مقاله فراوانی حاملگی چند قلوئی و عوارض آن در سه بیمارستان آموزشی

word قابل ویرایش
12 صفحه
5700 تومان

فراوانی حاملگی چند قلوئی و عوارض آن در سه بیمارستان آموزشی
خلاصه
هدف : عوارض مادری و نوزادی در حاملگی های دو قلویی و چندقلویی بالاتر از حاملگی های تک قلوئی می باشد. هدف ما ازانجام این مطالعه تعیین فراوانی حاملگی های چند قلوئی و عوارض مادری نوزادی مرتبط با این حاملگی ها می باشد.
روش مطالعه : در یک مطالعه مقطعی ٩۴ مورد حاملگی دو قلویی ، سه قلویی و چهار قلویی و ١٩٩ نوزاد حاصل از این زایمان ها را در سه بیمارستان آموزشی بقیه الله (عج )، نجمیه و مهدیه در نیم سال نخست سال ٨۵ در تهران بررسی کردیم . اطلاعات از پروندهای مادران و نوزادان جمع آوری شد. یافته ها: تعداد کل زایمان ها در این دوره زمانی ۴۵٨۴ مورد بود. فراوانی دوقلویی در این مطالعه ٨۴ مورد (١.٨%)، سه قلویی ٩مورد (٠.١٩%) و چهار قلوئی ١مورد بود. ۵٩ مورد (۶٢.٧%) از مادران زایمان پره ترم و ١۴مورد (١۴.٨%) پره اکلمپسی پیدا کردند. عدم تطابق وزنی بین ٢٠% تا ٣٠% قل ها (Discordance) بین ٢٠% تا ٣٠% در ١٨ مورد (١٩.١%) و بیشتر از ٣٠% در ۶ مورد (۶.٣%)
حاملگی ها مشاهده گردید. سندرم انتقال خون از یک قل به قل دیگر (TTTS) نیز در سه مورد (٣.١%) روی داد. مرگ و میر و دیسترس تنفسی در نوزادان به ترتیب ٢٧ مورد (١٣.۵%) و ١٠٧ مورد (۵٣.٧%) بود. ١٧۴ مورد (٨٧.۴%) از نوزادان در NICU یا بخش نوزادان بستری شدند. در ٣٩ مورد (١٩.۵%) نوزادان آپگار دقیقه پنج زیر هفت داشتند و تشنج در هیچکدام از نوزادان دیده نشد. فقط ۶۵ مورد (٣٢.۶%) از نوزادان وزن طبیعی (بالای ٢۵٠٠ گرم ) داشتند. ١٠۴ مورد (۵٢.۴ %) از نوزادان وزن بین ١۵٠٠ و٢۵٠٠ گرم (LBV)، ٢١ مورد (١٠.۵%) از آنها وزن بین ١٠٠٠ و ١۵٠٠ گرم (VLBV) و ٩ مورد (۴.۵%) از آنها وزن زیر ١٠٠٠ گرم (ELBV) داشتند. هیپوکلسمی ، هیپیوگلیسمی و آنمی به ترتیب در ۴۵ مورد (٢٢.۶%)، ٢۴مورد (١٢%) و ۴٨ مورد (٢۴.١%)
نوزادان اتفاق افتاد.
نتیجه گیری : فراوانی حاملگی چندقلوئی نسبت به مطالعه های قبلی ایران افزایش نشان می دهد. تمامی موارد فوت در این مطالعه در نوزادان نارس بود. پیشگیری از زایمان زودرس و پایش دقیق جنین می تواند پیامد زایمان چند قلوئی را بهتر نماید.
واژههای کلیدی: حاملگی چند قلویی ؛ دوقلویی ؛ فراوانی ؛ عوارض ؛ ناررسی

مقدمه
بروز حا ملگی چند قلوئی و زایمان آن طی ١٠ تا١۵ سال گذشته در بیشـتر کشـورهای پیشـرفته جهـان به طور فزاینده ای افزایش یافته است .[١] بروز تـولد چنـد قلوئی در کشـورهای پیشـرفته در دهه های اخیر با دو برابر شدن تولدهای دو قلوئی و سه برابر
شدن تولدهای سه قلوئی به طور قابل ملاحظه ای افزایش یافته است .[٢] هر سال بیشتر از ۴٠٠٠ زایمان دو قلوئی و ٨٠ زایمان سه قلوئی در کانادا اتفاق می افتد و این فراوانی در حال افزایش است .[٣] اطلاعات بدست آمده از انگلستان نشان می دهد که بین سال های ١٩٨٠ تا ١٩٩٣ میزان زایمان دو قلوئی تقریبا ٢۵% و میزان زایمان سه قلوئی و بالاتر از سه قلوئی بیشتر از دو برابر افزایش پیدا کرده است .[١] در آمریکا تولد چند قلوئی در فاصله سال های ١٩٧١ تا ١٩٩٧ در زنان سفید پوست ، آفریقائی – آمریکائی و آمریکای شمالی و آمریکائی مکزیکی به ترتیب ۵٣% و ٣٢% و ٣١% و ٨٣% افزایش یافته است .[۴] در مطالعاتی که در بخش های مختلف ایران انجام شده است شیوع زایمان دو قلوئی ۶.٢ تا ١۴ در هزار تولد، سه قلوئی ٠.١۵ تا ٠.٧ درهزار تولد و [۵، ۶، ٧]
چهار قلوئی ٠.٠٩ در هزار تولد گزارش شده است .
براساس مطالعات صورت گرفته عوارض مادری مانند زایمان پره ترم [٨]، پره اکلامپسی [٩]، عدم تطابق وزنی بین قل ها[۶] و سندرم انتقال خون از یک قل به قل دیگر ( twin-to-twin transfusion syndrome)[10] در حاملگی های چند قلوئی افزایش می یابد. عوارض نوزادی مانند مرگ و میر نوزادی [٨]، پره مچوریتی [١١]، وزن پائین موقع تولد[١٢]، دیسترس تنفسی [٧]، بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان (NICU)[9]، هیپوکلسمی و هیپوگلیسمی [٧] نیز نسبت به حاملگی های تک قلوئی افزایش می یابد.
صرف نظر از عوامل ایجاد کننده و افزایش دهنده شیوع حاملگی چند قلوئی و عوارض همراه با این نوع حاملگی پرخطر لازم است اطلاعاتی درباره فراوانی حاملگی های چند قلوئی و عوارض مادری – نوزادی آن در بیمارستان های آموزشی شهر تهران بدست آید. اکثر مطالعات انجام شده در ایران مربوط به شهرهای دیگر می باشد و مطالعات انجام شده در شهر تهران مربوط به ١٠ تا ١۵ سال پیش [۵، ١٣، ١۴] یا در یک مرکز درمانی و فقط بر روی دو قلوها[١۵] انجام گرفته است . هدف از انجام این مطالعه تعیین فراوانی چند قلوئی و عوارض مادری – نوزادی حول وحوش زایمان این حاملگی ها در سه مرکز درمانی آموزشی شهر تهران می باشد.
مواد و روشها
مطالعه ما یک مطالعه توصیفی – مقطعی بود. این تحقیق در سه بیمارستان آموزشی بقیه الله (عج )، نجمیه و مهدیه در شهر تهران انجام پذیرفت . تعداد ١٠٩ زایمان دو قلوئی ، سه قلوئی و چهار قلوئی که در شش ماهه اول سال ١٣٨۵ در این سه بیمارستان آموزشی اتفاق افتاده بود در مطالعه ما شرکت داده شدند. در این سه مرکز آموزشی در شهر تهران کلیه روش های کمک باروری (ART) انجام می گردد. زایمان های چند قلوئی که قبل از ٢٠ هفتگی روی دادند (سقط ها) از مطالعه ما حذف گردیدند.
اطلاعات مربوط به مادران و نوزادان از پرونده های زایمانی ، ویزیت نوزادان در بخش مراقبت های ویژه نوزادان ، مصاحبه با ۲۶۲ مادران و در صورت لزوم تماس تلفنی با والدین نوزاد بدست آمده و در فرم جمع آوری اطلاعات وارد گردید. اطلاعات شامل سن مادر، تعداد حاملگی ، تعداد زایمان ، سن بارداری بر حسب آخرین نوبت پریود (LMP)، روش زایمان (طبیعی یا سزارین )، پره اکلامپسی در طی حاملگی ، پرزانتاسیون نوزادان ، جنس نوزادان ، وزن نوزادان ، آپگار حین تولد، پره مچوریتی ، دیسترس تنفسی ، تشنج ، ایکتر، مدت اقامت در بخش نوزادان یا مراقبت های ویژه نوزادان ، هیپوکلسمی ، هیپوگلیسمی ، آنمی ، پلی سیتمی ، مرگ نوزادان و عدم تطابق وزن بین قلها (Growth discordance) بود.
دیسترس تنفسی در نوزادانی مثبت در نظر گرفته شد که به علت زجر تنفسی نیازمند اکسیژن Supplemental، لوله گذاری (انتوباسیون ) و به طور کلی نیازمند کمک تنفسی بودند.
هیپوگلیسمی نوزاد میزان قند پائین تر از ٣۵ میلیگرم در دسی – لیتر، هیپوکلسمی کلسیم خون پائین تر از ٨.۵ میلیگرم در دسی – لیتر، آنمی هموگلوبین کمتر از ١۴ و پلی سیتمی هماتوکریت بیشتر از ۶۵ در نظر گرفته شد. ایکتر به صورت بالینی مورد ارزیابی قرار گرفت . تعداد شب های بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان یا بخش نوزادان را مدت بستری در نظر گرفتیم .
سندرم انتقال خون از یک قل به قل دیگر بوسیله سونوگرافی بر اساس تعیین حاملگی منوکوریونی با یک قل دهنده که دچارآنهیدرآمنیوس یا الیگوهیدرآمنیوس شده ، فاقد مثانه یا مثانه کوچک است ، وزن کمتری نسبت به سن حاملگی دارد و قل گیرنده که دچار پلی هیدرآمنیوس ، مثانه بزرگ ، وزن مناسب یا بالاتر از وزن میانگین نسبت به سن حاملگی است تشخیص داده می شد.[١۶] عدم تطابق وزنی بین قل ها از فرمول تفاضل وزن قل بزرگتر و وزن قل کوچکتر تقسیم بر وزن قل بزرگتر بدست آمد[١٧] و در سه گروه کمتر از ٢٠%، بین ٢٠%-٣٠% و بیش از ٣٠% تقسیم بندی شد. وزن نوزادان به بالاتر از ٢۵٠٠ گرم (وزن طبیعی )، وزن بین ١۵٠٠ و ٢۵٠٠ گرم (LBW)، وزن بین ١٠٠٠و ١۵٠٠ گرم (VLBW) و وزن زیر١٠٠٠ گرم (ELBW) تقسیم بندی شد.
داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ویراست ١٣ تجزیه و تحلیل گردید. متغیرهای کیفی به صورت تعداد، درصد و متغیرهای کمی با میانگین (و انحراف معیار) توصیف شد.
ارتباط بین متغیرها با تست آماری مجذور کای و مقایسه دو متغیر کمی (میانگین ) با t-test سنجیده شده و سطح معنی داری ٠.٠۵ در نظر گرفته شد.
یافته ها
در شش ماهه اول سال ١٣٨۵ تعداد ۴۵٨۴ زایمان در این سه مرکزانجام شد. فراوانی چند قلوئی در مطالعه ما ٩۴ مورد (٢%) بود که دو قلوئی در ٨۴ مورد (١.٨%)، سه قلوئی ٩ مورد (٠.١٩%) و چهار قلوئی ١مورد (٠.٠٢%) بود. در مجموع ١٩٩ نوزاد از ٩۴ حاملگی چندقلوئی حاصل شد که میانگین وزن کل نوزادان ٢٣٣٢ (۶۵٧.۶) گرم بود. وزن نوزاد در ۶۵ مورد (٣٢.۶%) طبیعی و در ١٣۴ مورد (۶٧.۴%) کمتر از طبیعی بود. فراوانی عوارض مادری – نوزادی حوالی تولد در جدول ١ آمده است .
میانگین سن مادران شرکت کننده ٢٨.٨ (۶.۶) (محدوده سنی ١٨ تا ۵٠) سال بود. میانگین سن حاملگی مادران بر حسب آخرین نوبت پریود ٣٣.٩ (٣.٩) (محدوده ٢١ تا ٣٨) ماه بود.
سابقه دوقلویی زائی در بستگان درجه اول شرکت کنندگان در ١١ مورد (١١.٧%)، در مادران آنها ۴ مورد (٣.١%) بود و در ٧٩ مورد (٨۴%) هیچگونه سابقه دو قلوزائی وجود نداشت . سابقه نازایی در ٣٨ مورد (۴٠.۴%) مثبت بود. میانگین تعداد حاملگی و تعداد زایمان به ترتیب ١.٩ (١.٢) و ١.٢ (١.٢) بود. در بین دوقلوها ١١مورد (١٣%) مونوزیگوت بودند. در ٢ مورد (٢٠%) حاملگی سه قلوئی دو قل از سه قل مونوزیگوت بودند. شش مورد
(۶.٣%) از مادران به وسیله زایمان طبیعی و ٨٨ مورد (٩٣.٧%) به روش سزارین زایمان کردند. شایع ترین پرزانتاسیون در حاملگی دو قلویی بریچ – سفالیک و فراوانی آن ٢٧ (٣٢.١%) مورد بود. جنس ١١۶ مورد (۵٨.٢%) از نوزادان دختر و ٨٣ مورد (۴١.٨%) پسر بود.
فراوانی مدت بستری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان یا بخش نوزادان برای اقامت کمتر از سه روز، اقامت بین سه روزتا یک هفته ، یک هفته تا دو هفته و بیشتر از دو هفته به ترتیب ٩٧ مورد (۴٨.٨%)، ۴۵ مورد (٢٢.٧%)، ٣٢مورد (١۶%) و ٢۵ (١٢.۵%) بود. میانگین مدت بستری برای کل نوزادان ٨.١٩ (١٢.٣) روز بود. میانگین (انحراف معیار) مدت بستری برای نوزادان با وزن طبیعی ، کمتر از طبیعی (LBV)، بسیار کمتر از حد طبیعی (VLBW) و بیش از حد کمتر از حد طبیعی (ELBW) به ترتیب ٣.٩(٣.۶)، ٩.٢ (٧.۵)، ١٨.١ (١٧.٣) و ٣٠.٩ (١٣.۶) بود. فراوانی نارسی در نوزادان با وزن پائین تر از حد طبیعی ٧۶.١% (١٠٢ مورد) و در نوزادان با وزن طبیعی ١٢.٣% (٨ مورد) بود (٠٠٠١>P). فراوانی مرگ در نوزادان با وزن کمتر از حد طبیعی ٣۵% (۴٧مورد) بود و هیچ یک از مرگ ها در نوزادان با وزن طبیعی اتفاق نیفتاد (۰٫۰۰۱>P).
از میان ٩۴ مادر مبتلا به حاملگی چند قلوئی ۴۵ مورد (۴٧.٨%) بارداری به دنبال درمان نازائی و ۴٩ مورد (۵٢.٢%) حاملگی خود بخودی داشتند. از میان افرادی که درمان نازائی داشتند ١٩مورد (۴٢.٢%) حاملگی با روش Assisted ART( Reproductive Technology)، ٢٠مورد (۴۴.۵%) حاملگی با مصرف کلومیفن و مقاربت برنامه ریزی شده و ۶ مورد (١٣.٣%) حاملگی با مصرف گنادوتروپها و مقاربت برنامه ریزی شده داشتند. از ١٩ مورد مادرانی که جهت بارداری و درمان نازایی از ART بهره جسته بودند ۴٢.٢% (٨مورد) ZIFT( Zygot Intrafallopian Transfer)، ٣١.۶% (۶مورد) ١۵.٨% (٣مورد) IVF( In Vitro Fertilization)، ۵.٢% (١ مورد) GIFT( Gamet Intrafallopian Transfer) و ۵.٢% (١ مورد) ازIUI( Intra Uterine Insemination) استفاده کردند. مقایسه عوارض حاملگی مادری و نوزادی بین دو گروه حاملگی با درمان نازائی و حاملگی خودبخودی (جدول ٢) نشان داد که از بین تمام متغیرها فقط عدم تطابق وزنی بیش از ٢٠% و مورتالیتی بین دو گروه تفاوت معنی دار داشت . عدم تطابق وزنی بیش از ٢٠% در گروه حاملگی به دنبال درمان نازائی ٢٧.٨% (٢٠ مورد) و در گروه حاملگی خودبخودی ٧.۴% (٢ مورد) بود (٠٠٣=P). مرگ در گروه حاملگی به دنبال درمان نازائی ۶.٧% (۵ مورد) و در گروه حاملگی خودبخودی ١٢.٧% (٢٢ مورد) بود .(P=0.02)

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
wordقابل ویرایش - قیمت 5700 تومان در 12 صفحه
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد