whatsapp call admin

‌‌پروژه کارآفرینی فرآوری و بسته بندی میگو

word قابل ویرایش
43 صفحه
9700 تومان
97,000 ریال – خرید و دانلود

پروژه کارآفرینی فرآوری و بسته بندی میگو

با ظرفیت بسته بندی ۱۸۰۰ تن میگوی فرآوری شده در سال
۱- ۱ مقدمه :
بسته بندی به عنوان یک ابزار کارآمد سال هاست که مورد نظر کارشناسان علم بازار یابی قرارد گرفته است. استفاده از انواع مختلف بسته بندی ضمن اینکه قابلیت نگهداری بهتری را به کالا می بخشد در کسب سهم بالاتری از بازار برای کالای مورد نظر نیز مؤثر است.
نظریه پردازان بازاریابی، دو نقش مهمئ برای بسته بندی متصور هستند که عبارتند از نقش Protective و نقش Promotive ، چنانچه از واژه بکار گرفته شده برای این نقش ها نیز برمی آید نقش نخست به وجه نگهداری و دوام حاصل از بسته بندی و نقش دوم به جنبه آگاهی دهنده و پیش برنده بسته بندی اشاره دارد.

از دیگر سو توجه ناکافی به موازین بسته بندی بهداشتی موجب گشته است که محصولات مختلف غذایی کشور علیرغم دارا بودن کیفیت بسیار خوب در بدو تولید به دلیل پیدایش پاره ای آلودگی های ثانویه و یا عرضه در اندازه ها و اشکالی خارج از استاندارد یا پسند بازار هدف نتوانند به بازارهای جهانی راه یافته و مسیر را برای افزایش سطح تولید داخلی هموار نمایند. بدیهی است با اجرای طرح های فرآوری و بسته بندی بهداشتی، محصولات غذایی تولیدی کشور، قابلیت رقابت با محصولات مشابه خارجی را در بازارهای جهانی خواهند داشت.
آلودگی و فساد مواد پروتئینی حیوانی و فرآورده های دامی موجب افت قابل توجه ارزش غذایی و نهایتاً خروج مواد با ارزش غذایی از چرخه مصرف می گردد. از دیگر سو استفاده از گوشت ماهی، میگو و سایر آبزیان به عنوان یک منبع غذایی مهم و با ارزش می تواند در تأمین سلامت جامعه نقش بسزایی ایفا نماید چرا که چربی موجود در گوشت آبزیان دارای کلسترول غیر مضر می باشد.
لیکن این مواد غذایی بسیار حساس و سریع الفاسد است که حفظ کیفیت آن از مرحله صید تا مصرف از اهمیت بالایی برخوردار است، لذا صنایع مربوط به فرآوری و نگهداری این محصول می توانند در ارتقای کیفیت و در نتیجه ترغیب مصرف کنندگان به استفاده از این فرآورده مهم مؤثر باشند، با عنایت به این موارد فرآوری و بسته بندی میگو به ظرفیت یکهزارو هشتصد تن در سال مد نضر ارائه دهندگان طرح می باشد.
بسته بندی میگو پس از فرایند حذف سر و دم و در دو نوع بسته های یک کیلوگرمی خالص با پوشش سلفون و کیوم و همچنین جعبه های دو کیلوگرمی همراه با یخ (با وزن خالص یکهزار گرم) انجام می پذیرد. انجام این امر به صورت دریافت اجرت برای بسته بندی میگو از صاحبان کالا بوده و طی آن افت وزنی ناشی از فرایند فراوری حذف سر و دم محابه می گردد و ضایعات آن که در تهیه خوراک دام به کار می رود نیز به صاحبان کالا عودت می گردد.
علاوه بر اینکه پرداختن به این موضوع دارای توجیه مناسب اقتصادی است، با اجرای این طرح، می توان بستر مناسبی را برای اشتغال نبرو های ماهر و نیمه ماهر فراهم آورد که با توجه به ماهیت صنایع غذایی بانوان می توانند سهم بسزایی در آن داشته باشند.

۱ – ۲ نام کامل طرح و محل اجرای آن :
فرآوری و بسته بندی میگو، با ظرفیت بسته بندی ۱۸۰۰ تن میگوی فرآوری شده در سال

محل اجرا :

۱ – ۳ – مشخصات متقاضیان :

نام نام خانوادگی مدرک تحصیلی تلفن

۱ – ۴ – دلایل انتخاب طرح :
به دلیل فوایدی که میگوی سالم و بسته بندی شده دارد از جمله:
گوشت گوسفند، گوساله، مرغ، ماهی و میگو جزو غذاهای با پروتئین بالا محسوب می شوند که معمولا نیاز پروتئینی بدن باید توسط آنها تأمین شود.

همچنین میزان کلسترول در ۱۰۰گرم میگو حدود دوسوم میزان کلسترول در یک تخم مرغ ۵۰گرمی است.
یعنی در وزن مساوی، میزان کلسترول میگو یک سوم کلسترول تخم مرغ است. با این تفاوت که در میگو، میزان اسید چرب اشباع که برای سلامتی مضر است صفر است که می تواند به کاهش کلسترول خون کمک کند.
بر اساس تحقیقاتی که در دانشگاه راکفلر آمریکا صورت گرفته و به تأیید انجمن متخصصان قلب آمریکا رسیده و در مجله نظام پزشکی ایران نیز به ثبت رسیده است. کلسترول موجود در میگو باعث افزایش کلسترول خون نمی شود و اصولا آن چه که علت اصلی افزایش کلسترول خون است، اسیدهای چرب اشباع به شمار می روند.

میگو مقدار قابل توجهی املاح ضروری به خصوص فسفر و آهن دارد که به ویژه برای کودکان در حال رشد و زنان باردار بسیار مفید است.
نکته قابل توجه دیگر این که در غذاهای دریایی به دلیل کمتر بودن بافت پیوندی به نسبت سایر غذاهای گوشتی، گوشت آنها نرم تر بوده و این واقعیت به خصوص پس از پخت مشخص می شود. به همین دلیل غذاهای دریایی و از جمله میگو برای افراد مسن که به دلیل وضعیت دهان و دندان کمتر قادر به جویدن و هضم غذا هستند بسیار مفید است.

در ارتباط با اندازه میگو توضیح این که بر خلاف تصور عامه میگوهای درشت یا به اصطلاح شاه میگو به دلیل مسن بودن میگو و سفت شدن عضلات آنها و به زبان دیگر پیر شدن آنها در مقایسه با میگوهای کوچکتر، خوشمزه نیست و در میگو نیز مانند سایر جانوران مثل مرغ، گاو و گوسفند نوع کوچکتر آن خوشمزه تر است، دلیل اصلی تفاوت قیمت در میگوهای ریز و درشت درصد ضایعات آن است. و همچنین با توجه به خودکفایی این محصول در دولت و همجنین نیاز بازار داخلی به این محصول با توجه به این که بسته بندی و عرضه میگو می تواند به رشد و شکوفایی اقتصادی کشور کمکی هر چند کوچک نماید این طرح را انتخاب نمودم.

۱ – ۵ میزان مفید بودن طرح برای جامعه :
این طرح از جهات گوناگون برای جامعه مفید است ، سلامت جسمانی افراد جامغه با مصرف آبزین از جمله میگو تأمین می شود، سوددهی و بهبود وضعیت اقتصادی ، اشتغالزایی ، استفاده از نیروی انسانی متخصص در پرورش کالای داخلی و بهره گیری از سرمایه ها و داشته های انسانی در بالندگی کشور .

۱ – ۶ – وضعیت و میزان اشتغالزایی :
تعداد اشتغالزایی این طرح ۴۷ نفر میباشد .

تاریخچه و سابقه مختصر طرح :
میگو جانورى آبزى از خانواده سخت پوستان است که به طور عمده در آب هاى گرم بین ۱۸ تا ۳۸ درجه سانتیگراد زندگی می کند و برخی از گونه های آن نیز در آب های سرد و شیرین یافت می شوند و به منظور تولید گوشت در محیط هاى مصنوعى نیز پرورش داده مى شود. که این موضوع نیز در کشور ما از حدود ۱۵ سال پیش عملی گردیده و میگوهای تولیدی عمدتا” در بازارهای جهانی و بخشی نیز در داخل کشور توزیع می گردد.

در ایران میگوهای خوراکی آب شور در دریای عمان و خلیج فارس زندگی می کنند. این آبزی کفزی است و به همین دلیل در نواحی نسبتا”کم عمق یافت می شود. این نوع میگو را دریایی می نامند. که به وسیله لنج و کشتی با تورهای ویژه صید شده و به ساحل حمل می شود و در ساحل، بر حسب این که عمل آوری شود و یا به صورت تازه به بازار مصرف انتقال یابد به دو دسته میگوی تازه و منجمد تقسیم بندی می شود .نوع دیگر میگو، میگوی پرورشی است که طی سالهای اخیر در

سواحل خلیج فارس و دریای عمان و حتی به صورت محدود نیز در سواحل استان گلستان با استفاده از آب دریا که توسط کانال به سمت مزارع هدایت شده در محیط استخرهای خاکی پرورش داده می شود. که در حقیقت همان میگوهای بومی دریایی است که در این استخرها بصورت مصنوعی پرورش داده میشود. گوشت این نوع میگو تفاوتی با نوع دریایی آن نداشته بلکه از نظر کیفیت و بهداشتی برتری های نیز نسبت به میگوی دریایی دارد.

روش های تشخیص میگوی سالم و غیرسالم
میگو به دلیل دارا بودن اسیدهای چرب غیراشباع خیلی سریع خراب می شود. چون تمام اندام های گوارشی میگو در ناحیه سر قرار دارد، شروع مرحله فساد از ناحیه اتصال سر با قسمت بدن است، در صورتیکه میگو بصورت تازه خریداری شود باید سریعا” سر میگو را جدا کرده و بدون سر در فریزر نگهداری شود . یا می توان پوست میگو را جدا کرده و عضله تنها را نگهداری کرد . در

واحدهای صنعتی و فرآوری برحسب بازار مصرف و سلیقه مصرف کننده ، میگو را سرکنی و یا آن را پوست کنی کرده و به فروش میرسانند. پس میگوی تازه باید با سر بوده و سر آن سفت و محکم به بدن چسبیده باشد. رنگ میگو بسته به گونه، نژاد و محیط زندگی میگو متفاوت است ولی پس از پخت تقریبا تمامی میگوها به رنگ صورتی مایل به قرمز درمی آیند که شدت این رنگ نشانه سلامت میگو است. هر چقدر میگو پس از پخت کمتر صورتی شود، کیفیت پایین تری دارد، رنگ میگو باید یکنواخت بوده و لکه های سیاه درشت به شکل خال های درشت نداشته باشد. خال های ریز

پراکنده در سطح بدن طبیعی است.
میگوی تازه بوی بد ندارد و فقط بوی خاص میگو را دارد که اصلا تند نیست. ولی در صورت خراب شدن، بوی شدید و تند آمونیاک از آن استشمام می شود. از این نظر نوع پرورشی و دریایی آن هیچ فرقی ندارند، یعنی میگوی دریایی که از لب ساحل بلافاصله بعد از صید به فروش می رسد بدون بو است.

اگر میگو را به صورت تازه از شهرهای جنوبی خریداری می کنید، باید در همان محل فقط سر را جدا کرده و با پوست فریز کنید. اگر میگو به صورت بسته بندی شده و منجمد خریداری می شود باید به تاریخ تولید و انقضا و کد بهداشتی جعبه دقت شود.سپس آن را در فریزر خانگی و حدود ۱۸- درجه سانتیگراد نگه داری کرد.
بسته بندی باید به صورتی باشد که مجبور به دوباره فریز کردن میگو نشوید. برای این کار می توان وقتی میگو خریداری شد، قبل از این که کاملا از حالت انجماد خارج شود،باید سر میگو را جدا کرد وآن را در پلاستیک به اندازه مصرف هر وعده قرار داد و البته فوری آن را داخل یک جعبه و درون فریزر گذاشت.
میگویی را که پوست آن کنده شده به مدت زیاد نمی توان در فریزر نگاه داشت، مگر در شرایط خاص و بسته بندی خاص که حتی در آن صورت هم مدت نگهداری طولانی نیست.
میگوی سالم باید فاقد هر نوع بوی تند، تغییر رنگ، لکه یا نقطه سیاه بر روی پوسته یا گوشت بوده و پوسته آن باید محکم به گوشت چسبیده و فاقد حالت لزجی و لیزی باشد. حال چگونه میگو را انتخاب و نگهداری کنیم. مانند هر غذای دریایی بهتر است میگو در جایی نگهداری شود که بتواند خوب و تازه باقی بماند.
سعی کنید محل خرید و فروشندگان ماهی و میگو را خوب بشناسید تا بتوانید به آنچه خریداری می کنید اعتماد کنید. زمانی که می خواهید میگو را طبخ کنید استفاده از میگوی منجمد یا تازه مسأله مهمی است. گوشت میگوی منجمد ماندگاری بیشتری دارد و می توان تا چند هفته نگهداری کرد در حالی که میگوی تازه را فقط می توان ۱ تا ۲ روز نگهداری کرد.
یکی از علامت های تازه بودن میگو محکم بودن گوشت آن و چسبندگی گوشت به پوسته خارجی می باشد. بر روی پوست میگو نباید دانه های سیاهرنگ باشد چرا که این امر نشان دهنده نرم شدن گوشت میگو است. به علاوه پوسته نباید زرد رنگ و دانه دانه باشد و بو نشانه خوبی برای تازگی میگو است. میگو با کیفیت تازه کمی بوی آب های شور را دارد ولی نباید بوی تندی و زهم را بدهد.

ارزش غذایی میگو

میگو یکی از آبزیان خوش خوراک محسوب می شود که در تغذیه انسان به‌عنوان یک منبع پروتئین دریایی اهمیت زیادی دارد واز لذیذترین غذاهای دریایی است. از نظر مقایسه ای نسبت به سایر غذاهایی که پروتئین زیادی دارند، نظیر گوشت ماهی و گروه ماکیان ، میگو کالری کمتری دارد. پروتئین موجوددر میگو کیفیت بالایی داشته و حاوی تمام اسیدآمینه های لازم جهت رشد می باشد. پروتئین میگو همانند سایر جانوران دریایی به دلیل نداشتن بافت همبند به راحتی هضم می شود. برای گروههایی از مردم نظیر افراد مسن که در جویدن و هضم غذا مشکل دارند، غذای

حاوی میگو گزینه مناسبی برای تأمین پروتئین روزانه آنها است
گوشت گوسفند، گوساله، مرغ، ماهی و میگو جزو غذاهای با پروتئین بالا محسوب می شوند که معمولا نیاز پروتئینی بدن توسط آنها تأمین شود.
میزان کلسترول در ۱۰۰گرم میگو حدود دوسوم میزان کلسترول در یک تخم مرغ ۵۰گرمی است. یعنی در وزن مساوی، میزان کلسترول میگو یک سوم کلسترول تخم مرغ است. با این تفاوت که در میگو، میزان اسید چرب اشباع که برای سلامتی مضر است صفر است که می تواند به کاهش کلسترول خون کمک کند.
بر اساس تحقیقاتی که در دانشگاه راکفلر آمریکا صورت گرفته و به تأیید انجمن متخصصان قلب آمریکا رسیده و در مجله نظام پزشکی ایران نیز به ثبت رسیده است. کلسترول موجود در میگو باعث افزایش کلسترول خون نمی شود و اصولا آن چه که علت اصلی افزایش کلسترول خون است، اسیدهای چرب اشباع به شمار می روند.
میگو مقدار قابل توجهی املاح ضروری به خصوص فسفر و آهن دارد که به ویژه برای کودکان در حال رشد و زنان باردار بسیار مفید است.
همانگونه که قبلا” نیز اشاره شد غذاهای دریایی به دلیل اینکه بافت پیوندی کمتری ب

ه نسبت سایر غذاهای گوشتی دارند. گوشت آنها نرم تر بوده و این واقعیت به خصوص پس از پخت مشخص می شود. به همین دلیل غذاهای دریایی و از جمله میگو برای افراد مسن که به دلیل وضعیت دهان و دندان کمتر قادر به جویدن و هضم غذا هستند بسیار مفید است.
در ارتباط با اندازه ،بر خلاف تصور عامه میگوهای درشت به دلیل مسن بودن میگو و سفت شدن عضلات آنها و به زبان دیگر پیر شدن آنها در مقایسه با میگوهای کوچکتر، خوشمزه نیست و در میگو نیز مانند سایر جانوران مثل مرغ، گاو و گوسفند نوع کوچکتر آن خوشمزه تر است، دلیل اصل

ی تفاوت قیمت در میگوهای ریز و درشت درصد ضایعات آن است.
میگوها در کل دارای چربی کمی می باشند. اسیدهای چرب امگا-۳ که از دسته اسیدهای چرب غیر اشباع بوده و برای سلامتی مفید هستند، در میگوها به وفور یافت می شوند. این دسته از اسیدهای چرب می توانند در کاهش خطر بیماریهای قلبی مؤثر واقع شوند.اسیدهای چرب امگا-۳ همچنین اجزای ضروری برای غشای سلول مغز و بافت چشم است.
میگو منبع غنی از ویتامین های E,D,C,B12,B6,A و املاحی چون کلسیم، آهن، منیزیم،فسفر، پتاسیم، سدیم،روی، مس، منگنز و سلنیوم است.علاوه بر این کلسیم، روی، آهن، منیزیم و فسفر میگو نسبت به سایر آبزیان بیشتر است.
همچنین میگو به دلیل داشتن اسیدهای چرب امگا‪ ۳‬به کنترل التهاب و پیشگیری از لخته شدن خون کمک می‌کند.
‪ ۹۰‬گرم میگوی سرخ شده دارای ‪ ۲۰۰‬کالری انرژی، ‪ ۱۶‬گرم پروتئین، ‪ ۱۰‬گرم چربی، ‪ ۱۶۸‬میلی گرم کلسترول، ‪ ۲/۵‬گرم اسیدهای چرب اشباع، ‪ ۲/۶‬گرم اسیدهای غیراشباع با پیوندهای چندگانه، ‪ ۴/۱‬گرم اسیدهای چرب غیر اشباع با پیوند تکی و ‪ ۳/۱۰‬گرم اسید چرب امگا‪ ۳‬است.
هر ‪ ۱۱۰‬گرم آن حدود ‪ ۲۰۰‬میلی‌گرم کلسترول داشته و مصرف هر ‪ ۱۲۰‬گرم آن حدود ‪۷۰‬درصد ویتامین ‪ B12‬و ‪ ۱۱‬درصد ویتامین ‪ B6‬مورد نیاز بدن را تامین می‌کند. میزان پروتئین موجود در هر ۱۲۰ گرم میگو حدود ۷/۲۳ گرم بوده که رقم بالایی است. که حدود ۴۷ درصد از نیاز روزانه یک فرد سالم را تأمین می کند.
ترکیبات ویژه مواد غذایی میگو آن را به عنوان یک غذای مناسب برای کمک به تنظیم قند

خون تبدیل کرده است..
در صورت مصرف ‪ ۱۲۰‬گرم میگو در روز حدود ‪ ۸۰‬درصد نیاز بدن به سلنیوم تامین می‌شود.
میگو منبع‌ مهم‌ سلنیوم ‌ است‌ که‌ مصرف‌ هر ۱۲۰گرم‌ آن‌ ۸۰ درصد از نیاز روزانه‌ بدن‌ به‌ این‌ عنصررا تامین‌ می‌کند، تحقیقات‌ و آزمایشها نشان‌می‌دهد که‌ رابطه‌ معکوسی‌ میان‌ سلنیوم ‌ و شیوع‌سرطان‌ وجود دارد. یکی از فواید دیگر این ماده مغذی خاصیت ضد سرطانی می باشد. میگو به دلیل دارا بودن عنصر سلنیوم و خاصیت ضد اکسید کنندگی در پیشگیری از سرطان مفید است.
سلنیوم DNA را ترمیم‌می‌کند و مانع‌ از آسیب‌ رساندن‌ به‌ سلولها می‌شودو از تکثیر سلولهای‌ سرطانی‌ جلوگیری‌ می‌کند و ازمرگ‌ سلولی‌ می‌کاهد.

سلنیوم دستگاه‌ ایمنی‌ بدن‌ را برای‌ حذف‌سلولهای‌ فرسوده‌ و غیرعادی‌ تحریک‌ و با پیوستن‌به‌ قسمت‌ فعال‌ بسیاری‌ از پروتئین‌ها مانند گلوتاتیون و پراکسیداز، خاصیت‌ضدسرطانی‌ پیدا می‌کند. میگو به دلیل دارا بودن عنصر سلنیوم در پیشگیری از آب مروارید بسیار موثر است و مصرف آن مواد سرطان زا را در بدن خنثی کرده و پیشرفت و اثرات بیماری را در افراد مبتلا به ایدز کاهش می دهد. همچنین مصرف مواد غذایی غنی از سلنیوم مانند میگو، منجر به درمان شوره سر و همچنین علایم لوپوس ( بیماری سیستم ایمنی است که در آن سلولهای ایمنی بدن بر ضد سلولهای بدن فعال شده و منجر به عوارضی در بدن می شوند) می گردد.
پیشگیری از بروز بیماری چشمی آب مروارید و کاهش عوارض آلودگی هوا بر سلامت افراد را از فواید دیگر عنصر سلنیوم است و این عنصر در سم زدایی فلزات بدن همچون آرسنیک و جیوه نقش دارد؛ به همین دلیل است که مصرف میگو به افراد ساکن در شهرهای آلوده بسیار توصیه می شود.
باتوجه به اینکه عنصر سلنیوم تولید اسپرم (سلول جنسی مردان) را نیز افزایش می دهد؛ بنابراین استفاده از مواد غذایی حاوی این عنصر در رفع اختلال ناباروری مردان که ناشی از کاهش تولید اسپرم باشد، موثر است.

گفتنی است علاوه بر میگو، جگر، تخم مرغ، گوشت گاو، جو، سیر، کلم بروکلی، سبوس گندم، قارچ، انگور قرمز و دانه خردل نیز از منابع سرشار از عنصر سلنیوم هستند.
استفاده از میگو به دلیل بالا بودن محتوای اسید چرب امگا-۳ برای مبتلایان به افزایش چربی خون مانعی ندارد.
پروفسور« ژوزف تامی جی» فوق تخصص تغذیه از کالیفرنیا، معتقد است به‌رغم بالا بودن درصد کلسترول در میگو، اما با مصرف این ماده غذایی از درصد کلسترول مضر خون به میزان قابل توجهی کاسته می‌شود.وبا استفاده ازگوشت این جاندار دریایی، زیر نظر یک متخصص تغذیه و با کنترل

مرتب چربی خون فرد، نه تنها مشکل ساز نیست بلکه به مرور زمان باعث جایگزینی کلسترول مفید (HDL) به جای کلسترول مضر (LDL) می‌شود؛ به این ترتیب علائم ناشی از بالا بودن چربی خون کاهش می‌یابد. میگو از نظر کلسترول غنی است، اما مصرف این ماده غذایی در افرادی که مشکل افزایش کلسترول خون دارند هیچ گونه نگرانی را درپی ندارد.
این فوق تخصص تغذیه در‌خصوص نحوه کاهش کلسترول متعاقب مصرف میگو توضیح می دهد ک

ه بدن انسان بالقوه توانایی تولید کلسترول را دارد . اما زمانی‌ که برخی مواد خاص حاوی این نوع چربی، از طریق خوراک وارد بدن می‌شوند، تولید کلسترول خود به خود محدود شده و در حقیقت متعادل می‌شود. اما در عین حال باید هشیار بود که هر ماده چربی این خاصیت را ندارد و حتما با نظر یک کارشناس باید اقدام به مصرف انواع خوراک چرب نمود.
پروفسور تامی جی در نهایت تاکید میکند: میگو یک منبع بسیار غنی از ریزمغذی سلنیوم و ویتامین B12 است و مصرف آن خصوصا در افراد مبتلا به کم خونی و ریزش مو توصیه می‌شود. یادآوری می‌شود مبتلایان به بیماری نقرس باید در مصرف میگو احتیاط کنند.
براساس تحقیقات و بررسی های صورت گرفته توسط کارشناسان میزان اسیدهای چرب امگا ۳ در خون افراد مبتلا به افسردگی، کمتر از میزان طبیعی است؛ به همین دلیل مصرف میگو تا حدودی در درمان و پیشگیری از افسردگی موثر است.
بر همین اساس ، اسیدهای چرب غیراشباع موجود در میگو، نقش ضدالتهابی داشته که با مصرف آن می توان از ابتلا به بیماری های التهابی، مانند ورم مفاصل و برونشیت مزمن پیشگیری کرده و علایم این قبیل بیماریها را کاهش داد.

در افراد مبتلا به سردردهای میگرنی، دریافت منابع غذایی حاوی اسیدهای چرب امگا ۳، در کاهش علایم و عوارض این بیماری مفید است. میگو به علت دارا بودن مواد مغذی در پیشگیری و درمان آسم در دوران کودکی و در رژیم غذایی از ابتدای دوران کودکی موثر است.
متخصصان تغذیه معتقدند: ضریب هوشی نوزادانی که مادرانشان در دوران بارداری از مواد غذایی دریایی همچون ماهی و میگو استفاده کنند بیش از سایر نوزادان است.
کودکانی که مادران آنها در دوران بارداری به میزان کافی از ماهی و میگو استفاده کرده اند در ۶ ماه اول تولد از نظر رفتاری و هوش حدود ۲ ماه از سایر همسالان خود جلوترند.
مصرف میگو مواد سرطان زا را در بدن خنثى و در افراد مبتلا به ایذر از پیشرفت بیمارى ها جلوگیرى مى کند . میگو به علت دارا بودن مواد مغذى در پیشگیرى و درمان آسم در دوران کودکى کودکى مؤثر است.
اسیدهاى چرب غیراشباع موجود در میگو نقش ضد التهابى دارد، در نتیجه با مصرف آن مى توان از ابتلا به بیمارى هاى التهابى مانند ورم مفاصل و برونشیت مزمن پیشگیرى کرد.
استفاده از میگو به دلیل بالا بودن محتواى اسید چرب امگا-۳ براى مبتلایان به افزایش چربى خون مانعى ندارد.
مصرف مداوم ماهى و میگو ایمنى در برابر سه نوع سرطان خون را سبب مى شود.

میزان سکته قلبی درافرادی که مرتب میگو میخورندکمتر از کسانی است که میگو نمی خورند وگوشت قرمز استفاده می کنند.میگو حافظه راتقویت می کندوقدرت ذهنی را بالا می برد.تمامی خوراکیهای دریایی به شکل عام ومیگو بصورت خاص دستگاه دفاعی بدن را تقویت می کنند.میگو دربالا بردن مقاومت بدن،بهبود التهابها،بیماریهای قلبی ومبارزه با سرطان کمک فعالانه ای دارد.

شناخت میگوی سالم و نکاتی در خصوص فرآوری آن
کیفیت میگو :

برای تشخیص چگونگی کیفیت میگو ، شکل ،رنگ ،اندازه و حالت آنرامشاهده نموده و علت عیب و نقص را به روشهای زیر می توان تشخیص داد .

نقاط سیاه :
اگر میگو سرکنده نباشد (کامل باشد) و به درستی شستشو وسرد سازی نشود آنزیم های هاضمه اکسید خواهند شد ،در نتیجه نقاط سیاه در سر میگو بوجود آمده که می توان با آنتی اکسیدانها ئی مانند آسکوربیک اسید و سدیم بی سولفات به ظرف آبی که میگو در آن شستشوو سردسازی می شود از آن جلوگیری نمود .
نکته :
نقاط سیاه خودشان مضر نیستند اما می توانند شاخصی برای نامناسب بودن ، نحوه سردسازی ، جابجائی و نگهداری میگو، پس ازبرداشت باشد .

زردی :
قسمت زیرین میگو ( اندام های شنا ،دم ) وقتی خوب شسته نشود زردی ظاهر می شود . برای برطرف آن اغلب ، سدیم بی سولفات به آب سرد شستشوی میگو اضافه می شود .
نیم شفافی :
یک نشانه مطمئن از استفاده کردن غیر معمول از سدیم تری پلی فسفات است و باعث کاهش دهیدراسیون در طول مدت زمان یخ زدائی می شود .
پوسته های سوراخ سوراخ ریگ دار : اگر غلظت سولفیت ها زیاد باشد و درشستشوی میگو به کار برده شود ، در میگو سریع تر از آب نفوذ نموده ، بصورتیکه سولفیت ها زودتر جذب پوسته میگو شده و پوسته میگو را می خورند .

رگ های شنی :
یک رگ سیاه یا تیره در دم میگو که هاضمه را انجام می دهد . ( تعداد رگ های کمتر از ۲ قطعه عیب و نقص نیست ) .

 

شکستگی و خوردگی :
تعدادی از میگو ها که برخی از اندامشان شکسته شده است، یا یک قطعه از اندامشان را از دست داده باشند ، افت کیفیت محصول را نشان می دهد.

رنگ میگو:
رنگ های آمیخته شده معمولا به گونه های مختلف دلالت دارد . برخی ممکن است کیفیت نامطلوب یا گونه ای داشته باشد . رنگ صورتی ناهمگن ممکن است بر فساد درون میگو دلالت داشته باشد .

بو :
میگو باید بویی مثل بوی جلبک تازه یا غذاهای دریایی داشته باشد .
بوی شبیه تخم مرغ فاسد:
به وسیله ی فساد باکتریایی محصول ناشی می شود .
بوی آمونیاک :
به وسیله ی فساد شیمیایی محصول ایجادمی شود .

بافت :
میگو باید محکم و نمناک داشته باشد .
چرم مانند و بی مزه بودن میگو :
این مورد تحت نگهداری نامناسب ایجاد می شود. همچنین با منجمد نمودن پی درپی و یا ذخیره سازی در یخچال به مدت طولانی ( تقریبا یک سال ) ایجاد می شود .

خمیری بودن میگو :
گواه برحمل ونقل نامناسب یا جداسازی نامناسب سرمی باشد .
نکته :
تعدادی از گونه ها در طول پوست اندازی یا دوره ی مولدسازی پوستشان به صورت خمیری یا گچی دیده می شود .

انبار کردن :
میگو محصولی فاسد شدنی و بو گرفتنی است . حمل و نقل مناسب و دمای مناسب الزاماتی هستند که کیفیت و رضایت مشتری از آن تبعیت می کند . به محض برداشت ، اگر میگو در مکانی با درجه حرارت پایین ۱۸- درجه سانتیگراد (۳۵ – ۰ فارنهایت ) باشد

رطوبت و نمناکی خود را حفظ می کند . یک بسته میگوی منجمد در بسته بندی اصلی می تواند در دمای صفردرجه فارنهایت یا سردتر ،تا ۱۸ ماه دوام بیاورد .در یخچال های خانگی ،حداکثر مدت ذخیره سازی ۳ ماه توصیه شده است .
برای ذخیره ی میگوی یخ زدائی شده ، بهتر است که در یک سیستم پوشیده از یخ ، در مدت زمان حداکثر ۲ تا ۳ روز باشد . میگو را در آب یا در تماس مستقیم با آن نگهداری نشود ،
زیرا بافت آن تغییر خواهد کرد و طعم و مواد مغذی میگو از بین می رود . میگو را دوبار منجمد نشود زیرا کیفیت آن کاهش می یابد .

یخ زدائی (دیفراست) :
بهترین راه برای یخ زدائی آسان میگوهای منجمد ، قرار دادن آن در دمای سرد( c 4-0 ) در مدت ۲۴الی ۴۸ ساعت می باشد.
یک راه سریعتر جاری کردن آب سرد بر روی قسمتی از میگو ها می باشد .دو مشکل در استفاده از این روش وجود دارد . اول اینکه آب باید سرد باشد وگرم یا داغ نباشد، زیرا درجه حرارت گرم می تواند میگو را بپزد . دومین مشکل جاری شدن آب روی میگو یا قراردادن آن در آب به مدت طولانی می باشد که موجب می شود که رنگ و همچنین طعم ،بو ومواد مغذی خود را از دست بدهد .
میگوهائی که در بسته بندی منجمد می شوند تحت دمای سرد( c 4- 0 ) بهتر یخ زدائی می شود . اگر محصول پوست کنده و رگ گیری شده باشد سریع تر ازمحصول با پوست یخ زدائی می شود .
پختن میگو :
میگو را خواه بخار دهید ،بجوشانید ،بریان کنید ،در روغن سرخ کنید یک غذای مطلوب در امریکا می باشد . اگر میگو کوچک باشد یا حجم زیادی آب در درون خود داشته باشد سریعا پخته می شود . میگویی که کاملا پخته شده باشد ،شیرین ،آبدار ،مرطوب و نازک خواهد بود .متاسفانه تعدادی از مردم میگو را دو بار می پزند ، پس مانده ی آن سفت ، سخت و خشک می شود . مدت زمان پخت میگو به درستی باید حساب شده و برای داشتن کیفیت مناسب در ویترین ها اهمیت زیادی دارد . پخت میگو درتولید محصولات فرآوری شده باعث مطلوبیت رنگ ، پوست کنی آسان ، آنزیم بری و آسان بودن مصرف می شود.

بازار یابی میگوی :

سالانه بالغ بر ۷/۳ میلیون تن میگو در دنیا عرضه میشود. و از این مقدار حدود ۳۰ در صد میگوی پرورشی است. که سهم ایران از کل میگوی پرورشی کمتر از یک در صد است.
در حالیکه بازارهای اصلی واردات میگوی پرورشی اروپا امریکا و ژاپن است میگوی پرورشی ایران راهی به بازاز امریکا ندارد و ورود به بازار ژاپن بسیار محدود است و بازار اصلی میگوی پرورشی ایران اروپا است. که برای تجار ما بصورت یک بازار سنتی و محدود در آمده است. بازار میگوی پرورشی ایران ناکارآمد و سنتی است و تولیدرا دچار مشکل میکند.
بازار باید به عنوان فرآیند پس از تولید ساماندهی شود و به نحو مطلوب حق تولید کننده واسطه و مصرف کننده پرداخت شود. عوامل ناکارایی بازار سنتی را عدم شفافیت قیمت اطلاع رسانی حضورگسترده در بازارمیتوان برشمرد. بررسی و راهکارهای اجرایی برای ورود آبزیان پرورشی و به ویژه میگو به بورس کالاهای کشاورزی بازار جدیدی ایجاد خواهد نمود که ناکارایی های بازار سنتی را کاهش خواهد داد.
با توجه به افت شدید قیمتی که طی سالهای اخیر نسبت به سال ۷۹ بوجود آمده است ورود به بازارهای اصلی مصرف و رقابت با تولید کنندگان قدیمی یک ضرورت است. بنابراین تلاش برای عرضه میگو با قیمت پایین و یافتن بازارهای مصرف جدید خارجی و داخلی و ایجاد و ارتقای فرهنگ مصرف میگو در کشور از راه کارهای اجرایی برای رفع این مشکل است.

 

میگو در بازار داخلی :
میگو در بازار داخلی مصرف چندانی ندارد . و علت آن پندار در بالا بودن قیمت میگو در مقایسه با میانگین در آمد سرانه است . از سوی دیگر هیچگونه تنوع و نوآوری در عرضه میگو در کشور وجود ندارد. ودر برنامه ریزی ها و سیاست گذاری ها ی توسعه پرورش میگو تنها بازارهای خارجی مورد هدف بوده است و توجهی به بازار داخلی نشده است .

برای رفع این مشکل راه حل زیر پیشنهاد میگردد:
-تبلیغات وسیع رسانه ای و بکارگیری شیوه های ترویج فرهنگ مصرف آبزیان در کش

ور
-اختصاص یارانه و جایزه به آن دسته از تولید کنندگانی که موفق به عرضه میگوی پرورشی در داخل گردند
-ایجاد تنوع برای عرضه میگو در بسته بندی و اوزان کم در حد نیاز روزانه یک خانوار و با قیمت های متناسب با درآمد افراد مختلف جامعه
-عرضه میگومتناسب با سلیقه دهکی از جامعه که برای خرید میگو با قیمت های کنونی محدویتی ندارند
-ایجاد صنایع تبدیلی و تولید محصولات فرعی از میگو نظیر انواع غذاهای آماده و کنسرو شده کراکر چیپس و …
-توزیع و عرضه میگو به سازمان ها و اداراتی که دارای غذا خوری برای کارکنا ن خود هستند و این موضوع می تواند بطور ماهیانه انجام شود.

مجوز های قانونی :
تعریف: جواز تاسیس مجوزی است که جهت احداث ساختمان ، تاسیسات و نصب ماشین آلات بنام اشخاص حقیقی و حقوقی در زمینه صنایع تبدیلی و تکمیلی بخش کشاورزی (زراعی ، باغی ، شیلاتی ، دام و طیور، جنگل و مرتع) صادر میگردد.

مراحل صدور جواز تاسیس :
۱- پذیرش درخواست متقاضی صدور جواز تأسیس فعالیتهای صنعتی و تکمیل پرونده توسط مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان و یا مدیریت صنایع کشاورزی و روستائی استان .
۲- بررسی پرونده از نظر مدارک و تطبیق با مصادیق والویتهای سرمایه گذاری در واحد صدور مجوز مدیریت صنایع کشاورزی و روستائی .

۳- تکمیل پرسشنامه جواز تاسیس ( فرم شماره یک ) توسط متقاضی
۴- ارسال پرونده منضم به فرم شماره یک به اداره مربوطه بمنظور بررسی ، اصلاح و تائید فرم پرسشنامه جواز تاسیس با استفاده از اطلاعات طرحهای موجود ، طرحهای تیپ و تجربیات کارشناسی و ارجاع پرونده به مدیریت .
۵- ارجاع پرونده توسط مدیریت به واحد صدور مجوز جهت مراحل صدور جواز تأسیس .

شرایط عمومی متقاضیان ( اعم از اشخاص حقیقی یا حقوقی ) دریافت جواز تاسیس
۱- اشخاص حقیقی

– تابعیت دولت جمهوری اسلامی ایران
– حداقل سن ۱۸ سال تمام
– دارا بودن کارت پایان خدمت یا معافیت دائم

۲- اشخاص حقوقی
– اساسنامه ( مرتبط با نوع فعالیت )
– ارائه آگهی تاسیس و آگهی آخرین تغییرات در روزنامه رسمی کشور

مدارک مورد نیاز:
۱- ارائه درخواست کتبی به مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان یا مدیریت صنایع کشاورزی و روستایی استان.
۲- اصل شناسنامه وتصویر تمام صفحات آن

۳- تصویر پایان خدمت یا معافیت خدمت سربازی
۴- تصویر مدرک تحصیلی و سوابق کاری مرتبط با درخواست
۵- یک قطعه عکس از هریک از شرکاء
۶- تکمیل فرم درخواست موافقت با ارائه طرح صنایع تبدیلی و تکمیلی
۷- پوشه فنردار
۸- درصورت داشتن شرکت ، ارائه اساسنامه ، آگهی تاسیس و روزنامه ، مرتبط با فعالیت مورد درخواست

اصلاحیه جواز تاسیس :
۱- ارسال درخواست متقاضی توسط جهاد کشاورزی شهرستان (متقاضی) به مدیریت و ارجاع به واحد صدور مجوز.
۲- دبیرخانه در مورد تغییرات مدیریت ضمن بررسی اصلاحیه صادر و به اطلاع اداره تخصصی میرساند.
۳- دبیرخانه در موردی که نیاز به کارشناسی تخصصی دارد درخواست را به ادار

ه تخصصی جهت بررسی و اعلام نظر ارجاع می دهد.
۴- اداره تخصصی پس از بررسی وتائید به دبیرخانه صدور مجوز ارجاع میدهد.
۵- دبیرخانه صدور مجوز پس از تائید مدیر اقدام به صدور اصلاحیه جواز تاسیس نموده و رونوشت آنرا به بخشهای ذیربط ارسال می نماید.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 9700 تومان در 43 صفحه
97,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد