شکل دادن فرم های ساختمانی با عناصر انتزاع شده از گذشته

- قابل ویرایش
- صفحه
- تومان

منطقه گرایی انتزاعی (Abstract Regionalism)

عناصر انتزاع شده از گذشته به منظور شکل دادن فرم های ساختمانی از آن ها ، آن چیزی را بیان می کند، که ما آن را منطقه گرایی انتزاعی می نامیم. این یک مسیر بسیار مشکل و عالی برای ادامه دادن است. آناساساً کیفیت های انتزاعی یک ساختمان برای مثال: حجم ، فضای پر و خالی، تناسبات ، حس مکان ، کاربرد نور و اصول سازه ای در فرم دوباره تفسیر شده (بازنگری شده) را ترکیب می کند.

همچینی تلاش می کند تا حیات را به موضوعات فرهنگی برگرداند. تلاشی به منظور تعریف عناصر طراحی فرهنگ رایج انجام شده است. این امر، یک جانبداری دراز مدت، ملال آور و گهگاهی بی پایان برای رسیدن به یک (نتیجه) ایده آل است خطی که دستاوردهای منطقه گرا، قابل ستایش و رسمی را از یک تقلید بی ارزش یا یک مخلوط در هم و بر هم از گذشته جدا می کند، بسیار ظریف و حساس است. در تقسیم این دو ماه هیج معیار دیگری نسبت به آن چه در مدرنیزم خلق کرده ایم نداریم. به همین علل بسیاری در تلاش های منطقه گرا شرکت نمودند. این یاری رسانندگان به مدرنیزم منطقه گرا بر بسیاری از جنبه های منطقه گرایی تأکید نموده و آن ها را خلق نموده اند. (Oskan, 1987)

منطقه گرایی پاسخده (Responsive)

برگرفته از اقلیم

با آغاز دهه ۹۰، ضرورت ادامه موضوع منطقه گرایی در چارچوب توجه به بهره گیری از فناوری های پیشین در قالب تکنولوژی مدرن مطرح گردید. توجه به معماری پایدار و رابطه متقابل میان ساختمان و محیط مصنوع (اعم از طبیعت) بحث استفاده از انرژی های پاک و سایر موضوعات زیست محیطی محورهای رویکرد منطقه گرا در کشورهای مختلف شد. (حبیب و حسینی، (۱۳۸۹

راجت (۱۹۷۱) اقلیم را به عنوان یکی از عوامل اصلی توجه معماران غربی به معماری منطقه می داند. به عقیده وی بناها، باید سکنه را با محدود کردن پنجره ها، ایجاد سایه و تهویه مناسب در برابر خورشید محافظت کنند.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
wordقابل ویرایش - قیمت - تومان در - صفحه
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد