تحقیق در مورد بتن و خواص آن

word قابل ویرایش
34 صفحه
8700 تومان

بتن و خواص آن
بتن عمدتاً از ۲ قسمت تشکیل شده است:
۱٫ مصالح سنگی: حدود ۷۵-۶۰ درصد حجم بتن از مصالح سنگی تشکیل می‌شود.
۲٫ خمیر سیمان: حدود ۴۰-۲۵ درصد حجم بتن با خمیر سیمان پر می‌شود.
از ۴۰-۲۵ درصد خمیر سیمان، ۷ الی ۱۵ درصد سیان و ۱۴ الی ۲۱ درصد آب است.

میزان آب در خمیر سیمان
میزان آب در بتن معمولاً با نسبت وزنی آب به سیمان (W/C) نشان داده می‌شود که W معرف وزن آب و C معرف وزن سیمان است. به صورت یک اصل باید حتی‌المقدور نسبت W/C کم انتخاب شود.

قسمتی از آبی که در ساخت بتن مصرف می‌شود (حدود ۲۵ درصد وزنی سیمان)، جذب ذرات سیمان شده و در واکنش‌های شیمیایی (هیدراسیون) بکار گرفته می‌شود، اما عملاً ساخت بتنی با W/C=0.25 امکان‌پذیر نیست، زیرا چنین بتنی به اندازه‌‌ای سفت است که کار کردن با آن میسر نیست، به همین جهت باید W/C را تا آنجا افزایش داد که به سهولت بتوان با بتن کار کرد، لذا W/C را تا ۴/۰ الی ۶/۰ افزایش می‌دهند، اما در همین محدود باز هم هرچه W/C را کمتر درنظر بگیرند، بهتر خواهد بود، زیرا مازاد آب که در واکنش شیمیایی شرکت نمی‌کند، جا اشغال کرده و نهایتاً یا در بتن محبوس می‌شود و یا تبخیر شده و فضای خالی ایجاد می‌کند، ‌یعنی در هر حال از حجم مفید بتن می‌کاهد.
محاسن استفاده از نسبت آب به سیمان کمتر

۱٫ افزایش مقاومت فشاری و کششی بتن؛
۲٫ افزایش خاصیت آب‌بندی در بتن (زیرا هرچه آب کمتری مصرف شده باشد، فضای خالی کمتری در بتن ایجاد شده و در نتیجه روزنه‌های کمتری برای عبور آب وجود خواهد داشت)؛
۳٫ کاهش جذب آب (به دلیل محدود شدن فضاهای خالی)؛

۴٫ پیوستگی بهتر بین لایه‌های متوالی در بتن‌ریزی؛
۵٫ افزایش چسبندگی بین میلگرد و بتن (چون سطح تماس میلگرد و بتن بیشتر خواهد بود)؛
۶٫ افزایش مقاومت در مقابل شرایط جوی نامساعد (تر و خشک شدن‌های متوالی و سرد و گرم شدن‌های متوالی)؛
۷٫ کاهش میزان افت؛

۸٫ کاهش میزان خزش؛

۹٫ کاهش امکان آب انداختن بتن؛
۱۰٫ کاهش امکان جدا شدن دانه‌ها.
مزیت استفاده از نسبت آب به سیمان بیشتر
W/C زیاد فقط یک حسن دارد و آن روانی و کارایی بیشتر است. جای بسی تاسف است که اکثراً ۱۰ مزیت قبلی (ناشی از W/C کمتر) فدای این یک حسن (کارایی بالاتر) شده و از W/C بیشتر استفاده می‌شود، یعنی فقط به لحاظ آنکه در کارگاه کار کردن با بتن راحت‌تر باشد، آب بتن را زیاد کرده و بدین ترتیب نارسایی‌های عدیده‌ای را برای بتن سخت شده آتی فراهم می‌کنند.

توجه شود که در هر حال، کار کردن با بتنی با W/C کمتر از ۴/۰ امکان‌پذیر نیست.
بعضی از مسائلی که ممکن است در بتن تازه بوجود آید
۱٫ آب انداختن بتن:
آب انداختن بتن از نظر یک پدیده ظاهری، اینگونه تجلی می‌کند که پس از بتن‌ریزی و پرداخت سطحی بتن، یک لایه نازک آب آغشته به سیمان روی سطح بتن ظاهر می‌شود.
این آب از قسمت‌های زیرین بتن به دلیل خاصیت مویینگی به قسمت‌های سطحی آب بالا آمده و در مسیر خود احتمالاً مقداری سیمان را نیز با خود شسته و همراه می‌کند. لذا در قسمت‌های بالایی بتن، مقدار آب موجود از آبی که در طراحی درنظر گرفته شده، بیشار خواهد شد و به عکس، در قسمت‌های پایینی بتن مقدار آب کمتر خواهد گردید.
مشخصات نامطلوب‌ بتن آب انداخته به شرح زیر است:

الف) پس از سخت شدن نامرغوب بوده و به مقاومت مطلوب و موردنظر نخواهد رسید.
ب) لایه رویی بتن آب انداخته، پس از سفت شدن (سخت شدن) به مرور زمان و با استفاده‌های ترافیکمی از آن پودر شده و به صورت گرد و خاک درمی‌آید و به این جهت سطح رویی ناصاف شده و پدیده «پودرشدگی» اتفاق می‌افتد. چنین بتنی اولاً بدن‌نما شده و ثانیاً نقطه ضعفی برای شرایط یخ‌زدگی و هوازدگی خواهد بود. آب انداختن پدیده بسیار نامطلوبی است و باید حتی‌المقدور از ایجاد آن جلوگیری کرد، متاسفانه بعضی از استادکاران سعی می‌کنند با زیاد ماله شدن بر روی سطح بتن، یک قشر آب در سطح ایجاد کنند، غافل از اینکه این عمل، ضعف‌های اساسی برای بتن ایجاد می‌کند.

مهمترین دلیل در آب انداختن بتن، اسلامپ بیش از حد است. بنابراین کارایی و اسلامپ کم در کنار مزایایی دیگر، احتمال آب انداختن را نیز کاهش می‌دهد. دلایل دیگری از جمله ویبره بیش از حد و نیز نامناسب بودن دانه‌بندی، احتمال آب انداختن بتن را افزایش می‌دهند.
۲٫ جدا شدن دانه‌ها

جدا شدن دانه‌ها از پدیده‌هایی است که در بتن تازه ایجاد می‌گردد. به این ترتیب که دانه‌های درشد مخلوط نشست کرده و به سمت پایین حرکت می‌کنند و دانه‌های ریزتر به سمت بالا منتقل می‌شوند، بنابراین بتن حالت یکنواختی خود را از دست داده و توزیع دانه‌بندی به هم می‌خورد.

جدا شدن دانه‌ها در بتن تازه یک پدیده نامطلوی محسوب می‌شود و ناظرین و مهندسین کارگاه همواره باید سعی کنند تا از عواملی که ممکن است منجر به بروز این حالت شود، جلوگیری نمایند. بتنی که دانه‌های آن جدا شده، از نظر مقاومت فشاری و خمشی ضعیف شده و به حد مطلوب نخواهد رسید.
مهمترین دلیل جدا شدن دانه‌ها در بتن تازه، اسلامپ بالا و بیش از حد است.

دلایل دیگری از قبیل ویبره بیش از حد، جابجا کردن بتن در قالب بوسیله بیل یا ویبراتور، ریختن بتن از ارتفاع نیز ممکن است به جدا شدن دانه‌ها منجر شود. انبار کردن نامناسب دانه‌ها ممکن است به جدا شدن دانه‌ها قبل از ساخت بتن و احتمالاً عدم وجود دانه‌بندی یکنواخت و صحیح در بتن ساخته شده منجر شود. به همین جهت لازم است انبار کردن دانه‌های شن و ماسه در کارگاه به صورت مجزا و در دپوهای جداگانه صورت گیرد. از طرفی بهتر است برای ماسه یک دپوی (۰-۵mm) و برای شن دپوهای (۵-۱۰mm) یا نخودی و (۱۰-۲۰mm) یا بادامی تنظیم شود و در صورت استفاده از دانه‌های درشت‌تر می‌توان از یک دپوی (۲۰-۴۰mm) نیز استفاده کرد. به این ترتیب می‌توان در هنگام ساخت بتن مصالح دانه‌ای از هر دپو به میزان محاسبه شده جدا کرده و اختلاط را انجام داد.
تراکم بتن تازه

تراکن بتن، یعنی به حرکت درآوردن ذرات بتن، کم کردن اصطکاک بین آنها و خارج کردن حباب‌های هوا از بتن.
مکانیزمی که برای تراکم بتن بکار می‌رود، ارتعاش است. هدف از متراکم کردن بتن و خارج کردن حباب‌های هوا، آن است که بتن توپرتری به دست آید تا در نتیجه آن بتن از مقاومت بهتری برخوردار شده و در مقابل عوامل مخرب محیطی از خود دوام بهتری نشان دهد.

از طرفی با افزایش سطح تماس بین بتن و میلگرد، چسبندگی بهتری بین آنها فراهم کرده و نیز سبب می‌شود که پس از باز کردن قالب‌ها، سطح ظاهری صاف و بدون خلل و فرج برای بتن حاصل شود. قدیمی‌ترین روش برای ویبره، ضربه زدن به بتن (به قالب) است. طبیعی است که این نحو ویبره برای کارهای کوچک و کم‌اهمیت می‌تواند تا حدودی مناسب باشد.
انواع ویبره

۱٫ ویبره دستی:
ساده‌ترین نوع ویبره، ویبره دستی است که ممکن است به صورت میله‌ای یا شیلنگی باشد. ویبره میله‌ای یک وسیله لرزاننده کوچک است که آن را به وسیله دست هدایت کرده و یا فرو بردن به صورت قائم در قسمت‌های مختلف بتن را مرتعش کرده و حباب‌های هوا را خارج می‌کنند. توصیه می‌شود در این روش، میله لرزان را به فاصله هر ۵/۰ الی یک متر در بتن فرو برده و هر بار بین ۵ تا ۳۰ ثانیه در بتن نگه دارند (بسته به میزان تراکم مورد نظر و همچنین اسلامپ بتن).
۲٫ ویبره لرزاننده قالب:

این ویبره را در مجاورت قالب بتن قرار داده و یا به آن متصل می‌کنند. با بکار افتادن این ویبره، مجموعه قالب و بتن داخل آن مرتعش شده و حباب‌های هوا خارج می‌شوند.
۳٫ ویبره میزی:
معمولاً در کارگاه‌های بتن پیش ساخته مورد استفاده قرار می‌گیرد. در چنین کارگاه‌هایی میز ویبره در سالنی موسوم به سالن ویبره مستقر بوده و با بکار افتادن دستگاه ویبره میزی، مجموعه میز و قالب و بتن، لرزیده و عمل ویبره شده انجام می‌گیرد.

لازم است جهت متراکم کردن بهتر بتن و چسبندگی بهتر آن به فولاد، همیشه از ویبره استفاده شود تا امکان استفاده از نسبت آب به سیمان کمتری در ساخت بتن فراهم شود.
ویبره بیش از حد، مضر است، چون ممکن است سبب آب انداختن و یا جدا شدن دانه‌ها شود. انتخاب ویبره در حد مناسب، معمولاً نیاز به تجربه زیاد دارد و بسته به نظر مهندس کارگاه و ناظر پروژه تعیین می‌شود (هرچه کارایی کمتر باشد، ویبره بیشتر و هرچه کارایی بیشتر باشد، ویبره کمتری مورد نیاز است.
پس از ریختن بتن، با گذشت زمان، بتن تازه به بتن سخت شده تبدیل می‌شود. از زمان ریختن بتن تا مرحله سفت و سخت شدن آن، باید از آن نگهداری و مراقبت کرد.
مراقبت از بتن (به عمل آوری بتن)
در مراقبت از بتن، باید به دو مساله توجه شود:
۱٫ رطوبت کافی؛
۲٫ درجه حرارت مناسب.

به به عمل آوردن بتن، به رطوبتی حداقل معادل ۸۰درصد نیاز است و اگر این رطوبت در حد ۱۰۰% باشد، مناسب‌تر خواهد بود.
بهترین درجه حرارت برای نگهداری بتن در حدود ۱۳ درجه سانتیگراد است، اما در شرایط معمولی و دمای عادی، حساسیت بتن به درجه حرارت چندان قابل توجه نبوده و بنابراین در کارگاه، در مرحله مراقبت از بتن معمولاً کنترلی روی درجه حرارت انجام نمی‌دهند، مگر در درجه حرارت ۴+ درجه و پایین‌تر که گیرش بتن و سرعت واکنش‌ها با مشکلاتی روبرو می‌شود، بخصوص در دمای زیر صفر که شرایط یخ‌زدگی بتن فراهم می‌گردد.
حداقل زمانی که برای بتن عادی جهت مراقبت پیشنهاد شده، ۷ روز است، یعنی در طول مدت زمان ۷ شبانه‌روز باید بتن در دمای مناسب و رطوبت حداقل ۸۰% نگهداری شود.
عدم مراقبت و یا مراقبت ناقص از بتن، عواقب زیر را به دنبال داردک

۱٫ افت مقاومت فشاری و خمشی؛
۲٫ ایجاد زمینه پودرشدگی سطحی بتن؛
قسمت‌های سطحی بتن در مقابل هوای آزاد رطوبت خود را از دست داده و سیمان آن به طور کامل در واکنش‌های شیمیایی وارد نمی‌شود. بنابراین سطح بتن سست شده و بعداً با ساده‌ترین تاثیر عوامل مخرب محیطی، رفته رفته تخریب می‌شود (پدیده پودرشدگی اتفاق می‌افتد).
۳٫ افزایش میزان افت در بتن (انقباض)؛

بتنی که به طور صحیح از آن مراقبت نشود، حتماً دچار پدیده افت خواهد شد و در سطح آن ترک‌هایی ایجاد می‌شود.
۴٫ افزایش میزان خزش در بتن.
خشک شدن بتن

خشک شدن بتن از سطح بتن شروع می‌شود و به عمق آن نفوذ می‌کند. مدت زمانی که طول می‌کشد تا قسمت‌های مرکزی بتن (مغز بتن) کاملاً خشک شود، بسیار طولانی است. به عبارت دیگر، قسمت‌های سطحی در ساعت‌های اولیه و روزهای اولیه، ولی قسمت‌های عمیق خیلی دیر خشک می‌شوند. قسمتی از بتن که رطوبت آن در طول دوره مراقبت از ۸۰ درصد کمتر شود، عملیات گیرش آن متوقف می‌شود، لذا با توجه به مکانیزم خشک شدن، هیچگاه نباید نگران توقف گیرش در قسمت‌های میانی بتن بود، بخصوص اگر بتن متراکم باشد. بنابراین مشکل اصلی سطح بتن است (بخصوص تا عمق ۵/۰ الی ۱ سانتیمتر). به همین دلیل در ۷ روز اولیه عمر بتن، باید از بتن مراقبت سطحی صورت گیرد.
مقاومت بتن

مقاوم بتن به عوامل زیر بستگی دارد:
۱٫ کیفیت دانه‌ها:
هرچه دانه‌ها کیفیت بهتری دارا باشند، مقاومت بتن بالاتر است. بتنی که از دانه‌های سیلیسی ساخته شده باشد، مقاومت بالاتری نسبت به بتن ساخته شده با دانه‌های آهکی دارد.
۲٫ میزان دانه‌ها:

هرچه دانه‌های بیشتری در بتن مصرف شوند، بتن توپرتر و مقاوم‌تر خواهد بود (به شرط اینکه پیوستگی دانه‌ها حفظ شود).
۳٫ مقدار سیمان:
معمولاً هرچه مقدار سیمان در بتن بیشتر باشد (البته تا یک حد مشخص) بتن مقاومت بالاتری خواهد داشت (مقدار سیمان باید در حدی باشد که چسبندگی کافی بین دانه‌ها برقرار نماید. لذا چنانچه سیمان اضافی مصرف شود، در بعضی مواقع حتی منجر به کاهش مقاومت می‌شود، چون سیمان اضافی بین دانه‌ها فاصله می‌اندازد).
۴٫ نسبت آب به سیمان:
هرچه نسبت آب به سیمان کمتر درنظر گرفته شود، بتن ساخته شده مقاومت بالاتری خواهد داشت.
۵٫ عمر بتن:

 

هرچه از شروع ساخت بتن، زمان بیشتری گذشته باشد، بتن مقاومت بیشتری خواهد داشت. مقاومت ۷ روزه در بتن عادی در حدود ۷۰درصد مقاومت ۲۸ روزه است.
معمولاً در محاسبات، مقاومت ۲۸ روزه بتن که حدود ۹۰ الی ۹۵ درصد مقاومت نهایی است، درنظر گرفته می‌شود.
مسایل اجرایی در هنگام بتن‌ریزی
۱٫ ساختن بتن
ساخت بتن باید به صورتی انجام گیرد که کلیه دانه‌ها و سیمان به طور یکنواخت با هم مخلوط شوند. مهندس کارگاه باید دقت کند و مطئن شود که توزیع دانه‌ها در همه قسمت‌های بتن به یک صورت است. این اطمینان اکثراً با چشم و با تجربه و بررسی امکان‌پذیر است. توصیه می‌شود در اختلاط اجزاء بتن از بچینگ پلات استفاده شود.
۲٫ حمل بتن

در حمل بتن دو مساله قابل توجه است:
الف) حمل باید به صورتی انجام شود که جدا شدن جدانه‌ها اتفاق نیافتد.
ب) حمل باید به صورتی انجام شود که آب بتن از دست نرود.
حمل بتن را می‌توان به روش‌های مختلف به شرح زیر انجام داد:
الف) حمل دستی:

حمل بتن ممکن است به صورت دستی انجام شود که فقط برای کارهای کوچک کاربرد دارد (مثلاً با استفاده از فرغون).
ب) حمل با کمپرسی:
حمل بتن ممکن است با کمپرسی انجام شود که توصیه شده بتنی که با کمپرسی حمل می‌شود، حداکثر ۴۵ دقیقه در کمپرسی بماند و حتی‌المقدور با کارایی کم ساخته شود. مشکل عمده این روش، پدیده جدا شدن دانه‌هاست.
این طریق بیشتر برای مسیرهای صاف و هموار و کوتاه یا متوسط توصیه می‌شود.
ج) حمل با میکسر:

حمل ممکن است با میکسرهای دوار که بر پشت یک کامیون نصب شده‌اند، صورت پذیرد. توصیه شده زمان مسافت حمل از ۵/۱ ساعت بیشتر طول نکشد (اگر زمان بیشتری بگذرد، واکنش‌های شیمیایی عملاً انجام می‌گیرد).
د) حمل با روش‌های خاص دیگر:
وسایل خاص دیگری هست که ممکن است حمل با آنها صورت گیرد. یکی از آنها، تسمه نقاله بوده که امروزه کاملاً از رده خارج شده است (زیرا لزوماً به جدا شدن دانه‌ها منجر خواهد شد).
بعضی اوقات در حمل بتن از سطل (باکت‌)هایی که از ته تخلیه می‌شوند، استفاده می‌شود. همچنین می‌توان از یک سیستم کابل‌کشی و یا جرثقیل برای انتقال باکت‌ها استفاده کرد (بخصوص در کارهای بزرگ).
۳٫ ریختن بتن
مرحله بعد از حمل، ریختن و جای دادن بتن در قالب است.
مهمترین مساله در هنگام ریختن بتن، امکان جدا شدن دانه‌هاست. مهندس کارگاه باید کاملاً مراقب باشد تا هنگام ریختن بتن از عواملی که سبب جدا شدن دانه‌ها می‌شود، احتراز شود.
توصیه می‌شود فاصله قرارگیری بتن از محلی که بتن سرازیر می‌شود، حتی‌المقدور کم بوده و از ۵۰ سانتیمتر تجاوز نکند (شکل ۱).
شکل
ممکن است بتن‌ریزی توسط دستگاه پمپ بتن صورت گیرد. از مشکلات پمپ در ریختن بتن، آن است که اجباراً باید نسبت آب به سیمان را برای حصول روانی لازم به میزان قابل توجهی افزایش داد (به عنوان مثال چنانچه بتنی که دارای اسلامپ ۵ است، را بخواهند یا پمپ در قالب جای دهند، اجباراً باید اسلامپ را از ۵ سانتیمتر به ۱۰ الی ۱۲ سانتیمتر افزایش دهند. از این جهت استفاده از پمپ همیشه توجیه ندارد).
استفاده از پمپ بتن، بیشتر در مواردی توصیه می‌شود که بتن‌ریزی در ارتفاع بوده و از طرفی مشکل ریختن بتن هم وجود داشته باشد. برای بتن‌ریزی در ستون‌ها به وسیله پمپ بتن باید دقت کرد که با عبور دادن لوله پمپ از قالب، ارتفاع مجاز بتن‌ریزی تنظیم شود (شکل ۲).

شکل
در بتن‌ریزی‌هایی نظیر بتن‌ریزی ستون که امکان عبور دادن لوله پمپ از قالب و تنظیم ارتفاع مناسب بتن‌ریزی میسر نباشد، بهتر است که در قالب و در فواصل مناسب (مثلاً ۱ متر به ۱ متر) روزنه‌هایی را تعبیه نموده و بتن‌ریزی را از این روزنه‌ها انجام داد. در چنین مواقعی همچنین می‌توان از قیف جهت بتن‌ریزی استفاده کرد.
البته باید توجه داشت که بتن‌ریزی به گونه‌ای انجام گیرد که جدایی دانه‌هارخ ندهد. تصاویر ۳٫۴،‌ دو روش اخیر را نشان می‌دهند.
شکل

در مورد بتن‌ریزی در کف‌ها باید به دو نکته توجه کرد:
اولاً بتن را نباید به صورت توده بزرگی خالی کرد و سپس با حرکت افقی آن را جابجا کرده و قالب را پر کرد، زیرا سبب جدایی دانه‌ها می‌شود.
ثانیاً بتن‌ریزی باید به گونه‌ای انجام گیرد که بتن ریخته شده تحت فشار وسیله تخلیه بتن (نظیر فرغون) قرار نگیرد، زیرا سبب آب انداختن بتن می‌شود (شکل ۵).
شکل
شکل ۶، روش بتن‌ریزی روی سطح شیب‌دار را نشان می‌دهد. بتن‌ریزی از پایین به طرف بالا انجام می‌شود تا وزن بتن بالا به تراکم پایین کمک کند.
شکل
در بتن‌ریزی‌های حجیم نیز باید دقت کرد. مساله‌ای که در این مورد ممکن است پیش آید، اتصال سرد است. برای رفع آن از سیمان تیپ IV استفاده می‌شود، ولی با دقت در بتن‌ریزی، به صورت ساده‌تر می‌توان از این پدیده جلوگیری نمود.
تصویر ۷، روش بتن‌ریزی لایه‌ای را در این مورد نشان می‌دهد. با کاربرد این روش، امکان سفت شدن لایه قبلی از بین رفته و اتصال بین لایه جدید و لایه قبلی به خوبی انجام می‌شود.
شکل

بیوگرافی منطقه فیض‌آباد
بخش فیض‌آباد از توابع شهرستان تربت حیدریه در فاصله ۵۵ کیلومتری و در جنوب غربی این شهرستان با مساحتی در حدود ۳۷۳۴ کیلومتر مربع معادل ۳۷۳۴۰۰ هکتار با طول جغرافیایی ۵۸ درجه و ۵۰ دقیقه و عرض جغرافیایی ۳۴ درجه و ۵۴ دقیقه و ارتفاع ۹۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. بلندترین نقطه این منطقه با ۲۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا در ارتفاعات ازغند و پست‌ترین نقطه با ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا در کویر نمک واقع شده است.

تقدیر و تشکر
با تقدیر و تشکر فراوان از اساتید راهنما جناب آقای مهندس نوری و سرپرست کارآموزی، جناب آقای مهندس رضایی و تمامی کسانی که مرا در دوره کارآموزی هدایت نموده‌اند، صمیمانه سپاسگذاری می‌کنم.

گزارش هفتگی دوره کارآموزی
کارآموز:
هفته اول: ۲۵/۴-۳۰/۴
آشنایی با محیط کار و افراد شاغل در جهاد کشاورزی منطقه فیض‌آباد
هفته دوم: ۱/۵-۶-۵
انعقاد قرارداد مربوط به توزیع کودهای شیمیایی زراعت جو و گندم به صورت کلی با نمایندگان جهاد کشاورزی.
هفته سوم: ۸/۵-۱۳/۵
ادامه انعقاد قرارداد مربوط به توزیع کود شیمیایی و انجام بازدید از مزرعه الگویی پنبه و مشاهده آفاتی از جمله سنگ، کرم قوزه و کنه و تصمیم‌ برای انجام مبارزه شیمیایی.
هفته چهارم: ۱۵/۵-۲۰/۵
ادامه انعقاد قراردادهای مربوط به توزیع کود شیمیایی و عزیمت به مزرعه الگویی پنبه و نصب تابلوهای بخش‌های مختلف طرح مربوطه.
هفته پنجم: ۲۲/۵-۲۷/۵
ادامه انعقاد قراردادهای مربوط به توزیع کود شیمیایی و بازدید مجدد از مزرعه الگویی پنبه و نظارت بر انجام عملیات محلول‌پاشی مزراعه با ریزمغذی‌‌های بیوفرت BMX و فسفاته بارور.
هفته ششم: ۲۹/۵-۳/۶
نوشتن حوالجات مربوط به توزیع بذر و گندم و جو برای کشاورزان و بازدید از باغات پسته و مشاهده خسارات ناشی از سرمازدگی و تگرگ و مشاهده آفات کنه و پسیل و بیماری گموز.
هفته هفتم: ۵/۶-۱۰/۶
تنظیم و تکمیل پرونده‌های مربوط به چاه‌های منطقه و تحقیق در مورد مراحل مختلف مراحل کاشت، داشت و برداشت جالیز (هندوانه، خربه و طالبی) در منطقه.

منطقه فیض‌آباد مه‌ولایت با دارا بودن سطح زیر کشت ۳۷۶۶۲ هکتار محصولات زراعی و باغی، ۱۶۷۹۳۵ واحد دامی و اشتغال بیش از ۹۰درصد جمعیت منطقه در بخش کشاورزی، دارای رتبه‌های شاخص در تولید محصولات کشاورزی بوده که در حقیقت آن را به یکی از قطب‌های عمده تولیدات کشاورزی استان تبدیل نموده است؛ بطوری که با تولید بیش از ۴۰درصد پسته خراسان با سطح زیر کشت ۳۵۰۰ هکتار بارور، حائز رتبه اول استان و نیز با تولید ۲۴۵۲۸ تن انار با سطح زیر کشت س۱۶۹۵ هکتار، رتبه دوم استان را به خود اختصاص داده است و همچنین با تولید ۲۸۰۰۰ تن گندن نسبت به سال قبل، ۶۰درصد رشد داشت است.
استمرار خشکسالی باعث تشدید بحران در منطقه گردیده و این در حالی است که این منطقه واقع در حاشیه کویر متاسفانه محروم از امکانات است. در سال جاری با تمهیدات و برنامه‌ریزی انجام شده، ان‌شاءاله بیش از ۱۹۳ کیلومتر از انهار سنتی کشاورزان پوشش داده خواهد شد. همچنین با توسعه اجرای سیستم‌های جدید آبیاری تحت فشار که با آموزش‌های ترویجی انجام شده، مورد استقبال باغدارانم منطقه نیز واقع گردیده و در حال حاضر بیش از ۵۵۰ هکتار از باغات منطقه در دست اقدام بوده که تا کنون دو پروژه افتتاح و مورد استقبال مسوولین و کشاورزان واقع گردیده و در رابطه با عملیات آبخیزداری و کنترل رواناب و نیز تغذیه قنوات بند خاکی ازغند با اعتباری بالغ بر یک میلیارد ریال از ۸۰درصد پیشرفت فیزیکی برخوردار است و در حال حاضر ترمینال ضبط پسته و ۲ سالن آموزش فرآوری بهداشتی زعفران احداث شده است.

واحد صنایع و توسعه روستای
نام فعالیت تعداد
صدور جواز تاسیس ۱۲
واحدهای به بهره‌برداری رسیده ۹
صدور کارت شناسایی قالیبافی ۲۰
بازدید از کلیه کارگاه‌های قالیبافی ۲۰۰
واحد نظام‌های بهره‌برداری
نام فعالیت میزان فعالیت
آماده‌سازی (شخم، دیسک، کولر) ۶۰۰ هکتار
اجرای آبیاری تحت فشار در باغات پسته ۲۲۵ هکتار
کارکرد کمباین‌ها ۲۷۵۰ هکتار
کانال‌کشی و لوله‌گذاری ۴۰ کیلومتر
تهیه و توزیع انواع کودهای شیمیایی ۴۵۰۰ تن
تهیه و توزیع جعبه تخم نوغان ۴۵۰ عدد
برگزاری کلاس‌ها و کارگاه‌های آموزشی ۵۰۰ نفر
واحد امور دامی

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 34 صفحه
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد