه حرارت پایین باعث افزایش سطوح پرولین و کاهش قندها در گریپ فروت می شود.
محتوی قند در ارتباط یا تغییرات در حساسیت انجماد بوده است افزایش محتمل به انجماد در گوجه فرنگی بذری سبب تجمع کربوئیلوات شده است. همینطور غلظت بالای پرولین در پوست گزارش شده مقاومت گریپ فروت به دماهای انجماد در نگهداری را پیش برده است.
D. شرطی کردن دمایی بالا
شرطی کردن در دمای بالا قبل از نگهداری برای کاهش آسیب انجماد در سال ۱۹۳۶ بوسیله بروکس و مک کولوک گزارش شد. آنها فهمیدند که گرم کردن قبل از نگهداری در ۳۸ برای ۱۷ تا ۲۲ ساعت به طور معنی داری سبب کاهش گودیها در گریپ فروتهای نگهداری شده در ۲ یا ۵/۴ شد با این وجود سوختگی روی میوه‌های گرم شده بدتر بود به ویژه اگر میوه متعاقباً در ۰ گذاشته شده بوده بن یوشو و همکاران فهمیدند که فرایند گرمای قبل از نگهداری باعث پیش

برد سطوح مواد ضد قارچی در پری کارپ بیرونی می شود و فساد ایجاد شده بوسیله پنی سیلیوم در مرکبات را کاهش می دهد.

شرطی کردن در دمای بالا همچنین سبب بهبود تشکیل لیگینن و بهبود زخمهای ایجاد شده در طول برداشت و حمل و نقل می شود. حفظ یک سطوح رطوبت بالا برا بدست آوردن نتایج دلخواه در فرایند گرما مهم است. درمان لیمو و میوه پوملو عدم شده با پلی اتیلن با غلظت بالا موثرتر در کاهش فساد از معالجه میوه های غیر موم شده بود.
چون و همکاران گزارش کردند که فیلم پلاستیکی منفرد کشیده شد. روی گریپ فورت شرطی شده در ۵/۳۴ و %۹۵ رطوبت نسبی برای ۳ روز یک وقوع کمتر از پنی سیلیوم در طول نگهداری سرد کردن از میوه ای که شرطی نشده بود یا در رطوبت نسبی کمتری شرطی شده بود داشت.
به طور مشابه سبب هایی که در ۳۸ و ۱۰۰-۹۵% رطوبت نسبی شرطی شدند فوراً بعد از برداشت فساد کمتری در طول نگهداری سرمای متعاقب از یموه شرطی شده در ۳۸ و ۱۰-۵% رطوبت نسبی نشان دادند. شرطی کردن در دمای بالا باعث کاهش آسیب انجماد سیب زمینهای شیرین در ۷ شد. شرطی کردن قبل از نگهداری در ۲۹ و ۹۵-۹۰% رطوبت نسبی برای ۴ تا ۷ روز بهبود بریدگیها و لکها را پیش برد.
درمان دمای بالای سیب زمینیها و سیب زمینیهای شیرین فوراً بعد از برداشت تشکیل زخم پری درم را افزایش داد که سبب کاهش از دست دهی رطوبت بافت و محافظت در برابر تهاجم ارگانیسمهای تولید کننده فساد در طول نگهداری سرمای متعاقب شد. فرایند گرما دادن قبل از نگهداری سبب افزایش تحمل به انجماد دیگر میوه ها و سبزیجات می شود.
شرطی کردن هندوانه ها در ۲۶ برای ۴ روز سبب کاهش قهوه ای شدن رنگ پوست یک نشانه از آسیب انجماد در طول نگهداری در ۰ یا ۷ می شود. گرما دادن برای ۲۴ ساعت در ۴۰- ۳۶ به طور قابل توجه سبب کاهش آسیب انجماد میوه خیار در طول نگهداری متعاقب در ۵ می شود.
در معرض قرار دادن دیسکهای بریده برگ دانه خیار در ۳۷ برای ۶ ساعت همچنین سبب کاهش حساسیت انجماد که بوسیله پایین آمدن رخنه یون مشخص شد می شود. شرطی کردن گوجه فرنگی های سبز رسیده برای ۳ روز در ۴۰- ۳۶ از توسعه آسیب انجماد در ۲ نگهداری جلوگیری می کند. حفاظت بر علیه آسیب انجماد بوسیله گرما دادن قبل از نگهداری ممکن است مربوط به

تجمع پروتئین های شوک گرمایی باشد.
III. گرما دادن متناوب
نگهداری با دمای کم متقاطع با یک یا بیشتر دوره های کم از دمای گرم سبب افزایش عمر نگهداری تعدادی محصولات حساس به انجماد می شود فرایند گرمایی دقیق که قبل از آسیب انجماد اتفاق می افتد غیرقابل برگشت می شود اگر زمان بحرانی در دمای انجماد افزایش یابد و آسیب انجماد در بعد از بازیافت پیشرفت نماید پس بالا بردن دما باید فقط سبب تسهیل فرایندهای تخری

بی و تسریع توسعه علایم آسیب می‌شود به طور عکس اگر عمل گرما دادن خیلی زود یا متناوباً به کار رود بافت ها به طور زیاد نرم می شود و مستعد لک دار شدن یا تهاجم بوسیله میکروارگانیسم ها می‌شود بنابراین زمان و مدت مناسب برای عمل گرما دادن متناوب موفقیت آمیز ضروری است. اقدامات اپتی مم با محصولات مختلف و کشت های مختلف فرق می‌کند و در جدول ۲-۲ خلاصه شده است.
A. بهبود از آسیب انجماد بوسیله گرما دادن متناوب
آسیب انجماد در سیب زمینی های شیرین غیرقابل برگشت بعد از ۴ هفته در ۵/۷ می شود و زمان تجویز عمل گرما دادن متناوب باید بین ۲ تا ۴ هفته انجام شود. لیبرمن و همکاران گزارش کردند که محتوی اسید کلروژنیک افزایش می یابد و محتوی اسید اسکوربیک در طول انجماد ریشه های سیب زمینی شیرین در ۵/۲ کاهش می یابد و این اثر انجماد بوسیله انتقال دادن سیب زمینی های شیرین به ۱۵ بعد از ۲ هفته در ۵/۷ متوقف می شود با وجود این بعد از ۴ یا ۶ هفته در دمای انجماد برداشت ریشه‌ها از ۱۵ آسیب انجماد را برعکس نکرد.
هرشکا و همکاران فهمیدند که حرکت دادن سیب زمینی ها به ۵/۱۵ برای ۱ هفته بعد از هر ۳ هفته در ۰ به طور عملی حذف می کند تمام انواع آسیب انجماد در طول نگهداری جدول ۲-۲٫ نگهداری متقاطع در ۰ با تماس به ۲۱ برای ۱ روز هر ۴ هفته از شکست فیزیولوژیکی القاء شده بوسیله انجماد دور زغال ۱ هفته جلوگیری می کند.
علایم آسیب انجماد هلوها شامل شکست داخلی، بی رنگی، نارسایی در رسیدن یا رسیدگی با یک بافت نرم یا پشمی. بوچر و فورمانسکی فهمیدند که پشمی بودن و محتوی کم عصاره در هلو بعد از رسیده میوه آسیب دیده از انجماد در ارتباط با کاهش فعالیت ستنستراز و پلی گالاکتور

وناز بود با وجود این هلوها که در ۲۰ برای ۱ یا ۲ روز هر در ۲ هفته نگهداری گذاشته شدند فعالیت بالای این آنزیمهای پکتولیتیک را حفظ کردند و پشمی بودن را نشان نداند حتی بعد از ۵/۵ هفته نگهداری.

جدول ۲-۲: تناوب و مدت دمای گرم استفاده شده در گرما دادن متناوب برای کاهش آسیب انجما در محصولات کشتی مختلف

رفرانس مدت گرما درجه حرارت گرما ( )
تناوب درمان دمای نگهداری محصول
Smith 1958 5 روز ۱۵ یک مرتبه بعد از ۶ یا ۸ هفته ۰ سیب های بذری براملیس
Hruschka 1970 1 روز ۲۱ هر ۴ هفته ۵ زغال اخته‌ها
Wang & 13aker 1979 1 روز ۲۰ هر ۳ روز ۵/۲ خیار
Cabera & Saltviet 1990 18 ساعت ۵/۱۲ هر ۳ روز ۵/۲
Hattonetal 1981 1 روز ۲۱ یک بار در هفته ۴ گریپ فروت
Brodks & Mc Colloch 1936 1 روز ۲۱ یک بار در هفته ۲

Davis & Hofmann 1973 7 روز ۲۱ یک بار در هفته ۱
Cohen et al 1983 7 روز ۱۳ هر ۲۱ روز ۲ لیموها
Anderson & Penny 1975 2 روز ۱۸ هر ۳ یا ۴ هفته ۰ نکتار
Anderson 1982 2 روز ۱۸ هر ۴ هفته ۰ هلو
Ben-Arie et al 1970 2 روز ۲۵-۲۳ هر ۲ هفته ۰
Buescher & Furmanski 1978 1 یا ۲ روز ۲۰ هر ۲ هفته ۱
Wade 1981 3 روز ۲۰ هر ۲ هفته ۱

Smith 1947 2 روز ۱۸ هر ۱۵ تا ۲۰ روز ۱ آلوچه
Hruschka et al 1969 1 هفته ۵/۱۵ هر ۳ هفته ۰ سیب زمینی
Risse & Chun 1987 1 روز ۲۱ هر ۳ روز ۱ فلفل شیرین
Wang & 13aker 1979 1 روز ۲۰ هر ۳ روز ۵/۲
Mavcellin & Baccaunaud 1979 3 روز ۲۰ هر یک هفته ۴ یا ۸ گوجه فرنگی
Kamer and Wang 1989a 1 روز ۲۰ هر ۳ روز ۵/۲ کدوی زوچینی

اگر فواصل گرما دادن میوه در طول نگهداری سرد کمتر از ۲ هفته باشد یا اگر دوره گرما دادن کمتر از ۲۴ ساعت باشد اقدام اثر کمتری در پیشگیری از توسعه شکسته شدن پشمی دارد. بوچر و فورمانسکی و وید گزارش کردند که یک دوره گرما دادن ۷۲ ساعت در ۲۰ هر دو هفته کنترل خوبی از آسیب انجماد در هلوها خواهد داد. آندین شرح داد که عمل گرما دادن متناوب به طور معنی داری کاهش می دهد شکسته شدن داخلی، سرکوب می کند افزایش در میزان تنفس و اسیدیته بالا را حفظ می کند و سبب خوردن مقادیر زیاد هلو و آب میوه می شود.

بروکس و ام سی کولوچ گزارش کردند که برداشت گریپ فروت از نگهداری ۲ برای ۱ روز در پایان ۱ هفته و دوباره در پایان ۲ هفته نتیجه می دهد در یک کاهش قطعی در گودی شدن، سوختگی و شکسته شدن آبکی اثر مفید عمل گرما دادن متناوب روی کاهش آسیب انجماد در گریپ فروتها بوسیله دیوید و هافمن تایید شد. برای گریپ فروتهای مارچ گرما دادن در فواصل دو هفته اثر کمتری از گرما دادن هر هفته دارد.

گرما دادن در ۲۱ برای فقط ۸ ساعت در هفته کافی است برای اینکه حقیقتاً از آسیب انجماد در طول ۴ هفته نگهداری در ۴ جلوگیری کند. یکی از فواید اضافی عمل گرما دادنه متناوب کاهش فساد است. فهمیده شده که مقدار پیشنهاد شده قارچ کش (بنومیل) می تواند به مقدار ۵۰ درصد (از ۶۰۰ به ۳۰۰ پی پی ام) در حالی که هنوز حفاظت مناسب بر علیه مفساد را دارا است در میوه گرم شده متناوب کاهش یابد.

بعد از نگهداری طولانی مدت در دمای کم گودیهایی روی سطح لیموها بوجود آمد و همچنین شکسته شدن داخلی روی غشای قطعات و هسته که به عنوان ممبرانوزیس از آن یاد می شود. توسعه این علایم آسیب انجماد می تواند بوسیله گرما دادن به میوه برای ۷ روز در ۱۳ بعد از هر ۲۱ روز در نگهداری سرد در ۲ پیشگیری شود. کیفیت بازار لیموهای اروکاو ویلافرانکا می تواند برای حداقل ۶ ماه بوسیله استفاده از این تکنیک نگهداری حفظ شود.
استفاده تجاری موفقیت آمیز از نگهداری طولانی مدت لیموهای گرم شده م

تناوب امکان پذیر است. اسمیت گزارش کرد در آلوچه های ویکتور یا یک تغییر دما به ۱۸ برای ۲ روز بین پانزدهمین و بیستمین روز بعد از شروع نگهداری در ۱- نتیجه می‌دهد یک تاخیر قابل توجه در ظهور متعاقب آسیب انجماد توصیف شده به عنوان قهوه ای شدن داخلی.

نتایج مشابه بدست آمد با سیب های بذری بارملیس. بالا بردن دمای نگهداری از ۰ به ۱۵ برای ۵ روز در یک دوره ۸-۶ هفته ای بعد از شروع نگهداری کاهش داد شدت شکسته شدن درجه حرارت کم در سیب های بذری بارملیس. گرما دادن متناوب تا ۲۰ برای ۳ روز بعد از چهارمین، یازدهمین و هجدهمین روز نگهداری در ۴ یا ۸ پیشگیری می کنند از وقوع اختلالات انجماد در گوجه فرنگی ها زمان بحرانی مورد نیاز برای آسیب انجماد غیرقابل برگشت معمولاً خیلی کوتاه برای تولید فاسد شدنی با عمر نگهداری کوتاه مانند خیارها، فلفل های شیرین و کدوی زوچینی.
بنابراین گرما دادن متناوب باید زودتر و با تناوب بیشتری به کار رود. کابررا و سالتویت فهم

 

یدند که گرم کردن خیارها از ۵/۲ به ۵/۱۲ برای ۱۸ ساعت هر ۳ روز تولید اتیلن را پایین می آورد و همین طور رخنه بون و باعث کاهش گودی و فساد در موقع نگهداری متعاقب در ۲۰ می شود. گرما دادن متناوب کدوی زوچینی در دوره های ۲ روزه انجماد در ۵/۲ که بوسیله ۱ روز در ۲۰ دنبال می شود همچنین در بهبود گودیهای متناوب تا ۲۰ برای ۲۴ ساعت در فواصل ۳ روزه به منظور پیشگیری از توسعه آسیب انجماد گرم شوند بهبود از انجماد القاء کننده تغییرات یا سرکوب اتفاق می افتد وقتی درجه حرارتهای نگهداری بالا برده می شود یا وقتی کالاها از درجه حرارتهای انجماد به درجه حرارتهای غیرانجماد انتقال داده می شوند یا مناواکی و همکاران نشان دادند فعالیت س

یتوکروم Cاکسید از در لایه داخلی میتوکندری و مالات دهیدروژناز در ماتریکس قبل از توسعه گودیها در میوه خیار نگهداری شده در ۱ کاهش می یابد.
وقتی خیارها به ۱۵ بعد از ۳ روز نگهداری در ۱ باز گردانده می شوند فعالیت آنزیم به حالت اول بر می گردد. آسیب غیرقابل برگشت در میوه خیار نیاز به ۷ روز انجماد پیوسته در ۴ بر پایه افزایش رخنه الکترولیت ها از بافت پوست دارد انجماد القاء کننده تورم و تخریب میتوکندری و پلاستیدها در میوه گوجه فرنگی است. این تغییرات وق ساختاری با گرم کردن بعد از کمتر از ۱۵ روز نگهداری در ۲ قابل برگشت است در تریکومهای گوجه فرنگی و هندوانه شبکه پیچیده از رشته های عروقی عرضی درسیتوپلاسم ناپذیر می شود.
و سیتوپلاسم وقتی در ۱۲ انجماد می شود کیسه ای می شود. در موقع گرما دادن مجدد سلولهای منجمد شده به جلب های پلیومورفیک پیوند می شوند و به تدریج به سوی رشته های عملکردی کشیده می شوند. فاز جانبی جداسازی ترکیبات غشا در آواکادوهای منجمد شده همچنین می تواند بوسیله بالا بردن دما برعکس شود.
فتوسنتز که در طول انجماد سرکوب می شود وقتی فقط غشاهای تیلاکوئید در فاز جداسازی هستند برگشت می شود اما وقتی غشاهای سیتوپلاسمیک در فاز جداسازی هستند غیرقابل برگشت می شود.
B. مکانیسمهای ممکن گرما دادن متناوب
گرما دادن متناوب فرض می شود که مواد سمی را بردارد و از تجمع مواد در طول انجماد جلوگیری می کند افزایش دما به طور واضح فعالیت متابولیکی بالاتر را القاء می‌کند که واسطه های اضافی را بر می دارد و کمبودهای را که در طول انجماد به وجود آمده اند جبران می کنند. گرم کردن بافت های منجمد برای دوره های کوتاه کمک می کند به تعمیر آسیب به غشاها، ارگانل ها یا مسیرهای متابولیکی. همچنین مقداری بهبود در رتیکولوم سخت اندوپلاسمیک و مقداری ازدیاد پلی زوم در طول گرما دادن مجدد در ۲۶ بعد از انجماد در ۰ در سلولهای کشت شده استولونی مراکورنوس حاصل شده سنتز اسیدهای چرب غیر اشباع در طول گرما دادن متناوب ممکن است در نتیجه القاء طویل سازی اسیدهای چرب در طول گرم کردن و ایجاد پیوند دوگانه در اسیدهای چرب در طول سرد کردن باشد.

طویل سازی و ایجاد پیوندهای دوگانه در اسیدهای چرب در ارتباط با تغییرات درجه حرارت در سوسپانسیون سلولی محیط کشت گاترانتوس روسس. دون وکلیسین ماکسل حدر اتفاق می افتد.
همراه با تغییرات درجه حرارت تغییرات سریع در فعالیت آنزیم دساچور از ترکیب لیپید اتفاق می افتد. واداومورتا گزارش کردند که ترکیب اسید چرب و گلیسرولیپید در سیانو با کتریوم با تغییر در درجه حرارت تغییر می کند و فعالیت دساچو (از بعد از تغییر از یک درجه حرارت بالاتر به پایین تر پیش برده می شود. فعالیت دساچو از پالمیتویل کوآ در میکروزومهای تترامناپری فرمس تا ۴ برابر در طی ۲ ساعت بعد از یک تغییر درجه حرارت از ۵/۳۹ به ۱۵ افزایش می یابد.

در ریشه های سویا بالا بردن دما سبب افزایش اسیدهای پالمیتیک و استئاریک و کاهش اسیدهای اولئیک، لینولئیک و لینولنیک در هر دو غشاهای پلاسماها و میتوکندری می شود. وقتی درجه حرارت پایین آورده می شود حالت عکس اتفاق می‌افتد. اسیدهای چرب غیر اشباع لیپیدهای قطبی در خیارها، فلفلهای شیرین و هلوها بعد از گرما دادن متناوب افزایش می یابد. از آنجا که عملکرد غشا دقیقاً در ارتباط با حالت فیزیکی لیپیدهای غشاء است یک افزایش در درجه غیر اشباع سازی زنجیره‌های اسیدهای چرب فسفو لیپیدها احتمالاً بر سیالیت غشاء کمک می کند و تطابق به نگهداری در درجه حرارت کم را باعث می شود.

IV. اتمسفر کنترل شده
پاسخهای میوه ها و سبزیجات به درجه حرارتهای انجماد بوسیله تعدیل کردن محیط نگهداری به ویژه اتمسفر احاطه کننده محصولات می تواند تغییر داده شود. بسته به نوع محصول کنترل اتمسفر ممکن است مفید، تعیین کننده یا هیچ اثری روی آسیب انجماد نداشته باشد اغلب محصولات به طور خوشایند به کاهش در سطح O2 و یا افزایش در غلظت CO2 پاسخ می دهند با وجود این برای محصولات خاص کنترل اتمسفر باعث افزایش علایم آسیب انجماد می شود.

A. فواید
افزایش دادن غلظتهای CO2 یا کاهش دادن غلظتهای O2 باعث کاهش گودیهای القاء شده بوسیله انجماد در کدوی زوچینی می شود.در معرض قرار دادن متناوب آوکادهای غیر رسیده به CO2 20% همچنین سببکاهش آسیب انجماد در ۴ می شود. اقدامات کوتاه مدت قبل از نگهداری گریپ فروت با غلظتهای بالای CO2 بوسیله محققین متعدد تایید شده است که در پیشگیری از توسعه گودیها در نگهداری سرد متعاقب مفید است.

بروکس وام سی کولوچه نشان دادند که در معرض قرار دادن گریپ فروت برای ۲۰ تا ۴۸ ساعت در اتمسفر حاوی ۴۵-۲۰% CO2 باعث کاهش گودی شدن در طول نگهداری در ۰ می شود. هاتون و همکاران گزارش کردند که در معرض قرار دادن گریپ فروت نیمه فصل با CO2 20% برای ۱۴ روز باعث کاهش درصد میوه های دچار گودی بعد از ۸و۱۲ هفته نگهداری در ۵/۴ می شود.
واکیس و همکاران فهمیدند که CO2 10% باعث کاهش مقدار گودی از ۶۲% به ۲% در گریپ فروت گذاشته در ۵/۴ برای ۳ هفته می شود. اتمسفرهای کنترل شده با وجود این در کاهش دادن آسیب انجماد در دیگر مرکبات مانند لیموها موثر نبوده است.

در سیب زمینی هایی که در درجه حرارت انجماد نگهداری شدند قندهای احیاء کننده جمع شد که باعث شد که چیپسهایی که از این سیب زمینی ها تهیه می شدند رنگ تیره بگیرند و غیر قابل قبول شوند. اتمسفرهای کنترل شده به کاهش دادن تجمع قندهای احیاء کننده در کشت های خاص کمک می کند.
شرمن و اوینگ فهمیدند که ذخیره کردن سیب زمینی های مونانا و نورچیپ در O2 5/2% در ۱ باعث کاهش مالات، فروکتوز، گلوکوز و سوکروز می شود و تولید چیپسهای قابل قبول می کمند.
اتمسفرهای حاوی مقادیر کم اکسیژن توسعه علایم آسیب انجماد را به تاخیر می‌اندازند و باعث

کاهش شدت علایم آسیب از جمله شکسته شدن داخلی و فساد هلوهای فیرتایم نگهداری شده در ۵ می شوند. کاربرد اکسیژن کم همچنین میزان تنفس را کاهش می دهد و تولید اتیلن هم نیز کاهش می دهد و از دست دهی اسدیته قابل تیتر شدن و سختی میوه جلوگیری می کند. اضافه کردن CO2 5% به اتمسفرهای کم اکسیژن از اکسیژن کم تنها در حفظ کیفیت نگهداری هلولها

ی روصاون، لورینگ و سون های و آب میوه های لایت می گراند در ۰ و ظرفیت رسیدگی متعاقب در ۲۰ روز نگهداری در ۱ رسیده شدند آسیب ندیدند.
بنابراین هر دو اکسیژن کم و CO2 بالا به نظر می رسد در بهبود آسیب انجماد در هلوها موثر باشد. افزایش دادن غلظت CO2 به ۴و۱۵% در طی تماس انجماد در پیشگیری از آسیب انجماد در بامیه موثر است با وجود این کاهش دادن O2 بدون افزایش CO2 هیچ اثر یا اثر کمی روی علایم آسیب انجماد در بامیه دارد.
اتمسفرهای کنترل شده O2 کم (۲%) بدون CO2 یا ترکیب CO2 بالا (۱۰%) با O2 نرمال (۲۱%) اثر بیشتری از هوای تنها دارد اما تاثیر همانند ترکیب O2 2% بعلاوه CO2 10% در کنترل کردن آسیب انجماد در آوکادوهای فوچ و والدین ندارد. نگهداری این آوکادها در O2 2% و CO210% برای ۳ تا ۴ هفته به طور معنی داری باعث کاهش وقوع آنتراکوناز و آسیب انجماد در ۲/۷ می شود.

نگهداری اتمسفر کنترل شده همچنین در کاهش دادن اختلال قلب سیاه القاء شده بوسیله انجماد در هلوهای داک چینی موثر است. نگهداری خربزه درختی در O2 کم (%۵-۵/۱) با یا بدون CO2 بالا (۲% یا ۱۰%) رسیدگی را به تاخیر می ادازد. اما توسعه علایم آسیب انجماد را خیر.
O2 کم (۳%) با یا بدون CO2 (5%) آسیب انجماد در آناناس را کاهش نداد. نگهداری آناناسها تحت O2 کم بعد از انجماد کمک به نگهداری شرایط تاجی میوه می کند.
B. خطرات

اتمسفر کنترل شده سبب بدتر شدن آسیب انجماد در بعضی محصولات می‌شود. غلظتهای CO2 در یک دمای غیر انجماد مضر نیستند که آسیب انجماد را در خیارها در ۵ افزایش می دهند. غلظتهای مختلف O2 و CO2 باعث کاهش آسیب انجماد در خیارها نشد. کاهش غلظت O2 به ۳% و افزایش غلظت CO2¬ به ۲% در طول نگهداری در ۶ باعث بهبود علایم آسیب انجماد در گوجه فرنگی ها نسبت به نمونه های نگهداری شده در هوا نشد.
غلظتهای افزایش یافته CO2 سبب القاء آسیب در گوجه فرنگی ها مشابه آسیب انجماد شد. سطوح بالای CO2 در طول نگهداری برای ۷ روز در ۳ سبب تحریک ظهور آسیب انجماد در گونه های آسپراگوس شد. که متعاقباً به مدت ۲ روز در هوا در ۱۵ گذاشته شده بودند.
لیموی شرطی شده بوسیله تماس با CO2 30% و ۴۰% برای ۱ روز در ۲۱ علایم آسیب بیشتری در پوسته در طی انجماد در ۵/۱ در مقایسه با میوه های شرطی نشده نشان دادند. وقوع افزایش

یافته فساد و کاهش ویژگی های حسی برای طعم و بافت در فلفل های شیرین نگهداری شده تحت اتمسفرهای افزایش یافته CO2 در درجه حرارتهای زیر ۸ مشخص شد. در گریپ فروت تماس با CO2 20% برای ۱۴ روز سبب کاهش تعداد میوه های گودی دار شد اما تماس با غلظتهای بالاتر CO2 یا برای زمان طولانی تر موجب افزایش گودیها شد. گریپ فروتهای دیر فصل حساسیت بیشتری به آسیب CO2 در مقایسه با گریپ فروتهای نیم فصل داشتند.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
wordقابل ویرایش - قیمت 5700 تومان در 47 صفحه
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد