بررسی سیستم حسابداری اموال، ماشین آلات و تجهیزات در شرکت مخابرات استان کردستان

Word قابل ویرایش
66 صفحه
7900 تومان

مقدمه
دنیای مخابرات، امروزه با سرعت چشمگیری در حال دگرگونی و گسترش است. کشور ما نیز به عنوان بخش کوچکی از دهکده جهانی، باید با این تغییرات سریع، هماهنگی و همراهی کند و طبعاً این مساله هزینه های اجتناب ناپذیری را برای ما ایجاد میکند. آنچه که برای برنامهریزان مخابرات کشور در بلندمدت اهمیت ویژه مییابد در نظر گرفتن قابلیتهای لازم برای توسعه شبکه مخابرات کشور و آسانی تطبیق آن برای ارائه سرویسهای جدید است. بنابراین باید به این سئوال پاسخ

دهیم که در برنامهریزیهای کوتاهمدت و بلندمدت برای طراحی شبکه مخابرات کشور، چه عواملی را باید مدنظر قرار داد تا این هزینه ها را به حداقل رساند
از بحث‌های مهم بخش‌های اقتصادی هر کشور بحث چگونگی ورود به بازارهای جهانی و فعالیت فرامرزی است. در بخش مخابرات با توجه به گسترده شدن سطح ارائه خدمات، بهره‌برداران جهانی در کنار سازمان‌های بین‌المللی و منطقه‌ای فعال خواهند شد و به ارائه خدمات جدیدی خواهند

پرداخت. بهره‌برداران فعال در کشور برای حضور موفق در عرصه داخلی و بین‌المللی باید براساس برنامه مدون با طراحی چشم‌اندازی جامع، اهدافی متناسب با مأموریت بخش و راهبردها و سیاست‌های مناسب عمل کنند.برای اماده شدن ورود به بازارهای داخلی و حتی خارجی احتیا

ج به نیروهای جوان احساس می شود .بهترین وقت برای اموزش دیدن و علاقه پیدا کردن به مشاغل مراکز کاراموزی است که با مدتی هر چند کم کاراموزان هر چه بیشتر با بازار کار و یا نقطه ضعف و قوت خود اشنا می شوند.و در جهت رفع ضعف ها و ارتقای نقطه قوت های خود هر چه بیشتر می کوشند. داراییهایی که در روال عادی عملیات تجاری به کار می رود و تا سالهای متمادی خدماتی را فراهم می کند در حسابداری به دو گروه عمده زیر طبقه بندی می شود:
داراییها عملیاتی مشهود (Tangible Operation Assets) . این گروه از داراییها اقلامی نظیر: زمین ساختمان، ماشین آلات و انواع تجهیزات را در بر می گیرد و معمولاً تحت عنوان «داراییهای ثابت» «اموال، ماشین آلات و تجهیزات» یا «زمین و داراییهای مشهود استهلاک پذیر» در ترازنامه طبقه بندی می شود. از آنجا که اصطلاح «اموال، ماشین آلات و تجهیزات» ماهیت این گروه از داراییها را بهتر ارائه می کند این عنوان در سالهای اخیر بیشتر به کار می رود. داراییهای عملیاتی مشهود دارای ویژگیهای عمده زیر است:
در عملیات بطور موثر مورد استفاده قرار می گیرد. داراییهایی که در عملیات واحد تجاری کاربرد ندارد، یا انتظار می رود طی مدت زمانی معقول به کار گرفته نشود تحت عنوان «سایر داراییها» در ترازنامه طبقه بندی می شود.

به قصد سرمایه گذاری یا فروش مجدد خریداری نشده است. داراییهایی که به قصد سرمایه گذاری یا فروش تحصیل شده است جداگانه و بنا به مورد، تحت عنوان «سرمایه گذاریها» یا «موجودی جنسی» در ترازنامه طبقه بندی می شود. برای مثال، وسایط نقلیه که در نمایشگاههای اتومبیل برای فروش نگهداری می شود جزو موجودی جنسی به حساب می آید. اما اگر این وسایط نقلیه را موسسه دیگری بخرد و در روال عادی عملیات به کاربرد جزو اموال، ماشین آلات و تجهیزات طبقه بندی می شود.

درارای منافع اقتصادی آتی است. داشتن منافع آتی مشخصه اصلی تمام داراییهاست. هر یک از اقلام که این ویژگی را نداشته باشد دارایی به شمار نمی آید.
دارای موجودیت عینی است. داراییهایی که وجود خارجی ندارند تحت عنوان داراییهای نامشهود در ترازنامه طبقه بندی می شود.
داراییهای عملیاتی مشهود به سه گروه فرعی زیر طبقه بندی می شود:
دراییهای استهلاک پذیر. نظیر ساختمان و ماشین آلات که دارای عمر اقتصادی محدود است و سرمایه گذاری در آنها از طریق فرایند استهلاک به خدمات یا داراییهای تولید شده تخصیص می یابد و بابه هزینه های دوره منظور می شود.
داراییهای استهلاک ناپذیر. نظیر زمین که معمولاً عمر اقتصادی نامحدود دارد بر خلاف سایر اموال در نتیجه استفاده یا گذشت زمان تحلیل یا از بین نمی‌رود.
داراییهای نقصان پذیر. نظیر جنگلها، معادن و سایر منافع و ذخایر طبیعی که بر اثر استخراجح و بهره برداری تحلیل می رود و به موجودی مواد یا کالا تبدیل می شود. این گونه داراییها معمولاً در گروه جداگانه ای تحت عنوان «منابع و ذخایر طبیعی» در ترازنامه طبقه بندی می شود.
داراییهای عملیاتی نامشهود (Intangible Operational Assets). این گروه از داراییها موجودیت عینی ندارند و تحت عنوان داراییهای نامشهود در ترازنامه طبقه بندی می شوند. مانند حقوق طبع، اختراع و امتیاز.
داراییها نامشهود دارای ویژگیهای عمده زیر است:
در عملیات بطور موثر به کار می رود.
برای سرمایه گذاری یا فروش مجدد خریداری نشده است.

دارای منافع آتی است اما موجودیت عینی ندارد

معرفی و شناخت شرکت مخابرات استان کردستان :
تاریخچه مخابرات ایران
در اول ژانویه ۱۸۶۹ میلادی ایران به عضویت اتحادیه بین المللی تلگراف در آمد. در سال ۱۲۳۵ اداره تلگراف به وزارت تبدیل و « علیقلی خان مخبرالدوله » نخستین وزیر تلگراف شد. پس از جنگ جهانی اول و پدید آمدن سیستم های جدیدتر و سریعتر ارتبایطی، مثل تلگراف بی سیم، دولت انگلیس در بهمن ۱۳۱۰رشته ای تلگراف را که در تملک خود می دانست به دولت ایران واگذار کرد. در فاصله سال های ۱۲۸۰ تا ۱۲۸۵ هجری شمسی پنج امتیاز ایجاد تلفن به اشخاص حقیقی ایرانی برای مناطق تبریز، مشهد، گیلان و ارومیه داده شد که پنجمین و مهم ترین آن امتیازی بود که در سال ۱۲۸۲ هجری شمشی به وساطت « میرزا علی اصغر خان اتابک » به « دوست محمد خان معیرالممالک » واگذار شد، که غیر از چهار نقطه پیش گفته، تمام کشور را در بر می گ

رفت.
در سال ۱۲۸۵ تلفن بین شهری تهران- قلهک و تهران- تجریش ( پایتخت کشور ) شروع به کار کرد. سی سال بعد این ارتباط بین ۲۴ شهر برقرار شده بود.
عصر ارتباطات و مخابرات بی سیم از سال ۱۳۰۳ در ایران آغاز شد. نیاز به امکان تماس دائم با جهان باعث شد که وزارت جنگ آن زمان یک دستگاه فرستنده موج بلند ۲۰ کیلوواتی برای

تهران و شش دستگاه موج بلند ۴ کیلوواتی برای تبریز، کرمان، کرمانشاه و خرمهر به شوروی سفارش دهد. ایجاد خطوط ارتباطی ماکروویو به دلیل کاربردهای گسترده اش در خدمات ارتباطی بین شهری و بین المللی در سال ۱۳۴۵ و ارتباط آن از طریق شبکه ۳۸۰۰ کیلومتری بین آنکارا، تهران و کراچی برقرار شد. شبکه ماکروویو کشور نیز از سال ۱۳۵۱فعالیت خود را آغار کرد. بالاخره با گشایش اولین ایستگاه زمینی در اسدآباد همدان در سال ۱۳۴۸ ایران وارد عصر نوین ارتباطات و مخابرات یعنی عصر ماهواره شد.
ایستگاه زمینی ماهواره اسدآباد از طریق دو مدار همزمانی ( ارتفاع حدود ۳۶۰۰۰ کیلومتری زمین ) که یکی بر روی اقیانوس اطلس و دیگری اقیانوس هند قرار دارد ارتباط تلفنی، تلفکس و … مشترکین را با سراسر دنیا برقرار می ساخت.
در سال ۱۳۵۰ اولین خط تلفن خودکار بین تهران، اصفهان و شیراز برقرار شد و بتدریج سایر مراکز استان ها و شهرستان ها نیز با استفاده از سیستم های خودکار با هم تماس گرفتند. لازم به ذکر است که این سیستم ها اغلب آنالوگ بودند تا اینکه در سال ۱۳۶۳ سیستم دیجیتال وارد شبکه مخابراتی شد و مرکز تلفن دانشگاه اولین مرکزی بود که به این سیستم مجهز گردید. در پی این اقدامات، توسعه سیستم دیجیتال روند سریع تری به خود گرفت بنحوی که در سال ۱۳۶۸ استفاده از سیستم دیجیتال عملیاتی شد و دومین مرکز دیجیتالرنیز در سال ۱۳۶۹ راه اندازی گردید.
اولین مرکز تلفن استان کردستان در شهر سنندج با نصب ۷۰ شماره تلفن مغناطیسی در سال ۱۲۹۸ مورد بهره برداری قرار گرفت و طی سالهای ۱۲۹۸ لغایت ۱۳۵۷ تعداد مرکز خودکار تلفن شهری ۹ مرکز افزایش یافت. طی برنامه پنج سالهاول با راه اندازی۲۹

مرکز,مجموع,مراکز,تلفن,استان,به۹۵مرکزرسید.
مطابق با برنامه توسعه پنج ساله دوم تاسیس ۱۳۹ مرکز تلفن جدید پیش بینی شد که طی برنامه پنج سال دوم تعداد مرکز تلفن شهری به ۲۵۲ مرکز افزایش یافت. شایان ذکر است کلیه عملیات نصب و راه اندازی مراکز اعم از کم ظرفیت و پر ظرفیت توسط پرسنل استان صورت گرفته است.
عملکرد نصب تلفن ثابت در شرکت مخابرات کردستان تا پایان آذر ماه سال ۱۳۹۱ به بیش از یک میلیون و ۱۰۶ هزار شماره رسیده است که از این میزان تعداد ۱۱۹ هزار شماره در سال گذش

ته نصب گردیده است . هم اکنون مرکز تلفن شهری در سراسر استان کردستان تلفن های منصوبه فوق را پشتیبانی می کند.
بخشی از اساسنامه این شرکت به شرح زیر است :
فصل اول کلیات :
ماده ۱ – شرکت سهامی مخابرات استان که در این اساسنامه به اختصار «شرکت» نامیده می شود بر اساس قانون اصلاح ماده ۷ قانون تاسیس شرکت مخابرات استان مصوب ۶/۲/۱۳۷۳ تاسیس می گردد تا برابر مقررات این اساسنامه و مقررات مربوط به شرکتهای دولتی اداره گردد.
ماده ۲- مرکز اصلی شرکت مرکز اداره کل مخابرات موجود استانها است و شرکت می تواند برای اجرای فعالیتهای مقرر‏، در سایر نقاط استان نسبت به تشکیل واحدهای تابع اقدام نماید.
ماده ۳- شرکت دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی است و وابسته به شرکت مخابرات ایران است.
ماده ۴- مدت شرکت از تاریخ تاسیس نامحدود است.
ماده ۵- موضوع و هدف شرکت ‏، عبارت است از تاسیس و توسعه شبکه و تاسیسات مخابراتی در حوزه عملیاتی شرکت و نگهداری و بهره برداری از آن در قالب تحقق اهداف و برنامه های وزارت پست و تلگراف و تلفن و شرکت مخابرات ایران و انجام وظایف و اختیارات مقرر در قانون تاسیس شرکت مخابرات ایران در حوزه استان و اجرای تکالیف شرکت مخابرات در مواردی که تفویض اختیار می شود.
تبصره ۱- آن قسمت از فعالیت شرکت مخابرات ایران در بخش ارتباطات بین شهری و بین المللی اعم از تاسیس ، توسعه z نگهداری و بهره برداری مراکز تلفن بین شهری (اس. تی. دی) ایستگاههای ماهواره ای مایکروویو و غیره و نیز متعلقات آن همچنان تحت مسئولیت و کنترل شرکت مخابرات است.
تبصره ۲- تصمیمات مجمع عمومی شرکت مخابرات ایران (شرکت مادر) ناقض مصوبات مجمع عمومی شرکتهای استانی نخواهد بود.
فصل دوم سرمایه شرکت :
ماده ۶- سرمایه اولیه شرکت یک میلیارد ریال است که به یکصد سهم ده میلیون ریالی با نام تقسیم شده که از محل اموال و دارایی های واگذاری توسط شرکت مخابرات ایران تامین و تماما متعلق به شرکت اخیر الذکر است.
تبصره ۱- از تاریخ ابلاغ اساسنامه شرکت‏، تمامی تاسیسات و لوازم و نیز ابواب جمعی و حقوق و مطالبات و دیون و تعهدات و اموال منقول متعلق به شرکت مخابرات ایران در حوزه استان به شرکت منتقل می شود و ادارات ثبت اسناد و املاک باید به درخواست شرکت مخابرات ایران اسناد ما

لکیت اراضی و املاک مورد انتقال و دفاتر مربوط را به نام شرکت اصلاح نماید.
تبصره ۲- شرکت موظف است کلیه اموال، تاسیسات و لوازم مربوط به شرکت مخابرات ایران را که به موجب این اساسنامه به شرکت منتقل می شود و همچنین طرحهای ناتمام تاسیسات و مراکز مخابراتی را با تمامی ساختمان ، متعلقات و ملحقات آن که توسط اداره کل مخابرات استاندر د

ست اجراست و پس از پایان کار به شرکت تحویل داده خواهد شد به شرح زیر به انضمام کلیه مطالبات پس از تصویب مجمع عمومی شرکت جزو دارایی خود منظور نماید :
الف-اموال منقول و غیر منقول ، تاسیسات و لوازم مربوط به شرکت مخابرات ایران در آن قسمت که در حوزه عمل شرکت قرار می گیرد و مطابق آخرین عملکرد طرحهای مربوط و اطلاعات و مدارک موجود در امور مالی شرکت یاد شده یا بر اساس قیمت خرید یا قیمت تمام شده طرحهای مذکور .
ب-در مواردی که وجوه نقد پرداخت شده برای طرح مشخص باشد ولی رقم پرداختی برای هر پروژه آن طرح به تفکیک قابل استخراج نباشد ، شرکت می تواند برای تعیین ارزش دفتری تفکیکی هر پروژه و جزئیات آن از نظریه کارشناسان منتخب رئیس مجمع شرکت استفاده نماید.
تبصره ۳- کلیه اموال منقول و غیر منقول تاسیسات مربوط به فعالیت ارتباطات بین شهری و بین المللی اعم از مراکز بین شهری (اس.تی.دی) ایستگاههای ماهواره ای و شبکه مایکروویو کشور، دکلها، راههای اختصاصی ایستگاهها و ابواب جمعی آنها در اختیار و مالیکت شرکت مخابرات ایران است.
ماده ۷- در آمد و منافع اعتبارات شرکت به شرح زیر است :
هزینه اشتراک
تعرفه های مکالماتی (شهری- بین شهری- بین المللی)
تراز مکالمات بر اساس توافق کانالهای ورودی و خروجی بین استانها
کمکهای نقدی یا غیر نقدی اشخاص حقیقی و حقوقی
عواید دیگری که برابر قوانین یا مقررات مربوط به شرکت تعلق می گیرد.
تبصره – منابع و درآمدهای شرکت مخابرات ایران با توجه به این ماده تعدیل می گردد سایر منابع درآمدی شرکت مخابرات کماکان معتبر و قابل اجراست.
ماده ۸- شرکت می تواند با تصویب مجمع عمومی سرمایه خود را کاهش یا افزایش دهد.
ماده ۹-تقسیم سود و اندوخته پس از تصویب مجمع عمومی شرکت جایز خواهد بود.
فصل سوم ارکان شرکت :
ماده ۱۰- شرکت دارای ارکان زیر است :

مجمع عمومی
هیئت مدیره و مدیر عامل
بازرس (حسابرس)
ماده ۱۱- مجمع عمومی شرکت از اجتماع صاحبان سهام مخابرات به شرح زیر تشکیل می شود:
وزیرارتباطات و فناوری اطلاعات (رئیس مجمع عمومی)
رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت مخابرات ایران (عضو مجمع)

اعضای هیئت مدیره شرکت مخابرات ایران (اعضاء مجمع) تشکیل می شود.
ریاست جلسات مجمع عمومی با وزیرارتباطات و فناوری اطلاعات و در غیاب او یکی از اعضای حاضر
به ترتیب تقدم مندرج در فوق خواهد بود.
در صورتی که هر یک از اعضای مجمع عمومی نتواند در جلسه شرکت نماید معاون یا نماینده وی در جلسات شرکت خواهد نمود.
ماده ۱۲- مجمع عمومی شرکت بر دو نوع است :
مجمع عمومی عادی
مجمع عمومی فوق العاده
ماده ۱۳- شرکت از نظر زمان و چگونگی تشکیل جلسات مجمع عمومی و هیئت مدیره و نیز سایر موارد مربوط تابع اساسنامه شرکت مخابرات ایران (مصوب اسفند ماه ۱۳۵۰) می باشد و در صورت عدم پیش بینی برابر قانون تجارت عمل خواهد شد.
تبصره ۱- هیئت مدیره شرکت از یک نفر رئیس که سمت مدیر عامل را نیز خواهد داشت و دو عضو اصلی و یک عضو علی البدل تشکیل می شود . اعضا و رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت توسط رئیس مجمع (وزیرارتباطات و فناوری اطلاعات) برای مدت دو سال منصوب می شوند و تا اعضا و رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل جدید انتخاب نشده اند در سمت خود باقی هستند و انتخاب مجدد آنان نیز بلامانع خواهد بود.
تبصره ۲- رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل و اعضای هیئت مدیره از بین اشخاص متعهد که دارای تحصیلات عالی بوده و در یکی از سازمانهای اداری کشوری یا بنگاههای صنعتی سابقه خدمت مدیریت داشته باشند منصوب خواهند شد.
تبصره ۳- رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل می توانند با مسئولیت خود یک نفر از اعضای هیئت مدیره یا مدیران ارشد را به سمت قائم مقام تعیین نماید تا قسمتی از وظایفی که به مدیر عامل محول شده از طرف او انجام دهد.

ماده ۱۴- وظایف و اختیارات مجمع عمومی و هیئت مدیره و رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت مطابق مواد ۱۰ و ۱۱ و ۲۲ و ۲۳ و ۲۴ و ۲۵ و ۲۶ اساسنامه شرکت مخابرات ایران و تبصره های آن و نیز قانون تجارت می باشد.
تبصره ۱- هیئت مدیره شرکت موظف است در موقع تهیه و تنظیم بودجه سالانه شرکت یک درصد از آن را برای امر توسعه و تحقیق و آموزش و روابط بین الملل و کمکهای انسانی (اعم از شاغل و بازنشسته و مراجعات عمومی ) در راه اهداف وزارت پست و تلگراف و تلفن برای وزارتخانه یاد شده اختصاص دهد.
تبصره ۲- تعیین پاداش برای رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل و اعضاء هیئت مدیره با تصویب و تایید رئیس مجمع عمومی شرکت (وزیرارتباطات و فناوری اطلاعات ) و تعیین و پرداخت پاداش سایر کارکنان با تصویب و تایید مدیر عامل قابل اجرا خواهد بود.
تبصره ۴- اجرای تبصره مواد ۲۵ و ۲۶ اساسنامه شرکت مخابرات ایران منوط به رعایت قوانین مربوط است.
ماده ۱۵- وظیفه بازرس (حسابرس) شرکت بر عهده سازمان حسابرسی است که در اجرای قانون تشکیل سازمان حسابرسی (مصوب ۱۳۶۲) و اساسنامه آن (مصوب ۱۳۶۶) اقدام نماید.

 

چارت سازمانی شرکت و چارت سیستم دارائی ثابت :

شرح وظایف مسئولین مرتبط با سیستم:
عنوان شغل: کارشناس مسئول دارایی ها
شاغل ‌این‌ پست‌ تحت‌ سرپرستی ‌مقام‌ مافوق ‌مسئولیت‌ کنترل و نظارت بر نگهداری‌ حساب‌ دارائیهـا و تاسیـسات ‌درحال‌تکمیل ‌و محاسبه‌ ذخیره ‌استهلاکات‌ وتهیه‌ گزارش‌ نهائی ‌حسابهـای ‌مذکور برای ‌تنظیـم‌ ترازنامه ‌شرکت‌ راعهده‌دارمی‌باشد.
۱٫ نظارت بر حسن انجام کارکنان تحت سرپرستی و راهنمایی و ارائه طریق به قسمت های ذیربط درانجام فعالیت های مرتبط
۲٫ تقسیم کار متناسب و منطقی بین کارکنان تحت سرپرستی
۳٫ تایید و امضای گزارشات مکاتبات ارسالی در مورد اموال و اثاثیه
۴٫ تایید و امضای گزارشات ماهانه و سالانه حسابداری اموال و اثاثیه
۵٫ نظارت بر ثبت های انجام شده و نحوه نگهداری حسابهای دارایی در حال تکمیل در سیستم مکانیزه,وتاییدگزارشات نهایی برای تنظیم ترازنامه
۶٫ نظارت بر ثبت های انجام شده و نحوه نگهداری حسابهای دارایی های قطعی در سیستم مکانیزه مالی,وتکمیل گزارشات نهایی در جهت تنظیم ترازنامه
۷٫ نظارت بر تهیه شناسنامه اموال و انواع دارایی ها شامل زمین، ساختمان، حرارت مرکزی، ماشین آلات،وسایط نقلیه و …
۸٫ نظارت بر ثبت های انجام شده در سیستم مکانیزه مالی به سیستم مکانیزه فرعی دارایی های ثابت و,کنترل,و مقایسه عملکرد سیستم ها با یکدیگر و رفع مغایرت از طریق تهیه ترازنامه آزمایشی
۹٫ نظارت بر محاسبه استهلاک دارایی های قابل محاسبه استهلاک در طی دوره و پایان دوره و تهیه و تنظیم جدول مغایرت ترازنامه
۱۰٫ نظارت بر محاسبات انجام شده در خصوص دارایی های ثابت برکنار شده طی دوره و تهیه و تنظیمگزارشات مربوطه
۱۱٫ تهیه و ارائه گزارشات مورد نیاز مقامات مافوق

۱۲٫ نظارت بر پروسه انتقال دارایی های در حال تکمیل به دارایی های ثابت در مقاطع مختلف زمانی
۱۳٫ نظارت بر ثبت و ضبط کلیه مبادلات مالی و اوراق با شرکت های مخابرات ایران ،سیار،دیتا و زیر ساخت و …
۱۴٫ حصول اطمینان از شناسایی کلیه اموال و اثاثیه شرکت و الصاق برچسب مربوطه بر روی تمامی آنها
۱۵٫ نظارت و ارزیابی عملکرد تهیه کنندگان و کنترل و تایید صورت وضعیت های پیمانکاران
۱۶٫ نظارت بر ساخت و به روز رسانی کلیه اطلاعات مربوط به دارایی های شرکت د

ر سیستم مکانیزه مالی و تجزیه و تحلیل های مورد نیاز بر روی اطلاعات موجود
۱۷٫ حصول اطمینان از اجرای کلیه مستندات کیفی، روشها و دستورالعملها و … در حوزه تحت سرپرستی و بهخصوص اجرای روشهای الزام شده در استانداردهای ۲۰۰۰ و ISO 9001
18. انجام دادن سایر امور محوله در زمینه شغلی مربوطه
عنوان شغل: کارشناس کارشناس و مسئول فروش و قراردادها
شاغل این پست تحت نظر مقام مافوق مسئولیت هماهنگی با دیگر مسئولین ذیصلاح شرکت جهت تبادل اطلاعات، رعایت بخشنامه ها، آئین نامه ها و مقررات بازرگانی در بخش فروش ، نظارت بر تهیه و تدوین عناوین دوره های آموزشی مرتبط با فعالیتهای فروش ، حضور در کمیسیونها ، کمیته ها، سمینارها و … به منظور مشارکت در تصمیم گیریهای لازم و کسب تجارب مفید و همچنین نظارت بر کارکنان تحت سرپرستی را عهده دار می باشد.
۱- نظارت بر کارکنان تحت سرپرستی
۲- بررسی پیش نویس کلیه قراردادهای فروش و ارائه به رئیس گروه بازاریابی و فروش و پیگیری جهت اخذ تاییدیه متن قراردادها در صورت لزوم.
۳- هماهنگی با دیگر مسئولین ذیصلاح شرکت به منظور تبادل اطلاعات و مستندات مربوط به قراردادهای منعقده.
۴- رعایت بخشنامه ها، آئین نامه ها و مقررات بازرگانی در بخش فروش.
۵- نظارت بر تهیه و تدوین عناوین دوره های آموزشی مرتبط با فعالیتهای فروش و ارائه به رئیس گروه بازاریابی و فروش جهت تایید
۶- حضور در کمیسیونها ، کمیته ها، سمینارها و … به منظور مشارکت در تصمیم گیریهای لازم و کسب تجارب مفید.
۷- انجام امور محوله از جانب مافوق به منظور تحقق اهداف شرکت.

۸- انجام سایر امور محوله در زمینه وظائف مربوطه.
عنوان شغل: کارشناس و مسئول مزایده
شاغل‌ این‌ پست‌ تحت‌ سرپرستی‌ مقام‌ مافوق‌ مسئولیت‌ کنترل و نظارت بر تجزیه‌ وتحلیل‌ گزارشهای‌ واصله ‌ازکارکنان‌ تحت‌ سرپرستی‌ وصدور دستورات‌ لازم‌ طبق‌ اختیارات‌ تفویض‌ شده‌ ، بررسـی‌راهکارهای‌ مناسب‌ جهت‌ فروش‌اقلام‌ واجناس‌ راکد با رعایت‌ صرفه‌ وصلاح‌ شرکت‌ ـ آگاهی‌ازوضعیت‌ بهای‌اقلام‌ وکالاهای‌ مزایده‌ایی‌ دربازارآزاد،انجام‌ مکاتبات‌ لازم‌ با نظرمقـا

م‌مافوق‌ ،ارائـه‌ طریـق‌ ونظارت‌ وراهنمایی‌ افرادتحت‌ سرپرستی‌ راعهده‌ دارمیباشد۰
۱٫ نظارت‌ برکار کارکنان‌ تحت‌ سرپرستی‌ بمنظور حسن‌ انجام‌ امـور منطبــق‌ بــا آئین‌نامه‌ها
ودستورالعملهای‌ جاری‌
۲٫ کنترل و نظارت بر بررسی‌ راهکارهای‌ مناسب‌ جهت‌ فروش‌اقلام‌ واجناس‌ راکدبارعایت‌ صرفه‌وصلاح‌ شرکت
۳٫ کنترل براخذاطلاعات‌ لازم‌ ازوضعیت‌ بهای‌ اقلام‌ وکالاهای‌ مزایده‌ای‌ دربازار آزادو آگاه ازنوسانات‌ موجود در بازار
۴٫ آموزش‌ افرادتحت‌ سرپرستی‌ بمنظورافزایش‌ آگاهی‌ وبالا بردن‌ ارتقـاء کیفی‌ درچهارچوپ‌ مقررات‌ و مصوبات‌ موجود
۵٫ بررسی‌ ونظارت‌ دقیق‌ درخصوص‌ میزان‌ وجوه‌ دریافتی‌ ازبرندگان‌ مزایده‌ و واریز آن‌ به‌ حساب‌
درآمدهای‌ شرکت‌
۶٫ نظارت‌ بر اخذ مجوزهای‌ لازم‌ در رابطه‌ باسپرده‌ های‌ شرکت‌ در مزایده‌ و سپرده‌ های تضمین‌ حسن‌ انجام‌ کار
۷٫ کنترل و نظارت بر صدورمعرفی‌ نامه‌ جهت‌ بازدیدازاقلام‌ موجود درانبار
۸٫ شرکت‌ درجلسات‌ مربوط‌ به‌ حوزه‌ فعالیت‌
۹٫ ارائه‌ گزارشهای‌ ادواری‌ برحسب‌ مورد و طبق‌ دستورمقام‌ مافوق‌
۱۰٫ انجام‌ دادن‌ سایرامورمحوله‌ درزمینه‌ وظایف‌ مربوطه‌

طبقات دارائی ثابت و کدینگ آن ها در سیستم دارائی ثابت و در سیستم حسابداری مالی:
دارائی های ثابت در شرکت کخابرات مرکزی عبارتند از:
زمین , ۲- ساختمان , ۳- ماشین آلات ( تجهیزات ) , ۴- راه های استان , ۵- حرارت مرکزی , ۶- وسائط نقلیه , ۷- اثاثیه لوازم و ابزار کار , ۸- دارائی های در حال تکمیل , ۹- انشعابات
منظور از راه های استان راه هایی می باشد که مسیر ارتباطی بین دکل ها و ایستگاههای مخابراتی واقع در کوهها است و منظور از حرارت مرکزی همان تاسیسات گرمایشی و سرمایشی می باشد.
دارائی های در حال تکمیل نیز به پروژه ها و طرح های در دست اجرا پیمانکاران اطلاق می شود که پس از تحویل دائم پروژه توسط پیمانکاران به شرکت و اتمام پروژه از سرفصل دارائی در حال تکمیل خارج گشته و به دارائی ثابت مربوطه منتقل می گردد.
کدینگ دارائی های ثابت فوق به شرح زیر است:
زمین ۱۰۱ , ساختمان ۱۰۲ , حرارت مرکزی ۱۰۳ , راه های استان ۱۰۴ , ماشین آلات ۱۰۶ , وسائط نقلیه ۱۰۷ , اثاثیه لوازم و ابزار کار ۱۰۸ , دارائی های در حال تکمیل ۱۰۹ , انشعابات ۳۰۱
۵_فرآیند خرید دارائی ثابت از مرحله خرید تا مرحله بهره برداری همراه با ثبت ها و فرم های مورد استفاده:
فرآیند خرید دارائی ثابت به دو شکل صورت می گیرد:

از طریق برگذاری مناقصه , ۲- از طریق خرید توسط کارپرداز (خرید کارپردازی)
خرید از طریق برگذاری مناقصه:
فرآیند خرید دارائی ثابت با درخواست متقاضی دارائی آغاز می شود.به این ترتیب که متقاضی لیستی از به عنوان مثال اثاثیه مورد نیاز خود را در فرم « برگ درخواست کالا از انبار» ا خرید می شود , نسخه دوم در انبار باقی می ماند و نسخه سوم نزد درخواست کننده دارائی باقی می ماند تا هنگام تحویل با دارائی مورد نظر مطابقت داده شود تا از لحاظ یکسان بودن با دارائی مورد درخواست تطبیق کند. فرم « درخواست کالا از انبار» ابتدا توسط درخواست کننده امضا شده و سپس برای تایید نزد مافوق وی رفته و رئیس قسمت مربوطه درخواست را از نظر این که آیا لازم به تهیه است یا خیر , تایید یا رد می نماید.در صورت تایید فرم مربوطه جهت امضا و کنترل بیشتربه معاونت بخش مورد نظر یعنی معاونت مالیاداری و تدارکات رفته و سپس به انبار مرکزی ارسال می گردد.در صورت عدم وجود دارایی در انبار موضوع به کمیسیون معاملات ارجاع داده می شود تا نسبت به خرید دارایی از طریق برگذاری مناقصه اقدام نماید.پس از انجام مقدمات برگذاری مناقصه و انجام آن , دارائی توسط شخصی که کمترین قیمت را پیشنهاد نموده خریداری می شود.پس از آن دارایی خریداری شده به انبار مرکزی منتقل می گردد.در انبار فرمی به نام « فرم تایید فنی » صادر می شود تا متقاضی دارایی پس از مطابقت با کالای درخواستی خود فرم را تایید نماید.درخواست صدور حواله انبار در ۳ نسخه توسط معاونت توسعه و مهندسی بنا به درخواست انبار جهت خارج نمودن کالا از انبار تهیه می شود و پس از گرفتن امضاهای مجاز آن یعنی معاونت توسعه و مهندسی , پشتیبانی توسعه و مهندسی و اقدام کننده آن « حواله انبار » برای کالا صادر می شود.حواله انبار در ۴ نسخه تهیه می شود. نسخه اول برای حسابداری انبار, نسخه دوم برای انبار, نسخه سوم برای بایگانی انبار, و نسخه چهارم برای معاونت مربوطه ارسال می گرد

د.قبل از خروج کالا از انبار در قسمت « پلاک کوبی » برچسب اموال روی کالا الصاق می گردد سپس کالا کالا ارسال شده و در اداره تمرکز حساب ها , بخش حسابداری اموال و اثاثیه نسبت به ثبت شماره اموال در سیستم دارائی ثابت اقدام شده و سند حسابداری با « شماره سند موقت » توسط حسابدار بخش ثبت سیستم می گردد.شماره سند موقت توسط حسابداران بخش حسابداری اموال و اثاثیه سالانه از شماره سند ۱۰۰ تعیین می شود.این گونه تنظیم سند و ثبت دارایی که به طور موقت صورت می گیرد یکی از کنترل های داخلی این بخش است که پس از کنترل های مورد نیاز در قسمت حسابداری مالی ثبت دائم می شود و سند مالی صادر می گردد.
در قسمت پلاک کوبی , فقط دارائی هایی پلاک کوبی می شوند که ارزش

ریالی آنها بیش از ۱۵۰,۰۰۰ ریال باشد.این حداقل ارزش هر ساله توسط مخابرات ایران تعیین و به مخابرات استان ابلاغ می گردد.
هنگام تحویل دارائی مورد نظر به شخص متقاضی , فرم « صورت اموا

ل منقول » در اختیار تـحویل گیرنده قرار می گیرد که از آن پس مسئولیت کـــالا به عهده تحویل گیرنده ( متقاضی ) خواهد بود.در این هنگام متقاضی دارائی دریافتی را با مشخصات فرم « درخواست کالا از انبار» مطابقت می دهد و در صورت تطتبق دارائی را تحویل گرفته و تا زمان بازنشستگی , بازخرید , و یا انتقال مسئولیت نگهداری آن را تا زمان تحویل به شخص جانشین خود به عهده می گیرد.
برای تحویل ده قلم کالای خاص شامل : کامپیوتر , کیس , مانیتو

ر , پرینتر , ماشین حساب , دوربین عکاسی و فیلم برداری , دریل , اهم متر , تلفن رومیزی و لب تاپ ؛ ثبت در سیستم به نام شخص تحویل گیرنده دارائی خواه

د بود.در سیستم دارائی ثابت لیست تمامی کارمندان به همراه شماره پرسنلی آن ها موجود است.
ثبت حسابداری خرید در هر دو روش به شرح زیر است :
دارائی ثابت ****
بانک / بستانکاران ****
۲_ خرید توسط کارپرداز:
خرید دارائی تا سقف ۴۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال بدون مناقصه به صورت کارپردازی صورت می گیرد. پس از تکمیل فرم « درخواست کالا از انبار» و در صورت عدم وجود دارائی در انبار مرکز , دارائی مورد نظر توسط سه مامور خرید ( کارپرداز) و گرفتن استعلام بها از چند شرکت مختلف , دارائی با کمترین قیمت استعلام شده خریداری می شود . الباقی مراحل و ثبت حسابداری دارائی همانند روش قبل است.

استهلاک دارائی ثابت و مبنای محاسبه آن :
تمامی نرخ ها روش ها و عمر مفید دارائی های ثابت از طرف مخابرات ایران تعیین شده و توسط مخابرات استان اجرا می شود که به شرح جدول زیر است :
ردیف عنوان دارائی ثابت روش استهلاک نرخ
۱ زمین استهلاک ناپذیر ——–

 

۲ ساختمان نزولی ۷% , ۸% , ۱۰ %
۳ حرارت مرکزی مستقیم ۱۰ %
۴ راههای استان مستقیم ۱۰ %
۵ ماشین آلات مستقیم ۸ %
۶ وسائط نقلیه نزولی ۱۰% ,۲۵% ,۳۰%,۳۵%
۷ اثاثیه لوازم وابزار کار مستقیم ۱۰%
۸ دارائی های در حال تکمیل استهلاک ناپذیر تا هنگام بهره برداری ———

 

نرخ استهلاک وسائط نقلیه بر اساس نوع وسائط اعم از سنگین و سبک متفاوت است اما روش مستهلک نمودن همه آن ها نزولی است. برای خودرو های سنگین نرخ بالا و خودروهای سبک نرخ پایین استفاده می شود اما استثنائاتی هم وجود دارد به عنوان مثال تراکتور که جزء خودروهای سنگین است با نرخ ۱۰% مستهلک می شود اما سواری با نرخ ۲۵% !!!

تا سال قبل نرخ محاسبه استهلاک ماشین آلات ۸% بود اما بخشنامه جدیدی مبنی بر تعویض نرخ صادر شده که هنوز در شرکت اجرا نمی شود و با همان نرخ قبلی ۸% مستهلک می گردد.
ثبت حسابداری استهلاک به شرح زیر است:
هزینه استهلاک دارائی ثابت ****
استهلاک انباشته دارائی ثابت ****

چگونگی فروش دارائی ثابت و کنار گذاری آنها به همراه ثبت حسابداری آن:
فرآیند فروش دارائی ها در مخابرات از طریق برگذاری مزایده ها توسط کمیسیون معاملات انجام می شود.اما پیش از فرآیند فروش فرآیند کنار گذاری دارائی ها صورت می گیرد و از دارائی یا دارائی هایی که مورد استفاده قرار نمی گیرند به وسیله فرم « شناسنامه کالای اسقاط, مازاد و خارج از رده » لیستی تهیه شده و پس از تکمیل در واحدی که دیگر مورد استفاده قرار می گیرد و علت عدم استفاده و کاربرد آن توسط امضاهای مجاز یعنی امضاء کارشناس فنی , رئیس اداره مربوطه , مدیر اداره مربوطه , و معاونت مربوطه از رده خارج می شود و به انبار راکد واحد خدمات اداری منتقل می گردد. این انتقال برای مدت محدودی صورت می گیرد چرا که ممکن است در صورت نیاز در اداره مجددا تقاضا شده و مورد استفاده قرار گیرد .
پس از انتقال دارائی به انبار ثبت زیر توسط حسابداری دارائی ثابت صورت می گیرد:
موجودی کالای انبار راکد واحد خدمات ****
دارائی ثابت کنار گذاشته شده ****
اداره کنترل نگهداری هر ۶ ماه یکبار گردش موجودی کالای انبار راکد واحد خدمات اداری را کنترل می نماید؛ چنانچه دارائی طی یکسال بلا استفاده و راکد مانده مشاهده شود بلافاصله برای تعیین تکلیف به کمیسیون تعیین تکلیف کالای اسقاط , مازاد و خارج از رده گزارش می شود چرا که در غیر این صورت باعث افزایش هزینه های نگهداری , انبار گردانی , بیمه و … برا

ی شرکت خواهد شد.
در کمیسیون تعیین تکلیف کالای اسقاط , مازاد و خارج از رده معمولا ۴ نفر حضور دارند که بیشتر اوقات یکی از این افراد حسابرس داخلی شرکت است اما برای حضور وی الزامی وجود ندارد و حتی ممکن است در برخی کمیسیون ها حضور نداشته باشد.این فرم توسط ۴ نفر امضا می شود که عبارتند از : نماینده حوزه , نماینده ذیحساب , رئیس اداره کنترل و نگهداری کالا , ماینده اداره بازرسی و رئیس کمیسیون تعیین تکلیف کالای اسقاط , مازاد و خارج از رده . سپس به ذیحساب و مدیر مالی ارجاع داده می شود تا نسبت به خارج نمودن دارائی از سیستم دارائی ثا

بت اقدام موثر صورت گیرد.این کمیسیون است که نظر خود را مبنی بر فروش دارائی از طریق مزایده اعلام کرده و دستور آن را به کمیسیون معاملات جهت برگذاری مزایده صادر می نماد شرایط با بالاترین قیمت پیشنهادی به فروش می رسد.
ثبت حسابداری فروش دارائی ثابت به شرح زیر است :

 

بانک ****
استهلاک انباشته دارائی فروخته شده ****
دارائی ثابت فروخته شده ****
سود ناشی از فروش دارائی ثابت ****
دارائی در جریان تکمیل و ثبت های حسابداری آن :
همان طور که قبلا گفته شد خرید و یا احداث دارائی از طریق برگذاری مناقصات در شرکت مخابرات انجام می شود.پس از اعلام نیاز جهت یک دارائی خاص , کمیسیون معاملات از طریق برگذاری مناقصه اقدام به رفع نیاز مزبور می نماید و طرح مذکور به پیمانکار واجد شرایط با نازل ترین قیمت داده می شود.مناقصه به ۲ شکل تک مرحله ای و دو مرحله ای صورت می گیرد.در تک مرحله ای باید ۳ پاکت الف – ب – ج توسط پیمانکاران متقاضی به مخابرات تحویل داده می شود.پاکت الف شامل مدارک و اسناد ارزیابی و تعیین صلاحیت پیمانکار و رزومه کاری وی می باشد ؛ پاکت ب حاوی ضمانتنامه بانکی شرکت در مناقصه و پاکت ج حاوی اسناد قیمت و متراژ کار می باشد.در مناقصه ۲ مرحله ای تنها دو پاکت ب و ج بین پیمانکار و کارفرما رد و بدل می شود و پاکت الف از قبل و پس از اعلام آمادگی پیمانکار به کارفرما تحویل داده می شود و پس از تائید صلاحیت پیمانکار پاکت های بعدی نیز دریافت می گردد.پس از ارجاع کار به پیمانکار و به هنگام تکمیل ۹۷ % پروژه , پروژه توسط نماینده کارفرما از پیمانکار تحویل موقت گرفته می شود و پس از ۱۰۰% یعنی اتمام کار تحویل دائم.
هنگام شروع پروژه ثبت زیر از بابت احداث یک دارائی ثابت صورت می گیرد :
۱۰۹ دارائی در حال تکمیل ****
۴۱۷/ بانک ****

پس از اتمام ۱۰۰% پروژه و تحویل دائم ثبت زیر صورت می گیرد:
دارائی ثابت ****
دارائی در حال تکمیل ****
لازم به ذکر است که تا هنگامی که دارائی تکمیل نشده و یا به بهره بر

داری نرسیده و یا استفاده و نصب نشده استهلاکی برای آن در نظر نمی گیرند اما به محض بهره برداری و یا استفاده با نرخ های مقرر دارائی مستهلک خواهد شد.
اهداء دارائی ثابت و ثبت حسابداری مربوط به آن :
اهداء دارائی که به آن هبه گفته می شود به دو صورت است : اهداء دارائی به مخابرات و اهداء دارائی توسط مخابرات به غیر.
اهدا به مخابرات:در این شرکت بیشتر از طرف روستائیانی که متقاضی خطوط تلفن در روستایشان هستند صورت می گیرد و معمولا زمینی را به مخابرات اهدا می نمایند تا امکانات مخابراتی در آن زمین برپا شود.
در صورت رخداد چنین معامله ای ثبت زیر از این بابت صورت می گیرد:

دارائی اهدائی ****
حسابها و اسناد پرداختنی غیر تجاری ****
حساب اسناد پرداختنی غیر تجاری یا همان حساب ۵۰۲ حسابی است که در این حالت موقتا از آن استفاده می شود است و پس از این که زمین مذکور در اداره ثبت اسناد و املاک کشور به نام شرکت سند خورد از این حساب خارج شده و ثبت زیر صورت می گیرد :
حسابها و اسناد چرداختنی غیر تجاری ****
درآمد ها ****
اهداء دارائی از طرف مخابرات به غیر :از طرف ریاست محترم جمهوری بخشنامه ای مبنی بر واگذاری و اهداء کامپیوتر های مازاد شرکت به اداره آموزش و پرورش استان اعلام شده است که ثبت حسابداری اهدائی این دارائی نیز به شکل زیر است :
سایر هزینه ها ****
استهلاک انباشته دارائی ثابت اهداء شده ****

دارائی ثابت اهدا شده ****

معاوضه دارائی ثابت و ثبت حسابداری آن :
تا کنون در شرکت مخابرات هیچ گونه معامله این چنینی در سطح استان صورت نپذیرفته است اما در سطح وزارتخانه , زمینی با سازمان تامین اجتماعی معاوضه شده است که بابت آن هیچ گونه اعتبار و ثبتی در شرکت مخابرات مرکزی صورت نگرفته فقط طی این معاوضه زمین بیمارستان فارابی متعلق به مخابرات با هتل بهمن متعلق به سازمان تامین اجتماعی معاوضه شده است.
نحوه الحاق به دارائی ثابت و ثبت حسابداری آن :
الحاق به معنی بزرگ سازی , توسعه وبسط دارایی ثابت موجود می باشد بهای تمام شده الحاق
به سبب داشتن قابلیت خدمت رسانی آتی باید سرمایه ای شود.به عنوان مثال شرکت مخابرات ۳ طبقه به ساختمان مرکزی خود اضافه نموده است.
به هنگام الحاق به یک دارائی ثابت در شرکت ثبت زیر صورت می گیرد:
دارائی ثابت ****
بانک ****

چگونگی ارزیابی دارائی ثابت و ثبت های تجدید ارزیابی :
تجدید ارزیابی در شرکت مخابرات در اجرای ماده ۶۲ قانون آیین نامه ۱۴۸۲۲/ت/۳۳۹۶۳ مورخه ۰۶/۰۴/۱۳۸۰ مصوبه هیئت وزیران به تصویب رسید و در سال ۱۳۸۱ دارائی های شرکت مورد تجدید ارزیابی قرار گرفت .
ثبت حسابداری تجدید ارزیابی دارائی ثابت به شرح زیر است :
استهلاک انباشته دارائی ثابت قدیمی ****
دارائی ثابت قدیمی ****
مازاد ناشی از تجدید ارزیابی ****

نحوه گزارشگری دارائی های ثابت در صورت های مالی :
صورت های مالی اساسا بر مبنای بهای تمام شده تاریخی تهیه و در موارد مقتضی از ارزش های جاری نیز استفاده می شود.
دارائی های ثابت در ترازنامه در بخش دارائی های غیر جاری به عنوان او

 

لین طبقه این بخش قرارر می گیرند.مازاد حاصل از تجدید ارزیابی دارائی های ثابت مشهود نیز در بخش حقوق صاحبان سهام پس از سهام سرمایه طبقه بندی می شود.
در صورت جریان وجوه نقد نیز در بخش فعالیت های سرمایه گذاری , وجوه پرداختی بابت خرید دارائی های ثابت مشهود و وجوه دریافتی بابت فروش دارائی های ثابت مشهود طبقه بندی می شود.
در صورت سود و زیان جامع نیز پس از سود خالص سال , تعدیلات مازاد تجدید ارزیابی دارائی های ثابت مشهود ذکر می شود.
فروش دارائی های ثابت به اشخاص ثالث طی سال در یادداشت توضیحی شماره ۶-۱۰ صورت های مالی افشا می شود و سود یا زیان حاصل از فروش مشخص می گردد.
فصل چهارم اساسنامه شرکت با عنوان امور مالی (ترازنامه ها حساب سود و زیان) به شرح زیر است:
ماده ۱۶- سال مالی شرکت از فروردین ماه هر سال و تا آخر اسفند همان سال خاتمه می یابد و به استثنای سال اول که شروع آن تاریخ ابلاغ اساسنامه شرکت خواهد بود.
ماده ۱۷- کلیه دفاتر شرکت در آخر اسفند ماه بسته و ترازنامه و حساب سود و زیان گزارش عملکرد سالانه شرکت حداکثر سه ماه پس از پایان سال مالی باسد از طرف رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل در اختیار بازرس (حسابرس) گذارده شود.
ماده ۱۸- تصویب ترازنامه شرکت از طرف مجمع عمومی به منزله مفاصا حساب هیئت مدیره تلقی می شود.
ماده ۱۹- رئیس مجمع می تواند نسبت به جابجایی اعتبارات شرکت از محل اعتبارات مربوط به شرکت مخابرات ایران و شرکت مخابرات استانها به سایر شرکتهای مخابرات استانها اقدام نماید.
ماده ۲۰- آئین نامه مالی، معاملاتی و اداری شرکت باید از طرف هیئت مدیره تنظیم و پس از تصویب مجمع عمومی در خصوص آئین نامه های اداری به اجرا گذاشته شود و تا موقعی که آئین نامه های یاد شده تنظیم و تصویب نشده ، شرکت مجاز است امور مالی و معاملاتی و استخدامی خود را برابر آئین نامه ها و مقررات مورد عمل شرکت مخابرات ایران انجام دهد.
ماده ۲۱- هیئت مدیره مکلف است هر سال یک بیستم از سود خالص

شرکت را به عنوان اندوخته قانونی موضوع نماید همین که اندوخته قانونی به یک دهم سرمایه شرکت رسید موضوع آن منوط به تصویب مجمع عمومی خواهد بود و در صورتی که سرمایه شرکت افزایش یابد کسر یک بیستم یاد شده ادامه خواهد یافت تا وقتی که اندوخته قانونی به یک دهم سرمایه بالغ شود.

چگونگی نحوه ثبت یک سند حسابداری در سیستم دارائی های ثابت :
کاربرگ اسناد حسابداری :از این فرم به منظور پیش نویس جهت انجام

ثبت ها استفاده می شود. همچنین در صورت نیاز به تبادل درون سازمانی ثبت ها از این فرم استفاده می گردد.هر سند حسابداری ابتدا با شماره موقت ثبت سیستم می گردد و سپس با مجوز رئیس بخش مالی در بخش حسابداری مالی به صورت دائم ثبت خواهد شد.
برای ثبت یک سند حسابداری در سیستم پنج آیتم ملاک است که عبارتند از :
سرفصل دارائی های اصلی ( یعنی همان ۹ حساب کل دارائی های ثابت )
حساب معین هر یک از سر فصل های دارائی ثابت اصلی
حساب تفصیلی هر یک از معین های دارائی ثابت
مبلغ
ستون شرح
لازم به ذکر است که همه کدینگ های حساب تفصیلی ۵ رقمی هستند به استثناء وسائط نقلیه که بر اساس شماره پلاک شماره شاسی و … کد بندی شده اند.
برخی از حساب های معین به شرح زیر می باشد :

۱)سرفصل حساب: زمین
معین: ۱-زمین های عادی ۲- زمین های اوقافی
تفصیلی: برای این حساب بر اساس مبانی زیر ایجاد می شود :
مکانزمین ودر مورد هر زمین شماره ورق مالکیت- شماره ملک – شماره

بنجاق- شماره و نام دبیرخانه ثبت سند- تاریخ خرید- نوع استفاده زمین- نوع خرید- مساحت کل- نام فروشنده- محل اعتبار خرید از طریق بودجه انجام می شود.
۲) سرفصل حساب:ساختمان
معین:۱- اداری و مراکز۲- منزل های سازمانی،انبارها، زائرسراها، تعمیرگاه ها ۳-مراکزآموزشی متفرقه
تفضیلی:شامل کلیه مراکز ساختمان ها و آبادی های استان کردستان می شود
۳)سرفصل حساب:حرارت مرکزی
معین:کلیه تاسیسات سرمایی و گرمایی مربوط به ۱- دفاتر و مراکز ۲- منازل مسکونی ۳- مراکز اداری
تفصیلی: کلیه نقاط استان کردستان
۴)سرفصل حساب: راه ها
معین: راه های استان
تفصیلی: محدود است
۵) سرفصل حساب: ماشین آلات
معین: تمام دستگاههای منصوبه که فقط در مراکز هستند عبارتند از ۱- دستگاه های خود کار و دیجیتال ۲- خطوط هوایی شهری و خارج شهری (کابل های هوایی) ۳-تغذیه نیرو (مثلادرتمامی مراکز وقتی برق های آن مرکز قطع می شود از طریق این دستگاه برق مورد نیاز تامین می شود) ۴- کابل و کانال ۵- مایکرویو ۶- دیتا
۶) سرفصل حساب: وسایط نقلیه
معین: بر اساس نوع خودرو معین آن تعیین می شود
تفصیلی: پلاک ماشین- شماره شاسی- شماره موتور و …
۷) سرفصل حساب: اثاثیه
معین: بر اساس چارت سازمانی تعیین می شود (بر اساس کد پرسنلی کارکنان مشخص می شود)
تفصیلی: شماره اموال- نوع اثاثیه – تاریخ بهره برداری- مبلغ و …

کنترل داخلی
به طور کلی مبانی کنترل های داخلی بر اساس استاندارد های حساب

رسی سازمان حسابرسی کشور که به شرح زیر است تا حدود زیادی در این شرکت رعایت می گردد:
۱_ تهیه حساب های معین جداگانه برای هر یک از اقلام دارائی های ثابت که سبب تسهیل در تجزیه و تحلیل اضافات و کنار گذاری ها , بازبینی ذخایر استهلاک و هزینه های تعمیر و نگهداری می شود.
۲_ سیستم صدور مجوز برای هر گونه تحصیل , خرید , اجاره و ساخت از مدیران ارشد شرکت
۳_ برقراری سیستم خرید توسط بخش یک جداگانه طی فرآیند ویژه یع

نی برگذاری مناقصات یا خرید کارپردازی
۴_ استقرار یک سیستم برکناری دارائی ها با ذکر دلایل برکناری توسط کمیسیون تعیین تکلیف کالاهای اسقاط , مازاد یا خارج از رده و تصویب مقامات ذی صلاح
۵_ تهیه دو سیستم حسابداری مالی و دارایی ثابت , که دارایی ثاب

ت خود زیر سیستم ، سیستم مالی می باشد
۶_ثبت موقت کلیه ثبت ها ابتدا در سیستم دارایی ثابت و پس از آن انتقال اسناد به سیستم مالی توسط کاربر، و خوردن سند دائم اسناد حسابداری و تبدیل شماره

سند موقت به شماره سند دائم. ۷_همخوانی سیستم مالی و دارائی ثابت در پایان سال هنگام تراز گرفتن مانده ها در سیستم و رفع مغایرت احتمالی در صورت عدم همخوانی، توسط کاربرگ اسناد حسابداری
۸_ تمامی امضاء های فرم های مرتبط با سیستم دارائی ثابت و کسب مجوز های لازم با استفاده از همین امضاء ها.
۹_ هزینه شدن کلیه مبالغ بیمه دارائی های ثابت جهت حوادث غیر مترقبه اعم از آتش سوزی و سرقت و…
۱۰_پلاک کوبی دارائی ها و الصاق برچسب اموال ,
۱۱_ ثبت سیستمی برخی از اموال به نام تحویل گیرنده
۱۲_ عدم تمرکز مسئولیت های مربوط به یک امر
۱۳_ انبار گردانی های شش ماهه و یکساله توسط اداره کنترل و نگهداری از انبار راکد واحد خدمات اداری به منظور شناسائی اقلام بلا استفاده و ارجاع به کمیسیون تعیین تکلیف کالاهای مازاد , اسقاط و خارج از رده
۱۴_ انتقال مسئولیت های تحویل کالا به کارمندان از طریق فرم صورت اموال منقول

تعیین بهای تمام شده اموال ماشین آلات و تجهیزات
حسابداری اموال، ماشین آلات و تجهیزات بر مبنای بهای تمام شده تاریخی انجام می گیرد. بهای تمام شده تاریخی بر اساس قیمت خرید نقدی که معرف ارزش متعارف دارایی در تاریخ تحصیل است تعیین می شود و تمام مخارج ضروری و عادی ک

ه صرف می گردد تا دارایی در وضعیت و موقعیت لازم برای استفاده مورد نظر قرار گیرد به بهای تمام شده اضافه می شود. در مواردی که قیمت خرید نقدی دارای مشخص نباشد دارایی تحصیل شده به ارزش متعارف دارایی واگذار شده ثبت می شود. اگر ارزش متعارف دارایی تمام مخارج مربوط به تحصیل دارایی سرمایه ای به حساب نمی آید به عنوان مثال اقلام زیر نباید جزو بهای تمام شده دارایی به حساب آید:
۱ – تخفیفات نقدی حتی اگر خریدار از آن استفاده نک

رده باشد باید از قمیت خریدار از آن استفاده نکرده ب

اشد باید از قیمت خرید دارایی کم شود، زیرا اصلی کلی این است که داراییها نباید به مبلغی بیش از قیمت خرید نقدی در حسابها ثبت گردد.
۲ – مخارج غیر عادی که در ارتباط با تحصیل دارایی پرداخت می شود. زیرا جزو مخارج ضروری برای تحصیل نیست. مانند مخارج اضافی که به علت اش

تباه در نصب ماشین آلات انجام می گیرد.
۳ – بهره و کارمزد بدهیهایی که بر اثر خرید دارایی واقع می شود. زیرا هزینه بهره بعد از استفاده مورد نظر از دارایی تحقق می یابد.

۴ – مخارج آموزش کارکنان که برای فراگیری طرز کار ماشین آلات پرداخت می شود. زیرا آموزش کارکنان، ارزش ماشین آلا را افزایش نمی دهد.
۵ – هزینه مالیات و بیمه که بعد از تحصیل دارایی هر ساله پرداخت می شود. زیرا برای حفظ دارایی در وضعیت عادی عملیاتی انجام می گیرد.
اموال و ماشین آلات و تجهیزات بر اساس بهای تمام شده یا ارزش تاریخی اندازه گیری و ثبت می شود زیرا:
بهای تمام شده معرف ارزش متعارف دارایی در تاریخ تحصیل است.
بهای تمام شده بر پایه معامله فرض تعیین نشده، بنابراین واقعی و قابل رسیدگی است.
سود یا زیان باید در تاریخ فروش دارایی شناسایی شود و نمی تواند مبتنی بر فرض و پیش بینی باشد.
با این حال استانداردهای حسابداری برخی از کشورها و استانداردهای بین المللی حسابداری تجدید ارزیابی اموال، ماشین آلات و تجهیزات را تحت شرایط معینی مجاز شناخته است.

کاهش در ارزش دارایی
اموال، ماشین آلات و تجهیزاتی که در عملیات واحد تجاری به کار می رود نباید به مبلغی بیش از ارزش جاری، و اگر در عملیات واحد تجاری به کار نمی رود به مبلغی بیش از ارزش خالص بازیافتنی در حسابها ثبت شود.
در صورتی که بازده اقتصادی اموال، ماشین آلات و تجهیزات بطور مداوم کاهش یابد و میزان آن از لحاظ مبلغ با اهمیت باشد باید از حساب دارایی خارج یا کاهش ارزش داده شود. برای مثال، ماشین آلات ممکن است به سبب عواملی نظیر: ج

نگ، زلزله، پیشرفت تکنولوژی، کاهش مداوم تقاضا، نابابی فرآورده هایی که تولید می کند، کم ارزش، یا بی ارزش شود. در چنین مواردی، ارزش دفتری داراییهای مزبور باید تا میزان ارزش خالص بازیافتنی دارایی کاهش داده شود و میزان کاهش ارزش به عنوا زیان دوره شناسایی و در صورت سود و زیان همان دوره گزارش گردد.

مخارج جاری و سرمایه ای
مخارج ناشی از تحصیل و بکارگیری اموال، ماشین آلا

ت و تجهیزات به دو گروه جاری و سرمایه ای تقسیم می شود:
مخارج جاری (Revenue Expenditures). مخارجی است که انتظار می رود منافع آن تنها عاید دوره مالی جاری شود. بنابراین، این گونه مخارج جزو هز

ینه های دوره جاری محسوب و از درآمد همان دوره کم می شود. مانند هزینه تعیمر و نگهداشت ماشین آلات.
مخارج سرمایه ای(Capital Expenditures). مخارجی است که انتظار می رود منافع آن علاوه بر دوره جاری به دوره های آینده نیز تسری یابد. بنابراین، این گونه مخارج چنانچه از نظر مبلغ با اهمیت باشد سرمایه ای محسوب و به عنوان دارایی به حسابهای مربوط منظور می شود و در صورتی که عمر مفید محدودی داشته باشد بتدریج از طریق فرآیند استهلاک به دوره های مالی مورد انتفاع تخصیص می یابد. مانند هزینه حمل و نصب ماشین آلات.

زمین
تمام مخارج لازم برای تحصیل زمین باید در حساب زم

ین زمین یا اراضی ثبت شود. از آنجا که زمین و ساختمان داراییهای مجزا از هم هستند، بنابراین، بهای تمام شده هر یک باید در حسابی جداگانه ثبت شود.
تمام مخارجی که زمین تحصیل شده را برای استفاده مورد نظر آماده می سازد باید جزو بهای تمام شده زمین منظور شود. برخی از اجزای مشخص بهای تمام شده زمین عبارت است: ۱) قیمت خرید، ۲) مخارج مربوط به معامله و انتقال سند مالکیت نظیر: کارمزد دلالی، مالیات مستغلات و حق الثبت.
اگر زمینی که به تازگی خریداری شده است در وضعی

ت لازم برای استفاده مورد نظر نباشد، مخارج خاصی که خریدار برای آماده سازی آن انجام می دهد، باید به عنوان بخشی از بهای تمام شده زمین ثبت شود مانند مخارج تسطیح، خاکریزی و آماده سازی زمین. همچنین اگر، در زمین خریداری شده برای احداث بنا، تاسیساتی وجود داشته باشد که باید تخریب شود، مخارج تخریب تاسیسات فرسود (پس از کسر عواید حاصل از فروش مواد و مصالح ساختمانی اسقاط) باید به بهای تمام شده زمین اضافه شود.
زمینهایی که به قصد استفاده در روال عادی عملیات نگهداری نمی شود نظیر زمینی که به منظور سرمایه گذاری یا توسعه آینده کارخانه تحصیل می شود، یا زمینی که در عملیات واحد تجاری مورد استفاده قرار نمی گیرد، نباید تحت عنوان «اموال ماشین آلات و تجهیزات» طبقه بندی شود. بلکه باید جزو سرمایه گذاریها یا سایر داراییها در ترازنامه ارائه گردد. زمینی که به وسیله موسسات خرید و فروش املاک برای فروش مجدد نگهداری می شود باید به عنوان موجودی جنسی در ترازنامه طبقه بندی شود.

تاسیسات و مستحدثات زمین
بهای تمام شده تاسیسات و مستحدثات در زمین مانند: نرده کشی، اسفالت محوطه، پیاده رو سازی، احداث پارکینگ باید در حساب جداگانه ای تح

ت عنوان تاسیساتی که در زمین احداث می شود دارای عمر اقتصادی نامعینی باشد، بهای تمام شده این گونه تاسیسات به بهای تمام شده زمین اضافه می گردد و مشمول محاسبه استهلاک نمی شود. به عنوان مثال تاسیساتی که توسط مالک زمین احداث شده است اما نگهداری و جایگزینی آن از طرف شهرداری محل تقبل گردیده با

شد مشمول محاسبه استهلاک نمی شود.
ساختمان
تمامی مخارجی که برای انتقال مالکیت ساختمان به خریدار و آماده سازی آن برای استفاده مورد نظر انجام می شود عموماً قابل انتقال به بهای تمام شده ساختمان است. اگر واحد تجاری زمین و ساختمان را بطور یکجا خریداری کند، بهای تمام شد

ه هر یک باید جداگانه شناسایی و در حسابهای مربوط ثبت شود. زیرا چنانکه پیشتر گفته شد زمین یک دارایی استهلاک ناپذیر است و بها تمام شده آن باید در حسابی جدا از ساختمان نگهداری شود.

ماشین آلات و تجهیزات
در اصطلاح، ماشین آلات و تجهیزات معمولاً شامل اقلام متعددی نظیر: انواع ماشین آلات تولیدی، اثاثه، مبلمان، قالبها، ابزار آلات، منصوبات و ظروف قابل استرداد است که در روال عادی عملیات واحد تجاری به کار می رود. داراییهای مزبور ممکن است در قسمتهای مختلف واحد تجاری مانند کارخانه، اداره یا نمایشگاه به کار رود. برای تعیین و تخصیص استهلاک ماشین آلات و تجهیزات به قسمتهای تولیدی، اداری و فروش باید مشخص شود که این گونه داراییها در کدام یک از قسمتهای مزبور به کار رفته است.
تمام مخارج لازم برای خرید و آماده سازی ماشین آلات و تجهیزات جهت استفاده مورد نظر، قابل انتقال به بهای تمام شده اموال و تجهیزات است. بهای تمام شده اموال و ماشین آلات معمولاً از اجزای زیر تشکیل شده است:
قمیت خرید پس از کسر کلیه تخفیفات تجاری و نقدی.
هزینه حمل و نقل و بیمه و بارگیری در طول دوره حمل.
عوارض، حقوق گمرکی و سود بازرگانی واردات.
مخارجی که برای راه اندازی دارایی تا مرحله بهره بردار

ی انجام می شود. مانند: محوطه سازی، زیر سازی، نصب و حق الزحمه خدمات فنی.
مخارج باز سازی و مرمت که برای قبال استفاده ساختن ماشین آلات دست دوم خریداری شده انجام می شود.
وجوه غیر قابل استرداد مربوط به سفارش ماشین آلات و تجهیزات.
مخارج غیر عادی نظیر: پرداخت جریمه به علت تاخیر در پ

رداخت حقوق گمرکی یا تعمیر قطعاتی از ماشین آلات که در حمل و نقل خسارت دیده است یا مخارج اضافی که به دلیل اشتباه در نصب ماشین آلات پرداخت می شود نباید به بهای تمام شده ماشین آلات و تجهیزات اضافه گردد.
در موارد خاص، چنانچه هر یک از اقلام ماشین آلات و تجهیزات از اجزای متفاوت و تفکیک پذیر تشکیل شده باشد، تخصیص جمع مخارج به اجزای تشکیل دهنده و برآورد عمر مفید هر یک از اجزا می تواند نحوه حسابداری اموال، ماشین آلات و تجهیزات را بهبود بخشد. برای مثال، اگر عمر مفید موتورهای هواپیما کمتر از عمر مفید بدنه هواپما باشد، به جای گرفتن کل هواپیما به عنوان یک دارایی، بهتر است برای محاسبه استهلاک، بهای تمام شده بدنه و موتور هواپیما در حسابهای جداگانه نگهداری شود. به عکس، اقلامی نظیر قالبها، ابزار و وسایل کار که به تنهایی کم ارزش می باشد بهتر است یک کاسه و تلفیق شود.
تاسیسات در مورد اجاره
موجر بدون این که مالکیت مورد اجاره را به مستاجر منتقل کند حق استفاده از آن را در اجاره نامه برای مدتی معین به مستاجر واگذار می کند. ساختمان استیجاری جزء اقلام سرمایه ای نیست اما تاسیسات یا مسحدثات در ساختمان مورد اجاره مانند دیوارکشی محوطه سازی و اموالی که به خرج مستاجر، در مورد اجاره احداث می شود، در صورتی که دارای منافع آتی باشد در حساب «تاسیسات در ساختمان استیجاری» ثبت و جزء اموال، ماشین آلات و تجهیزات در ترازنامه طبقه بندی می شود. بهای تمام شده این گونه تاسیسات باید در طول عمر مفید دارایی یا مدت اجاره، هر کدام که کوتاهتر است مستهلک یا از حساب خارج شود زیرا در پایان مدت اجاره، این تاسیسات به مستاجر تعلق نخواهد داشت.

 

ظروف
برخی از محصولات واحدهای تولیدی در داخل ظرف به بازار عرضه می شود که ظروف آن ممکن است برای استفاده مجدد قابل استرداد باشد. مانند: بشکه های نفت، سیلندرهای گاز وشیشه های نوشابه. معمولاً بابت بهای ظروف این گونه محصولات، مبلغی به عنوان سپرده از خریدار اخذ می شود که به هنگام استرداد ظروف، به خریدار بازگردانده و یا به حساب وی بستانکار می شود. این گونه داراییها اگر چه در اختیار خریدار است اما در دفاتر فروشنده در بخش اموال، ماشین آلات و تجهیزات طبقه بندی و در طول عمر

برآوری آن مستهلک میشود. ظروفی که در مدت زمانی معقول (تعیین شده) مسترد نشود، به عنوان فروش تلقی و از سپرده خر

یدار کسر می شود و بهای تمام شده و استهلاک انباشته آن نیز از حسابها خارج می گردد. بر عکس، اگر سپرده ای بابت ظروف از خریدار اخذ نشده یا بهای ظروف ناچیز باشد، فروشنده ممکن است ظروف را به عنوان «ملزومات تولیدی» تلقی و هزینه هر سال را از این بابت، از طریق شمارش عینی، مطابق روشهای معمول انبارگردانی تعیین کند.

ابزار آلات
ابزار آلات نظیر آچار و انبردست و سایر ابزار و وسایل کار را شامل می شود. بهای تمام شده این گونه اقلام نسبتاً ناچیز است و اغلب در معرض خسارت، سرقت و شکستگی قرار دارد. از این رو، معمولاً نحوه عمل حسابداری، ابزار آلات مشابه اموال، ماشین آلات و تجهیزات نیست و روشهای معمول استهلاک در مورد آن کاربرد ندارد. اقلام مزبور را می توان به سه شکل زیر در حسابها ثبت کرد:
۱ – در موقع خرید به حساب دارایی منظور و در پایان سال پس از موجودی برداری، حساب دارایی اصلاح شود و هر گونه زیان ناشی از سرقت، خسارت و شکستگی به عنوان هزینه جاری به حساب آید.
۲ – مبلغی متناسب با موجودی عادی (متعارف) ابزار آلات به حساب دارایی منظور و سپس کلیه خریدهای مازاد بر این مبلغ به حساب هزینه منتقل شود.
۳ – در موقع خرید به حساب هزینه منظور گردد.

طرق تحصیل اموال، ماشین آلات و تجهیزات
اموال، ماشین آلات و تجهیزات را می توان به طریق زیر تحصیل کرد:
• نقد
• تولید یا احداث
• نسیه
• معاوضه
• صدور سهام
• رایگان

• گروهی (بطور یکجا)

تحصیل دارایی بطور نقد
خرید دارایی بطور نقد متداولترین شیوه تحصیل دارایی است. کلیه وجوهی که خریدار آگاه و مطلع در معامله ای عادله و در شرایط عادی برای خرید دارایی و آماده کردن آن برای استفاده مورد نظر پرداخت می کند جزء بهای تمام شده دارایی منظور می شود.

تحصیل دارایی بطور نسیه
طبق اصل بهای تمام شده، داراییهای که بطور نسیه خریداری می شود، به یکی از دو طریق زیر، هر کدام مشخص تر و قال اعتمادتر باشد در دفاتر ثبت می شود.
معادل قیمت نقدی (قیمت بازار)
ارزش فعلی اسناد واگذار شده
اصل کلی این است که داراییها نباید به مبلغی بیش از قیمت نقدی در حسابها ثبت شود. یعنی کلیه تخفیفات نقدی حتی اگر خریدار از آن استفاده نکرده باشد باید از قمیت خرید دارایی کم شود. در صورتی که خریدار در مدت زمان تعیین شده نتواند از تخفیف استفاده کنند، تخفیفات استفاده نشده باید در حسابی با عنوان تخفیفات از دست رفته یا تخفیفات استفاده نشده ثتب و جزو هزینه های دوره جاری به حساب آید.
داراییها ممکن است بر اساس قرادادهای بلند مدت و از طریق اوراق تجارتی یا دیون رهنی تحصیل شود. بهای تمام شده این گونه داراییها باید به ارزش متعارف (معادل قیمت نقدی)، بدون در نظر گرفتن بهره، محاسبه شود. قاعده کلی برای ثبت داراییها که در ازای صدور اسناد بلند مدت تحصیل می شود به شرح زیر است:
الف: ارزش متعارف دارایی تحصیل شده مشخص یا قابل تعیین باشد. در این صورت دارایی تحصیل شده باید به ارزش متعارف در دفاتر ثبت شود و تفاوت مبلغ اسمی اسناد واگذار شده و ارزش متعارف دارایی تحصیل شده به حساب کسر اسناد منظور و به تدریج طی دوره واریز اسناد به حساب هزینه بهره دارایی منتقل و مستهلک گردد. در خرید اقساطی ممکن است مالکیت به خریدار منتقل نشد. با این حال ثبت بهای تمام شده دارایی و بدهی مربوطه به آن عموماً پذیرفته شده است.
ب: ارزش متعارف دارایی تحصیل شده مشخص یا قابل تعیین نباشد. در صورتی که ارزش متعارف دارایی تحصیل نشده مشخص نباشد، این گونه داراییها باید بر اساس ارزش متعارف یعنی ارزش فعلی اسناد واگذار شده در دفاتر ثبت شود. ارزش فعلی اسناد واگذار شده با توجه به پرداختهای آتی و بر اساس نرخهای متداول یا جاری بهره تعیین می شود و مبنای اندازه گیری بهای تمام شده دارایی تحصیل شده قرار می گیرد و تفاوت ارزش فعلی و مبلغ اسمی اسناد واگذار شده به حساب کسر اسناد منظور و به تدریج در طی دروه واریز اسناد به حساب هزینه بهره منتقل و مستهلک می شود.

مثال: «شرکت الف» در اول فروردین ماه ۱۳ ماشین آلاتی را در ازای صدور ۷ برگ سفته بدون بهره که قابل پرداخت در ۷ قسط سالانه بود امضا و تسلیم فروشنده کرد. مبلغ هر قسط ۳۰۰۰۰۰ ریال و موعد پرداخت اولین قسط ۲۹ اسفند ۱۱۳ بود. در صورتی که قیمت نقدی (ارزش متعارف) ماشین آلات تحصیل شده معادل ۱۵۰۰۰۰۰ ریال و نرخ متداول بهره بردای برای اسناد واگذار شده ۱۰ درصد باشد «شرکت الف» باید ماشین آلات خریداری شده را به چه مبلغی در دفاتر ثبت کند؟
پاسخ: ماشین آلات باید به مبلغ ۱۵۰۰۰۰۰ ریال در حسابها ثبت شود. زیرا همانگونه که قبلاً گفته شد در صورتی که ارزش متعارف دارایی تحصیل شده مشخص باشد. بهای تمام شده دارایی بر اساس ارزش متعارف اندازه گیری و تفاوت مبلغ اسمی اسناد و ارزش متعارف دارایی تحصیل شده به حساب «کسر اسناد» منظور و به تدریج طی دوره اسناد به حساب هزینه بهره یا هزینه مالی منتقل و مستهلک می شود.

۱ فروردین ماشین آلات ۱۵۰۰۰۰۰
کسر اسناد پرداختی ۶۰۰۰۰۰
اسناد پرداختنی ۲۱۰۰۰۰۰

خرید ماشین آلات در ازای صدور ۷ برگ سفته
چنانکه ملاحظه می کنید ماشین آلات به مبلغ ۲۱۰۰۰۰۰ ریال در دفاتر ثبت نشده است زیرا این مبلغ معرف ارزش متعارف ماشین آلات در تاریخ تحصیل نیست.

تحصیل دارایی از طریق صدور سهام
طبق استانداردهای حسابداری، هنگامی که اقلامی از اموال، ماشین آلات و تجهیزات در مبادله با سهام واحد تجاری تحصیل می شود باید به ارزش متعارف دارایی تحصیل شده یا ارزش متعارف سهام صادر شده هر کدام مشخص تر و قابل اعتماد تر باشد، ثبت شود.
در مواردی که ارزش متعارف سهام به وضوع قابل تعیین بوده و بیش از ارزش متعارف دارایی تحصیل شده قابل اتکا باشد. دارایی تحصیل شده به ارزش متعارف سهام صادر شده در دفاتر ثبت می شود. مثلاً در مواردی که سهام مظنه بازار داشته باشد (در بورس اوراق بهادار مورد داد وستد باشد) و تعداد سهامی که برای تحصیل دارایی واگذار می شود کمتر از حجم معاملات معمول روزانه این سهام در بورس باشد قیمت این سهام در بورس مبنای صحیح برای تعیین ارزش داراییهای تحصیل شده خواهد بود.

در صورتی که ارزش متعارف سهام (به تعدادی که واگذار می شود) به نحوی معقول قابل تعیین نباشد (در بورس اوراق بهاردار مورد داد و ستد نباشد) می توان ارزش متعارف دارایی تحصیل شده را از طریق ارزیابی به وسیله کارشناسان رسمی دادگستری یا کارشناسان بیمه تعیین کرد.
در مواردی که نتوان ارزش داراییهای مورد مبادله را ب

ه طرق بالا تعیین کرد ممکن است ارزش این گونه داراییها به وسیله هیات مدیره مشخص شود.
مثال: شرکت «الف» که سرمایه ثبت شده آن ۱۰۰۰۰۰۰۰۰ ریال است در سال ۱۱۳ ماشین آلات فرسوده ای را در ازای واگذاری ۱۰۰۰ برگ سهم ۱۰۰۰ ریالی خود تحصیل کرد. ارزش متعارف ماشین آلات تحصیل شده به نحو معقلول قابل تعیین نیست اما مظنه بازار هر برگ از سهام واگذار شده در بورس اوراق بهادار مشخص و

۱۸۰۰ ریال است. «شرکت الف» ماشین آلات خریداری شده را به چه مبلغی باید در دفاتر ثبت کند؟
پاسخ: ارزش ماشین آلات بر اساس ارزش متعارف واگذار شده تعیین و به ترتیب زیر در دفتر روزنامه ثبت می شود:
ماشین آلات ۱۸۰۰۰۰۰
سرمایه ۱۰۰۰۰۰۰
صرف سهام ۸۰۰۰۰۰
همان گونه که در ثبتهای بالا مشاهده می کنید، سرمایه در هر حال به مبلغ اسمی سهام واگذار شده در دفاتر ثبت می شود و تفاوت ارزش متعارف دارایی تحصیل شده و مبلغ اسمی سهام واگذار شده به حساب صرف یا کسر سهام منظور می شود.

تحصیل گروهی از داراییها بطور یکجا
گاه ممکن است یک واحد تجاری در یک معامله بیش از یک قلم دارایی خریداری کند. برخی از این داراییها ممکن است استهلاک پذیر و برخی دیگر استهلاک ناپذیر باشد. حال این سوال مطرح می شود که بهای تمام شده داراییهایی که بطور گروهی تحصیل می شود به چه ترتیب باید به هر یک از اقلام دارایی تسهیم شود؟ طبق اصول متعارف هر یک از اقلام دارایی ممکن است بر اساس ارزش متعارف معاملاتی یا ارزیابی به وسیله کارشناسان رسمی تعیین شود.

تحصل دارایی از طریق تولید یا احداث
گاه ممکن است موسساتی نظیر شرکتهای آب و برق و راه آهن علاوه بر فعالیتهایی که در روال عادی عملیات خود انجام می دهند به دلایل زیر تصمیم بگیرند که ماشین آلات یا سایر داراییهای مورد نیاز خود را بسازند:
تولید یا احداث دارایی بوسیله واحد تجاری مقرون به صرفه است. یعنی واحد تجاری با استفاده از نیروی انسانی و امکانات موجود خود در فرصتهای مقتضی، می تواند دارایی مورد نیاز خود را بسازند:
تولید یا احداث دارایی بوسیله واحد تجاری مقرون به صرفه است. یعنی واحد تجاری با استفاده از نیروی انسانی و امکانات موجود خود در فرصتهای متقضی، می تواند دارایی مورد نیاز خود را به بهای تمام شده کمتری بسازد.
تولید یا احداث دارایی بودن بوسیله واحد تجاری موجب می شود کنترل بیشتری نسبت به مشخصات و کیفیت واحد تجاری در طول دوره ساخت اعمال شود.
در مورد حسابداری داراییهایی که واحد تجاری به قصد استفاده خود می سازد موارد زیر مطرح است که به تفصیل بررسی می شود:

الف: نحوه محاسبه بهای تمام شده دارایی.
ب: به حساب دارایی بردن بهره.
ج: سود یا زیان ناشی از احداث دارایی.
د: نحوه انعکاس دارایی در ترازنامه.
الف: نحوه محاسبه بهای تمام شده دارایی

تمام مخارجی که بطور مستقیم قابل تخصیص به دارایی است و در نتیجه احداث دارایی به وجود آمده باشد جزو بهای تمام شده محسوب و در طول دوره ساخت به حساب دارایی منظور می شود. مانند: مواد مستقیم، دستمزد مستقیم و هزینه سربار که در نتیجه احداث دارایی واقع شده باشد. سایر مخارجی که بدون اجرای طرح احداث دارایی واقع نمی شد نیز جزو مخارج سرمایه ای و به حساب دارایی منظور می شود. در مورد تسهیم سربار ثابت سه نظریه ارائه شده است که هر یک باید در قالب وضعیتهای تولیدی زیر مطالعه شود.
وضعیت اول: واحد تجاری از حداکثر ظرفیت عملی خود استفاده کند.
وضعیت دوم: واحد تجاری از حداکثر ظرفیت عملی خود استفاده نکند.
نظریه اول: تخصیص بخشی از کل سربار ثابت به داراییهایی که واحد تجاری به قصد استفاده خود می سازد. این نظریه با مفهوم هزینه یابی کامل در حسابداری مطابقت دارد: زیرا، در یک فرایند تصحیح تسهیم، کل مخارجی که در یک دروه مالی واقع می شوند باید به کل تولیدات همان دوره تخصیص یابد. طبق این نظریه، اگر هزینه های سربار ثابت بر اساس ساعات کار تسهیم شود و ۸% ساعات کار مربوط به۸ احداث دارایی باشد باید ۸% از هزینه های سربار ثابت به این گونه داراییها تسهیم شود. بکارگیری این روش موجب می شود که: (۱) بهای تمام شده دارای ساخته شده معادل یا نزدیک به قیمت خرید آن باشد، زیرا اگر دارایی به شکل ساخته شده نیز خریداری می شد فروشنده هزینه های سربار را هم در قیمت فروش منظور می

کرد، (۲) اگر یک واحد تجاری علاوه بر کالاهایی که از فعالیتهای عادی و متسمر تولید بدست می آورد قادر به ساختن داراییهای مورد نیاز خود باشد منافعی بدست می آورد که باید به گونه ای در درآمد کلی واحد تجاری منعکس شود. این نظریه به شرطی صحیح است که واحد تجاری قبل از احداث دارایی از حداکثر ظرفیت عملی یا ظرفیت کامل استفاده کند. در این وضعیت چون احداث دارایی موجب می شود که تولید کالاهایی که در یک دروه

مالی از فعالیتهای عادی و مستمر بدست می آید کاهش یابد، بنابراین، برای آن که بهای تمام شده داراییهای در دست احداث به نحو صحیح محاسبه شود سربار ثابت باید با همان مبنایی که به فعالیتهای عادی و متسمر تسهیم می شود به این گونه

داراییها نیز تخصیص یابد. در صورتی که واحد تجاری از حداکثر ظرفیت عملی خود استفاده نکند تسهیم هزینه های سربار ثابت به طرح احداث دارایی موجب می شود که بهای تمام شده کالاهایی که از فعالتیهای عادی و تولیدی بدست می آ

ید کمتر از واقع و سود حاصل از عملیات جاری و مبلغ مالیات بر درآمد بیش از واقع گزارش شود.
نظریه دوم: تخصیص سربار ثابت اضافی به داراییهایی که واحد تجاری به قصد استفاده خود می سازد. طبق این نظریه،سربار ثابت جزو بهای تمام شده دارایی منظور نمی شود مگر آن که بر اثر احداث دارایی افزایش یافته باشد. کاربرد این روش در صورتی عملی است که واحد تجاری قبل از احداث دارایی، ظرفیت بلا استفاده داشته باشد. و از ظرفیت کامل تولیدی استفاده نکند. در صورتی که واحد تجاری قبل از احداث دارایی از حداکثر ظرفیت تولیدی استفاده کند بکارگیری این روش موجب افزایش بهای تمام شده کالاهایی می شود که از فعالیتهای عادی و مستمر بدست می آید. زیرا به دلیل احداث دارایی، تعداد کالاهایی که از فعالیتهای عادی و مستمر بدست می آید کاهش می یابد در نتیجعه سربار ثابت به تعداد کالای کمتری تسهیم می شود.
نظریه سوم: عدم تخصیص سربار ثابت به دارایییهایی که واحد تجاری به قصد استفاده خود می سازد. طبق این نظریه، هزینه های سربار ثابت بر اثر احداث دارایی تغیر نمی کند. بنابراین، تسهیم هزینه های سربار ثابت به دارایی در طول دوره ساخت موجب کاهش هزینه دوره و افزایش سود و مالیات بردرآمد می شود البته این استدلال در صورتی صحیح است که هزینه های سربار ثابت بر اثر احداث دارایی افزایش پیدا نکند. بکارگیری این روش زیاد توصیه نمی شود زیرا معمولاً برخی از اقلام سربار ثابت در نتیجه احداث دارایی افزایش پیدا می کند.
بطور خلاصه روش اول یعنی تخصیص بخشی از کل سربار ثابت به داراییهایی که واحد تجاری به قصد استفاده خود می سازد منطقی تر از سایر روشها به نظر می رسد به شرط آن که واحد تجاری از حداکثر ظرفیت تولیدی خود استفاده کند. در غیر اینصورت یعنی در مواردی که واحد تجاری ظرفیت بلااستفاده داشته باشد و از ظرفیت کامل تولیدی استفاده نکند فقط آن بخش از سربار ثابت که بر اثر احداث دارایی افزایش پیدا کرده است به حساب دارایی منظور می شود. در صورتی که سربار ثابت بر اثر احداث دارایی تغییر نکرده باشد ممکن است سربار ثابت به داراییهای که واحد تجاری به قصد استفاده خود می سازد منظور شود.

به رغم این نظرات، روش اول یعنی تخصیص بخش از کل سربار ثابت به داراییهایی که واحد تجاری به قصد استفاده خود می سازد با اصل تطابق مطابقت دارد و مشابه روش بکارگیری اصل بهای تمام شده در مورد موجودی کالا است. همچنین هیات تدوین استانداردهای حسابداری صنعتی بر اساس استاندارد زیر بکارگیری روش اول را توصیه کرده است:
«بهای تمام شده داراییهای سرمایه ای مشهود که پیمانکار برای استفاده خود می سازد باید شامل تمام مخارج از جمله هزینه های عمومی و اد

اری باشد به شرط آن که هزینه های مزبور با اهمی

ت و بطور مشخص به احداث دارایی مربوط باشد. چنانچه داراییهای ساخته شده از نوع یا مشابه داراییهایی باشد که پیمانکار از فعالیتهای عادی و مستمر تولیدی خود بدست می آورد، بهای تمام شده باید بر اساس سهم کاملی از مخارج غیر مستقیم محاسبه شود.»
ب: به حساب دارایی بردن بهره

واحدهای تجاری طی مدتی که داراییهایی را به قصد استفاده خود می سازند وجوهی را صرف خرید مواد، پرداخت دستمزد و سایر مخارج ساخت می کنند. سوالی که در این مورد مطرح می شود این است که آیا بابت بهره در طول دوره ساخت مبلغی به حساب دارایی منظور می شود یا خیر؟ پاسخ به این سوال از نظر تئوری و عملی مباحثی را به شرح زیر مطرح کرده است.
تخصیص ندادن بهره به حساب دارایی. طبق این روش، بهره جزو مخارج تامین مالی محسوب می شود و به عنوان بخشی از بهای تمام شده دارایی به حساب نمی آید.
تخصیص بهره به حساب دارایی. طبق این روش بهره جزو مخارج تامین مالی محسوب می شود و به عنوان بخشی از بهای تمام شده دارایی به حساب نمی آید.
تخصیص بهره به حساب دارایی. طبق این روش بهره جزو مخارج سرمایه ای محسوب می شود و به عنوان بخشی از بهای تمام شده دارایی به حساب می آید.
استاندارد شماره ۳۴ (FASB 34) تحت عنوان به حساب دارایی بردن بهره که در سال ۱۹۷۹ به تصویب رسید روش دوم یعنی تخصیص بهره به حساب دارایی را با تعدیلهایی پذیرفت. ضوابط استاندارد مزبور به شرح زیر تلخیص و جمع بندی می شود:
کلیات. طبق اصل بهای تمام شده، تمام مخارج عادی و ضروری که انجام می شود تا دارایی در وضعیت و موقعیت لازم برای استفاده مورد نظر قرار گیرد باید جزو بهای تمام شده دارایی به حساب آید. در نیتجه بهره نیز در صورتی که با اهمیت باشد تحت شرایط خاص می تواند در دوره تکمیل و آماده شدن برای استفاده مورد نظر به حساب دارایی منظور شود. منظور از استفاده مورد نظر «استفاده در عملیات واحد تجاری» یا تولید به قصد «فروش یا اجاره» است.
داراییهای واجد شرایط. داراییهایی که برای تکمیل و آماده شدن برای استفاده مورد نظر نیازمند طی دوره ای طولانی هستند واجد شرایط برای به حساب دارایی بردن بهره به شمار می روند. داراییهای زیر شرایط لازم را برای به حساب بردن دارایی بردن بهره دارند:
داراییهایی که واحد تجاری به قصد استفاده خود م

ی سازند. اعم از این که آن را خود بسازند یا ساخت آن را از طریق انعقاد پیما به پیمانکار ارجاع کنند (مانند ساختن ماشین آلات یا احداث بنا به قصد استفاده در عملیات).
داراییهایی که واحد تجاری به شکل طراحهای مجزا به قصد فروش یا اجاره می سازد (ساختن کشتی یا فیلمهای سینمایی به قصد فروش یا اجاره).

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
wordقابل ویرایش - قیمت 7900 تومان در 66 صفحه
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد