whatsapp call admin

تحقیق در مورد آشنایی با ساختمان CD – ROM

word قابل ویرایش
25 صفحه
8700 تومان
87,000 ریال – خرید و دانلود

آشنایی با ساختمان CD – ROM

CD – ROM علامت اختصاری Read only Memory – compact Disk است . این عبارت را می توان به صورت « دیسک فشرده – حافظه فقط خواندنی » ترجمه کرد .
فشرده است چون گنجایش آن حدود ۶۵۰ مگا بایت اطلاعات روی دیسکی ۷۲/۴ اینچی است . آن را
حافظه ای فقط خواندنی می نامند چون اطلاعات روی آن ضبط شده است و دیگر نمی توان اطلاعات آن را مانند دیسکهای فلاپی پاک کرد و مجدداً اطلاعات جدید روی آن نوشت .

فایده های CD-ROM چیست ؟
با آن که دیسکهای سخت امروزی گنجایش بیشتری از سی دی ها دارند چرا امروزه استقبال بسیار زیادی از این وسایل می شود ؟ ضمناً ، دستیابی اطلاعات از روی دیسکهای سخت بسیار سریعتر از سی دی ها ست و افزون بر آن روی دیسکهای سخت می توانیم هم اطلاعات را بخوانیم و هم اطلاعات جدید را بنویسیم .
مهمترین علت متداول شدن سی دی ها ظرفیت ذخیره داده های بسیار زیاد آنها ست ( ۶۵۰ مگا بایت ) در ضمن مقاومت پذیری و انتقال راحت این سی دی ها از نکات متدول شدن سی دی ها به شمار
می رود .

 

CD-ROM چیست ؟
یک CD-ROM از چهار لایه تشکیل می شود :
۱- لایه حامل از جنس پلی کربنات ( صفحه پلاستیکی که لایه های دیگر بر روی آن قرار
می گیرد . که حدود ۲/۱ میلی متر ضخامت دارد . )
۲- لایه رنگی ( یا همان Dye ) که لایه اصلی ذخیره داده هاست .

۳- لایه بازتابنده طلایی یا نقره ای رنگ
۴- لایه محافظ لاکی
حفره ای دایره ای به قطر ۱۵ میلی متر در وسط دیسک قرار دارد . سی دی ها مانند صفحه های گرامافون ، فقط یک شیار مارپیچی داده ای دارند . این شیار از مرکز دیسک به سمت بیرون خوانده می شود :

اگر سطح یک سی دی را به دقت با میکروسکوپ نگاه کنید . خواهید دید که سطح دیسک بصورت
دایره ای می باشد که بصورت تورفتگی و برآمدگی می باشد .
تو رفتگیها Groove ( شیار) گفته می شود که هنگام نوشتن و خواندن داده ها ، این شیار پرتو لیزر را در مسیر مناسب روی سطح دیسک هدایت می کند .
و برآمدگیها که Land نامیده می شود . جدا کننده دو شیار از یکدیگر می باشد .

وقتی اطلاعات بر روی شیارها نوشته می شود تورفتگی های دیگری بر روی Groove ها تولید می شود که به آنها Pit گفته می شود . عبور از سطح Groove به حفره (Pit) و یا بلعکس(یعنی لبه حاصل از سطح و حفره) برای نمایش عدد دودویی یک بکار می رود . و سطح و حفره نمایانگر عدد دودویی صفر هستند . طول هر سطح یا طول هر حفره تعداد صفرهای دودویی را مشخص می کند ، یعنی هر چه فاصله بیشتر باشد تعداد صفرها بیشتر است .
شاید این سؤال پیش آید که « آیا بهتر نبود حفره نشانگر صفر و سطح نشانگر یک باشد ؟ »

در پاسخ باید گفت که در صورت توجه بیشتر به روش رمز گذاری ذکر شده در می یابید که استفاده از فضای دیسک در این حالت بسیار کار آمد تر از حالت مورد سؤال است .
اما این نوع رمز گذاری معایبی نیز دارد که باید آنها را برطرف کرد .

اولاً : باید از رشته های طولانی صفر جلوگیری کرد . زیرا در این صورت نمی توان سرعت دیسک را کنترل کرد .
ثانیاً : دو عدد یک را با این روش نمی توان پشت سر هم قرار داد ، زیرا دولبه یا به وسیله حفره یا به وسیله سطح از هم جدا کرد . برای اینکه این مشکل را برطرف کنند هشت بیت داده ای ( بایت ) در سی دی ها

را معادل ۱۴ « کانال بیت » در نظر می گیرند .
« کانال بیت به کوچکترین واحد اطلاعات در سی دی گفته می شود .»
واحد اساسی ذخیره اطلاعات روی سی دی « قاب » ( Frame ) نام دارد . هر قاب ۵۸۸ « کانال بیت » است . برای اینکه از شکلهای غیر قابل قبول کلمه های ۱۴ بیتی در سی دی جلوگیری شود سه بیت دیگر به این

کلمه ها اضافه می شود . بنابر این هر کلمه هشت بیتی کامپیوتر با ۱۷ بیت نمایش داده می شود . در هر قاب ۲۴ کلمه ۱۷ بیتی به عنوان ناحیه قابل استفاده داده ها وجود دارد .
هر قاب علاوه بر ناحیه داده ها شامل نواحی زیر نیز می باشد : تعداد ۲۷ بیت برای همزمانی ، تعداد ۱۷ بیت برای کنترل و تعداد ۱۳۶ بیت برای تشخیص و تصحیح خطا .
بنابر این برای ذخیره ۱۹۲ بیت داده های واقعی کامپیوتر ( معادل ۲۴ بایت ) باید ۵۸۸ بیت را روی
سی دی ذخیره کرد .در حالی که در دیسک سخت همان ۱۹۲ بیت را ذخیره می کنند .
هر سی دی دست کم سه ناحیه داده ای دارد .

ناحیه اول ، در بخش درونی دیسک است و Lead-In نام دارد . این بخش حاوی جدول محتویات دیسک است پس از این بخش ، بخش داده های اصلی و در پایان بخش Lead-Out می آید .
حدود ۴ تا ۵ میلیون حفره ( Pit ) در هر سی دی به صورت یک مارپیچ که از بخش مرکزی دیسک شروع می شود وجود دارد . این مارپیچ را یک شیار ( track ) می نامند و حدود ۶ کیلومتر طول دارد .
عناصر شیار بسیار متراکم است به طوری که بین هر دو عنصر ۶/۱ هزارم میلیمتر است تصور کنید که قطر سی دی را به ۱۲ متر بزرگ کنیم ، در این حالت باز هم در یک میلیمتر بیش از ۶ شیار کنار هم قرار می گیرد .

سرعت متغییر دوران :
درون دستگاه سی دی رام یک موتور وجود دارد که صفحه سی دی رام را می چرخاند . یک هد هم درون این دستگاه روی سطح سی دی رام حرکت می کند تا از بخشهای مختلف صفحه سی دی رام اطلاعات را بخواند. حرکت این هد روی صفحه سی دی رام مشابه حرکت سوزن گرامافونهای قدیمی روی صفحه گرامافون است با این تفاوت که هد در سی دی رام با صفحه به هیچ وجه برخورد نمی کند . گردش صفحه سی دی رام در دستگاه به دو نوع متفاوت صورت می گیرد . در این روش ، سرعت خواندن داده ها خیلی بالا نیست و در حد مشخصی ثابت می ماند . در روش دیگر می توان با سرعت فوق العاده بالایی داده ها را از دیسک خواند اما نه همیشه و نه برای همه داده ها . برای روشن شدن موضوع به ادامه مطلب توجه فرمائید .
یک صف بلند و مرتب از سربازها را در نظر بگیرید که در کنار هم و دوشادوش یکدیگر ایستاده اند . اگر نفر اول صف درجا بزند و نفرات بعدی همانطور که در کنار هم یک صف تشکیل داده اند ، شروع به گردش دور نفر اول کنند مثل این است که نفر اول مرکز دایره و صفٍ مرتبِ کنار هم یک شعاع دایره است که پیوسته روی سطح دایره می چرخد . در چنین حالتی نفرِ کنارِ نفر اول باید قدمهای خیلی کوچکی بردارد و آهسته بچرخد . به همین ترتیب نفراتی که به نفر اول یا مرکز دایره نزدیکترند باید قدمهای کوچکتری بردارند در حالی که نفرات آخر صف یعنی آنهایی که دورتر ازمرکز دایره هستند باید قدمهای بلند تری بردارند و تندتر حرکت کنند تا صف به هم نخورد و بتواند دور مرکز بچرخد. در واقع نفرات آخر صف مجبورند بدوند . در حرکت یک صفحه

سی دی رام نیز همین اصل وجود دارد . داده هایی که روی شیارهای داخلی و نزیکتر به مرکز صفحه قرار دارند خیلی آهسته تر می چرخند تا داده های روی شیارهای بیرونی . به همین دلیل سازندگان دستگاههای

سی دی رام نمی توانند سرعت بازیابی داده ها از سی دی رام را کاملاً دقیق بیان کنند چون داده های روی شیارهای بیرونی خیلی سریعتر خوانده می شوند در حالی که داده های روی شیارهای نزدیک مرکز این حالت را ندارند در نتیجه سرعت خواندن داده ها بر حسب این که آنها چطور روی دیسک پراکنده باشند متفاوت خواهد بود .
روش فنی ساخت دستگاههای سی دی رام تا همین اواخر روشی معروف به سرعت ثابت خطی(CLV) بود . در روش CLV سرعت داده ها چه سی دی رام از شیار درونی بخواند چه از شیار بیرونی همیشه ثابت است زیرا سرعت چرخش صفحه تغییر می کند .

وقتی دستگاه سی دی رام از مرکز صفحه دور می شود و به شیارهای بیرونی نزدیک می شود ، سرعت چرش صفحه کند می گردد . بدین ترتیب با تند و کند کردن گردش صفحه سی دی رام اطلاعات در هر جای دیسک که باشد با سرعت ثابتی بازیابی می شود . سازنده سی دی رام هم به سادگی می تواند سرعت دستگاه را مشخص کرده و روی بسته بندی اعلام نماید . اشکال این روش در این است که تغییرات مداوم در گردش صفحه باعث تأخیر در خواندن می شود زیرا هد دستگاه برای خواندن اطلاعات باید صبر کند تا گردش صفحه تغییر کرده و تند یا کند شود . این تأخیر مانعی در راه ساخت دستگاههای خیلی سریع است و اجازه نمی دهد سرعت بازیابی داده ها از مقدار معینی فراتر برود .

نیاز به سرعت بیشتر در بازیابی داده ها باعث شد تا روش دیگری ابداع شود که به روش CAV یا سرعت زاویه ای ثابت معروف است .
در روش CAV درست برعکس CLV عمل می شود . یعنی سرعت گردش صفحه ثابت است و سرعت خواندن داده هاست که تغییر می کند . در این روش هر چه هد از مرکز صفحه به سمت بیرون می رود ، سرعت بازیابی داده ها بیشتر می شود در نتیجه سرعت کار دستگاه کاملاً بستگی دارد به این که داده ها چگونه و در کجای صفحه سی دی رام پراکنده شده باشد .

همین نکته در روش CAV است که سرعت nx مندرج در روی دستگاه را زیر سؤال می برد . سازنده ای که می خواهد دستگاه سی دی رامش را خیلی سریع معرفی کند ، حداکثر سرعت بازیابی داده ها یعنی سرعت بازیابی داده های واقع در شیارهای بیرونی دیسک را به عنوان سرعت دستگاه اعلام می کند در حالی که سرعت واقعی دستگاه را خوب است به صورت مثلاً ۸xتا ۱۶x با میانگین سرعت ۱۲x نمایش داد . خریداران بی خبر از این قضایا وقتی دستگاه جدیدی می خرند و انتظار سرعت فوق العاده بالایی را بر حسب نوشته روی بسته بندی دارند ، با دیدن عملکرد آهسته دستگاه اغلب از خرید خود مأیوس می شوند در حالی که این مسئله ناشی از اشکال دستگاه نیست . هرچند خوب است روی بسته بندی دستگاه سی دی رام قید شود که فی المثل « این دستگاه با حداکثر سرعت ۲۴x و حداقل سرعت ۱۰x داده ها را بازیابی می کند » اما متأسفانه اکثر سازندگان مایل به افشای این مطلب نیستند .

CD-ROM ها چگونه کار می کنند ؟
CD-Recordable یا CD-R و CD- Rewritable یا CD-RW رسانه ای نوری برای ثبت و نگهداری صوت ، ویدئو و انواع داده های می باشد .
هنگام نوشتن داده ها روی CD در اثر نور و حرارت پرتو لیزر ، برخی واکنشهای شیمیایی و فیزیکی روی دیسک روی می دهد . پرتو لیزر با توجه به جریان داده ها قطع و وصل شده و در نتیجه Dye تیره می گردد.

این گرما روی صفحه پلاستیکی نیز اثر گذاشته و باعث می شود تا پلاستیک در آن نقطه متورم شده و در ناحیه تغییر رنگ داده Dye فرو برود . به این ترتیب یک Pit که همان ذخیره کننده اصلی داده هاست شکل
می گیرد .بازیابی اطلاعات از دیسک توسط خواندن ترتیب نقطه و خط با استفاده از یک لیزر کم قدرت تر که بر روی نقطه کوچکی از یک تراک مدور دیسک ، متمرکز شده است صورت می گیرد . در حالی که دیسک ، با سرعتی حدود ۳۶۰۰ دور در دقیقه در حال دوران است ، شعاع لیزر از هد خواننده ، بر روی نقطه و خطهای روی دیسک می افتد و در این حالت انعکاس نوری با شدت متفاوت ایجاد می کند .
نور منعکس شده ( باز تاب شده ) توسط م

جموعه عدسیهای دریافت شده بر روی یک وسیله نوری الکتریکی به نام فتو دیتکتور نامیده می شود ، تمرکز داده می شود . فتودیتکتور تغییرات شدت نوسانی نور را دریافت داشته و آنها را تبدیل به سیگنالهای الکتریکی می کند . این سیگنالها به نوبه خود تبدیل به اطلاعات ویدئو ، صوتی و یا Text کامپیوتر توسط مدولهای مناسب می شوند .
ساختمان دیسکران CD-ROM :

دیسکران از یک منبع لیزر و یک فتودیتکتور و همچنین چند عدسی و یک آینه نیمه نفوذ پذیر ( نیمه باز تاب دهنده ) و شبکه شکست دهنده نور تشکیل شده وقتی پرتو های لیزر از سمت منبع لیزر به سمت آینه می تابد ابتدا یک شبکه شکست دهنده نور نور بازتابی را با زاویه مناسب شکست می دهد سپس آینه نیمه بازتاب دهنده پرتوهای لیـزر را پـیش از بـرخورد به سـی دی همسـومی کند . « عدسی موازی کننده »

پرتوهای لیزر را به پرتوهای موازی تبدیل می کند . وقتی پرتوی لیزر به سطح دیسک برخورد میکند قطر آن به ۶/۰ میکرومتر می رسد . پرتوها بر اساس اطلاعات روی دیسک بازتاب می کنند . « آینه نیمه نفوذ پذیر » پرتوهای بازتابی را به فتو دیتکتور هدایت می کند . در پی آن ، عملیات پردازش الکترونیک روی می دهد .

کتابهای رنگی استاندارد دیسکهای فشرده
برای دیسکهای فشرده – با آن که وسایل نسبتاً جدیدی هستند – استاندارد های مختلفی وضع شده است . در اوایل دهه ۱۹۸۰ شرکتهای فیلیپس و سونی در نشست خود « استاندارد صوت دیجیتالی دیسک فشرده » را وضع کردند که بعد ها به « کتاب قرمز » شهرت یافت. این استاندارد به صورت استاندارد غالب دیسکهای صوتی درآمد ، و بدین معنی است که هر نوع سی دی صوتی روی همه گرداننده های سی دی صوتی قابل اجرا است . بعد از آن استانداردهای دیگر با نامهای کتاب زرد ، کتاب سبز و کتاب نارنجی وضع شده است . رنگها به رنگ نور لیزر به کار رفته در گرداننده سی دی اشاره دارد . مجموعه کامل کتابها را کتابهای رنگین کمان نامیده اند .
که در اینجا فقط به توضیح دو کتاب قرمز و زرد می پردازیم در صورت نیاز می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر به مجموعه کتابهای رنگین کمان مراجعه نمایید .

کتاب قرمز ( CD-DA )
« Cmpact Disc Digital Audio standard »
استاندارد صوت دیجیتالی دیسک فشرده

در CD-DA شیارها (Track ) به قطاعهای ( sector ) یک هفتاد و پنجم ثانیه ای تقسیم می شود ، هر قطاع ۲۳۵۲ بایت به صورت دیجیتال دارد . دو لایه تصحیح خطا برای هر قطاع تعریف می کند به نامهای EDC و ECC . در صورتی که روی دیسک فشرده خش بیفتد و یا گرد و خاک بنشیند تصحیح خطا نقش مهمی بازی می کند . زیرا بخشهای از بین رفته را مجدداً بازسازی می کند . و در نتیجه پخش موسیقی بی‌وقفه ادامه می‌یابد . هر قطاع ۹۸ بایت کنترل نیز دارد که اطلاعات زمانی را کنترل می کند و دستگاه پخش سی دی از آن برای نشان دادن مدت هر قطعه موسیقی بهره می گیرد .

کتاب زرد ( CD-ROM )
« Cmpact Disc –Read Only Memory »
دیسک فشرده – حافظه فقط خواندنی

دیسک فشرده زمانی برای صنعت کامپیوتر اهمیت یافت که فیلیپس و سونی به اخذ تصمیم درباره مرحله دوم استاندارد های سی دی پرداختند : استانداردهای CD-ROM یا کتاب زرد . علاوه بر استانداردهایی که برای شیارهای ویدئویی در کتاب قرمز داده شد ، کتاب زرد دو استاندارد جدید را معرفی کرد :
« حالتٍ یک » سی دی رام برای داده های کامپیوتری و « حالت دو » سی دی رام برای داده های فشرده شده صوتی و تصویری / ویدئویی .
« حالت یک » سی دی رام : این حالت نواحی داده ای ۲۳۵۲ بایتی تعریف شده در استانداردهای کتاب قرمز را به صورت زیر تقسیم می کند : دوازده بایت برای همزمانی ؛ چهار بایت برای اطلاعات اولیه ؛ ۲۰۴۸ بایت داده های اصلی ؛ و ۲۸۸ بایت برای تشخیص و تصحیح خطا .

« حالت دو » سی دی رام : « حالت دو » کاربرد ۲۳۵۲ بایت را به صورت زیر تعریف می کند : ۱۲ بایت برای اطلاعات اولیه ؛ و ۲۳۳۶ بایت اطلاعات اصلی یا کاربر .
در این حالت فضای مورد استفاده برای داده های اصلی بیشتر است . دیسکهای « حالت دو» معمولاً در فرمت XA به کار می روند . دیسکهای سی دی رام « حالت دو » را به وسیله هر گرداننده استاندارد سی دی رام
می توان خواند ولی نرم افزار ویژه ای برای این کار لازم است تا داده های اصلی را دریابد . این حالت اجازه
می دهد تا داده های صوتی و ویدئویی / تصویری به صورت فشرده نیز ذخیره شوند .

CD-ROM/XA : گام بعدی در تکنولوژی سی دی وضع فرمت فایل برای داده های صوتی و
ویدئویی / تصویری بود . سونی و فیلیپس آن را تعریف کردند . دیسک XA دارای صوت فشرده شده و داده های کامپیوتری است که در یک شیار جای می گیرند ، در نتیجه همزمان با پخش موسیقی می تواند داده های کامپیوتری را بخواند . این پیشرفت بسیار چشمگیری در تکنولوژی کتاب زرد بود .

انواع CD ها بر اساس کیفیت
رنگ مشخص کننده کیفیت :
وقتی به سطح زیرین CD نگاه می کنیم رنگهایی همچون رنگین کمان روی آن می بینیم . این رنگها از روی هم قرار گرفتن رنگ Dye ( آبی تیره ، آبی یا بی رنگ ) و لایه بازتابنده ( طلایی ، نقره ای یا ترکیبی از این دو رنگ است ) به وجود می آیند . اما در CD-ROM ها که در کارخانه ها به طور انبوه تولید می شوند . و در آنها از آلومینیوم به عنوان لایه بازتابنده استفاده می شود این رنگهای زیبا به وجود نمی آید چون آلومینیوم روی Dye به طور شیمیایی اثر می گذارد و آن را از بین می برد و در نتیجه CD-ROM ها بدون Dye هستند .
در حال حاضر ۴ گونه Dye که همگی از مواد آلی هستند کاربرد دارد : Cyanine ( در محصولات

Yuden Tatayo ) Phthalocyanine ( در محصولات Mitsui و Toatsu ) و Azo (درمحصولات Mistubishi و Verbatim ) و Formazan ( در محصولات Kodak ).
Cyanine : قدیمیترین و ارزانترین ماده است که به دلیل رفتار اپتیکی اش پایین ترین کیفیت را دارد . از آنجا که رنگ این ماده آبی است با بازتابنده های طلایی به رنگ سبز و بابازتابنده های نقره ای به رنگ آبی روشن دیده می شود . Cyanine هنگام خواندن داده ها تباین ضعیفی دارد . در نتیجه دیسک گردان های CD و DVD قدیمی تر هنگام خواندن اینگونه CD ها با مشکل روبرو می شوند .
کاستی دیگر آن حساسیت اش در برابر اشعه ماوراء بنفش است که عمر CD های از این جنس را به
حدود ۱۰ سال کاهش می دهد .

البته با بهبود فناوری ساخت کیفیت Cyanine پیوسته افزایش می یابد بطوری که عمرCD های امروزی از این ماده و با لایه بازتابنده نقره ای را حدود ۵۰ سال تخمین می زنند .
بهترین ماده در حال برای Dye ماده بدون رنگ Phthalocyanine است . این CD ها به دلیل پایداری
خوب شان در برابر نور ماوراء بنفش طول عمری حدود ۱۰ سال دارند . Phthalocyanine بر خلاف Cyanine تباین بسیار خوبی میان پیت (Pit) ها و جان دیسک (Land) ایجاد می کند . از همین رو دیسک گردانهای CD و DVD با اینگونه دیسکها هیچ مشکلی ندارند . بسته به لایه‌ بازتابنده به کار رفته ( طلایی ، نقره ای یا ترکیبی از هر دو ) CD های از جنس Phthalocyanine به رنگهای طلایی ، طلایی سبز یا سبز روشن دیده می شوند . بیشتر CD هایی که امروزه ساخته می شوند از این جنس هستند .

تازه ترین ماده ساخته شده برای Dye ، Formazan نام دارد که ترکیبی است از Cyanine و Phthalocyanine می باشد . این ماده اگر چه هنگام خواندن داده ها تباین بسیار خوبی دارد اما دوام آن اصلاً قابل اطمینان نیست . CD هایی که Dye در آنها از جنس Azo است به رنگ تیره هستند .

نتایج حاصل از آزمون ها :
اطلاعاتی که در این بخش ارائه می شود همگی بر اساس آزمونهای پایداری در برابر اشعه ماوراء بنفش و مقاومت مکانیکی CD هاست .
برای آنکه مقایسه میان نقاط ضعف و قوت CD ها بهتر انجام بگیرد ما آنها را در گروههای خیلی خوب ، خوب ، متوسط و غیر قابل توصیه تقسیم بندی کرده ایم .

گروه « خیلی خوب » : محصولاتی که در این گروه قرار می گیرند تعدادشان اندک است .
ویژگی این CD ها کیفیت بسیار بالا و پایداری خوب در برابر نور ماوراء بنفش است . از جمله CDهای این گروه می توان به Parrot Blackmagic و Tevion High Quality اشاره کرد . گذشته از اینها CD-R 80 Gold ساخت LG و Silver Premium محصول Philips نیز تقریباً در این گروه قرار می گیرند . از سوی دیگر نباید به سرعتی که روی قاب CD ها نوشته می شود کاملاً اطمینان کرد . برای نمونه سرعت نوشتن داده ها برای Hi-Space Carbon 80 ، ۲۴ اعلام شده در حالی که دو دستگاه CD نویس ۲۰ سرعته ساخت Yamaha و Ricoh حداکثر با سرعت ۱۲ روی این دیسک می نویسند . اما اگر چه سرعت برای CDهای LG و Philips ، ۱۶ اعلام شده است ولی سرعت نوشتن داده در آنها حتی به ۲۰ هم می رسد .
همانطور که پیش از این گفتیم این گروه نیز کاستی هایی دارند . برای نمونه بیشتر CD های نامبرده در آزمون یک قطعه نوار چسب روی سطح بالایی دیسک چسبانده و سپس کنده می شوند . در بیشتر CD ها لایه بازتابنده و لایه داده همراه با نوار چسب از روی سطح دیسک کنده می شود . تنها استثناء Silver Premium ساخت Philips است که هم در آزمون چسبندگی و هم در آزمون خراش سربلند بود و بر همین اساس می توان گفت که محکمترین CD در حال حاضر است .

گروه خوب : CDهایی که در این گروه قرار می گیرند کیفیت خوبی برای ذخیره سازی اطلاعات و پایداری قابل قبولی در برابر نور ماوراء بنفش دارند .
در مجموع می توان گفت که این گونه محصولات قابل اطمینان هستند . در مورد سرعت نوشتن داده ها دوباره همان اصل صادق است . آنچه که روی قاب نوشته می شود معمولاً از واقعیت فراتر است . بیشتر
CD های ۱۶ سرعته هنگام نوشتن حداکثر به سرعت ۱۲ برابر دست می یابند . البته CD های ساخت
Hewlett – Packard ، Intenso و Memorex استثناء هستند چون با وجود سرعت توصیه شده ۱۶ می توان آنها را با سرعت ۲۰ هم نوشت .
در آزمونهای استحکام مکانیکی این CD ها قوت و ضعفهایی دارند : تقریباً همه CD ها در آزمون خراش سربلند هستند و حدود نیمی از آنها در آزمون چسبندگی رد می شوند . دیسک Platinum به ویژه از این جنبه بسیار ضعیف است چون هم روی آن در برابر خراش بسیار حساس است و هم نوار چسب لایه Dye و بازتابنده را به سادگی از روی دیسک جدا می کند ، اما در میان محصولات این گروه ،CD های ساخت HP ، Memorex ، Intenso ، Sony و Verbatim از بقیه بهترند . این CD ها در هر دو آزمایش استحکام موفق هستند .

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 25 صفحه
87,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد