بخشی از مقاله
چکیده
صنعت گردشگری درجهان توسعه ی زیادی یافته است وتعدادی ازکشورهااز این راه توانسته اند وضعیت خود را بهبود ببخشند و از مشکلاتی مانند بیکاری، پایین بودن سطح درآمد سرانه و کمبود درآمد ارزی خویش بکاهند یکی از انواع گردشگری،گردشگری روستایی می باشدو روستاها در آینده به یکی از مهمترین مقاصد گردشگران تبدیل می شوند.
گردشگری روستایی، تنها شامل گردشگری کشاورزی نیست ،بلکه همه فعالیت های گردشگری در مناطق روستایی را در بر می گیرد. . صنعت گردشگری امروزه به قدری در توسعه اقتصادی- اجتماعی کشورها اهمیت دارد که اقتصاددانان آنان را »صادرات نامرئی« نام نهادند. صنعت گردشگری میتواند وسیلهای برای رشد و شکوفایی اقتصاد کشور باشد. به منظور توسعه پایدار روستایی و برخورداری روستاییان از معیشت پایدار، می توان از فعالیت های مکمل کشاورزی در روستاها بهره گرفت که در این میان گردشگری روستایی، امکان افزایش درآمد خانوارهای روستایی، اشتغال زایی و جلوگیری از مهاجرت های روستایی را در بستر بهبود کیفیت زندگی و توزیع متعادل خدمات و تسهیلات رفاهی در روستا، فراهم میکند.
هدف از این پژوهش،بررسی نقش گردشگری روستایی در توسعه پایدارمی باشدکه روش مورد استفاده در آن، توصیفی – تحلیلی با استفاده از شیوه کتابخانه ای، سایت های اینترنتی معتبر،مقالات، مجلات وکتب مرتبط است.نتایج نشان می دهد با توجه به توان های این منطقه در زمینه های مختلف و به ویژه وجود جاذبه های بکر طبیعی ایجاب می کندکه تصمیم گیران، برنامه ریزان و مسئولان روستایی اقدامات لازم را جهت رونق و گسترش گردشگری در این منطقه انجام دهند.اگرسطح امکانات وعوامل موثروزمینه سازدرفرآیندگردشگری ارتقایابدوبه حد مطلوبی برسد که بتواندپاسخگوی نیازهای توسعه گردشگری باشد می توان امیدواربود که چالش های اقتصادی موجود به میزان زیادی برطرف گردد و گامی جدی در مسیر توسعه اقتصادی روستا برداشته شود.
مقدمه
ایران سرزمینی است با تنوع شرایط اقلیمی و چشماندازهای طبیعی، با حدود 60 هزار روستا که در این فضای متنوع ملی پراکنده اند. روستاها به دلیل ویژگیها و ماهیت وجودشان به طور مستقیم به طبیعت پیرامون خود وابسته و متکی هستند، به طوری که تغییرات در این بستر مکانی در گذر زمان شکل میگیرد و در فضایی جغرافیایی مبتنی بر کنش متقابل میان عوامل و روندهای طبیعی اکولوژیک و اجتماعی اقتصادی سیاسی را خلق مینماید، بنا به درجه تغییرات و دگرگونیهای روستایی بخش هایی از فضای درونی و بیرونی روستا شکل طبیعی و بکر خود را حفظ مینماید، همین ویژگی روستا برنامهریزی اکوتوریسم را در چنین محیطی امکانپذیر میسازد.
کنفرانس جهانی توریسم، توریسم روستایی را شامل انواع گردشگری با برخورداری از تسهیلات و خدمات رفاهی در نواحی روستایی میداند که امکان بهرهمندی از منابع طبیعی و جاذبههای طبیعت را همراه با شرکت در زندگی روستایی - کار در مزرعه و کشاورزی - فراهم میآورد. توریسم روستایی، توریسم زراعی و کشاورزی و حوزهای از ارائه خدمات و تسهیلات مانند اسکان، پذیرایی، امکانات، وسایل سرگرمی، برپایی جشنها و مراسم محلی، تولید و فروش صنایع دستی و محصولات کشاورزی را نیز در بر دارد
گردشگری فعالیتی پویا ، پاک رو به گسترش و یکی از بخش های مؤثر اقتصاد ملی هر کشوری به شمار می رود ، بیشتر کشور ها برای بالا بردن سطح رفاه نسبی از مزایای گردشگری برای حال و آینده خود استفاده می برند
فعالیت گردشگری باعث توسعه اجتماعی و اقتصادی می شود به طوری که اقتصاددانان آن را صادرات نامرئی می نامند
گردشگری روستایی خود نوعی از گردشگری می باشد و در سال های اخیر توجه زیادی به آن شده است توسعه گردشگری روستایی موجب کاهش فقر – مهاجرت و مشکلات اجتماعی شده است و به دلیل غالب بودن اقتصاد کشاورزی و آسیب پذیری آن ، توجه به دیگر فعالیت های توسعه ای نظیر گردشگری به عنوان مکمل این بخش میتواند از جنبه های مختلف تضمینی در بهبود ×شرایط زندگی روستاییان باشد
واژه ی گردشگری روستایی مدت زیادی نیست که در دنیا مرسوم شده ، اما با توجه به این که باعث رشد اقتصادی و ایجاد تنوع فعالیتی ، اشتغال زایی و افزایش در آمد برای ساکنان روستایی می شود ، از سوی جامعه بین المللی در سیاست های توسعه محلی ×منطقه ای به این امر بسیار تأکید شده است
امروزه به رغم اینکه قرن بیستم به پایان رسیده،توسعه روستایی هنوز با مسایل و چالش های متعددی مواجهه است زیرا راهبردهای گذشته در زمینه توسعه روستایی موفقیت آمیز نبوده است.یکی ازاین راهبردها که اخیراً با تاکید بیشتر در اغلب کشورها به اجرا در آمده،توسعه گردشگری در نواحی روستایی است - افتخاری و مهدوی،1384،. - 3 در دهه های پایانی قرن بیستم بسیاری از برنامه ریزان اجتماعی-اقتصادی گردشگری را روشی مطمئن با چشم اندازی بسیار روشن برای توسعه روستاها بویژه محروم ترین آنها معرفی کردند.
گردشگری روستایی به عنوان یک فعالیت تفریحی، اجتماعی، در نیمه دوم قرن هجدهم در انگلستان و اروپا ظاهر شد. قبل آن هم مناطق روستایی مورد استفاده فعالیتهای تفریحی قرار گرفته بودند اما شرکت در این فعالیتهای تفریحی محدود به اقشار برتر جامعه بوده است. در قرن نوزدهم و بیستم به دلیل توسعه حمل و نقل و سهولتجابهجایی راهیابی به مناطق روستایی آسان شد. رشد سریع تقاضا برای گردشگری روستایی از سال 1945 آغاز شد البته در همین زمان گردشگری روستایی شاهد رشد برجسته گردشگری بینالمللی شاهد رشد جمعیت بوده و افزایش تقاضا برای گردشگری روستایی تا اندازهای منجر به توسعه گردشگری شد
روستاهای دهه های اخیر بر فعالیت های متعدد اقتصادی تمرکز دارند و گردشگری یکی از این فعالیت است . امروزه به دلیل اثرات چشمگیری که فعالیت های گردشگری در اقتصاد مناطق گردشگری برجای می گذارد ، عدم درک اثرات گردشگری عاملی برای توسعه نیافتگی و پیامدهای این صنعت به شمار می رود
