بخشی از پاورپوینت
اسلاید 1 :
نقشه برداری
اسلاید 2 :
اندازه گیری در نقشه برداری
اندازه گیری در نقشه برداری شامل:
1- اندازه گیری طول یا مسافت
2- اندازه گیری زاویه
3- اندازه گیری ارتفاع
اسلاید 3 :
مراحل تهیه نقشه با وسایل ساده نقشه برداری
براى تهيه ی نقشه ممکن است از روش ها و وسايل مختلفى استفاده شود، اما در هرحال بايد براى تهيه ی نقشه سه مرحله را طى نمود:
1- شناسايى
2- برداشت
3- محاسبه و ترسيم
اسلاید 4 :
شناسايى
شناسايى منطقه:
اولين گروه نقشه بردارى که به منطقه اعزام مى شود گروه شناسايى مى باشد. البته قبل از اعزام گروه شناسايى، ابتدا نقشه هاى موجود را بررسى کرده اطلاعاتى مقدماتى از وضعيت منطقه از قبيل: موقعيت جغرافيايى منطقه، شکل کلى عوارض، راه هاى ارتباطى، نقاط نقشه بردارى (بنچ مارک هاى نقشه بردارى که در نزديکى منطقه موجود مى باشند) و غيره به دست مى آورند. سپس گروه شناسايى به منظور تهيه ی اطلاعات دقيق تر به منطقه اعزام مى شوند.
اسلاید 5 :
وظایف گروه شناسایی
1- تهیه کروکی
2- انتخاب نقاطی به عنوان رئوس برداشت و انتقال آنها به روی کروکی
3- تعیین روش کار با توجه به شرایط محیطی و شکل عوارض
4- تعیین وضعیت یک امتداد از منطقه نسبت به امتداد شمال
اسلاید 6 :
ویژگیهای نقاطی که به عنوان رئوس انتخاب می شوند:
الف- هر نقطه در جاى محکم و محفوظى انتخاب شود
ب- هر نقطه بايد نسبت به نقطه ی قبل و بعد از خودش ديد داشته باشد
ج- فاصله ی نقاط حتى الامکان يکسان باشد
د- زواياى شبکه حتى الامکان مساوى باشد
ه- مجموعه ی نقاط انتخاب شده به نقاط مهم و عوارض داخل و خارج شبکه ديد و تسلط کامل داشته باشد
تذکر: در صورتى که شناسايى براى کار با وسايل ساده انجام مى گيرد به جاى تعيين نقاط نقشه بردارى خطوط هادى انتخاب مى گردند
اسلاید 7 :
تعريف شمال يک نقطه
تعريف شمال جغرافيايى يک نقطه: شمال جغرافيايى هر نقطه مانند A عبارت است از امتداد نصف النهار گذرنده از نقطه ی A در جهت قطب شمال.
تعريف شمال مغناطيسى يک نقطه: در هر نقطه مانند A جهتى که عقربه ی قطب نما نشان مى دهد را شمال مغناطیسی نقطه A می نامند.
انحراف مغناطيسى: امتداد شمال مغناطيسى يک نقطه با امتداد شمال جغرافيايى يک نقطه زاويه اى مى سازد که به آن انحراف مغناطیسی مى گويند. مقدار اين انحراف در جداول و يا نقشه هايى همه ساله منتشر مى شود. با اعمال اين انحراف به شمال مغناطيسى مى توانيم شمال جغرافيايى را به دست آوريم.
اسلاید 8 :
آزیموت یا سمت جغرافیایی یک امتداد
اسلاید 9 :
برداشت
تعریف برداشت:
جمع آورى اطلاعات و اندازه هاى دقيق از موقعيت و ابعاد عوارض طبيعى و مصنوعى که جهت ترسيم و تکميل نقشه مورد نیاز می باشد را برداشت گویند
انواع برداشت بر اساس روش برداشت:
الف- برداشت با وسايل ساده نقشه بردارى براى کارهاى معمولى و مناطق کوچک
ب- برداشت با دوربين هاى نقشه بردارى جهت کارهاى دقيق
ج- برداشت به وسيله ی عکس هاى هوايى يا تصاوير ماهواره اى براى مناطق وسيع
انواع برداشت بر اساس نوع نقشه ترسیمی:
1- برداشت مسطحاتى (Planimetry) به منظور پلان موقعيت و تعيين مساحت
2- برداشت ارتفاعى (Altimetry) براى تهيه ی پروفيل
3- برداشت مسطحاتى ارتفاعى(Topometry) براى تهيه ی نقشه هاى توپوگرافى
اسلاید 10 :
برداشت مسطحاتى با وسایل ساده نقشه برداری
برداشت مسطحاتى با وسايل ساده نقشه بردارى معمولاً به سه روش صورت مى گيرد:
روش اول برداشت از طريق يک خط هادى
روش دوم برداشت از طريق دو يا چند خط هادى
روش سوم برداشت از طريق مثلث بندی
اسلاید 11 :
برداشت از طريق يک خط هادى
دراين روش از بلندترين خطى که بتوان موقعيت ساير خطوط و عوارضى را روى آن تصوير نمود به عنوان خط هادى استفاده مى شود .
اسلاید 12 :
ویژگیهای خط هادی یا مبنا
خط هادى بايد داراى شرايط زير باشد:
۱ - تقريباً به بيشتر نقاط و عوارض ديد داشته باشد.
۲ - حتى الامکان به کليه ی عوارض و نقاط نزديک باشد.
۳ - در امتداد بلندترين بعد منطقه انتخاب شود و حتى المقدور در زمين مسطحى انتخاب شود.
۴ - در ابتدا و انتهاى آن دو نقطه ی مبنا که مستحکم شده اند قرار داشته و طول خط با دقت زياد اندازه گيرى شده باشد.
اسلاید 13 :
روش برداشت با استفاده از یک خط هادی
يک ژالون در ابتدا ی خط هادی (نقطه A) و ديگرى را در انتهای آن (نقطه D) مستقر مى نماييم. سپس به وسيله يک گونياى مسّاحی نقاط پاى عمود گوشه هاى عوارض را يک به يک پيدا کرده فاصله هاى افقى و عمودى را مترکشى نموده، در جدولى ثبت می نماییم.
اسلاید 14 :
نکات مهم در برداشت به روش خط مبنا
براى بالا بردن دقت کار ابعاد عوارض را نيز مترکشى مى کنيم؛ به ويژه هنگامى که فقط دو نقطه از عارضه به خط مبنا ديد دارد (مانند مسکونى ۲) يا اين که عارضه شکل هندسى پيچيده اى دارد (مانند مسکونى ۳) و پس از مترکشى اندازه ها را روى کروکى يادداشت مى نماييم.
هنگام برداشت محدوده ی قطعه زمين يا حدود عوارض اگر با شکل منحنى غيرهندسى مواجه شديم، با گرفتن چند نقطه روى آن، به جاى منحنى مورد نظر، يک خط شکسته را برداشت مى کنيم و در صورتى که بخواهيم آن منحنى را با دقت بيشترى برداشت نماييم، نقاط برداشت را به هم نزديکتر مى گيريم تا خط شکسته ی برداشت شده به منحنى مورد نظر نزديکتر باشد.
اسلاید 15 :
برداشت از طریق دو یا چند خط هادی
اغلب يک خط هادى براى برداشت کامل يک منطقه کافى نمى باشد و ناچاريم از دو يا چند خط هادى استفاده نموده، برداشت کامل يک منطقه را به انجام برسانيم. درچنين مواردى، علاوه بر شرايطى که
درمورد نحوه ی تعيين خط هادى و
شيوه ی برداشت به کمک خط هادى،
ذکر کرديم، نکات ديگرى را نيز بايد
در مورد ارتباط خطوط هادى با يکديگر
رعايت نماييم.
اسلاید 16 :
نکاتی در مورد برداشت از طریق دو یا چند خط هادی
1- قبل از شروع برداشت بايد وضعيت خطوط هادى نسبت به هم دقيقاً مشخص شود. بدين منظور مى توان يک خط هادى را خط اصلى فرض نموده و خطوط بعدى هادى را نسبت به آن برداشت کنيم.
برای مشخص کردن وضعيت خط مبنای دوم نسبت به خط مبنای اول بايد زاويه دقيقاً اندازه گيری شود. در شرايطی که به بيش از دو خط هادی با توجه به نوع عوارض منطقه نياز باشد می بايد به همين ترتيب وضعيت خطوط هادی جديد نسبت به خطوط هادی قبلی اندازه گيری شود.
2 - هنگام برداشت عوارض، آنچه را که نزديک هر خط مبنا باشد، از طريق همان خط برداشت مى نماييم. البته براى کنترل بيشتر و بالا بردن دقت برداشت عوارض، اگر عارضه ها به دوخط مبنا نزديک باشد سعى مى کنيم بعضى نقاط را نسبت به هر دو خط برداشت نماييم.
اسلاید 17 :
خطوط هادی محاطی
اسلاید 18 :
برداشت به روش مثلث بندى
اين روش بيشتر براى برداشت محدوده ی قطعه زمين ها مورد استفاده قرار مى گيرد و از طريق آن مى توان مساحت قطعه زمين را نيز به راحتى محاسبه نمود. در اين روش، قطعه زمين به مثلث هايى تقسيم مى شود؛ سپس مثلث ها را اندازه گيرى مى نمايند تا شکل منطقه برداشت شود. درضمن مى توان عوارضى را که در داخل منطقه وجود دارند نسبت به مثلث ها برداشت نمود.
اسلاید 19 :
نکاتی در مورد روش مثلث بندی
در انجام روش مثلث بندى توجه به نکات زير ضرورى می باشد:
1- از آن جا که دقت اين نوع برداشت بستگى کامل به اندازه گيرى اضلاع مثلث ها دارد؛ پس بايد اضلاع مثلث ها را با دقت اندازه گيرى نمود.
2- براى بالا بردن دقت مى توان هر دو مثلث را يک چهارضلعى فرض کرده قطر ديگر آن را نيز اندازه گيرى نمود.
3- مثلث ها طورى انتخاب شوند که حتى الامکان اضلاع آن ها متناسب باشند و زاويه ها خيلى بسته يا خيلى باز نباشند (بين ۳۰ تا ۱۲۰ درجه).
4- طول اضلاع و کروکى منطقه را در يک جدول ثبت مى نماييم.
5- هرگاه يک ضلع منطقه ی مورد برداشت خيلى بلند باشد براى آن که شرايط لازم براى مثلث ها فراهم شود با انتخاب نقطه اى روى آن آن را به دو قسمت کوچکتر تبديل مى کنيم.
