whatsapp call admin

کارآموزی رشته عمران

word قابل ویرایش
64 صفحه
12700 تومان
127,000 ریال – خرید و دانلود

کارآموزی رشته عمران
مقدمه
گودبرداری :
برای گودبرداریهای بزرگتر استفاده از بیل و کلنگ مقرون به صرفه نبوده و بهتر است از وسایل مکانیکی مانند لودر و غیره استفاده شود. در اینگونه موارد برای خارج کردن خاک از محل گودبرداری و حمل آن به خارج کارگاه معمولا از سطح شیبدار استفاده می‎گردد. بدین طریق که در ضمن گودربرداری سطح شیبداری در کنار کود برای عبور کامیون و غیره ایجاد می‎گردد که بعد از اتمام کار، این قسمت وسیله کارگر برداشته می‎شود.

تا چه عمقی گودبرداری را ادامه می‎دهیم
ظاهرا حداکثر عمق مورد نیاز برای گودبرداری تا روی پی می‎باشد. به علاوه چند سانتیمتر بیشتر برای فرش کف و عبور لوله‎ها (در حدود ۲۰ سانت یمتر که ۶ سانتیمتر برای فرش کف و ۱۴ سانتیمتر برای عبور لوله می‎باشد.) که در این صورت می‎باید محل پی‎های نقطه‎ای یا پی‎های نواری و شناژها را با دست خاک‎برداری نمود. ولی بهتر است که گودبرداری را تا زیرسطح پی‎ها ادامه بدهیم، زیرا در این صورت اولا برای قالب‎بندی پی‎ها آزادی عمل بیشتری داریم. در نتیجه پی‎های ما تمیزتر و درست‎تر خواهد بود و درثانی می‎توانیم خاک حاصل از چاه‎کنی و همچنین نخاله‎های ساختمان را در فضای ایجاد شده بین پی‎ها بریزیم که این مطلب از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه می‎باشد، زیرا معمولا در موقع گودبرداری کار با ماشین صورت می‎گیرد در صورتی

که برای خارج نمودن نخاله‎ها و خاک حاصل از چاه فاضل آب از محیط کارگاه می‎باید از وسایل دستی استفاده نمائیم که این امر مستلزم هزینه بیشتری نسبت به کار با ماشین می‎باشد.
البته در مورد پی‎های نواری این کار عملی نیست زیرا معمولا پی‎‎سازی در پی‎های نواری با شفته آهک می‎باشد که بدون قالب‎بندی بوده و شفته در محل پی‎های حفر شده ریخته می‎شود در این صورت ناچار هستیم در ساختمانهائی که با پی نواری ساخته می‎شود اگر به گودبرداری نیاز داشتیم گودربرداری را تا روی پی ادامه دهیم.

پی کنی
اصولا پی‎کنی به دو دلیل انجام می‎شود.

دسترسی به زمین بکر
با توجه به اینکه کلیه بار ساختمان بوسیله دیوارها یا ستون‎ها به زمین منتقل می‎شود در نتیجه ساختمان باید روی زمینی که قابل اعتماد بوده و قابلیت تحمل بار ساختمان را داشته باشد بنا گردد. برای دسترسی به چنین زمینی ناچار به ایجاد پی برای ساختمان می‎باشیم.

برای محافظت پایه ساختمان
برای محافظت پایه ساختمان و جلوگیری از تأثیر عوامل جوی در پایه ساختمان باید پی‎سازی نمائیم در این صورت حتی در بهترین زمینها نیز باید حداقل پی‎هائی به عمق ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر حفر کنیم.

ابعاد پی
عرض و طول و عمق پی‎ها کاملا بستگی به وزن ساختمان و قدرت تحمل خاک محل ساختمان دارد. در ساختمانهای بزرگ قبل از شروع کار بوسیله آ‌زمایشات مکانیک خاک قدرت مجاز تحملی زمین را تعیین نموده و از روی آن مهندس محاسب ابعاد پی را تعیین می‎نماید. ولی در ساختمانهای کوچک که آزمایشات مکانیک خاک در دسترس نیست باید از مقاومت زمین در مقابل بار ساختمان مطمئن شویم. اغلب مواقع قدرت مجاز تحملی زمین برای ساختمانهای کوچک با مشاهده خاک پی و دیدن طبقات آن و طرز قرار گرفتن دانه‎ها به روی همدیگر و یا با ضربه زدن به وسیله کلنگ به حل پی قابل تشخیص می‎باشد. گاهی اوقات نیز برای به دست آوردن اطمینان بیشتر می‎توان اقدام به آزمایشات ساده محلی نمود که چند نمونه از این آزمایشات ذیلا شرح داده می‎شود. قبل از انجام آزمایش جهت تعیین قدرت مجاز خاک باید از وزن ساختمان و میزان باری که از طرف ساختمان به زمین وارد می‎شود آگاه شویم.
انواع پی‎ها

پی‎ها از لحاظ نوع ساختمان و مقاومت زمین وزن ساختمان دارای انواع مختلف می‎باشد.
اول و دوم پی‎های نقطه‎ای و پی‎های نواری است که در بخش ساختمانهای فلزی و آجری درباره آنها توضیح داده خواهد شد.

پی‎های عمومی
به این‎گونه پی‎ها که رادیه ژنرال هم می‎گویند از بتن مسلح ساخته می‎شود و دارای محاسبات فنی مفصل و دقت اجرای فوق‎العاده می‎باشند برای ساختمانهایی که دارای وزن فوق‎العاده زیاد بوده و یا ساختمانهایی که در زمینهای سست ساخته می‎شود این‎گونه پی‎ها ایجاد میگردد. برای ساختن پی‎های سراسری باید صفحه‎ای از بتون به طول و عرض تمام زیربنای ساختمان به ضخامت محاسبه شده حداقل در حدود ۸۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر ریخته شود میله گردهای این صفحه بتنی طبق محاسبه بدست می‎آید. طبعاً‌ در محلهائی که بار بیشتری وجود دارد میله‎گردهای بیشتری گذاشته می‎شود مانند زیر و اطراف ستونها. آرماتورهای ریشه برای ایجاد ستونهای بتنی و یا صفحه‎های فلزی زیرستون برای ستون‎های فلزی روی این صفحه بتنی قرار می‎گیرد. این صفحه بتنی مانند سینی بزرگی است که ساختمان روی آن قرار می‎گیرد.

لایه‎های پی‎های نواری:
لایه‎های پی‎سازی در پی‎های نواری به ترتی از پایین به بالا عبارتند از:
۱- شفته‎ریزی
۲- کرسی چینی
۳- شناژ

۴- ملات ماسه سیمان برای زیرایزولاسیون رطوبتی
۵- قیروگونی برای ایزولاسیون رطوبتی
۶- ملات ماسه سیمان برای پوشش روی قیروگونی
۷- دیوار چینی اصلی.
کرسی چینی

معمولاً در طبقه ‌هم‎کف ساختمانها سطح اطاقها را چند سانتیمتری از کف حیاط یا کوچه بلندتر می‎سازند. به این اختلاف ارتفاع کرسی چینی می‎گویند. معمولاً کرسی چینی به سه علت انجام می‎شود. اول آنکه از قدیم‎الایام بشر تمایل داشت قدری بلندتر از کف زمین سکونت کند و بدین ترتیب احساس امنیت بیشتری می‎نمود. دوم آنکه ارتفاع طبقه هم‎کف با سطح زمین مانع ورود برف و باران و برگ و خاشاک و غیره به داخل اطاقها می‎گردد. سوم آنکه چون اغلب زمینهائی که ما برای ساختمان انتخاب می‎کنیم کاملاً مسطح نبوده و دارای شیب می‎باشند و از طرفی اطاقها و سالنهای ساختمان باید کاملاً در یک سطح ساخته شود. لذا برای مسطح کردن اطاقها قسمتهای پایین را بوسیله کرسی چینی با قسمتهای بلند آن هم سطح می‎نمایند.

عرض دیوارهای کرسی چینی بستگی به ارتفاع آن دارد. هر قدر این ارتفاع بیشتر باشد به علت وجود خاکی که در پشت آن قرار می‎گیرد باید پهنای آن بیشتر شود تا بتواند در مقابل فشارهای جانبی کاملاً مقاومت نماید. این مسئله در دیوارهای اطراف ساختمان که فشارهای خاک از یک طرف می‎باشد. باید بیشتر رعایت گردد. در هر حال عرض کرسی چینی باید قدری بیشتر از دیوار اصلی و قدری کمتر از پی زیر آن باشد. اگر ارتفاع کرسی چینی فقط در حدود ۱۰ الی ۱۵ سانتی‎متر باشد می‎تواند پهنای آن مساوی دیوار روی آن باشد. باید برای کلیه دیوارها اعم از دیوارهای حمال و یا تیغه‎ها و پارتیشنها پی‎سازی و کرسی چینی انجام شود.

کرسی چینی
شناژ
شن به زبان فرانسه به معنای زنجیر و شناژ به معنی زنجیر کردن می‎باشد. این قسمت از ساختمان که روی کرسی چینی و معمولا در یک تراز ساخته می‎شود برای متصل کردن کلیه پی‎ها به همدیگر ایجاد می‎گردد در اثر وجود شناژ کلیه قسمتهای ساختمان به طور یکپارچه عمل نموده و کلیه نشستها یکنواخت بوده و نیروهای وارده اتفاقی (مانند زمین‎لرزه و باد) به یک نقطه ساختمان به تمام قسمتهای ساختمان منتقل گشته. در نتیجه از شدت نیروی وارده در یک نقطه کاسته شده و مانع خرابی ساختمان می‎گردد. همان‎طوری که در بالا گفته شد معمولاً

شناژهای افقی را روی کرسی چینی در طبقه همکف اجراء می‎نمایند ولی گاهی اوقات نیز در طبقات زیر هر سقف روی کلیه دیوارها شناژ اجراء می‎گردد و این شناژهای افقی که در پایین و بالای دیوار ساخته می‎شود بوسیله شناژهای عمودی در چند نقطه به یکدیگر متصل می‎گردد. اجراء شناژ افقی و عمودی در ناحیه‎های زلزله‎خیز مانند ایران الزامی می‎باشد زیرا این شناژها به نسبت قابل ملاحظه‎ای از شدت خرابیهای وارده می‎کاهد.
در ساختمانهای مختلف شناژ را با مصالح متفاوت از قبیل تیرآهن، میله‎گرد. و تیرچوبی و غیره می‎سازند. ولی متداولترین آن شناژ بتنی می‎باشد. این نوع شناژ از سه قسمت تشکیل می‎گردد.

قالب‎بندی (کفراژبندی)
در این مرحله روی کرسی چینی را با تخته و یا با آجر قالب‎بندی می‎نمایند. انواع قالب و تفاوتهای آن در پی‎های نقطه‎ای به طور کامل شرح داده خواهد شد.

آرماتوربندی
برای ایجاد مقاومت در مقابل نیروهای کششی در بتن داخل شناژ بتنی چند ردیف در بالا و پایین میله‎گرد طولی قرار می‎دهند و این میله‎گردهای طولی را به وسیله میله‎گردهای عرضی که به آن خاموت می‎گویند به همدیگر متصل می‎نمایند. میله‎گردهای طولی و عرضی را قبلاً مطابق شکل می‎بافتند و بعد در داخل قالب‎بندی شناژ قرار می‎دهند. باید توجه داشت که پهنای این قفسه بافته شده باید در حدود ۵ سانتیمتر کوچکتر از پهنای قالب شناژ باشد (هر طرف ۵/۲ سانتیمتر) به طوری که این میله‎گردها کاملاً در بتن غرق شده و آن را از خورندگی در مقابل عوامل جوی محفوظ نگاه دارد این ۵/۲ سانتیمتر در مناطق مختلف و آب و هوای مختلف و همچنین محل قرار گرفتن قطعه بتونی (اینکه در داخل زمین قرار می‎گیرد و یا خارج آن) و همچنین میزان سولفاته بودن آبهای مجاور آن متفاوت است که میزان آن بوسیله مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران تعیین شده است.

ایزولاسیون (عایق رطوبتی):
ایزولاسیون و یا عایق‎کاری به معنای جدا کردن یا جداسازی بکار می‎رود. ایزولاسیون انواع مختلف دارد مانند ایزولاسیون‎های حرارتی که در آن از پشم شیشه استفاده می‎کنند و یا ایزولاسیون‎های صوتی که در آن از انواع مانع‎های صوتی استفاده می‎گردد و یا ایزولاسیون در مقابل اشعه ‎X در بیمارستان‎ها برای اطاقهای رادیوگرافی که از ورقه‎های سرب استفاده می‎شود و با ایزولاسیون‎های رطوبتی که انواع مختلف دارد و متداولترین آن در ایران قیروگونی است.

سقف
در ساختمانهای آجری همه نوع سقفی می‎توان به کاربرد مانند سقفهای تیرچه بلوک، طاق ضربی، پیش ساخته و غیره. در مورد سقفهای تیرچه بلوک در بخش ساختمانهای بتونی توضیح داده خواهد شد و در این بخش فقط با سقفهای طاق ضربی آشنا می‎شویم. طاق ضربی معمولا در بین تیرآهنهای پوشش سقف انجام می‎شود. در بعضی از شهرستانهای ایران مانند یزد طاق ضربی را با خیز بلند در حدود نیمدایره روی دهانه‎های تا حدود ۶ متر هم اجرا می‎کنند برای اجرا طاق ضربی بدین طریق عمل می‎کنند که روی دهانه‎های اطاق را با فاصله‎های تقریباً یک متر به یک متر تیرآهن مناسب که نمره آن با توجه به دهانه اطاق به وسیله محاسبه تعیین شده است قرار می‎دهند و آنگاه بین آن را به وسیله آجرهای فشاری با ملات گچ و خاک پر

می‎نمایند. باید توجه نمود که آجر طاق ضربی نباید کاملا زنجاب شده باشد (قبل از مصرف مدتی در آب قرار گرفته با شد) فقط باید آجر آب ندیده را بلافاصله قبل از مصرف در سطل آب فرو کرده و بعد در محل مناسب نصب نود. برای اطمینان از مقاومت طاق بعد از اتمام کار روی آن را به وسیله دوغابی از گچ می‎پوشانند تا کلیه منافذ طاق را که احتمالاً خالی مانده است پر نمودهو جسم توپر و یکپارچه‎ای ایجاد نماید.

بهتر است در فصل بارندگی از اجرا این قسمت خودداری شود زیرا در غیر این صورت چنانچه بعد از اجرا طاق ضربی و قبل از اجرا پوششهای دیگر روی آن اگر باران ببارد آب باران به واسطه عدم وجود منافذ لازم روی سقف باقی مانده و موجب فساد گچ گشته و ایجاد خسارت می‎نماید (گچ در مقابل رطوبت مقاوم نیست). خیزطاق ضربی باید در حدود ۲ سانتیمتر باشد. اگر کمتر از ۲ سانتیمتر باشد بواسطه تخت بودن طاق ممکن است در اثر نیروهایی که از بالا به آن وارد می‎شود فرو ریزد و اگر بیشتر از ۲ سانتیمتر باشد به علت آنکه مجبور هستیم از زیر سطح صافی داشته باشیم، ناچاراً باید خیز آن را از زیر با گچ و خاک پر نموده در این صورت طاق ما سنگین‎تر خواهد شد.

پی‎سازی در ساختمانهای فلزی
در ساختمانهای فلزی بیشتر از پی نقطه‎ای استفاده می‎نمایند و در زمینهای سست و ساختمانهای بسیار سنگین از پی‎های سراسری (رادیه ژنرال) هم استفاده می‎کنند.

پی‎های نقطه‎ای
پی‎های نقطه‎ای برای ساختمانهایی که بار آن به طور متمرکز (نقطه‎ای) به زمین منتقل می‎شود ساخته می‎گردد مانند ساختمانهای فلزی و یا ساختمانهای بتونی.
لایه‎های پی‎های تکی یا نقطه‎ای به شرح زیر است:
۱- زمین مناسب
۲- بتن مگر
۳- میله‎گردهای کف پی
۴- بتون اصلی

۵- صفحه زیرستون یا میله‎گردهای ریشه
پی‎های تکی معمولا با ابعادی که به وسیله مهندس محاسب با توجه به قدرت مجاز تحملی زمین و بار ستون تعیین می‎گردد ساخته می‎شود این‎گونه پی‎ها را اغلب با بتون مسلح می‎سازند.
بتونی را مسلح می‎گویند که داخل آن قطعات فولادی به کار رفته باشد. این قطعات معمولا میله‎گرد آجدار و یا ساده می‎باشد.
بتن مگر

بتن مگر که به آن بتن لاغر یا بتن کم سیمان هم می‎گویند اولین قشر پی‎سازی در پی‎های نقطه‎ای می‎باشد. مقدار سیمان در بتن مگر در حدود ۱۰۰ الی ۱۵۰ کیلوگرم در مترمکعب است. در پی‎های نقطه‎ای بتن مگر به دو دلیل مورد استفاده قرار می‎گیرد.
۱- برای جلوگیری از تماس مستقیم بتن اصلی پی با خاک

۲- برای رگلاژ کف پی و ایجاد سطح کافی برای ادامه پی‎سازی
ضخامت بتن مگر در حدود ۱۰ سانتی‎متر می‎باشد و معمولا قالب‎بندی (چوبی یا آجری) از روی بتن مگر شروع می‎شود.

میله‎گردهای کف پی
اصولا بتن نیز مانند سایر مصالح ساختمانی در مقابل نیروهای کششی ضعیف بوده و در محل تارهای کششی ترکهایی در آن ایجاد می‎شود لذا برای جلوگیری از ترکیدن بتن، در محل تارهای کششی میله‎‎گردهای فولادی قرار می‎دهند.

فولاد آلیاژی است که از دو عنصر اصلی آهن و کربن و عناصر فرعی دیگری تشکیل گردیده است. مقدار کربن این آلیاژ برحسب نوع فولاد آن از ۲/۰ الی ۳/۰ درصد در آهن متغیر می‎باشد. در بتن فولاد به صورت میله‎ردهای ساده به علامت (‎ ‎) و یا میله‎گردهای آجردار با علامت ‎ مصرف می‎شود میله‎گرد را با قطر آن می‎خوانند. با سیستم متریک میله‎گرد با قطرهای ۲ و ۳ و ۴ و ۵ و ۶ و ۸ و ۱۰ و ۱۲ و ۱۴ و ۱۶ ‎…
۵۰ وجود دارد.

تارهای کششی در پی‎های نقطه‎ای در کف پی بوده و میله‎گردها را در دو جهت به صورت مشبک (در حدود ۵ سانتی‎متر بالاتر از کف) روی بتون مگر قرار می‎دهند.
این آرماتورهای شبکه‎ای را که از قبل به اندازه متناسب (در حدود ۵ سانتی‎متر کوچکتر از ابعاد پی، ۵/۲ سانتیمتر از هر طرف) بافته شده است در کف پی قرار داده و زیر آن را با تکه‎های کوچک شن و یا تکه‎های بتن قدری بالاتر از کف پی قرار می‎دهند به طوری که در موقع بتن‎ریزی این شبکه کاملا در بتن غرق بشود و یا می‎توان ابتدا در حدود ۵ سانتی‎متر در کف پی بتن ریخت و بعد این آرماتورها را روی آن قرار داده و بتن‎ریزی را تا ضخامت تعیین شده در نقطه ادامه داد ولی این کار همیشه ممکن نیست زیرا اغلب مواقع وجود شبکه‎های شناژ مانع این کار می‎گردد، محل برخورد آرماتورهای چپ و راست را باید با مفتولهای غیرفنری ۳ یا ۴ به یکدیگر متصل نمود. باید توجه داشت که سرکلید آرماتورها به صورت چنگک خم شده و یا به صورت گونیا برگردانیده شود.

باید دقت شود که کلیه محلهای برخورد میله‎گردهای چپ و راست با مفتول بسته شد. طول ‎d و شعاع ‎R نسبت به نمره میله‎گردهای مختلف متفاوت است و طبق آئین‎نامه و محاسبه برای میله‎گردهای مختلف تعیین می‎گردد باید توجه داشت که هیچ‎وقت میله‎گردهایی که در داخل بتن قرار می‎گیرد نباید رنگ‎آمیزی شده و یا به روغن آغشته شود زیرا در این صورت رنگ روی میله‎گرد مانع چسبیدن بتن و فولاد به یکدیگر می‎گردد. باید دقت نمود میله‎گردهای مصرفی صاف و بدون انحنای موضعی باشد.

فاصله میله‎گردها باید یکنواخت باشد (در حدود ۱۰ سانتی‎متر) به طوری که بزرگترین دانه بتن به راحتی از داخل آن رد بشود. در موقع بتن‎ریزی باید دقت شود که بتون پی یا ستون و یا دال بتونی کاملا یکپارچه و توپر و متراکم بوده و در آن حفره‎های خالی وجود نداشته باشد (کرمو نباشد) برای این کار اغلب از ویبراتور استفاده می‎نمایند.

ویبراتور موتور برقی یا بنزینی کوچکی است که در بتن تولید ارتعاش نموده و بتون را به تمام گوشه‎های قالب هدایت می‎نماید و در نتیجه مانع ایجاد فضای خالی در داخل بتن می‎گردد ولی باید توجه داشت که اگر بتنی را بیش از حد لازم ویبره نمائیم دانه‎های درشت‎تر آن در زیر قرار گرفته و دانه‎های ریزتر و همچنین دوغ آب سیمان در رو قرار می‎گیرد که این خود باعث غیریکنواختی و ضعف قطعه بتنی می‎گردد. بهتر است در صورت امکان همزمان با بتن‎ریزی با تکه‎ای میله‎گرد و سر تیر باریکی از جنس چوب بتن کوبیده شود و یا با نواختن ضربه‎های ملایم به پشت قالب چوبی بتن راویبره نمائیم قبل از بتن ریزی باید محل پی را قالب‎بندی نمود این قالب‎بندی که به آن کفراژ هم گفته می‎شود ممکن است چوب (تخته به ضخامت ۲ الی ۵/۲ سانتیمتر که در بازار به چوب روسی معروف است) یا فلز باشد.

در بعضی از ساختمانها قالب را با تیغه‎های آجری درست می‎کنند قالبهای آجری از لحاظ سرعت کار و اقتصادی مقرون به صرفه می‎باشد ولی به علت آنکه آجر آب بتون مجاور خود را به سرعت مکیده و آن را خشک کرده و مانع فعل و انفعال شیمیایی تدریجی آن گشته و در نتیجه بتن مجاور قالب به استقامت دلخواه نمی‎رسد بدین لحاظ باید در موقع استفاده از قالب آجری ابعاد پی را در حدود ۵ سانتی‎متر از هر طرف بیشتر از ابعاد محاسبه شده انتخاب نمود، و یا روی آجر را با ورقه‎های پلاستیک پوشانید تا آجر مستقیماً با بتن در تماس نباشد. در صورت اخیر باید دقت شود که لبه‎های ورقه پلاستیک روی کف فونداسیون قرار نگیرد زیرا در این صورت این پلاستیک مانع چسبیدن و یکپارچگی بتن جدید بتون مگر می‎گردد.
ممکن است چنین تصور شود که می‎توان بلافاصله قبل از بتن‎ریزی به وسیله آب‎پاشی دیوار آجری را سیراب نموده در نتیجه مانع آن بشویم که آجر آب بتن مجاور خود را بمکد

و آن را پوک نماید ولی چون در اثر این کار همیشه مقدار زیادی آب در محل پی جمع می‎شود و حجم این آب مقداری از فضای پی را اشغال کرده و مانع رسیدن بتون به تمام نقاط پی شده و پس از خشک شدن فضای خالی در کف پی بوجود آمده و در نتیجه نقطه ضعفی در آن ایجاد می‎نماید. یادآور می‎گردد که بواسطه وجود آرماتورهای کف پی جمع‎آوری آب ریخته شده در کف پی بسیار مشکل بلکه غیرممکن می‎باشد. چنانچه برای بتن‎ریزی از قالب چوبی استفاده شود بهتر است قبل از بتن‎ریزی سطح تماس قالب با بتون را با نفت سیاه و یا روغن‎های دیگر چرب نمود تا در موقع باز کردن قالب به راحتی از بتن جدا شود. این روغن مالی و همچنین سایر روغن مالی‎های کفراژ می‎باید قبل از کفراژبندی انجام شود زیرا اگر بعد از بستن قالب بخواهیم آن را روغن مالی کنیم ممکن است میله‎گردهای بسته شده به روغن آغشته گردد که این خود مانع چسبیدن بتون و فولاد و یکپارچگی آنها می‎گردد.

 

اجزاء تشکیل دهنده ساختمانهای فلزی
ساختمانهای فلزی از اجزاء مهم زیر تشکیل می‎شود.
۱- ستونها
۲- پل یا تیرهای اصلی
۳- تیرچه‎ها
۴- پروفیلهای اتصال مانند نبشی و تسمه ‎- و غیره
ستونها

در ساختمانهای فلزی و ساختمانهای بتونی به آن قسمت از اجزاء که تحت نیروی فشاری واقع هستند ستون می‎گویند.
ستونها از مهمترین و حساس‎ترین اجزاء ساختمانهای فلزی می‎باشند، بار سقف‎ها بوسیله پلها به ستونها منتقل شده و وسیله ستونها به زمین منتقل می‎گردد.

قسمتهای مختلف ستون
۱- قسمتهای اصلی ستون
۲- تسمه‎های اتصال دهنده
۳- صفحه‎های تقویتی

۴- جوش
۵- اتصال ستون به صفحه زیر ستون
قسمت اصلی ستون
قسمت اصلی ستون عبارت از آن پروفیلی است که بارهای فشاری را تحمیل می‎نماید. برای ساختن ستونها می‎توان از پروفیلهای مختلف استفاده نمود،‌ مانند دو عدد تیرآهن ‎I معمولی و یا یک عدد آهن بال پهن و یا دو عدد ناودانی و یا یک عدد قوطی چهارگوش و یا چهار عدد نبشی و غیره در ایران برای ساختن ستونها معمولا از دو عدد تیرآهن ‎I معمولی استفاده می‎شود و آنها را بوسیله تسمه به یکدیگر متصل می‎نمایند، گاهی نیز از آهنهای بال پهن که به آنها ‎H گفته می‎شود و یا قوطی چهارگوش استفاده می‎شود. در مواردی که بار ستون زیاد است می‎توان از سه عدد تیرآهن ‎I که به شکلهای مختلف به همدیگر متصل می‎شوند استفاده نمود. و در طبقات بالاتر که بار ستونها کاهش می‎یابد می‎توان از ادامه یکی از آهن‎های ‎I خودداری کرد.

برای ساختن ستونها از دو یا سه عدد ‎I معمولی و یا سایر پروفیلها باید دقت کافی به عمل آورد تا ستونها کاملا مستقیم و راست ساخته شود زیرا کوچکترین انحنای ستون ممکن است بعد از بارگذاری منجر به کمانش ستون گشته و در نتیجه باعث تخریب ساختمان شود. در موقع ستون‎سازی به دو علت ممکن است انحنا در آن ایجاد بشود، اول آنکه امکان دارد تیرآهنهای مورد استفاده برای ساختن ستون در اثر حمل و نقل دارای پیچیدگی باشد دوم آنکه ممکن است در اثر جوشکاری غیرفنی و نادرست در ستون پیچیدگی ایجاتد بشود برای جلوگیری از این کار بهتر است بشرح زیر عمل گردد. البته اشکالات فوق اشکالات اجرائی می‎باشد نه محاسباتی زیرا فرض ما بر این است که محاسبات درست انجام شده و ستون قادر به تحمل بار وارده می‎باشد.

ابتدا تیرآهنها را از لحاظ شماره انتخاب نموده و آنها را به طول معین که در نقشه‎های محاسباتی قید گردیده برش می‎دهند آنگاه زیر دو سر و کمر ستون تیرآهن‎هائی قرار داده و ستون را روی این تیرآهنهای افقی که به صورت تراز روی زمین قرار داده‎اند می‎خوابانند قبل از این کار باید از راست بودن تیرآهنهای تکی کاملا مطمئن بوده و چنانچه تیرآهنها کاملا راست نباشد بهتر است آنها را عوض نموده و از تیرآهنهای مستقیم استفاده نمایند در صورتی که این کار مقدور نباشد باید تیرآهنها بوسیله پتکهای سنگین که در محلهای دقیق و حساب شده فرود می‎آید راست بشود، لازم به یادآوری است که هر نوع ضربه زدن به تیرآهن حتی، جهت برطرف کردن پیچیدگی‎های موضعی (راست کردن آن) و یا در اثر جابجایی و غیره در تیرآهن تنشهایی ایجاد می‎کند که در آن باقیمانده و اگر تنشهای ایجاد شده در اثر بارگذاری هم جهت با این تنشها باشد موجب تخریب سریعتر قطعه می‎گردد بدین لحاظ هر قدر به تیرآهن قبل از مصرف ضربه کمتری زده شود بهتر است.

آنگاه تیرآهنهای ستونها را با فاصله معین که در نقشه محاسباتی تعیین شده است کنار هم قرار داده و بوسیله تسمه‎هایی که از قبل بریده شده و آماده می‎باشد با خال جوش آنها را به یکدیگر متصل می‎نمایند و آنگاه برای جلوگیری از پیچیدگی نخست ابتدا و انتها و کمر ستونها را به تیرآهنهای زیر سری جوش داده و بعد کلیه ستونها را با خال جوش به یکدیگر متصل می‎کنیم و آنگاه جوشکاری را تکمیل می‎نمائیم و بدین ترتیب تا ۹۰ درصد از پیچیدگی ستونها جلوگیری می‎شود.

تسمه‎های اتصال
همانطور که گفته شد ممکن است ستون از دو عدد تیرآهن ‎I و یا دو عدد ناودانی یا چهار عدد نبشی و غیره تشکیل شده باشد که این پروفیلها می‎باید به یکدیگر متصل شود معمولا این پروفیلها را بوسیله تسمه به همدیگر متصل می‎‎نمایند ابعاد این تسمه‎ها به وسیله محاسبه تعیین می‎گردد ولی اغلب برای ساختمانهای معمولی از تسمه‎هائی به ابعاد تقریبی ۱۰×۱۰۰ استفاده می‎گردد طول تسمه معمولا به اندازه پشت تا پشت ستون می‎باشد (قدری کمتر برای جوشکاری) تسمه‎ها را در ایران معمولا به طور موازی با یکدیگر جوش می‎دهند و فاصله آنها از یکدیگر در حدود ۴۰ سانتیمتر می‎باشد (محور تا محور) ولی گاهی طبق محاسبه مجبور می‎شوند تسمه‎ها را با زاویه ۴۵ و یا ۳۰ درجه جوش بدهند. اگر طبق محاسبه برای ساختن ستون می‎باید از سه عدد تیرآهن استفاه شود که یکی از آنها عمود بر دوتای دیگر باشد (طبق شکل) قبل از آنکه تسمه‎های اتصال دهنده را جوش بدهند باید اول سه عدد تیرآهن را مطابق شکل به همدیگر متصل نموده و جوشکاری آن را تکمیل نمایند و بعد تسمه‎های اتصال را جوش بدهند زیرا در غیر این صورت اتصال تیرآهن میانی به دو آهن دیگر مشکل خواهد بود.

صفحه‎های تقویتی
گاهی ممکن است ستون انتخاب شده از لحاظ شماره تیرآهن برای کلیه طبقات مناسب بوده و فقط برای یک یا دو طبقه پایین که بار بیشتری را تحمل می‎نماید ضعیف باشد در این صورت ممکن است مهندس محاسب برای تقویت ستون ورقهای تقویتی سراسری پیشنهاد نماید در این صورت دیگر برای اتصال ستون در این قسمت از تسمه استفاده نمی‎گردد.
لازم به یادآوری است که تسمه‎های اتصال و ورق بست جزو محاسبه نبوده و فقط برای اتصال بکار می‎روند. در موقع جوشکاری ورقهای تقویتی باید نکات مذکور در جوشکاری تسمه‎ها رعایت گردد. جوشکاری ورقهای تقویتی باید به طول کافی و با بعد معین باشد تا نقطه ضعفی از این نظر ایجاد نشود.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 12700 تومان در 64 صفحه
127,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد