مقاله در مورد اختلالات شیمیایی

word قابل ویرایش
29 صفحه
8700 تومان
87,000 ریال – خرید و دانلود

بخش شنوایی :

چگونه می شنویم ؟

گوش انسان از سه بخش: تشکیل شده است :
۱- گوش خارجی ( لاله ، کانال گوش )
۲- گوش میانی ( پرده گوش ، استخوانهای گوش میانی )
۳- گوش داخلی (حلزون ) که سلولهای حساس شنیداری و حلزون گوش داخلی قرارگرفته اند .

صوت جا به جایی ذرات هوا است که به پشت پرده گوش میرسد و باعث به حرکت در آمدن پرده گوش می شود . در نتیجه این حرکت استخوانهای گوش میانی حرکت کرده و این حرکت به دریچه ورودی گوش داخلی منتقل میشود و با به حرکت در آوردن آن مایع پشت این دریچه که در بخش جلزونی گوش داخلی حرکت می کند و مژگهای سلول های حساس شنوایی که در این مایع قرار دارند تحریک میشوند . میزان جابه جایی هوا در اثر ارتعاشات تولید شده توسط منبع صورت تعیین کننده شدت ( بلندی ) صوتی است که شنیده میشود . بر اساس فرکانس ایجاد شده در اثر ارتعاشات منطقه خاصی از حلزون تحریک میشود و در نتیجه بمی و کندی صدا مشخص میشود . حلزون این پیام را به عصب شنوایی منتقل میکند و عصب پیام شنوایی را تا مرکز مغزی شنیداری منتقل م یکند و در آنجا صدای شنیده شده پردازش شده و تفکیک می شود و نتیجه این عملکرد درک ما از صداهای مختلف اطراف است .

عصب شنوایی
گوش داخلی از دو قسمت به نامهای لابیرنت غشایی استخوانی تشکیل شده است. لابیرنت غشایی متشکل از کیسه‌های پر از مایعی است که در درون حفره‌ای از استخوان تمپورال (لابنریت استخوانی) قرار گرفته‌اند. لابیرنت استخوانی که شامل سه قسمت دهلیز ، کانالهای نیم دایره‌ای و حلزون است. در حلزون قسمتی از لابیرنت غشایی به نام مجرای حلزونی قرار گرفته است. حلزون ۲٫۵ دور به دور محوری از استخوان اسفنجی به نام مدیولوس چرخیده است. حلزون از سه لوله پیچ خورده که کنار هم قرار دارند تشکیل شده است؛ نردبان دهلیزی ، نردبان میانی و نردبان صماخی. نردبان دهلیزی و میانی بوسیله غشاء راینسر و نردبان میانی صماخی بوسیله غشاء قاعده‌ای از یکدیگر جدا شده‌اند.

 

بر روی سطح غشاء قاعده‌ای ساختمانی موسوم به اندام کورتی قرار گرفته که محتوی یک سری سلولهای حساس به تغییرات مکانیکی موسوم به سلولهای مژکدار است. این سلولهای مژک‌دار اندامهای گیرنده‌ای هستند که در جواب به ارتعاشهای صوتی ایمپالسهای عصبی تولید می‌کنند. دو نوع سلول مژکدار وجود دارد به تعداد ۳۵۰۰ عدد و سه الی چهار ردیف از سلولهای مژکدار خارجی به تعداد ۲۰۰۰۰ عدد ، قاعده و پهلوهای این سلولها بوسیله تورینه‌ای از انتهای عصب حلزونی احاطه شده‌اند. این فیبرهای عصبی به عقده مارپیچی کورتی که بر روی مودیولوس قرار دارد، می‌روند. عقده مارپیچی به نوبه خود آکسونها را به داخل عصب حلزونی و سپس از طریق آن به سیستم عصبی مرکزی در سطح فوقانی بصل ‌النخاع می‌فرستد.

راه عصبی شنوایی
فیبرهای عصبی از عقده مارپیچی اندام کورتی وارد هسته‌های حلزونی پشتی و شکمی در قسمت فوقانی بصل‌النخاع می‌شوند. کلیه فیبرها در این محل سیناپس داده و نورونهای درجه دوم بطور عمده از طریق جسم ذوزنقه‌ای شکل به طرف مقابل تنه مغزی رفته و به هسته زیتونی فوقانی می‌رسند.
راه عصبی شنوایی از هسته زیتونی فوقانی از طریق لمینسکوس جانبی به طرف بالا سیر کرده و تعدادی از فیبرهای آنها در هسته لمینسکوس ختم می‌شوند و بسیاری از فیبرها از این هسته گذشته و به تکمه‌های چهار قلوی تحتانی می‌رسند و در این ناحیه ، ختم می‌شوند.
راه عصبی شنوایی از تکمه‌های چهار قلو تحتانی به هسته جسم زانویی میانی می‌رود که در آن کلیه فیبرها سیناپس می‌دهند

.
سرانجام راه شنوایی ، به قشر شنوایی که در بخش فوقانی لوب گیجگاهی قرار دارد می‌رود.
عمل قشر در شنوایی
قشر شنوایی بطور عمده بر روی سطح فوقانی لوب گیجگاهی قرار دارد. دو ناحیه در قشر وجود دارد که عبارتند از قشر شنوایی اولیه ارتباطی شنوایی که قشر شنوایی ثانویه نیز نامیده می‌شود؛ قشر شنوایی اولیه مستقیما توسط فیبرهای عصبی که از جسم زانویی میانی به آن می‌رسند، تحریک می‌شود. در حالی که نواحی ارتباطی شنوایی بطور ثانویه بوسیله ایمپالسهای شنوایی اولیه و نواحی ارتباطی تالاموس در مجاورت جسم زانویی میانی تحریک می‌شوند.

در انسان ، اصوات با فرکانس پایین در قسمت جلو و خارج و اصوات با فرکانس بالا در قسمت عقب و داخل قشر شنوایی تصویر می‌شوند. اما باید دانست که در واقع ارتفاع و نه فرکانس صوت است که در قشر شنوایی رمز گذاری می‌شود. نورونهای انفدادی در قشر شنوایی به پارامترهایی از قبیل شروع ، مدت ادامه و فرکانس تکرار یک محرک صوتی و بویژه به جهتی که صوت از آن جهت ادامه است پاسخ می‌دهند. قشر شنوایی با تشخیص طرحهای صوتی ، تجزیه و تحلیل خواص اصوات و تعیین محل سکونت سر و کار دارد. ضایعات قشر ارتباطی شنوایی فوقانی گیجگاهی موجب اختلال در حافظه کوتاه مدت ، شنوایی می‌شود.

تمیز طرحهای صوتی بوسیله قشر شنوایی
انهدام هر دو قشر شنوایی اولیه در انسان حساسیت شخص را برای شنیدن شدیدا کاهش می‌دهد. انهدام قشر شنوایی اولیه فقط در یک طرف اثر کمی بر روی شنوایی دارد و علت این امر اتصالات متقاطع متعدد از یک طرف با طرف دیگر در مسیر عصبی شنوایی است. اما این موضوع بر روی توانایی شخص برای تعیین محل منبع صوت تاثیر دارد، زیرا سیگنالهای مقایسه‌ای در هر دو قشر شنوایی برای این عمل ، ضروری هستند.

ضایعاتی که در انسان نواحی ارتباطی شنوایی و ابتلا می‌سازند، اما اثری بر روی قشر شنوایی اولیه ندارند. توانایی مشخص برای شنیدن و تمییز فرکانسهای مختلف صوتی و تغییر طرحهای ساده صوت را کاهش نمی‌دهند. اما باید دانست که در این حالت شخص نمی‌تواند معنی صداهای شنیده شده را درک کند، در حالی که می‌تواند آنها را به خوبی بشنود.
تمییز جهت صوت
انسان جهت صوت را لااقل بوسیله دو مکانیزم اصلی تعیین می‌کند؛
بوسیله اختلاف زمانی بین ورود صوت به یک گوش و ورود صوت به گوش دیگر.
بوسیله اختلاف بین شدت صوت ورود گوش.
مکانیزم اول برای فرکانسهای پایینتر از ۳۰۰۰ هرتز و مکانیزم دوم برای فرکانسهای بالاتر عمل می‌کند. هرگاه شخص مستقیما در جلوی منبع صوت قرار گرفته باشد، صوت در یک لحظه به هر دو گوش می‌رسد. در حالیکه اگر گوش راست به منبع صوت نزدیکتر باشد، سیگنالهای صوتی صادره از گوش راست قبل از سیگنالهای صادره از گوش چپ ، وارد مغز می‌شود.
انواع کری

کری معمولا به دو نوع تقسیم می‌شود؛ یکی کری ناشی از اختلال حلزون یا عصب شنوایی که معمولا کری عصبی نامیده می‌شود. اگر حلزون یا عصب شنوایی بطور کامل منهدم شود، شخص دچار کری دائمی می‌شود. اما در صورتی که عصب شنوایی سالم باشد، ولی سیستم استخوانی گوش میانی یا دچار کلسیفیکاسیون شده باشد، امواج توسط هدایت از طریق استخوانهای جمجمه وارد حلزون می‌شوند.
موارد استفاده از سمعک

انتقال صوت از گوش به مغز به صورت انتقال عصبی است، یعنی صوت به پتانسیلهای الکتریکی تبدیل می‌شود و از راه فیبرهای عصبی به مغز منتقل می‌شود. اگر هدایت عصبی مشکلی ایجاد شود، سمعک راه درمان آن نیست و کری به صورت دائمی است. ولی اگر در هدایت هوایی از بیرون به گوش داخلی و حلزون مشکلی وجود داشته باشد، می‌توان برای بهبود هدایت صوت از سمعک استفاده کرد

شایعترین علت کاهش شنوایی در اطفال اختلال ژنیتکی و در بزرگسالان پیرگوشی است .
سه علت مهم کم شنوایی کودکان شامل موارد زیر است:
۱- اوتیت میانی (عفونت های گوش)
۲،- علل مادرزادی ،
۳- علل اکتسابی.

**اوتیت میانی
اوتیت میانی التهاب در گوش میانی (ناحیه پشت پرده گوش) است که معمولاً همراه با ترشح مایع در آن ناحیه می باشد. این مایع ممکن است عفونی باشد (یا نباشد).
علائم، شدت، میزان تکرارپذیری و طول مدت بیماری متفاوت است. ممکن است از مایع غیرعفونی، روشن و رقیق بدون درد و تب و تنها کمی کاهش شنوایی تا حمله های تکرار شونده همراه با مایع چسبنده غلیظ در گوش و برخی شکایات دیگر نظیر کم شنوایی دائمی متغیر باشد.
تقریباً همه انواع اوتیت همراه با کم شنوایی نوسانی انتقالی اند. در حقیقت اوتیت میانی، شایع ترین علت کم شنوایی در کودکان خردسال است.

میزان شیوع اوتیت میانی تا چه حد است؟
اوتیت میانی غالباً در کودکان ایجاد می شود. درحقیقت، اوتیت میانی، پس از سرماخوردگی معمول، دومین بیماری شایع کودکان پیش دبستانی است. ۵۰درصد از کودکان تا سن یک سالگی حداقل یک بار دچار این بیماری شده اند.
۳۵ درصد کودکان در سنین بین یک تا سه سالگی دوره های تکرار شونده ای از اوتیت میانی داشته اند. در کودکان مدرسه رو، تخمین زده می شود سالیانه ۵ میلیون روز تحصیلی به دلیل ابتلاء کودکان به این بیماری از دست داده می شود.

به چه دلیل اوتیت میانی تا این حد در کودکان شایع است؟
شیپور استاش مجرایی است که از یک سو به گوش میانی و از سوی دیگر به پشت حلق راه دارد. این مجرا در کودکان کوچکتر و نسبتاً افقی تر از بزرگسالان است. از این رو در شرایطی نظیر عفونتها و لوزه سوم بزرگ، به سادگی بسته می شود. تا زمانی که کودک بزرگتر نشود و زاویه و اندازه شیپور استاش تغییر نکند، کودک نسبت به اوتیت میانی آسیب پذیرتر از افراد بزرگسال است.
اوتیت میانی به چه ترتیب ممکن است منجر به کم شنوایی شود؟
سه استخوان بسیار ریز درون گوش میانی، ارتعاشات صوت را از پرده گوش به گوش میانی منتقل می کنند. در صورت وجود مایع در گوش میانی، انتقال ارتعاشات به صورتی کارآ صورت نمی گیرد و انرژی صوتی از بین می رود در نتیجه کم شنوایی ملایم یا حتی متوسط ایجاد می شود. بنابراین اصوات گفتاری گنگ و غیرقابل شنیدن می شوند.
معمولاً این نوع کم شنوایی، از نوع انتقالی و موقت است. اما در صورتی که اوتیت میانی مرتباً تکرار شود، صدماتی به پرده گوش، استخوانهای گوش یا حتی عصب شنوایی وارد شده و ممکن است منجر به کم شنوایی حسی و عصبی و دائمی شود.
آیا کم شنوایی ناشی از اوتیت میانی می تواند سبب اختلال در زبان و گفتار کودک شود؟
کودکان، زبان و گفتار را از طریق گوش دادن به صحبتهای دیگر افراد می آموزند. در این روند چند سال نخست زندگی هر کودک، حائز اهمیت حیاتی است.
در صورت وجود کم شنوایی، کودک از تجربیات آموزشی زبانی، بهره کامل نمی برد. در نتیجه، ممکن است در رشد زبان و گفتار خود دچار تأخیر چشمگیری شود.
اوتیت میانی غیرعفونی، مشکل ویژه ای به همراه دارد زیرا معمولاً علائم درد و تب وجود ندارد. از این رو، ممکن است هفته ها و ماهها بگذرد و والدین شکی به وجود این مشکل نبرند. در طی این زمان ممکن است کودک به دلیل از دست دادن شنوایی، دچار اختلال در رشد هنجار زبان و گفتار شود.

ممکن است کودک به دلیل از دست دادن شنوایی، دچار اختلال در رشد هنجار زبان و گفتار شود.
از کجا می توان متوجه شد کودک دچار اوتیت میانی شده است یا خیر؟
حتی در صورت عدم وجود تب و درد، علائم دیگری وجود دارد که حاکی از وجود مایع مزمن یا تکرار شونده در گوش کودک است:

ـ بی توجهی
ـ بلند کردن غیرمعمول صدای رادیو و تلویزیون
ـ متوجه جهت اصوات نشدن
ـ بی حال و بی توجه بودن
ـ تند خویی بی دلیل
ـ کشیدن و خاراندن گوشها.
در صورتی که تصور کنیم اوتیت میانی سبب اختلالی در شنوایی، زبان یا گفتار فرزندمان شده است، باید چه کار کنیم؟
عفونتهای گوش نیاز به توجه فوری به ویژه از سوی پزشک متخصص کودکان یا گوش و حلق و بینی دارد. اگر کودک شما دچار عفونت گوش می شود و یا مایع مزمنی در گوش وی ایجاد می شود، با دو متخصص دیگر نیز باید مشورت کنید: شنوایی شناس و آسیب شناس گفتار و زبان.
شنوایی شناس شدت هر گونه ضایعه شنوایی را- حتی در کودکان خیلی کوچک و یا کودکان مشکل دار- ارزیابی می کند و مشخص می کند آیا ضایعه ای در گوش میانی کودک وجود دارد یا خیر.
آسیب شناس گفتار و زبان مهارتهای ویژه زبانی و گفتاری کودک را تعیین و در صورت نیاز برنامه های اصلاحی ضروری را پیشنهاد می کند.
آیا پزشک کودک، او را به این متخصصین ارجاع خواهد داد؟
شما به عنوان والدین کودکتان، بهترین فردی هستید که متوجه شنوایی ضعیف وی می شوید. به گفته انجمن پزشکان اطفال آمریکا: «هر کودکی که والدینش در مورد توانایی شنیدن وی ابراز نگرانی می کنند، باید بدون هیچ گونه تأخیری برای ارزیابی شنوایی شناسی رفتاری ارجاع داده شود.» هنگامی که والدین خود نسبت به سلامت و رشد کودک خود حساس می شوند نباید واهمه ای داشته باشند که خواستار ارزیابی های دقیق تر توانایی های وی شوند.
**کم شنوایی های مادرزادی

(کم شنوایی هایی که به هنگام تولد یا از آن زمان به بعد وجود دارند)
اصطلاح «کم شنوایی مادرزاد» آن دسته از کم شنوایی هایی است که به هنگام تولد وجود دارند و شامل کم شنوایی های ارثی یا کم شنوایی هایی می شود که ناشی از دیگر عوامل- پیش از تولد یا به هنگام تولد-اند.
عوامل ژنتیکی
به نظر می رسد بیش از۵۰ درصد از تمامی کم شنوایی های مادرزادی کودکان مربوط به عوامل ژنتیکی باشد. کم شنوایی های ژنتیکی ممکن است اتوزوم غالب، اتوزوم مغلوب یا وابسته به جنس باشند. در کم شنوایی های اتوزوم غالب، یکی از والدین که حامل ژن کم شنوایی و خود، کم

شنواست، آن را به کودک خود منتقل می کند. در این موارد حداقل۵۰ درصد احتمال دارد کودک نیز کم شنوا شود. این احتمال زمانی بیشتر می شود که هر دو والد دارای ژن غالب (کم شنوا) باشند و یا پدر بزرگ و مادر بزرگ یکی از والدین کم شنوایی ژنتیکی داشته باشند. از آنجا که معمولاً حداقل یکی از والدین کم شنواست، انتظار می رود کودک دچار کم شنوایی باشد.

در کم شنوایی های اتوزوم مغلوب هر دو والد که نوعاً دارای شنوایی هنجاراند، حامل ژن مغلوب می باشند. در این موارد احتمال کم شنوا شدن کودک، ۲۵% است. از آنجا که هر دو والد شنوایی هنجار دارند و هیچ یک از اعضای خانواده کم شنوا نیستند، هیچ انتظاری نمی رود که کودک کم شنوایی داشته باشد. تقریباً ۸۰% از کم شنوایی های ارثی، اتوزوم مغلوب اند.
در کم شنوایی های وابسته به جنس، مادر حامل ژن مغلوب کم شنوایی بر روی کروموزوم جنسی است و آن را به پسران خود- و نه دخترانش- منتقل می کند. این نوع کم شنوایی نادر است و تنها در ۲درصد کم شنوایی های ارثی وجود دارد.
کم شنوایی یکی از علائم مشخصه برخی از انواع سندرم های ژنتیکی است. مثال هایی از این سندرم ها عبارتند از: سندرم داون (وجود ناهنجاری در یکی از ژن ها)، سندرم آشر( اتوزوم مغلوب)، سندرم تریچر کولنیز( اتوزوم غالب)، سندرم الکل نوزادی (ناهنجاری ژنتیکی)، سندرم کروزون (اتوزوم غالب) و سندرم آلپورت (وابسته به جنس).
دیگر علل کم شنوایی های مادرزادی
این گونه کم شنوایی ها که ارثی نیستند شامل بیماری ها، عفونتها و شرایط خاص پیش از تولد هستند که به هنگام تولد یا به فاصله اندکی پس از آن ایجاد می شوند. این شرایط منجر به کم شنوایی های حسی عصبی ملایم تا عمیق می شوند. مثال هایی از این دست عبارتند از:
– عفونتهای داخل رحمی شامل سرخجه، سیتومگالوویروس، ویروس هرپس
– مشکلات مربوط به عامل Rh خون
– نارس بودن
– دیابت مادرزاد

– توکسمی در طول بارداری
– فقدان اکسیژن (آنوکسی)
– سیفلیس
– بدشکلی های ساختارهای گوش
**کم شنوایی های اکتسابی
کم شنوایی های اکتسابی، کم شنوایی هایی است که پس از تولد- در هر زمانی در طول زندگی فرد- ایجاد شوند و علت آن بیماری ها، صدمات و شرایط خاص اند. مثال هایی از شرایط ایجاد کننده کم شنوایی در کودکان عبارتند از:
– عفونت های گوش (اوتیت میانی)
ـ داروهای اتوتوکسیک(صدمه به سیستم شنیداری)
– مننژیت
– سرخک
– انفسفالیت
– آبله مرغان
– آنفلوانزا
– سرخجه
– ضربه به سر
– قرار گرفتن در معرض اصوات بلند. شنوایی یکی از حواس برتر انسان است . محروم بودن از حس شنوایی فقط به مفهوم نشنیدن صدا نیست ، بلکه ماحصل این محرومیت ، موجب عدم دستیابی به بسیاری از تجربیات مفید و امید بخش زندگی فردی و اجتماعی می شود تا جایی که ممکن است فرد را از مسیر موفقیت دور نماید . توجه به این مسئله ، که صحبت کردن امری اکتسابی است و

انسان از راه شنیدن ، زبان محیط اطراف خود را فرا گرفته و سپس قادر به تکلم می گردد ، اهمیت ویژه این حس را نشان می دهد . لذا بدون شنیدن ، گفتار به وجود نخواهد آمد و به همین علت ، کودکان و افراد ناشنوا قادر به تکلم نیستند. اما نکته قابل تأمل این است که چطور می توانیم از ایجاد کم شنوایی و به دنبال آن عدم تکلم جلوگیری وپیشگیری کنیم . “پیشگیری از کم شنوایی”

اشکال مختلف اختلالات شنوایی
اختلال شنوایی، یک واژه عام و نشانگر یک ناتوانی در شنیدن است و می تواند از لحاظ شدت، از درجه خفیف تا عمیق گسترده باشد. این اختلالات ممکن است مربوط به علت تورم و عفونت در گوش میانی گوش خارجی مانند وجود جسم خارجی در مجرای گوش یا به باشد که در این صورت، صداها به گوش داخلی نمی رسند و به آن، کری انتقالی می گویند. در اختلال گوش داخلی، حس صدا به علت خرابی سلول های درک اصوات از بین می رود که به آن کری عصبی می گویند. کری،

ممکن است مادرزادی مثل سیفلیسمادرزادی، سرخجه مادر، استعمال بعضی از داروها در دوران بارداری یا بدشکلی های اعضای شنوایی به علت صدمات دوران جنینی و زایمان باشد. در نوع اکتسابی، مهم ترین علت، عفونت های گوش میانی است که اغلب بعد از بیماری های عفونی مخصوصاً سرخجه و تیفوئید دیده می شود. با سنجش شنوایی در کودکان مانند اعمال بازتابی طبیعی که کودک با شنیدن صدا به طرف آن برمی گردد و همچنین از طریق بازی با کودک و بالاخره انجام ادیومتری هر گوش به طور جداگانه می توان به میزانشنوایی یا اختلال آن پی برد. ادیومتری جدید که از طریق رسم امواج مغزی انجام می شود، سنجش دقیق از شنوایی با کامپیوتر است
که حتی در خواب می شود بدون آگاهی کودک مورد استفاده قرار گیرد

استرس موجب اختلالات شنوایی ناگهانی در افراد می شود
محققان دریافته اند ، با توجه به اینکه سلسله اعصاب درون گوش بسیار ظریف و حساس هستند ، فشارهای روحی و عصبی می تواند این اعصاب را به طور ناگهانی دچار مشکل کند و باعث ناشنوایی شود.
به گزارش سلامت نیوز به نقل ازمهر، بررسی ها نشان می دهد، استرس با تاثیر بر سیستم عصبی نه تنها اندامهای داخلی مانند گوارش را به شدت تحت تاثیر قرار می دهد بلکه عملکرد

طبیعی گوش را نیز مختل می کند. بررسی ها نشان داده ، افرادی که تحت استرس شدید قرار دارند بیشتر در معرض خطر ناشنوایی هستند.متخصصان عقیده دارند که در این ناحیه از گوش سلول های حسی بسیار کوچکی یافت می شود که سیگنال های صوتی را دریافت می کنند و به سیستم عصبی مرکزی منتقل می کنند و چنانچه سیستم عصبی به خوبی عمل نکند شنوایی

دچار مشکل می شود. به همین دلیل افرادی که مدتی تحت استرس شدید بوده اند ممکن است در حین انجام کارها و به طور کاملا ناگهانی دچار ناشنوایی شوند که البته در اکثر موارد این امر موقتی است. به گفته متخصصان نوشیدن مایعات زیاد باعث رقیق شدن خون شده و با تسهیل در امر گردش خون در بدن و گوش به بهبودی افراد کمک می کند.
والدین باید قبل از بچه دار شدن ، این مساله را در نظر بگیرند و نسبت به آن اطلاعات و آگاهیهای لازم را کسب کنند ؛ آنها می توانند با رعایت موارد زیر، احتمال تولد فرزند کم شنوا یا سخت شنوا را کاهش دهند : ۱) انجام مشاوره ژنتیکی قبل از ازدواج .
۲)انجام آزمایشات خونی و بررسی عامل “RH”.
۳) مشاوره با پزشک قبل از بارداری در صورت ابتلاء به بیماری مزمن یا خاص .

۴) مصرف نکردن دارو ، بدون تجویز پزشک در دوران بارداری .
۵) جلوگیری از ضربات فیزیکی و مکانیکی در دوران بارداری.
۶) مراقبت جهت پیشگیری از ابتلاء به بیماریهای مختلف در دوران بارداری .
۷) مبادرت به زدن واکسن سرخجه قبل از بارداری و …
● عوامل احتمال کم شنوایی بعد از تولد
فاکتورهای دوران نوزادی ( از تولد تا یک ماهگی ) که
خطر ابتلاء به کم شنوایی را افزایش می دهند عبارتند از:
۱) سابقه خانوادگی درخصوص وجود کم شنوایی مادرزادی حسی یا عصبی.
۲) عفونتهای دوران نوزادی مانند سیفلیس و سرخجه.
۳) وزن کمتر از ۱۵۰۰ گرم نوزاد هنگام تولد .
۴) زردی دوران نوزادی در حدی که منجر به تعویض خون شود.

۵) مصرف داروهایی که اثر تخریبی روی شنوایی دارند . مانند آمینو گلیکوزیدها ( خبتامایسین، توبرامایسین،
کاتامایسین و استرپتومایسین، هنگامی که به صورت دوره ای و طولانی مدت مصرف شود . )
۶) مننژیت باکتریایی.
۷) وجود نشانه های غیر طبیعی یا اختلالاتی که با شنوایی مرتبط است .
۸) نگهداری نوزاد در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان بیش از ۵ روز.
▪ فاکتورهای دوران کودکی ( یک ماهگی تا سه سالگی ) که خطر ابتلاء به کم شنوایی را افزایش می دهند عبارتند از :
۱) نگرانی والدین نسبت به تأخیر زبان آموزی و تکلم ، با توجه به سن کودک.
۲) مننژیت باکتریایی و عفونتهای مرتبط با کاهش شنوایی .
۳) ضربه به سر که با کاهش هوشیاری کودک یا شکستگی جمجمه همراه باشد .
۴) مصرف داروهایی که اثر تخریبی بر روی شنوایی دارند مانند آمینو گلیکوزیدها به مدت طولانی .
۵) عفونتهای مزمن گوش میانی و تجمع مایع در گوش میانی بیش از ۳ ماه .
۶) اختلالاتی مانند شکاف کام که عملکرد شیپور استاش را مختل می کند .
۷) وجود سابقه کاهش شنوایی دائم یا پیشرونده در فامیل .
۸) بیماریهای دوران کودکی مانند اوریون ، مننژیت ، مخملک.
۹) آسیب های دوران کودکی به ویژه شکسستگی جمجه، برخورد اجسام تیز با سر یا گوش، قرار گرفتن در معرض اصوات بلند و… .
اگر کودک شما دارای یکی از فاکتورهای فوق باشد ، نسبت به ابتلاء به کم شنوایی در معرض خطر بیشتری
قرار دارد شما دراین رابطه باید با یک متخصص گوش و حلق بینی و یک کارشناس شنوایی شناسی ( ادیولوژیست ) مشورت نمایید و در صورت تشخیص ، باید از کودک شما ارزیابی کامل شنوایی به عمل آید .
● عوارض ناشی از وجود کم شنوایی دائم اگر کودک شما یا هر فرد دیگری مبتلا به کم شنوایی باشد و برای تشخیص ، درمان و توانبخشی آن اقدام نکنید ، پس از گذشت زمان کمی به عوارض ناشی از کم شنوایی نیز مبتلا می شود . این عوارض عبارتند از :
تأخیر در رشد طبیعی گفتار و زبان ، اختلالات تولیدی گفتار ، اختلال در روان بود

ن گفتار ، اختلال در صرف و نحو زبان ، اختلال در ارتباط گیری، اختلال عاطفی – رفتاری ، اختلال در تفکر ، تاخیر در رشد اجتماعی – فرهنگی ، اختلال در یادگیری و افت تحصیلی ، اختلال خواندن و نوشتن ، اختلال در حافظه شنیداری ، بروز ناتوانیهای درکی – شنیداری ، کاهش ذخیره لغات و …
● درمان و توانبخشی
پس از ارزیابی شنوایی ، متخصص شنوایی شناسی ، درباره وضعیت شنوایی کودکتان با شما صحبت خواهد کرد . برخی اختلالات شنوایی ، مانند اوتیت گوش میانی و گوش خارجی به وسیله دارو قابل درمان است ، اما برخی دیگر از اختلالات شنوایی ، مانند کاهش شنوایی حسی – عصبی قابل درمان دارویی نیست و فرد باید در پروسه توانبخشی قرار گیرد . در تعریف ، توانبخشی عبارت است از مجموعه خدمات پزشکی ، اجتماعی ، روانی ، حرفه ای و آموزشی که به منظور باز توانی

فرد اجرا می شود تا کارایی فرد به بالاترین حد ممکن برسد و بتواند به طور مستقل در جامعه زندگی کند . با پیشرفتهای به عمل آمده در زمینه فن آوری ، در سالهای اخیر ، فراهم آوردن اطلاعات گفتاری به وسیله سمعک ، حتی برای کودکانی که مبتلا به شدیدترین میزان نقص

شنوایی باشند نیز ممکن گردیده است . سمعکها مؤثرترین راهکار و بهترین تدبیر درمانی برای اغلب افراد مبتلا به کم شنوایی می باشند .
خصوصیات الکترواگوستیکی سمعک ، باید با خصوصیات باقی مانده شنوایی فرد مبتلا به کم شنوایی ، تطبیق داده شده و سمعک برای گوش آن فرد تنظیم شود . لذا فرد مبتلا به کم شنوایی نمی تواند هر سمعکی را استفاده نماید ، بلکه برای تجویز و تنظیم سمعک باید به متخصص ادیولوژیست مراجعه کند .

البته بهتر است به خاطر داشته باشید که همیشه پیشگیری بهتر است از درمان…
بخش وزوز:
وزوز گوش صدای غیر طبیعی است که در گوش یا درون سر درک می شود بدون اینکه با منابع خارجی ایجاد کننده صدا ارتباطی داشته باشد. وزوز معمولا به صورت صدای زنگ، وزوز یا همهمه بیان میشودکه می تواند حمله ای ، دائمی، ضربان داریا یکنواخت باشد و در بعضی بیماریها با کاهش شنوائی همراه است.

وزوز گوش به دو نوع تقسیم می شود :
۱- نوعی که علاوه بر بیمار پزشک نیز به کمک روشهایی می تواند آن را بشنود (وزوز عینی )
۲- نوعی که فقط خود بیمار می شنود (وزوز ذهنی) که نوع ذهنی شایع تر است.
جرم گوش، اوتیست میانی(عفونت گوش میانی)، ضربات وارده بر سر یا گوش، پیرگوشی، اتواسکروز-علل قلبی- عروقی- اختلالات عصبی ، صداهای بلند ناگهانی ، عوارض بعضی از داروها، بعضی اختلالات متابولیکی مثل بزرگی تیروئید، اختلالات مهره های گردنی ، اختلالات معضل گیجگاهی فکی و… می توانند باعث ایجاد و تشدید وزوز گوش شوند.

برای درمان وزوز گوش ابتدا باید عامل بوجود آورنده آن شناسائی و بیماری زمینه ای درمان گردد.اگر در صورت درمان وزوز گوش قطع نشود روشهای مختلفی برای کنترل آن وجود دارد: از جمله طب سوزنی و دستگاههای Tintus Master
– دستگاههای Tintus Master با ایجاد صداهای خوشایند مثل موزیک باعث پوشاندن صدای آزار دهنده گوش می شوند و در بعضی موارد استفاده از این دستگاهها قبل از زمان استراحت باعث خذف صدای وزوز گوش برای چند ساعت شده و بعد از خاموش کردن آن بیمار صدایی را احساس نخواهد کرد(برای چند ساعت).

راههای پیشگیری از کم شنوایی یا ناشنوایی کودکان
شنوایی یکی از حواس برتر انسان است . محروم بودن از حس شنوایی فقط به مفهوم نشنیدن صدا نیست ، بلکه ماحصل این محرومیت ، موجب عدم دستیابی به بسیاری از تجربیات مفید و امید بخش زندگی فردی و اجتماعی می شود تا جایی که ممکن است فرد را از مسیر موفقیت دور نماید…شنوایی یکی از حواس برتر انسان است . محروم بودن از حس شنوایی فقط به مفهوم نشنیدن صدا نیست ، بلکه ماحصل این محرومیت ، موجب عدم دستیابی به بسیاری از تجربیات

مفید و امید بخش زندگی فردی و اجتماعی می شود تا جایی که ممکن است فرد را از مسیر موفقیت دور نماید. توجه به این مسئله ، که صحبت کردن امری اکتسابی است و انسان از راه شنیدن ، زبان محیط اطراف خود را فرا گرفته و سپس قادر به تکلم می گردد ، اهمیت ویژه این حس را نشان می دهد . لذا بدون شنیدن ، گفتار به وجود نخواهد آمد و به همین علت ، کودکان و افراد ناشنوا قادر به تکلم نیستند. اما نکته قابل تأمل این است که چطور می توانیم از ایجاد کم شنوایی و به دنبال آن عدم تکلم جلوگیری وپیشگیری کنیم .

اختلالات شنوایی و نارساییهای تکلمی
نارساییهای تکلمی ‌که منشا آنها اختلالات شنوایی است، معمولا متاثر از حداقل سه ویژگی خاص از اختلالات شنوایی است. این ویژگیها عبارتند از سن وقوع نقص شنوایی ، میزان و نوع اختلالات شنوایی. چنانچه وقوع اختلالات شنوایی به میزان ضعیف قبل از سن به سخن آمدن کودک باشد، ممکن است موجب تاخیر در صحبت کردن کودک گردد. چنانچه وقوع اختلال شنوایی به میزان ضعیف بعد از رشد طبیعی کودک در صحبت کردن باشد ممکن است چندان تاثیری در صحبت کردن کودک نداشته باشد.

در صورتی که وقوع اختلال شنوایی به میزان متوسط و یا خیلی زیاد ، قبل از یادگیری زبان باشد تاثیر بسیار شدیدی بر رشد طبیعی زبان کودک می‌گذارد. و ممکن است سبب شود که کودک بدون استفاده از برنامه‌های مستمر و دایمی ‌و ویژه گفتار درمانی هرگز قادر به رشد زبان و صحبت کردن نشود. اگر چنین اختلالاتی به همین میزان بعد از تحصیل زبان و صحبت کردن عارض فرد شود، ممکن است تنها تاثیر کمی‌ در کیفیت او گذارده و تغییراتی در تن صدا و ادای کلمات ایجاد گردد. کودکان سخت شنوا نیز ممکن است در تحصیل مهارتهای زبانی دچار اشکال شوند و در تلفظ و ادای صحیح کلمات مشکلاتی داشته باشند.

کاهش شنوایی هدایتی :
هر اختلالی در مجرای گوش خارجی ، پرده گوش یا استخوانچه ها که مانع رسیدن صدا به حلزون شود باعث کاهش شنوایی هدایتی می شود . علل کاهش شنوایی هدایتی را می توان به دو دسته مادرزادی و اکتسابی تقسیم بندی کرد .
مجرای شنوایی خارجی ممکن است به صورت مادرزادی با آترزی همراه باشد ( با یا بدون دفورمیتی لاله گوش یا فک تحتانی ) یا بصورت اکتسابی توسط سرومن متراکم ( شایعترین علت ) اجسام خارجی ، تومورها و تورم ( اوتیت خارجی ) دچار انسداد شود . در سندرم تریچر – کالینز ( دیس

استوزمندیبولوفاسیال ) که با اختلالات گوش خارجی و میانی ، آژنزی فک تحتانی ، تکامل غیر طبیعی مژه ها ( بخش داخلی پلک تحتانی ) و هیپوپلازی استخوانهای ناحیه مالار مشخص می شود ممکن است فرد به علت دفورمیتی های گوش خارجی و میانی دچار کاهش شنوایی شود .

از دیگر علل کاهش شنوایی هدایتی میتوان ضخیم شدن ( تمپانواسکلروز ) ، اسکاری شدن ، سوراخ شدن یا رتراکسیون پرده صماخ ، تجمع مایع ( چرک سرم یا خون ) یا چسبندگی در گوش میانی ، تومورهای گوش میانی ، بی حرکتی یا کاهش حرکت استخوانچه ها ( تمپانواسکلروز یا اتواسکلروز ) یا فقدان استخوانچه ها را نام برد . تقریبا“ تمام موارد کاهش شنوایی ناشی از آسیب پرده گوش یا گوش میانی را میتوان با روشهای جراحی میکروسکوپی اصلاح کرد.

درمان کاهش شنوایی هدایتی :
کاهش شنوایی در اثر سرومن : سه روش برای پاکسازی مجرا از سرومن وجود دارد که شاملند بر خارج کردن سرومن به کمک قاشقک سرومن زیر دید مستقیم ) ساده ترین روش ) ، شستشوی مجرا و ساکشن ( جهت چرک و سرومن نرم ) .

کاهش شنوایی در اثر اوتیت مدیای سروز :
در بسیاری از بیماران مبتلا به اوتیت مدیای سروز خارج کردن ترشحات موکوئید غلیظ از گوش میانی لازم می شود . برای این کار یک برش شعاعی بر پرده تمپان ( میرنگو نومی ) ایجاد می کنیم و ترشحات را به کمک ساکشن و در موارد ترشحات بسیار غلیظ به کمک ساکشن و فورسپس خارج می سازیم . می توان با دمیدن هوا از طریق شیپور استاش این ترشحات را با هر غلظتی خارج کرد . در بالغین میرنگو تومی عموما“ در ربع قدامی – تحتانی پرده صماخ انجام می شود . میرنگوتومی را

می توان در بالغین با iontophoresis و یا بی حسی موضعی انجام داد ولی در کودکان ممکن است داروهای بیهوشی کوتاه اثر لازم شود . غالبا“ پس از تخلیه ترشحات ، شنوایی فرد به حالت طبیعی باز می گردد . در بیماران مبتلا به اوتیت مدیای سروز راجعه مزمن غالبا“ میرنگوتومی لازم می شود که معمولا“ به منظور گذاشتنVT ( لوله تهویه ) صورت می گیرد. این لوله تهویه گوش میانی را امکانپذیر کرده ، با تسریع رفع انسداد شیپور استاش ، به جلوگیری از ایجاد فشار منفی در گوش

میانی کمک می کند . ناحیه میرنگوتومی اطراف لوله ظرف چند ساعت ترمیم می شود . لوله را می توان در محل نگه داشت ( عموما“ حدود ۶ ماه ) تا این که خود به بخود بیرون بیفتد . در مواردی که بقای طولانی لوله لازم است می توان از لوله هایی که لبه بزرگ دارند ( نظیر لوله Goode درسمت چپ ) استفاده کرد . به خاطر این که در کوکان ، اوتیت مدیای سروز ممکن است با آدنوئیدهای بزرگ یا راجعه و سینوزیت مزمن در ارتباط باشد ، گاه آدنوئیدکتومی برای این کودکان لازم می شود .
کاهش شنوایی دراثر آترزی مجرا : تقریبا“ در همه بیمارانی که آترزی مجرا و لاله گوش طبیعی دارند حلزون طبیعی است . دراین بیماران می توان از وسایل کمک شنوایی استفاده کرد یا اقدام به جراحی نمود . طی این جراحی ابتدا از طریق برش endaural ناحیه منفذ استخوانی شناسایی می شو د. سپس یک بیضی شکل از قشر استخوان در بالا و پشت ناحیه آترزی

، درست خلف مفصل تمپورومندیبولار برداشته می شود تا کف گوش میانی در معرض دید قرار گیرد . آنقدر تشریح را جلو می برند تا استخوانهای گوش میانی در معرض دید قرار گیرد . اگراستخوانهای چکشی و سندانی به هم چسبیده و ثابت باشند آنها را برداشته و استخوان رکابی را درمحل نگه می داریم ولی اگرحالت طبیعی یا متحرک داشته باشند آنها را نیز نگه می داریم . درنهایت گوش میانی را با فاسیا و حفره را با گرافت پوستی می پوشانند و مجرای خارجی را مقداری گشادتر می کنند . خطر این عمل جراحی احتمال آسیب عصب فاسیال می باشد ،‌لذا در موارد یکطرفه که گوش مقابل طبیعی است عموما“ عمل جراحی توصیه نمی شود . در موارد دو طرفه ، عمل جراحی باید قبل از ۶ سالگی انجام شود .

کاهش شنوایی در اثر سایر نقایص مادرزادی : در بیمارانی که از ابتدای زندگی خود کاهش شنوایی هدایت داشته اند و پرده تمپان آنها طبیعی یا نسبتا“ طبیعی بوده است ( بدون ابتلا به اتواسکلروز ) باید به فکر اختلالات مادرزادی استخوانچه های گوش میانی بود . متاسفانه تشخیص این بیماریها مشکل بوده و ممکن است تمپانوتومی تجسسی ( و درصورت امکان اصلاح جراحی در همان جلسه ) لازم شود . در این حالت اگر پایه بلند استخوان سندانی موجود نباشد ، باقیمانده استخوان

سندانی را در بین استخوانهای چکشی و رکابی قرار میدهند . اگر فقط زائده لنتیکولر استخوان سندانی وجود نداشته باشد می توان قطعه ای از غضروف تراگوس یا قطعه ای از خود استخوان سندانی را بجای آن قرار داد . گاه استخوانهای چکشی و سندانی در ناحیه اپی تمپان به هم چسبیده اند که باید هر دو آنها برداشته شود . گاه دربعضی موارد لازم می شود پروتزی از استخوانچه ها در محل کار گذاشته شود .

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 29 صفحه
87,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد