مقاله تأثیر کمیت های تحریک الکتریکی با فرکانس پایین بر تشنج های ناشی از کیندلینگ قشر پیریفورم

word قابل ویرایش
16 صفحه
دسته : اطلاعیه ها
12700 تومان
127,000 ریال – خرید و دانلود

چکیده
هدف: تحریک الکتریکی با فرکانس پایین (LFS ؛Low-frequency stimulation) دارای اثرات ضد صرعی می باشد، اما نقش الگوهای مختلف تحریک در ایجاد این اثرات به خوبی مشخص نشده است . در این تحقیق نقش کمیت های مختلف LFS (شدت، مدت پالس و مدت تحریک) بر تشنج های ناشی از کیندلینگ قشر پیریفورم مورد بررسی قرار گرفت . روشها: با استفاده از مدل صرعی کیندلینگ تشنج در حیوانات ایجاد شد و تأثیر الگوهای مختلف LFS بر شدت تشنجها ارزیابی گردید.
یافته ها: اعمال الگوهای مختلف LFS (با فرکانس یک هرتز) بلافاصله قبل از تحریک کیندلینگ در حیوانات کیندل تأثیری معنی داری بر کمیت های تشنج نداشت . در آزمایش دوم، تأثیر اعمال LFS (با فرکانس یک هرتز) در فاصله بین دو تشنج بر شدت تشنج دوم بررسی شد. نتایج نشان داد تحریک روزانه حیوانات (١۵ دقیقه در هر روز) بوسیله LFS به مدت یک هفته پس از آخرین تحریک کیندلینگ باعث کاهش معنی دار مدت زمان مرحله پنج در تشنج دوم می گردد. استفاده از همین الگوهای LFS به مدت سه روز و دو هفته تأثیر معنی داری بر کمیت های تشنج نداشت . در آزمایش سوم، اثر LFS (با فرکانس یک هرتز) بر روند اکتساب کیندلینگ بررسی شد. نتایج حاصله نشان داد که اگر LFS روزانه بعد از هر تحریک کیندلینگ اعمال شود سبب کاهش معنی دار مدت امواج تخلیه متعاقب در روزهای مختلف حین کیندلینگ می گردد و باعث تأخیر در ظهور مراحل یک و دو تشنج شدند.
نتیجه گیری: LFS دارای اثرات ضد صرعی در روند اکتساب کیندلینگ و در فاصله بین دو تشنج در حیوانات کیندل می باشد و خصوصیات الگوی LFS (شدت، مدت پالس و مدت تحریک) نقشی اساسی در اعمال اثرات آن دارد.
کلمات کلیدی: تحریک با فرکانس پایین ، صرع، کیندلینگ ، قشر پیریفورم.
مقدمه *
صرع یک اختلال عصبی شایع با میزان شیوع حدود یک درصد است [١۵]. شایعترین نوع صرع در بالغین ، صرع لوب گیجگاهی است [١٨]. و بهترین مدل آزمایشگاهی برای ایجاد این نوع صرع، کیندلینگ الکتریکی است . [١۴].
در حدود ٢۵ درصد بیماران صرعی علیرغم دارو-درمانی ، تشنج ها قابل کنترل نمی باشد [۴]. درمان جراحی نیز تنها در صورت تک کانونی بودن صرع قابل استفاده است و عوارض غیرقابل برگشتی را به دنبال دارد. لذا در سالیان اخیر تحریک الکتریکی مغز به عنوان یک درمان کمکی و گاهی اصلی در بیماران صرعی مقاوم به درمان مورد توجه قرار گرفته است [٢٠].
استفاده از تحریک الکتریکی با فرکانس پایین (LFS؛ Low-frequency stimulation) به صورت موج مربعی
٠.١ میلی ثانیه ای و به مدت ١۵ دقیقه در in vitro باعث ایجاد تضعیف طولانی مدت (LTD؛ Long-term depression)
در سیناپس می شود [٣]. با توجه به مطرح بودن تضعیف طولانی مدت به عنوان یکی از مکانیسم های عمل LFS، عمدتا” از این الگو برای بررسی اثرات ضد صرعی LFSدر مطالعات آزمایشگاهی و انسانی استفاده شده است . تحریک کانونهای تشنجی قشر گیجگاهی در بیماران صرعی توسط LFS باعث کاهش امواج نیزهای بین حمله ای می شود [٢۶،١٠]. نشان داده شده است که اعمال LFS در آمیگدال روند اکتساب کیندلینگ این ناحیه را کند کرده و باعث تعویق در ظهور مراحل تشنج کیندلینگ می گردد [٢۵،٢٣،١١]. به علاوه آستانه تشنج افزایش [١٣،٧] و مدت زمان امواج تخلیه متعاقب کاهش می یابد و میزان وقوع مرحله پنج تشنج کاهش می یابد [٩].
اعمال LFS در قشر پیریفورم (قشر بویایی اولیه ) نیز سبب تأخیر در روند کیندلینگ آمیگدال می شود [٢٧]. قشر پیریفورم به دلیل ارتباطات عصبی با نواحی مختلف مغزی دخیل در ایجاد صرع (سیستم لیمبیک) می تواند در ایجاد و گسترش صرع لوب گیجگاهی نقش داشته باشد[١٣].
اثرات LFS همیشه مهاری نمی باشد بلکه اثرات تحریکی آن نیز گزارش شده است . به عنوان مثال اعمال LFS با شدتهای بالا در کانونهای صرعی قشر مغز اثرات تشنج زا داشته است [٢۶]. همچنین با LFS می توان در حیوانات آزمایشگاهی کیندلینگ ایجاد کرد [٢،١]. علاوه بر این نشان داده شده که اعمال LFS در هسته مرکزی- میانی تالاموس سبب ایجاد حملات تشنجی Abscence می شود [٢۴،٢٢].
بنابراین ، در رابطه با اثرات LFS گزارشهای متفاوتی وجود دارد و به تحقیقات زیادی برای دستیابی به نقش دقیق LFS بر حملات تشنجی نیاز است .
با توجه به اینکه هنوز اثرات LFS بر صرع و تشنجهای ناشی از مدل صرعی کیندلینگ به درستی مشخص نشده است ، و با توجه به اهمیت قشر پیریفورم در صرع زایی [١٣]، در این تحقیق اثر اعمال LFS در قشر پیریفورم بر کیندلینگ این ناحیه مورد بررسی قرار گرفت . بعلاوه، تأثیر تغییر برخی کمیت های LFS از قبیل مدت زمان پالس ، شدت و مدت تحریک نیز بر اثر بخشی آن بررسی شد.
مواد و روشها
جراحی حیوانات
در این تحقیق از موشهای صحرایی نر نژاد Wistarبا محدوده وزنی ٣٠٠ تا ٣۵٠ گرم استفاده شد. برای بیهوشی ، کتامین (mg.kg١٠٠) و زایلازین (mg.kg٢٠) به صورت داخل صفاقی به حیوانات تزریق شدند. حیوان بیهوش در دستگاه استریوتاکس (Narishige, Japan) قرار داده شده و پس از مشخص شدن برگما، بر اساس اطلس Paxinos و Watson [١۶] مختصات قشر پیریفورم (mm ٠.٢+ =mm، Ap ۴± =L و mm ٧.۶ =V نسبت به پرده سخت شامه ) که محل قرارگیری الکترود سه قطبی (برای تحریک و ثبت ) بود بر روی سطح استخوان جمجمه به دقت تعیین و سپس با مته دستی آن نقطه سوراخ می گردید. دو الکترود تک قطبی نیز بوسیله پیچ های متصل به آنها به سطح جمجمه محکم می شدند. همچنین دو پیچ عینک در دو نقطه دیگر از سطح جمجمه متصل می گردید.
در پایان کار گذاری الکترودها, پین های متصل به آنها داخل مادگی سوکت مخابراتی قرار داده می شد و سوکت توسط سیمان دندانپزشکی به روی سر حیوان متصل می گردید.
ایجاد کیندلینگ
برای ایجاد موج تحریکی از دستگاه استیمولاتو ( Nihon Kohden، ساخت آمریکا) و ایزولاتور و واحد ثابت کننده جریان (J٢٠٢-SS،Nihon Kohden ، ساخت آمریکا) استفاده گردید. تحریک کیندلینگ به صورت موج مربعی تک فازی با مدت پالس ١ میلی ثانیه , فرکانس ۶٠ هرتز و به مدت ٢ ثانیه بود.
حداقل یک هفته بعد از جراحی ، از شدت آستانه به منظور تحریک دادن استفاده می گردید. برای تعیین شدت آستانه از حداقل شدت جریان الکتریکی که قادر به ایجاد امواج تخلیه متعاقب (حداقل به مدت ۵ ثانیه ) می باشد، استفاده می شد. پس از آن حیوان با شدت جریان آستانه هر ٢۴ ساعت یکبار تحریک می شد تا کیندل شود. کمیت هایی مورد اندازهگیری در این تحقیق عبارت بودند از: (١) مدت امواج تخلیه متعاقب (ADD؛ Afterdisharge duration): برای تعیین آن زمان بین شروع تحریک تا پایان امواج تخلیه متعاقب در نظر گرفته می شد؛ (٢) مدت زمان تأخیری بین تحریک تا شروع مرحله ۴ تشنج (S4L؛ latency ۴ Stage ) که از زمان تحریک تا شروع مرحله ۴ تشنج در نظر گرفته می شد؛ (٣) مدت زمان مرحله ۵ تشنج (S5D؛ duration ۵ Stage ) که فاصله زمانی بین شروع و خاتمه مرحله پنج تشنج بود و (۴) مدت زمان امواج تخلیه متعاقب تجمعی (Cumulative ADD) که با جمع مدت تمام امواج تخلیه متعاقب ثبت شده پس از هر تحریک از روز اول تا ظهور مرحله پنج تشنج در حیوان محاسبه می گردد.
گروههای آزمایشی
آزمایش ١- اثر LFSقبل از تحریک کیندلینگ بر شدت تشنج های ناشی از کیندلینگ قشر پیریفورم :
در این آزمایش پس از اینکه حیوانات سه بار مرحله ۵ تشنج را نشان دادند و بطور کامل کیندل شدند، الگوهای مختلف LFSبا فرکانس یک هرتز بلافاصله قبل از تحریک کیندلینگ اعمال می شد. در این آزمایش اثر شدت تحریک، مدت زمان اعمال تحریک و مدت زمان پالس بررسی گردید. در تمامی گروه ها، دادههای بدست آمده با دادههای قبل از اعمال LFS در همان حیوانات (به عنوان دادههای کنترل) مقایسه شدند.
آزمایش ٢- اثر LFS بر دوره های مهاری پس از تشنج های کیندلینگ قشر پیریفورم : در این آزمایش ، حیوانات کیندل ابتدا با شدت آستانه تخلیه متعاقب تحریک می شدند. سپس به مدت چندین روز، هر ٢۴ ساعت یک بار، فقط الگوهای مختلف LFS با فرکانس یک هرتز به آنها اعمال می شد. ٢۴ ساعت پس از آخرین LFS حیوانات مجددا” با شدت آستانه تخلیه متعاقب تحریک می شدند و کمیت های تشنجی آنها ثبت می گردید. در این آزمایش الگوهای مختلف LFS (با شدت و مدت زمان پالس متفاوت) به مدت سه روز، یک هفته و دو هفته مورد بررسی قرار گرفت . در هر گروه دادههای بدست آمده با دادههای حاصل از گروهی که LFS دریافت نکرده بودند مقایسه گردید.
آزمایش ٣- اثر LFS بر روند کیندلینگ قشر پیریفورم : در این آزمایش پس از تعیین آستانه تخلیه متعاقب ، LFS با فرکانس یک هرتز و به مدت ١۵ دقیقه روزانه بلافاصله بعد از تحریک کیندلینگ به حیوانات داده شد و اثر شدت تحریک و مدت زمان پالس بررسی گردید. دادههای حاصل از این گروهها با دادههای گروهی که در طی روند کیندلینگ LFS به آن اعمال نشده بود مقایسه شدند.
تعداد حیوانات در تمام گروهها ۶ سر بود.
تأیید بافت شناسی
در پایان هر آزمایش جهت اطمینان از قرار داشتن الکترود در محل مورد نظر, پس از پرفیوژن با سرم فیزیولوژیک و فرمالدئید
١٠ درصد، مغز حیوانات خارج و برشگیری می شد. نمونه هایی که الکترود در قشر پیریفورم قرار نداشت از نتایج حذف می گردید. همچنین برای اطمینان از عدم آسیب بافتی ناشی ازLFS، رنگ آمیزی نیسل انجام شد.
روش تجزیه و تحلیل آماری
در آزمایش اول برای مقایسه تأثیر LFS بر کمیت های تشنج از آزمون t- زوجها استفاده شده است . در آزمایش دوم برای مقایسه اثر هر یک از کمیت های LFS (شدت، مدت زمان پالس و مدت تحریک) بر کمیت های تشنج در گروههای آزمایش
شکل ١- الف – نمای شماتیک از قشر پیریفورم از اطلس پاکسینوس- واتسون بر اساس محل کار گذاری الکترود (سمت راست ) و برش کرونال از مغز موش صحرایی که در آن مسیر الکترود و قشر پیریفورم قابل مشاهده است (سمت چپ ). ب- برش بافتی قشر پیریفورم در گروه کنترل (بدون دریافت تحریک الکتریکی ، سمت راست )، گروه LFS با مدت پالس ١ میلی ثانیه با شدت برابر آستانه امواج تخلیه متعاقب (وسط ) و گروه LFS با مدت پالس ١٠ میلی ثانیه با شدت برابر آستانه تخلیه متعاقب که فقط یک نوبت در حیوانات کیندل داده شد (سمت چپ ). همانگونه که در شکل مشاهده می شود به دنبال تحریک با مدت پالس ١٠ میلی ثانیه تخریب بافتی دیده می شود. PC= قشر پیریفورم .
نسبت به گروههای کنترل از آزمون t- غیر زوجها استفاده شده است . در آزمایش سوم برای بررسی تأثیر LFS بر درصد افزایش مدت امواج تخلیه متعاقب در طی روند کیندلینگ در هر یک از گروههای آزمایشی نسبت به گروه کنترل از آزمون آنالیز واریانس دو طرفه (آزمون LSD) و برای بررسی تأثیر LFS بر مدت امواج تخلیه متعاقب تجمعی و تعداد تحریکات لازم برای ظهور مراحل یک تا پنج تشنج در گروههای آزمایش نسبت به گروه کنترل از آزمون t- غیر زوجها استفاده شده است .

یافته ها
بررسی های بافت شناسی نشان داد که LFS با مدت پالس ١ میلی ثانیه هیچگونه آسیب نورونی در محل تحریک ایجاد
شکل ٢- اثر الگو های مختلف LFS (به مدت یک هفته ) بر مرحله پنج تشنج در فاصله بین دو تشنج . الف – LFS با مدت پالس ٠.٠۵ میلی ثانیه در شدت های مختلف ، ب- LFS با مدت پالس ٠.١ میلی ثانیه در شدت های مختلف ، ج- LFS با مدت پالس ١ میلی ثانیه در شدت های مختلف .
مقادیر به صورت میانگین ± خطای معیار میانگین و بر حسب درصد است .
* نشان دهنده ٠٠۵>P و ** نشان دهنده ٠٠١>P است . تعداد حیوانات در هر گروه ۶ سر است . PD= مدت زمان پالس و ADT= آستانه امواج تخلیه متعاقب .
نمی کند، در حالی که LFS با مدت پالس ١٠ میلی ثانیه سبب آسیب نورونی در محل تحریک می گردد (شکل ١).
نتایج آزمایش ١
الف – بررسی اثر شدت تحریک: در گروه اول تا سوم، LFS با مدت زمان پالس ٠.١ میلی ثانیه و به مدت ١۵ دقیقه با
شکل ٣- اثر چهار LFS بر درصد افزایش مدت امواج تخلیه متعاقب (ADD) در طی تحریکات روزانه برای ایجاد کیندلینگ (الف ). LFS با مدت پالس ٠.١ میلی ثانیه با شدت یک چهارم؛ (ب ) LFS به مدت پالس
٠.١ وشدت برابر آستانه امواج تخلیه متعاقب ؛ (ج ) LFS با مدت پالس ١ میلی ثانیه با شدت یک چهارم و (د) LFS با مدت پالس ١ میلی ثانیه و شدت برابر آستانه امواج تخلیه متعاقب . تغییرات ADD بر حسب درصد افزایش نسبت به روز اول می باشد. مقادیر به صورت میانگین ± خطای معیار میانگین است . آزمون آنالیز واریانس دو طرفه (آزمون LSD) تفاوت معنی داری را بین دو گروه نشان داد. * نشان دهنده ۰٫۰۵>P است . تعداد حیوانات در هر گروه ۶ سر است .PD = مدت زمان پالس ، INT= شدت تحریک .

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 12700 تومان در 16 صفحه
127,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد