دانلود مقاله تونل و آلودگی های آن

word قابل ویرایش
76 صفحه
13700 تومان
137,000 ریال – خرید و دانلود

تعریف تونل: تونل راهرو زیرزمینی افقی یا تقریباً افقی که از هر دو طرف به هوای آزاد مرتبط است.
مراحل تونل سازی: مراحل احداث و آماده سازی تونلها به شرح زیر است:
الف) تهیه طرح تونل ب) نقشه برداری مسیر و تحقیقات مهندسی ج) حفر تونل
د) نگهداری موقت تونل
طبقه بندی تونلها: به طور کلی تونلها را می توان به سه دسته تونلهای حمل و نقل، تونلهای صنعتی و تونلهای معدنی تقسیم کرد.
تونلهای حمل و نقل: این تونلها به قصد رفت و آمد افراد و حمل مواد احداث شده و خود به گروههای زیر تقسیم می شوند:
الف) تونلهای راه آهن ب) تونلهای راه ج) تونلهای پیاده رو د) تونلهای ناوبری هـ) تونلهای مترو
تونلهای صنعتی: این تونلها به منظور انتقال مواد و تاسیسات احداث می شوند و گروه تونلهای زیر را دربرمی گیرند.
الف) تونلهای مربوط به نیروگاههای آبی ب) تونلهای انتقال آب ج) تونلهای استفاده همگانی و پناهگاهها د) تونلهای فاضلاب هـ) تونلهای طرحهای صنعتی و) انباری های نظامی ذ) تونلهای دفن زباله های اتمی

تونلهای معدنی: این تونلها که به منظور احداث شبکه معادن حفر می شوند، شامل تونلهای زیر هستند:
الف) تونلهای گشایشی معدن ب) تونلهای اکتشافی ج) تونلهای استخراجی (مثل راهروهای معدنی، گالریها) د)تونلهای خدماتی هـ) تونلهای زهکشی
تونلهای حمل و نقل به عنوان یک سازه دائمی و برای استفاده طولانی مدت طراحی می شوند و سیستم نگهداری آنها بطور اصلوی با تونلهای معادن متفاوت است.
از جمله اختلافات دیگر تونلهای معدنی و حمل و نقل، ابعاد آنهاست. تونلهای معدنی ابعاد محدودی دارند، حال آنکه تونلهای حمل و نقل به مراتب ابعاد بزرگتری دارند.
قبل از حفر و احداث تونل، بایستی منطقه موردنظر را مطالعه کرد و مناسب ترین مسیر تونل را برگزید و آنگاه مسیر را مطالعه کرد. واضح است که این مطالعات زمان بر و هزینه بر است، اما بدون انجام آن ممکن است اشکالات اساسی در ضمن احداث تونل بروز کند. به طور کلی مطالعات مسیریابی را می توان به شرح زیر رده بندی کرد:
الف) جمع آوری اطلاعات منطقه ب) بررسی عکسهای هوایی و نقشه های توپوگرافی منطقه ج) مطالعات زمین شناسی سطحی د) مطالعات ژئوفیزیکی ل) حفر گمانه های اکتشافی ن) مطالعات آب شناسی ی) حفر گالریهای اکتشافی و) آزمایشات برجا ه) بررسیهای آزمایشگاهی

از دیدگاه مهندسی، خاک یا سنگی که مسیر تونل از آنها می گذرد، در واقع نوعی مصالح ساختمانی به شمار می رود و بنابراین برای آ“که بتوان شیوه حفر و نگهداری مناسب را برگزید، ابتدا باید ویژگی های مهندسی ژنها را به خوبی شناسایی کرد.
با توجه به این واقعیت که در واقع زمین محل، مصالح سازنده فضای زیرزمینی را تشکیل می دهد، نه پوششهای موقت و یا دائمی به هنگام طراحی تونل ها باید نکات زیر را مدنظر قرار داد:

الف) مطالعه دقیق وضعیت زمین شناسی و ژئوتکنیکی محل ب) تطبیق هر چه بیشتر طرح و اجرای آن با شرایط طبیعی زمین ج) حداقل دستکاری در وضعیت طبیعی زمین د) ثبت دائمی حرکات زمین در اطراف فضای ایجاد شده
قبل از هرگونه عملیات تحقیقاتی در مورد منطقه، ابتدا باید اطلاعات موجود را جمع آوری کرد. بدین منظور بایستی با مراجعه به سازمان ها و موسساتی که احتمال دارد در منطقه کارکرده باشند، اطلاعات احتمالی را به دست آورد. این اطلاعات شامل موارد زیر است: الف) نقشه توپوگرافی منطقه که معمولاً از طریق سازمان نقشه برداری کشور و یا سازمان جغرافیایی ارتش تهیه می شود ب) نقشه زمین شناسی منطقه که برای تهیه آن باید به سازمان زمین شناسی کشور مراجعه کرد ج) عکسهای هوایی منطقه که برای تهیه آن باید به سازمان جغرافیایی ارتش مراجعه کرد. د) مراجعه به بانکهای اطلاعاتی برای تهیه تحقیقات احتمالی که در مورد منطقه انجام گرفته است.

ارزیابی ساختمان تونل: براساس مطالعاتی که درباره ساختگاه تونل انجام می گیرد، می توان محدوده را از نظر ژئوتکنیکی ارزیابی کرد. اصولاً بسته به واکنش زمین نسبت به ایجاد تونل (یا هر فضای زیرزمینی دیگر) آن را به دو گروه کلی با شرایط مناسب و نامناسب تقسیم بندی می کنند. اگر شرایط زمین مناسب باشد، در زمینه حفر تونل مشکلی پیش نمی آید، حال آنکه در مورد زمینهای نامناسب ممکن است احداث تونل با خطراتی توام باشد و یا موجب توقف، تاخیر و افزایش غیرعادی هزینه ها بشود. در چنین شرایطی قبل از شروع حفاری تونل، باید زمین را بهسازی کرد. عوامل اصلی تعیین کننده شرایط زمین عبارتند از:
الف) مشخصات سنگ ب) خاک ج) آب زیرزمینی د) سایر عوامل

پیش بینی نشت زمین:
در اثر احداث تونل، وضعیت تنشهای موثر بر زمین تغییر می کند که تغییر شکلهایی را به دنبال دارد. اگر برای مهار این تغییر شکلها تدبیری اتخاذ نشود، امکان دارد که تاج تونل نشت کند و تاثیر آن به سطح زمین برسد و سرانجام باعث نشت ساختمانها و تاسیسات واقع در بالای تونل بشود. یکی از عوامل دیگر که در نشت زمین موثر است، زهکشی آب زیرزمینی منطقه به وسیله تونل و در نتیجه پایین رفتن سطح ایستابی است.
با توجه به اهمیت پدیده نشت زمین باید روشهایی را برای حفر و نگهداری تونلها برگزید که نشت به حداقل ممکن برسد.
در بعضی موارد طراحی و اجرای سیستم نگهداری مناسب، مانع از نشت موثر زمین یم شود و گاه نیز لازم است زمین بهسازی یا تقویت شود. میزان نشت به شرایط زمین شناختی، ابعاد تونل و روش حفاری و نگهداری بستگی دارد.
پدیده نشت معمولاً در مورد تونلسازی در زمین های خاکی مهمتر از زمینهای سنگی است، اما در پاره ای موارد اجرای نامناسب حفاری و نگهداری تونل در زمینهای سنگینی نیز پدیده نشست را به دنبال داشته است.

شکل و ابعاد مقطع تونل:
انتخاب شکل و ابعاد مقطع تونل تابع هدف احداث تونل، سیستم حفر تونل،‌ شیوه بارگیری و روش نگهداری دایمی آن است. در مواردی که استفاده از شکلهای مختلف امکان پذیر باشد، باید شکلی را انتخاب کرد که هزینه های کلی احداث تونل به حداقل ممکن برسد.
تونلهای مترو:
ابعاد تونلهای مترو نیز تابع نوع قطارها و سرعت آنها است.
امتداد تونلها:
تونلهای مترو: حداقل شعاع انحنای تونلهای مترو نیز تابع سرعت ماکزیمم پیش بینی شده برای قطارها است. به عنوان مثال، حداقل شعاع انحنای تونلهای مترو شهر نیویورک واقع در ایالات متحده آمریکا، ۱۰۷ متر در نظر گرفته شده، حال آنکه این عدد در مورد مترو شهر سانفرانسیسکو همین کشور، حداقل ۱۱۰۰ متر است.
شیب تونلها:
تونلهای مترو: حداقل شیب مجاز تونلهای مترو در طول مسیر ۳ درصد و در ایستگاهها ۱ درصد و حداقل آن ۵/۰ درصد می باشد.
وضعیت سنگ شناسی محدوده تونل: ساختگاه تونل ممکن است حاوی سنگهای آذرین، رسوبی،‌ دگرگونی و یا مخلوط آنها باشد. هر یک از این سنگها از نظر حفر و نگهداری تونل، وضعیت های مختلفی دارند.

الف) سنگهای آذرین،‌ مقاومت فشارشی بالایی دارند و به همان نسبت حفاری آنها مشکل است، اما به علت مقاومت خوبی که دارند، در بسیاری موارد «خودنگهدار» هستند و نیازی به نصب سیستم نگهداری در آنها نیست.
ب) سنگهای رسوبی در حالت کلی ضعیف تر از سنگهای آذرین اند و بنابراین برای حفر تونل در بسیاری از این سنگها، می توان از ماشین های تونل کنی استفاده کرد. در عین حال، در بسیاری موارد، تونلهایی که در این سنگها حفر می شوند، به سیستم نگهداری نیاز دارند.
ج) از جمله مشخصات مهم سنگهای دگرگونی، وجود تورق در آنها است که از جمله صفحات ضعیف این سنگها به شمار می آیند. البته بعضی از سنگهای دگرگونی، فاقد این ساخت اند.
در مورد تمام سنگها، مسئله هوازدگی از جمله مسائل مهم تونلسازی است زیرا به شدت مقاومت سنگها را کاهش می دهد و ممکن است تا عمق زیادی بر سنگها اثر کند.
عواملی همچون وضعیت جوی و توپوگرافی منطقه و عوامل فرسایش و البته نوع سنگها در عمق هوازدگی سنگها موثرند.
تجهیز کارگاه:
قبل از آغاز عملیات حفر تونل، مقدمات کار باید فراهم شود. فراهم کردن مقدمات امر معمولا تحت عنوان تجهیز کارگاه نامیده می شود.
احداث جاده دسترسی:
در بعضی موارد، جاده دسترسی به محل دهانه تونل یا چاهی که حفر تونل از طریق آن انجام می گیرد، از قبل احداث شده است به عنوان مثال در مورد بسیاری از تونلهای راه وضعیت این چنین است.

احداث ایستگاههای نقشه برداری:
به منظور کنترل مسیر تونل حداقل باید دو ایستگاه نقشه برداری در محوطه جلو تونل احداث شود که خط واصل این دو ایستگاه از امتداد محور تونل باشد.
احداث اطاقک نگهبانی دهانه تونل:
به منظور کنترل رفت و آمد افراد و تجهیزات به داخل تونل، احداث اطاقک نگهبانی ضروری است، این امر نه تنها از نظر مسائل مادی اهمیت دارد بلکه ضرورت اصلی آن توجه به مسائل ایمنی است.
احداث تاسیسات صنعتی مورد نیاز : مهمترین تاسیسات صنعتی موردنیاز حفر تونل عبارتند از:
الف) کمپرسور ب) نیروگاه برق ج) چراغ خانه د) مخزن آب
الف) کمپرسور خانه: ابعاد و مشخصات کمپرسور خانه به تعداد کمپرسورهای موردنیاز بستگی دارد. معمولاً در ابتدای شروع کار یک کمپرسور سیار کافی است و به مرور و با افزایش طول تونل، ممکن است تعداد زیادتری کمپرسور موردنیاز باشد.
ب) نیروگاه برق: برای تامین روشناسی و سایر موارد، وجود مولد برق ضروری است. بدیهی است ابعاد و مشخصات این نیروگاه تابع مولد برق موردنیاز است.
ج) چراغ خانه: برای هر یک از کار

کنانی که در داخل تونل کار می کنند، یک چراغ انفرادی موردنیاز است که فقط قادر است ۸ ساعت کار کند و در بقیه مدت شبانه روز، باید تحت شارژ قرار گیرد.
د) مخزن آب: برای مصارف صنعتی و بهداشتی، وجود مخزن آب در محوطه تاسیسات تونل ضروری است، حجم مخزن به میزان مصارف آب وابسته است و برای تامین آب در صورت امکان می توان از آبهای موجود در حوالی دهانه تونل استفاده کرد و یا آب موردنیاز را به وسیله تانکر حمل کرد.
احداث تاسیسات اداری و رفاهی:
این تاسیسات شامل دفتر، محل غذاخوری، انبار، محل خواب، حمام و اطاق کمکهای اولیه است.
قبل از آغاز حفر تونل، برای تعیین موقعیت دقیق دهانه و مسیر و نیز مشخص کردن محل تاسیسات باید محوطه جلو تونل به طور مقدماتی نقشه برداری شود. نقشه برداری مقدماتی براساس ایستگاهها و نقشه های موجود، انجام می گیرد. البته در صورت لزوم، تعدادی ایستگاه نقشه برداری جدید احداث می شود.
پس از آغاز عملیات حفاری، مسیر پیشروی تونل و نیز چگونگی نصب سیستم نگهداری آن کنترل می شود.

یکی از نکات مهم در کنترل مسیر تونل، اختلاف محور ونل و محور خط آهن در مورد تونلهای مترو است. گرچه در بسیاری موارد در بخشهای مستقیم تونل این دو محور برهم منطبق اند، اما به علت فاصهل آزاد لازم در طرفین خط، در قسمتهای منحنی این دو از یکدیگر فاصله می گیرند. در این گونه موارد، باید محور تونل را برای کنترل مسیر تونل در نظر گرفت.

کنترل قطعات سیستم نگهداری:
برای نگهداری تونل از قطعه های فلزی یا بتنی پیش ساخته که مجموعاً محیط تونل را پوشش می دهند، استفاده می شوند. در قسمتهای مستقیم تونل، حلقه ها به طور مستقیم و چسبیده به هم به کار می روند اما در مواردی که مسیر تونل در امتداد محور افقی یا قائم به حالت منحنی در می آید، از حلقه های تبدیلی استفاده می شود تا مسیر تونل تغییر یابد.
معمولاً پیمانکار تونل، تمایل دارد که قبل از آغاز کار، تعداد حلقه های استاندارد و تبدیلی موردنیاز در کل تونل را بداند. بدین منظور، با معلوم بودن مسیر تونل و مشخص کردن قسمتهایی که باید قطعات استاندارد و تبدیلی به کار رود، می توان یک ایده کلی در این مورد به دست آورد.
توجیه امتداد محور تونل
حالتی که تونل از دو دهانه حفر می شود:
در مواردی که تونل از طریق یک یا دو دهانه حفر می شود، وجود دو ایستگاه نقشه برداری که در هر دهانه، که هر دو دوی امتداد محور تونل قرار گرفته باشند، کافی است. زیرا به کمک آنها می توان، محور کاری را به داخل تونل منتقل کرد.

حالتی که تونل از طریق چاه حفر می شود:
در بعضی موارد، با حفر یک چاه در میانه محور تونل و دستیابی به محور تونل حفاری تونل را در دو جهت مخالف آغاز می کنند. در چنین مواردی ید محور کاری که در نقشه و در سطح زمین مشخص است، به داخل جبهه کارهای تونل منتقل شود. بدین منظور روشهای مختلفی وجود دارد که از جمله متداول ترین آنها، استفاده از سه شاغول است.
احداث ایستگاههای نقشه برداری در تونل:
برای برداشت و کنترل تونل، ابتدا باید تعدادی ایستگاه نقشه برداری در امتداد محور تونل احداث کرد. پس از احداث این ایستگاهها، معمولاً مختصات آنها را به سه روش پیمایش تعیین می کنند
ایستگاههای نقشه برداری به فواصل مناسب در طول تونل انتخاب می شوند. علاوه بر این نقاط عادی، هر کجا که تغییری در امتداد یا شیب تونل به وجود آید نیز ایستگاه اضافی در نظر گرفته می شود.
انتخاب ایستگاه در قسمتی از تونل که مستقیم است. به قدرت دید دوربین بستگی دارد. بدیهی است ایستگاهها باید به گونه ای انتخاب شوند که هر ایستگاه نسبت به ایستگاههای ماقبل و مابعد خود دید داشته باشد.

برای احداث ایستگاه در سقف تونل پس از مشخص کردن نقطه در سقف و علامت گذاری موقت آن با رنگ، چال کوچکی به عمق حدود ۱۰ سانتی متر در سقف حفر کرده و در داخل آن یک میخ چوبی نصب می کنند و بر روی این میخ چوبی یک میخ فلزی می کوبند. تمام میخ ها به گونه ای ساخته شده اند که به کمک آنها می توان شاغولی را از سقف تونل آویزان کرد و شاغول همواره در یک وضعیت معین قرار می گیرد.

کنترل تونل به هنگام حفر
شیوه حفر تونلها به هنگام استفاده از ماشین یا سپر بدین گونه است که پس از حفر مقدار معینی از تونل، ماشین متوقف شده و به جلو رانده می شود. معمولاً ماشین های جدید، مجهز به سیستم کنترل مسیر هستند. بدین معنی که اگر ماشین به طور نادرست توجیه شده باشد این سیستم کنترل آن را در موقعیت صحیح توجیه می کند. همچنین سیستم نگهداری تونل نیز به وسیله سیستم کنترل بررسی می شود و قطعات سیستم نگهداری، در موقعیت درست خود قرار می گیرند.
متداول ترین سیستم کنترل ماشین های حفر تونل، استفاده از اشعه لیزر است. بدین منظور یک لوله مولد لیزر ماشین تونل کنی نصب می کنند تا اشعه لیزر حاصله را در مسیری که از قبل تعیین شده، برگیرنده ؟؟؟ که در ماشین نصب شده است، بتاباند.

روشهای مختلف حمل مواد در تونل ها:
۱- راه آهن: از نظر میزان انرژی مصرف شده، حمل مواد با راه آهن، با صرفه ترین روشهاست و به همین خاطر در بسیاری از تونلها به کار می رود.
مزایا: سهولت احداث- به علت راندمان بالا، به سیستم تهویه ارزانتر که نیاز دارد- برای حمل انواع مختلفی مواد مناسب است.- تقریباً در تمام تونلهای با ابعاد متفاوت، قابل استفاده است.- برای حرکت لکوموتیوها از منابع مختلف انرژی مثل برق، دیزل، باطری و هوای فشرده می توان استفاده کرد.
معایب: فاصله ایستگاه حمل از جبهه کار تونل، محدودیت دارد.- محل عبور قطار همواره ثابت است.- به هنگام وقوع حوادث، تمام سیستم یکجا از کار می افتد.- ایستگاه تخلیه کمابیش ثابت است.- به هنگام ساختمان نهایی تونل، اجباراً باید ریلها را برچید و در این مدت قابل استفاده نیست.

۲- نوار نقاله: گرچه نوار نقاله برای حمل و نقل مداوم در تونلهای معدنی کاربرد وسیعی دارد اما به عنوان سیستم حمل و نقل به هنگام حفر تونلها، چندان متداول نیست.
مزایا: برای حمل هر مقدار سنگ حفر شده از جبهه کار، توانایی دارد.- با بسیاری از روشهای حفر و بارگیری سازگاری دارد و قابل استفاده است.- در تمام تونلها با ابعاد مختلف، قابل استفاده است.- فضای لازم برای احداث آن، کم است- کارآیی آن زیاد و هزینه نگهداری آن کم است- عملیات حمل به طور پیوسته انجام می گیرد.
معایب: برای حمل بعضی از مواد کارآیی ندارد.- ابعاد قطعاتی که باید حمل شوند محدود است- احداث آن گران و پرهزینه است- با پیشروی جبهه کار تونل، افزایش طول نوار، مشکل و پرهزینه است- در مواردی که تونل انحنا داشته باشد، قابل استفاده نیست- قطع قسمتی از سیستم، تمام سیستم را از کار می اندازد.
کامیون های چرخ لاستیکی: استفاده از کامیونهای چرخ لاستیکی، یکی از متداول ترین، روشهای حمل مواد در تونلها است زیرا محدودیت سیستم راه آهن یا نوار نقاله را ندارد.

مزایا: با پیشروی تونل، نیازی به ایجاد تغییرات جدید نیست- در تونلهای بزرگ، تقریبا در هر قسمت از تونل، کامیونها می توانند از مقابل هم عبور کنند- اگر مشکلی برای یکی از کامیونها پیش آید، تمام سیستم از کار نمی افتد- بیشترین انعطاف را طی عملیات دارد- می توان سیستمهای بارگیری و حمل را تلفیق کرد و مدلهای بار کننده- بارکش را به کار برد- مواد و وسایل مختلف را می توان حمل کرد.
معایب: آماده سازی کف تونل برای عبور کامیونها مشکل است- به سیستم تهویه قوی و گران نیاز دارد- با تمام سیستمهای حفاری و بارگیری، سازگاری ندارد- …
حفر تونل به وسیله ماشین های بازویی:
ماشینهای تونل کنی را به دو گروه کلی ماشین های ؟؟؟ و ماشین های تمام مقطع تقسیم می کنند. در ماشین های بازویی، یک یا چند بازوی حفار وجود دارد که سطح مقطع آن به مراتب کمتر از سطح مقطع تونل است و با جابجا کردن آن در نقاط مختلف مقطع، تونل را حفاری می کنند.

در ماشین های تمام مقطع، یک صفحه حفار در جلو ماشین تعبیه شده است که با چرخ خود، تمام مقطع را یکجا حفاری می کند و این ماشین ها به نام ماشینهای تونل کنی حفار (T.B.M) معروفند.
اجزای دستگاه: مهمترین اجزای دستگاه عبارت از بدنه، موتور، بازو، سرمته، ناخن های حفار و سیستم بارگیری است.
حفر تونل به وسیله ماشینهای تمام مقطع:
این ماشین ها، تمام مقطع تونل های دایره ای را یکجا حفر می کنند و معمولاً آنها را به نام ماشین های تونل حفرکن می نامند. بر حسب محل و چگونگی کار ماشین های تمام مقطع آنها را به سه گروه اصلی زیر تقسیم می کند.
الف) ماشین های T.B.M : این ماشین ها برای حفر تونلها به کار می برند و قادرند تمام مقطع تونل را یکجا حفر کنند.
ب) ماشین های حفر دویل: این ماشین ها برای حفر دویل به کار می روند. بدین منظور ابتدا گمانه ای بین دو طبقه موردنظر حفر می شود و آنگاه ماشین، حفر دویل را از پایین به بالا آغاز می کند و مواد حفر شده در طبقه زیرین می ریزند.

احداث تونل به روش کند و پوش:
حفر تونل در زیرزمین، مشکلات ویژه خود را دارد. از جمله مشکلات می توان به مسائل ایمنی، تهویه،‌ ضرورت تامین روشنایی در تمام مدت کار، محدودیت فضا، محدودیت استفاده از ماشین آلات در مورد تونلهایی که احتمال تمرکز گاز متان وجود دارد و هزینه های زیاد اشاره کرد. بنابراین هر وقت که امکان داشته باشد، تراشه ای از سطح زمین با عمق و عرض موردنظر حفر می کنند به گونه ای که کف تراشه در ترازو کف تونل قرار گیرد. سپس تاسیسات موردنظر را در تونل نصب و آن را با وسایل نگهداری، دیوارسازی کرده و روی آن را تا سطح اولیه زمین، خاکریزی می کنند.

در تونلهای مترو، این بحث پایان نیافتنی همچنان وجود دارد که کدامیک از دو روش کند و پوش و زیرزمینی مناسب تر است. مسلم است که یک جواب ثابت برای این سوال وجود ندارد و در واقع هر شهر دنیا و به عبارت صحیح تر، هر یک از خطوط مترو در هر یک از شهرهای دنیا، مسئله جدیدی است و مشکلات ویژه خود را دارد که با توجه به آنها، باید مناسب ترین روش انتخاب شود.

به عنوان مثال، اولین خط مترو شهر لندن به روش کندوپوش احداث شد اما با توجه به مشکلات موجود و هزینه های جنبی، اکثر خطوط دیگر و به ویژه در مرکز شهر با استفاده از ماشین حفر تونل و به روش زیرزمینی احداث شد.
با توجه به تجربیات انجام شده در شهرهای مختلف دنیا به طور کلی می توان گفت که در مورد تونلهایی به عمق ۱۰ تا ۱۴ متر روش کندوپوش ارزانتر و آسانتر از روشهای زیرزمینی است و احداث تونلهای مترو تا عمق ۱۸ متر نیز کاملا عملی و مقرون به صرفه است.

مناطق شهری:
یکی از مهمترین موارد کاربرد روش احداث تونل به روش کندوپوش، احداث تونلها و ایستگاههای مترو است. همچنین برای احداث گذرگاهی زیرزمینی، کانالهای لوله های آب، فاضلاب و کابلهای برق نیز از این شیوه استفاده می شود. در بخشهای مرکزی شهرهای بزرگ، زمین ارزش زیادی دارد و بدین ترتیب اجرای تونل با این روش،‌ سطح زمین در بالای تونل برای مقاصد مختلف شهری آزاد باقی می ماند.

از آغاز پیدایش سیستم حمل و نقل مترو، همواره سعی بر این بوده است که تا حدامکان تونلهای مترو در عمق کمتری احداث شود تا دسترسی به آن از خیابان آسان و سریع باشد. با توجه به این خواسته، بلافاصله ذهن به سمت روش کندوپوش متوجه می شود. البته در بعضی موارد، با وجود امتیازات روش کندوپوش، به علت محدودیت های موجود در امر حفاری سطحی باید از سیستم حفاری زیرزمینی به کمک ماشین های تونل کنی کمک گرفت.

روش های اجرا:
بسته به وضعیت های زمین و شرایط موجود در محل، برای نگهداری دیواره تراشه از روشهای مختلفی استفاده می شود که مهمترین آنها عبارتند از:
الف) روش گودبرداری با دیواره شیروانی
ب) روش میخ کوبی دیواره
ج) روش نگهداری دیواره با سپر فولادی
د) روش استفاده از پایه های فولادی
هـ) روش دیوارسازی بتنی
و) روش استفاده ای دیوار پیش ساخته

عوامل آلوده کننده هوای تونلها
برای اینکه بتوان تهویه تونلها را به خوبی انجام داد، ابتدا بایستی عوامل آلوده کننده هوای تونلها را بررسی کرد. در مرحله حفاری مهمترین عوامل آلوده کننده گرد و غبار و گازهای ناشی از آتشباری است، اما در مرحله بهره برداری گازهای ناشی از موتورهای درونسوز مهمترین عوامل آلوده کننده هستند.

مسائل ناشی از گرد و غبار از جمله قدیمی ترین مشکلات صنعتی است که از زمان انقلاب صنعتی تا عصر حاضر به شکلهای مختلف گریبانگیر نیروی کار بوده است این پدیده به خصوص در تونلها و محیطهای کاری زیرزمینی بیشتر احساس می شود به همین منظور همواره سعی بر این بوده است که این عارضه از جنبه های مختلف مورد بررسی قرار گیرد و سپس معیارها و قوانین مربوط به کنترل و بهبود شرایط کاری نیروی انسانی تعیین شود اولین مجموعه قوانین که برای کنترل گردو غبار در معادن و تونلها تدوین شد مربوط به کشور اتحادیه آفریقای جنوبی است که در سال ۱۹۱۲ میلادی در مورد شرایط کار در معادن طلای «ویت واترزرند» این کشور وضع شد دیگر کشورها نیز طی سالهای ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ میلادی قوانینی وضع کردند

این قوانین عمدتاً مربوط به پدیده سیلیکوز و آیین نامه های لازم برای انجام کار در سنگهای حاوی سیلیس بود مقررات آن زمان ناشی از نظرات پزشکی وقت، بدین مضمون بود که اصولا گرد وغبار ناشی از سنگهای سخت، موجب ایجاد ناراحتی سیلیکوز و بیماری سل در افراد می شود که نهایتا مرگ را به دنبال دارد در این زمانها گرد و غبار ناشی از زغال چندان خطر آفرین تلقی نمی شد.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 13700 تومان در 76 صفحه
137,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد