بخشی از مقاله
چکیده
لارو مگس لوسیلیا سریکاتا دارای ترشحات بزاقی می باشد که حضور ترکیبات ضد باکتری در آن به اثبات رسیده است. از قرون گذشته از این لارو برای درمان زخمهای عفونی استفاده شده است. لارو درمانی به عنوان یک روش مطمئن و موثر در درمان زخم های دیابتی، زخم های عمیق، زخم های گرفتگی وریدی پا، زخم بستر و دیگر زخم های مشکل ساز نتایج رضایت بخشی داشته است. با توجه به معایبی همانند درد، تب ، اضطراب، واکنش ایمنی و ... در دههی گذشته توجه دانشمندان به ترشحات این لاروها جلب شده است.
ترشحات لارو لوسیلیا سریکاتا چندین پروتئاز، آنزیم دیفنسین، چندین آنزیم کیمیوتریپسین و.... وجود دارند که خواص میکروب کشی قابل توجهی از خود نشان داده اند. همچنین در ترشحات این گونهی لارو، موادی وجود دارند که سبب تحریک رگ زایی، تحریک فاکتورهای رشد، تحریک مهاجرت فیبروبلاست ها به بافت زخم و تحریک کلاژن سازی در بافت زخم می شوند.
در این مطالعه پس از پرورش لارو مگس لوسیلیا سریکاتا از آنها در شرایط استریل آزمایشگاهی عصاره گیری به عمل آمد و عملکرد ترشحات بدست آمده بلافاصله پس از استحصال و همچنین پس از نگهداری به مدت 24 ساعت در دمای 25 C و به مدت شش ماه در دمای -20 C بر روی باکتری استافلوکوکوس آرئوس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد ترشحات لارو سه روزهی لوسیلیا سریکاتا بلافاصله پس از استحصال قابلیت کنترل رشد باکتری استافیلوکوکوس آرئوس را داشت.
این اثر پس از شش ماه نگهداری در دمای _20oC کاهشی از خود نشان نداد. اما ترشحاتی که تنها به مدت 24 ساعت در دمای 25 C نگهداری شدند، قادر به کنترل رشد باکتری استافلوکوکوس آرئوس نبودند. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد در صورتی که ترشحات لارو لوسیلیا سریکاتا در دمای -20 C حداقل به مدت 6 ماه نگهداری شوند، قابلیت کنترل رشد باکتری استافیلوکوکوس آرئوس را دارند درحالی که ترکیبات آنتی باکتریال موجود در این ترشحات در دمای محیط بسیار حساس و ناپایدار می باشند.
-1مقدمه
استفاده از لارو درمانی به منظور تمیزکردن زخم به سال های دور بر می گردد که در کشورهای مختلف انجام شده است . - Kerridge et al, 2005 - بسیاری از پزشکان از این روش در دههی 1930 به منظور درمان زخم استفاده می کردند، اگر چه بسیاری از آنها به دلیل سختی کار پرورش از این فناوری ناراضی بودند. در سال 1940 لارو درمانی از صحنهی پزشکی ناپدید شد که دلیل آن دسترسی آسان به آنتی بیوتیک های متنوع و فناوری درمانی جدید بود و از سال 1950 به بعد لارو درمانی تقریبآ نایاب شد و در موارد خاص مورد استفاده قرار گرفت.
پس از سال 1980 مقاومت آنتی بیوتیکی به طور پیوسته افزایش یافته و با افزایش زخم های دیابتی پا، زخم های مزمن و درمان نشدنی انسان، استفاده از لارو درمانی به طور چشمگیری افزایش یافت. این زمینه ای بود برای شروع یک سری تحقیقات دربارهی لارو درمانی که می بایست به سوالاتی که در مورد این روش درمانی مطرح بود، پاسخ دهد که پیش از استفادهی درمانی گسترده می بایست پاسخ داده می شد و در این خصوص اطمینان حاصل می شد. مطالعات کلینیکی نشان دادند، لارو درمانی در بیمارانی که مبتلا به زخم های آلوده به باکتری های گرم مثبت مانند استافیلوکوکوس اورئوس بودند اثرات بیشتری را در مقایسه با باکتری های گرم منفی مانند سودوموناس آئروژینوزا داشته است
شیوع سویه های مقاوم به داروها مانند استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلن نیاز به معرفی روش های درمانی جدید را بیشتر نمایان کرده است . - Arroyo et al, 2010 - یکی از مکانیسم های مقاومت آنتی بیوتیکی، مقاومت ناشی از جهش های کروموزومی است که درصورت حضور و یا غیاب آنتی بیوتیک نیز رخ میدهد اما بکار بردن آنتی بیوتیک باعث نابودی سویه های حساس و گزینش سویه های مقاوم تر می شود. مکانیسم دوم که باعث بوجود آمدن مقاومت آنتی بیوتیکی می شود، مقاومت ناشی از تبادلات ژنتیک است که غالبآ بوسیلهی پلاسمیدها ایجاد می شود. این فاکتورهای مقاومت خارج کروموزومی در باکتری های گرم منفی فاکتور R نامیده می شوند.
بروز این گونه مقاومت در برابر آنتی بیوتیک های استرپتومایسین، نئومایسین، کانامایسین، کلرامفنیکل، تتراسایکلین، فورازولیدون و هم چنین سولفانامیدها نیز گزارش شده است که پلاسمیدها این نوع مقاومت را به باکتری های مختلف سرایت می دهند
مطالعات کلینیکی نشان داده اند که روش لارو درمانی به عنوان یک روش مطمئن و موثر در درمان موارد دیابتی و غیر دیابتی زخم های عمیق، زخم های گرفتگی وریدی پا، زخم بستر و دیگر زخم های مشکل ساز، عفونی و عروقی موثر است
ترشحات لاروهای لوسیلیا سریکاتا دارای مواد آنتی باکتریال می باشد و با PH قلیایی که دارند بهبود زخم را تسریع می کنند اما درمان با لارو زنده معایبی همانند درد، تب ، اضطراب، واکنش ایمنی و التهاب زخم را نیز دارد. در دههی گذشته توجه دانشمندان به ترشحات این لاروها جلب شده است که در آزمایشات بسیاری اثرات آنتی باکتریال و ترمیم زخم آنها به اثبات رسیده است. بارنزٌ و همکاران - 2010 - در آزمایشهایی خواص آنتی باکتریال ترشحات لارو لوسیلیا سریکاتا را مورد آزمایش قرار داده اند. با توجه به تعداد کلنی های رشد کرده در محیط کشت میزان میکروب کشی ترشحات تخمین زده شده است. هدف از این مطالعه استحصال و بررسی ماندگاری ترشحات لارو مگس لوسیلیا سریکاتا بر روی باکتری استافیلوکوکوس آرئوس بود.
-2مواد و روش ها
1-2 استحصال لارو لوسیلیا سریکاتا
به منظور استحصال لارو لوسیلیا سریکاتا، گوشت یا جگر سفید درون یک ظرف در محیط تاریک همراه با مگس های لوسیلیا سریکاتا گذاشته شد. سپس مگس ها شروع به تخم گذاری بر روی گوشت بصورت توده ای نمودند. تخم گذاری مگس ها اغلب در میانهی روز انجام گرفت. تخم های اخذ شده جهت انجام آزمایشهای بیشتر به آزمایشگاه منتقل گردیدند.
2-2 استریل سازی تخم های لوسیلیا سریکاتا
پس از انتقال تخم مگس لوسیلیا سریکاتا به آزمایشگاه، تخمهای جمعآوری شده درون الکل 70% غوطه ور شده و بلافاصله سه مرتبه با آب مقطر استریل شستشو داده شدند. زمان مورد نیاز برای هر بار شستشو یک دقیقه بود. سپس تخم ها بصورت مکانیکی از هم جدا شدند، بطوریکه تمامی تخم ها بصورت جدا از هم قرار گرفتند تا تمام سطوح قابل شستشو باشد. در این مرحله شستشو با آب مقطر استریل به مدت یک دقیقه انجام شده و پس از آن با استفاده از آب مقطر استریل حاوی کلرآمین با غلظت 25% شستشو داده شدند. به منظور شستشوی تخم ها با محلول کلرآمین، تخمها به تیوپهای 1/5 میلی لیتری منتقل شده و به مدت 3 دقیقه با استفاده از دستگاه ورتکس بخوبی همزده شدند.
3-2 پرورش و رشد لاروهای لوسیلیا سریکاتا
هشت ساعت پس از انتقال تخم ها به محیط کشت بلاد آگار حاوی خون گوسفند، تخم ها پوست ظریف و نازک خود را پاره کرده و به لارو تبدیل شدند - شکل . - 1 در مرحله بعد، پتری دیشهای حاوی تخم های مگس در تاریکی و دمای 30 C انکوبه شده و طی مدت زمان سه روز جهت آزمایشهای عصاره گیری آماده شدند.
