پاورپوینت بیماری های قارچی زیر جلدی

بخشی از پاورپوینت

اسلاید 1 :

بيماري هاي قارچي زير جلدي

اسلاید 2 :

بيماري هاي قارچي زير جلدي شامل عفونت هايي هستند كه در اثر تلقيح عامل بيماري به پوست ايجاد مي گردند. ضايعات در محل تلقيح به صورت موضعي باقي مانده و يا به آهستگي به نسوج مجاور توسعه مي يابند. قارچ هاي ايجاد كننده اين بيماري ها در طبيعت به صورت گنده رو زندگي نموده و از راه زخم و يا تلقيح ، به جلد و زير جلد وارد مي شوند. در برخي از انواع اين بيماري ها مانند اسپوروتريكوزيس، عفونت ممكن است از راه مجاري لنفاوي انتشار يافته و در برخي ديگر مانند كرومومايكوزيس، انتشار عفونت از طريق خون و لنف صورت مي گيرد.
بيماري هاي قارچي زير جلدي و احشايي را مجموعاً تحت نام عمومي عفونت هاي قارچي عميق (Deep mycosis) نيز عنوان مي كنند.

اسلاید 3 :

مايستوما Mycetoma

اسامي مترادف : Madura foot, Maduramycosis
مايستوما يا مادورا فوت، عفونتي مزمن با سير خيلي كند مي باشد. عضو مبتلا متورم بوده، سينوس هاي متعددي دارد كه از آن ها چرك، خون و دانه هاي متشكل از ميسليوم هاي قارچي به نام گرانول يا گرين خارج مي گردند ولي درد وجود ندارد. ارگانيسم عامل بيماري اغلب از خاك يا نباتات و از طريق زخم يا خراش پوستي كه به علل مختلف ممكن است ايجاد شده باشند، وارد مي گردد. با پيشرفت بيماري عضلات و استخوان ها نيز گرفتار مي شوند. عفونت اكثر اوقات در دست و پا ايجاد شده ولي امكان ابتلا ساير قسمت هاي بدن نيز وجود دارد.

اسلاید 4 :

عضو مبتلا متورم بوده، سينوس هاي متعددي دارد كه از آن ها چرك، خون و دانه هاي متشكل از ميسليوم هاي قارچي به نام گرانول يا گرين خارج مي گردند. عفونت اكثر اوقات در دست و پا ايجاد می شود.

اسلاید 6 :

عوامل و انتشار بيماري :

مايستوما توسط باكتري ها (اكتينومايكوتيك مايستوما) و قارچ ها (يومايكوتيك مايستوما) ايجاد مي شود. به جز اكتينومايسس اسرائيلي، بقيه، ساپروفيت هاي خاك يا پاتوژن هاي گياهي هستند كه در روي گياهان در حال فساد، چوب و خار گياهان وجود داشته و از طريق خراش پوستي وارد زير جلد مي شوند. در نواحي اندميك عواملي مانند تماس طولاني مدت، تغذيه و بهداشت بد ممكن است در شيوع بيماري دخالت داشته باشد. هر چند بيشتر موارد مايستوما در سنين 30 تا 50 سالگي ديده مي شود ليكن لازم به ذكر است كه بيماري سير طولاني داشته و اغلب بيماران سال ها بعد از شروع آن به پزشك مراجعه مي كنند. اكتينومايكوتيك مايستوما سير سريع تري از يومايكوتيك مايستوما دارد. مايستوما عمدتاً در مردان نواحي روستايي ديده مي شود.

اسلاید 7 :

بوتريومايكوزيس از نظر باليني شبيه مايستوما بوده، توسط تعدادي از باكتري ها ايجاد شده و با تورم، سينوس هاي ترشحي متعدد و خروج گرانول مشخص مي گردد. اين گرانول ها از توده هاي كوكسي هاي گرم مثبت و منفي و يا باسيل هاي كوتاه غير منشعب تشكيل شده اند. استافیلوکوکوس ارئوس، سودوموناس آئروژینوزا، گونه های پروتئوس و احتمالا، اشرشیا کلی عوامل ایجاد کننده بوتریومایکوزیس هستند. در حالی كه اكتينومايكوتيك مايستوما توسط باسيل هاي گرم مثبت منشعب عضو خانواده اكتينومايستال ها ايجاد مي شود.
بوتريومايكوزيس معمولاً در بچه هاي گرفتار بيماري هاي زمينه اي مانند سيستيك فيبروزيس و بالغيني كه ضايعات پوستي مزمن دارند ديده شده و عوامل اتيولوژيك ان معمولاً فلور نرمال پوست يا دستگاه گوارش مي باشند.

اسلاید 8 :

تظاهرات باليني :

علائم بيماري معمولاً در انواع اكتينومايكوتيك و يومايكوتيك مايستوما مشابه بوده و با عامل بيماري ارتباط چنداني ندارد. تقريباً در تمامي موارد سابقه تروماي پوستي وجود داشته و علائم باليني بعد از گذشت چندين سال بروز مي نمايد زيرا ارگانيسم براي تهاجم به بافت لازم است تا با شرايط محيطي بافت ميزبان خو بگيرد و در آنجا ساكن گردد.

اسلاید 9 :

ضايعه اوليه ممكن است به صورت يك تورم زيرجلدي كوچك و بدون درد باشد كه به تدريج بزرگ و نرم شده و به يك آبسه تبديل مي شود و يا ممكن است به صورت ضايعه تومور مانند بدون درد بوده و به طور موضعي بسط يابد. ضايعات اوليه در سطح پوست باز شده و توليد سينوس هايي را مي نمايند. سپس به نسوج عمقي تر نفوذ كرده و باعث تورم و تغيير شكل عضو مبتلا مي شوند.

آبسه هاي چركي شده از طريق مجاري سينوسي متعدد تخليه مي شوند. با فشار دادن سينوس ها، گرانول هاي كوچك و متعددي خارج مي گردند كه اندازه آن ها از 300 ميكرومتر تا 5 ميلي متر متغير مي باشد.گرانول ها به رنگ هاي سفيد، زرد، كرم، صورتي، قرمز، قهوه اي يا سياه بسته به عامل بيماري ديده مي شود. آزمايش گرانول ها موجب تفكيك اكتينومايكوتيك مايستوما از يومايكوتيك مايستوما و بوتريومايكوزيس مي شود.

اسلاید 10 :

مايستوما اساساً يك عفونت موضعي است و توسعه بيماري به بافت هاي مجاور در اثر انتشار عناصر قارچي، گرانول ها و يا قطعات آن ها صورت مي گيرد. انتشار خوني يا لنفاتيك از محل اوليه ضايعه زير جلدي نادر است. اين بيماري مسري نمي باشد و تنها انسان از طريق تماس با منبع بيماري در طبيعت آلوده مي شود.

اسلاید 11 :

تشخيص آزمايشگاهي :

نمونه برداري : ابتدا بايد سطح ضايعات يا فيستول هايي كه سر باز نكرده اند را با الكل 70 درصد ضد عفوني نموده، سپس با اسكالپل استريل آبسه ها را شكافته، چرك و گرانول درون آبسه را در داخل پليت استريلي كه حاوي سرم فيزيولوژي مي باشد انتقال مي دهند. چرك، ترشحات و يا مواد بيوپسي شده را جهت جستجوي گرانول مورد بررسي قرار مي دهند. گرانول ها را بايد چندين بار با سرم فيزيولوژي شستشو داد تا از باكتري ها و نسوج اطراف پاك شود. براي آزمايش مستقيم و كشت از گرانول هاي شسته شده استفاده مي شود.

اسلاید 12 :

آزمايش مستقيم : گرانول ها را مي توان در محلول KOH شفاف نمود. در بين لام و لامل گرانول را له مي كنند و در زير ميكروسكوپ به مطالعه مشخصات دانه مي پردازند. همچنين مي توان گرانول را رنگ آميزي كرد و يا از ان برش هاي بافتي تهيه نمود.
دانه هاي يومايكوتيك مايستوما در زير ميكروسكوپ شامل ميسليوم هاي منشعب با جدار عرضي و گاهي سلول هاي متورم درشت (كلاميدوكونيدي) به قطر 15 ميكرومتر يا بيشتر مي باشد كه بين اين ها را ماده سيماني احاطه كرده است.
دانه هاي اكتينومايكوتيك مايستوما كنگره دار بوده و درون آن ها اجسام ائوزينوفيليك چماقي شكل (club shape) و رشته هاي ظريف شاخه دار مشاهده مي شود.
زماني كه در دانه توده اي از باكتري هاي غير رشته اي (كوكسي يا باسيل) ديده شود، مي توان به يك عفونت بوتريومايكوز مشكوك بود.

اسلاید 13 :

كشت : كليه نمونه هاي برداشتي را مي توان در محيط هاي كشت معمولي در حرارت اطاق و يا حرارت 37 درجه سانتي گراد كشت داد. محيط هاي كشت مورد مصرف شامل محيط سابورو بدون سيكلوهگزاميد، محيط BHI و آگار خوندار است. قارچ ها به كندي رشد مي كنند لذا نمونه ها به مدت 6 تا 8 هفته بايد نگهداري شوند. شناسايي گونه هاي مختلف بستگي به شكل كلني، شكل كونيدي و ساير مشخصات دارد.

اسلاید 14 :

آسيب شناسي :
در هر دو مورد مايستوما بدون توجه به ارگانيسم عامل بيماري، عكس العمل بافتي مشابه است. درم و بافت هاي زير جلدي حاوي آبسه هاي موضعي در اندازه هاي مختلف مي باشند كه در مركز هر كدام يك يا چند دانه گوگردي يا خوشه هايي از دانه ها وجود دارد. در اطراف آبسه ها واكنش التهابي مزمن وجود دارد كه حاوي سلول هاي غول آساي چند هسته اي به همراه تعداد معدودي پلاسماسل و لنفوسيت مي باشد. گاه لازم است براي مشاهده دانه ها، برش هاي بافتي زيادي تهيه شود. براي رنگ آميزي برش ها مي توان از رنگ آميزي هاي قارچي متنامين سيلور، آلبرت و گيمسا استفاده نمود. فيبروز اطراف دانه در عفونت هاي طولاني مدت اغلب شديد است و گاه منجر به ايجاد تومور و دفرمه شدن بافت مي گردد به طوري كه ممكن است با نئوپلاسم قابل اشتباه باشد.

اسلاید 15 :

فيبروز اطراف دانه در عفونت هاي طولاني مدت اغلب شديد است و گاه منجر به ايجاد تومور و دفرمه شدن بافت مي گردد به طوري كه ممكن است با نئوپلاسم قابل اشتباه باشد

اسلاید 16 :

ايمني شناسي :
بيماران مبتلا به مايستوما داراي آنتي بادي عليه عصاره آنتي ژن هاي عوامل بيماري مي باشند. آگلوتي نين، پرسي پي تين و ثبوت مكمل از جمله تست هايي هستند كه مي توان از آن ها استفاده نمود ليكن كاملاً اختصاصي نمي باشند. به طور كلي روش هاي سرولوژي در تشخيص بيماراني قابل استفاده است كه فاقد سينوس هاي ترشحي بوده و انجام بيوپسي در آنها نيز ممكن نباشد. معمولاً از روش ايمونوديفيوژن بيشتر براي پيگيري درمان استفاده مي شود.

اسلاید 17 :

تشخيص افتراقي :
بيماري مايستوما از اكتينومايكوزیس عموماً قابل تشخيص است. در اين بيماري نيز علائمي مانند تورم عضو، اندوراسيون، ايجاد سينوس هاي ترشحي و گرانول وجود دارد ولي شروع بيماري و انتشار سيستميك آن موجب تفكيك اين بيماري از مايستوما مي شود. بيماري هاي ديگري مثل بوتريومايكوزیس، ياز، الفانتيازيس پا (كه سينوس ايجاد نمي كند) و برخي از عفونت هاي قارچي مثل كوكسيديوئيدومايكوز، اسپوروتريكوز و كروموبلاستومايكوز گاه در برخي مراحل ممكن است با مايستوما قابل اشتباه باشند كه از طريق تشخيص آزمايشگاهي تعيين نوع بيماري امكان پذير است.

اسلاید 18 :

درمان :
جهت تصميم گيري براي درمان مي بايست نوع بيماري مشخص شود. اكتينومايكوتيك مايستوما بهتر از يومايكوتيك مايستوما به درمان پاسخ مي دهد. به علت آن كه ضايعات معمولاً موضعي باقي مي مانند. حال عمومي بيمار در يومايكوتيك مايستوما نسبتاً خوب است ولي مشكل در درمان اين بيماري عدم نفوذ غلظت كافي دارو به درون نواحي نكروتيك و فيبروتيك بوده و به همين جهت درماني شديد و طولاني مدت لازم است. درمان دارويي بهتر است همراه با درمان جراحي باشد. اقدامات جراحي شامل بازكردن و درناژ سينوس هاي ترشحي، برداشتن نسوج مبتلا و خارج كردن كيست ها از استخوان هاي مبتلا مي باشد. قطع عضو در صورت پاسخ ندادن به روشهاي فوق اقدامي است كه در نهايت مي بايست انجام شود. اكتينومايكوتيك مايستوما، حتي در فرم هاي پيشرفته نيز به درمان دارويي پاسخ مي دهد. بهترين رژيم درماني شامل استفاده از داپسون همراه با استرپتومايسين سولفات و يا تر متوپريم سولفامتوكسازول همراه با استرپتومايسين است.

اسلاید 19 :

در حال حاضر درمان اختصاصي براي يومايكوتيك مايستوما وجود نداشته و اين بيماري پيش آگهي خوبي ندارد. آمفوتریسین B در درمان این بیماری نتایج امیدوار کننده ای داشته است. تنها عامل قارچی مایستوما که به نظر می رسد به درمان با آزول ها پاسخ خوبی دهد، سودوآلشریابوئیدی است

اسلاید 20 :

مشخصات عوامل مهم بیماری زا در اکتینومایکوتیک مایستوما

نوکاردیا برازیلینسیس Nocardia brasiliensis
باکتری است بیهوازی که در محیط خارج به صورت ساپروفیت بوده، در انسان بیماری زیر جلدی مایستوما را ایجاد می کند.
مشخصات دانه : قطر دانه کمتر از یک میلی متر، سفید مایل به زرد و نرم همراه با کلاب و یا فاقد آن می باشد. درون دانه ممکن است رشته های اسید فاست شکننده و اجسام باسیلی شکل دیده شود.
خصوصیات کلنی : رشد سریع، کلنی برجسته و چین دار به رنگ زرد مایل به نارنجی شبیه به کلنی آستروئیدس دارد و به ندرت پیگمان قهوه ای منتشره در محیط کشت ایجاد می نماید. محیط کشت مناسب S یا BHI است و با رنگ آمیزی قسمتی از کلنی ندرتاً رشته های منشعب اسیدفاست به همراه مقدار زیادی اجسام کوکسی و باسیلی شکل دیده می شود.