دانلود مقاله صنعت ژاپن

word قابل ویرایش
11 صفحه
9700 تومان
97,000 ریال – خرید و دانلود

صنعت ژاپن

کشور ژاپن دستاوردهای بزرگی در زمینه بیوتکنولوژی داشته و به‌عنوان رقیب آمریکا مطرح می‌باشد. نوشتار زیر به برخی سیاست‌های این کشور در حمایت از تحقیقات، سرمایه‌گذاری شرکت‌های خصوصی و همچنین مزیت‌های بالفعل آن از قبیل توان انسانی در زمینه فناوری زیستی اشاره دارد. البته رشد بیوتکنولوژی در ژاپن با موانعی نیز روبرو می‌باشد که از جمله می‌توان به جمعیت پیر و سیستم قیمت‌گذاری نامطلوب و تأثیرات آن بر نوآوری اشاره کرد. مطلب زیر به این مشکلات نیز پرداخته است:

الف- سیاست‌های هدفدار دولت ژاپن در زمینه تحقیقات بیوتکنولوژی:
در دولت ژاپن، توافقی عمومی در مورد اهمیت بیوتکنولوژی برای سلامت آینده اقتصادی ژاپن وجود دارد. سه بخش دولتی در ژاپن شامل آژانس علوم و تکنولوژی (STA)، وزارت صنعت، تجارت و اقتصاد (METI) و وزارت کشاورزی، جنگلداری و ماهیگیری (MAFF) به‌طور اختصاصی برای توسعه و پیشرفت بیوتکنولوژی هدف‌گیری نموده‌اند.

همچنین سه بخش دولتی دیگر شامل وزارت بهداشت و سلامت

، وزارت آموزش و آژانس حفاظت محیط زیست در مورد تحقیقات پایه و کاربردی بیوتکنولوژی سرمایه‌گذاری کرده‌اند.
تشویق به تحقیقات بیوتکنولوژی:

در طی بحران اقتصادی به وجود آمده، دولت و بخش صنعت بر روی نحوه تجدید حیات اقتصادی ژاپن و تقویت کشور در رقابت جهانی مذاکره کرده‌اند. علاوه بر “تثبیت سیستم مالی و استخدامی” و “تدارک زیربنا” و غیره، این مذاکرات در راستای “ارتقای توان رقابت تکنولوژیکی صنایع بومی حساس” بوده است، زیرا ظرفیت تکنولوژی عاملی محوری و تعیین‌کننده در عرصه رقابت آن کشور بوده است. رقابت به رشد اقتصادی منجر خواهد شد و اغراق نیست اگر بگوییم رشد اقتصادی تا حد زیادی به پیشرفت تکنولوژیکی منوط می‌شود. بر مبنای این ایده، در سال ۲۰۰۱ دولت ژاپن طرحی را با عنوان “طرح بنیادی تکنولوژی و علم” پایه‌ریزی کرده است که اساس سیاست‌های علم و تکنولوژی می‌باشد. دولت در این مجموعه با افزایش سرمایه‌گذاری‌ در تحقیقات بیوتکنولوژی نیز موافقت نموده است.

پروژه هزاره (Millennium Project):
شکی نیست که در قرن بیست‌و‌یکم، بیوتکنولوژی تحول و پیشرفت‌های چشمگیری در هر دو زمینه اقتصادی و امور اجتماعی ایجاد خواهد کرد. این امر از طریق ابداع داروهای جدید، بیوتکنولوژی پزشکی، فرآیند تبدیل در صنایع شیمیایی و توسعه گیاهان زراعی با کیفیت مطلوب، انجام می‌شود. با این وجود، ژاپن از نظر تحقیقات بیوتکنولوژی بعد از آمریکا قرار دارد که این امر ناشی از سرمایه‌گذاری کمتر این کشور نسبت به آمریکا در امر تحقیقات می‌باشد. در نتیجه، دولت ژاپن یک پروژه تحقیقاتی را در مورد زمینه‌های مربوط به بیوتکنولوژی با نام “پروژه هزاره”، در سال ۲۰۰۰ آغاز کرده است. این پروژه به‌طور خاص بر روی تحقیقات مربوط به ژنوم تمرکز دارد و در چند سال بعد دوره حساسی برای آینده آن پیش‌بینی می‌شود. بودجه این پروژه از ۷۵ میلیون ین در سال اول، به ۹۸ میلیون ین در سال ۲۰۰۱ افزایش یافته است.

حوزه‌ها و مشخصات تحقیقات هدف‌دار:
زمینه‌های اصلی تحقیقات “پروژه هزاره”، شامل آنالیز عمل و ساختار ژن‌های انسان و پروتئین‌ها، بیوانفورماتیک و غیره می‌باشد که در دانشگاه‌ها یا موسسات تحقیقاتی و تحت مدیریت وزارت‌های دولتی جداگانه اداره می‌شوند. به‌عنوان مثال، وزارتین بهداشت و کار و رفاه، مراکز ملی سرطان، عروق قلبی و عصب‌شناسی، روانپزشکی و غیره، تحقیقات پیرامون ژن‌های مربوط به امراضی مانند سرطان، فشار خون، دیابت، جنون و تنگی نفس (آسم) را هدایت می‌کنند. علاوه بر این، موسساتی تحقیقاتی زیر نظر وزارت اقتصاد و بازرگانی و وزارت صنایع، پژوهش در مورد “آنالیزهای cDNA” و “بیوانفورماتیک” را هدایت می‌کنند و وزارتخانه‌های آموزش، فرهنگ و ورزش و علوم و تکنولوژی بر روی پروژه‌هایی در زمینه “مهندسی بافت” کار می‌کنند.

پروژه هزاره با همکاری وزارتخانه‌های مختلف انجام شده و هدف مشخص آن، تجاری کردن نتایج پروژه به‌منظور توسعه داروهای جدید می‌باشد. یک پروژه ملی با این مشخصات برای ژاپن یک ابتکار کاملاً جدید می‌باشد و بر اساس طبیعت پروژه، نتایج تحقیقات توسط تولیدکنندگان دارویی و سایر شرکت‌های خصوصی استفاده می‌شود، علاوه بر اینکه راهکارهای بهبود بخشیدن به انتقال فناوری حاصل به بخش خصوصی نیز در دست بررسی است.

 

ب- وضعیت نیروی انسانی شاغل در صنایع بیوتکنولوژی ژاپن:
از زمان جنگ جهانی دوم، آموزش میکروبیولوژیست‌های صنعتی و مهندسین فراوری زیستی، با سرمایه‌گذاری دولت و صنایع خصوصی تقویت می‌شد که نتیجه آن ایجاد منبعی ثابت از پرسنل متخصص در این کشور است و به‌نظر می‌رسد ژاپن در این زمینه در جهان پیشتاز می‌باشد.
در ژاپن بیش از هر کشور صنعتی دیگر، آموزش پرسنل بخشی از مسئولیت‌های شرکت‌ها محسوب می‌شود. توانایی این کشور در تعدیل سریع نقایص در زمینه نیروی کار فوق‌العاده است و اصلی‌ترین دلیل آن، سرمایه‌گذاری شرکت‌های ژاپنی برای بازآموزی نیروی کار خود می‌باشد. شرکت‌های ژاپنی برای تامین نیروی انسانی موردنیاز روش‌های گوناگونی را به کار می‌برند. از جمله این روش‌ها عقد قراردادهای علمی با شرکت‌های خارجی (خصوصاً آمریکایی) است که طی این پروژه‌های مشترک، طرف ژاپنی آموزش‌ها و تجارب لازم را کسب می‌نماید.
ج- ارتباطات بین دانشگاه و صنعت در ژاپن:
در حیطه تحقیقات کاربردی از قبیل فر‌آوری‌زیستی و میکروبیولوژی، ارتباط بین دانشگاه و صنایع ژاپنی و انتقال اطلاعات از دانشگاه‌ها به صنایع به‌طور کلی بسیار خوب است، ولی در حیطه تحقیقات پایه‌ای، از انتقال اطلاعات دانشگاه به صنایع جلوگیری می‌شود. این تفاوت بدان خاطر است که تقریباً تمام تحقیقات دانشگاهی ژاپن در مورد تکنیک دی‌ان‌آی نوترکیب و آنتی‌بادی‌های منوکلونال در بخش‌های علوم پایه صورت می‌پذیرد و این بخش‌ها تمایل به عدم وابستگی و جلوگیری از نفوذ صنایع در خود دارند.
د- صنایع خصوصی بیوتکنولوژی در ژاپن:
اگر چه اهمیت سرمایه‌گذاری دولت ژاپن در زمینه تحقیقات کاربردی بیوتکنولوژی قابل‌انکار نیست، ولی از آن مهم‌تر، موفقیت دولت ژاپن در تشویق صنایع خصوصی برای ورود و الزام درازمدت به انجام امور بیوتکنولوژیک می‌باشد. استحکام و جدیت سیاست‌های دولت ژاپن در زمینه بیوتکنولوژی را‍ از موارد ذیل می‌توان تشخیص داد:
۱- تاکید بر سازماندهی افقی همکاری با بخش خصوصی
۲- سرمایه‌گذاری درازمدت در زمینه تکنولوژی‌های پیشرفته، ضروری و استراتژیک
این سیاستی است که در ژاپن به “سیاست ذرت” معروف می‌باشد.
شرکت‌های ژاپنی تا قبل از سال ۱۹۸۰ بر روی بیوتکنولوژی سرمایه‌گذاری نکردند. در آن زمان به‌دنبال تبلیغاتی که در مورد کاربردهای بالقوه بیوتکنولوژی در صنایع دارویی منتشر گردید و پس از مشخص شدن نقش احتمالی اینترفرون و آنتی‌بادی‌های منوکلونال در درمان سرطان و تولید مقادیر غیرمحدود این مواد توسط روش‌های بیوتکنولوژی نوین، بیش از ۱۵۰ شرکت ژاپنی به سرعت سیستم‌های تحقیق و توسعه خود را مجددا سازماندهی کردند. این موسسات تحقیقاتی، خود را به وسائل جدید مجهز نموده و کارمندان جدیدی را برای ارزیابی کاربردهای بیوتکنولوژی استخدام کردند.
شرکت‌های دارویی که نفوذ آنها در بازار بین‌المللی تا قبل از آن سال‌ها کم بود، به‌سرعت به‌صورت رقیبی برای ایالات متحده در بازارهای تجارت دارو درآمدند؛ به‌طوریکه ژاپن از لحاظ میزان فروش در مقام دوم بعد از آمریکا قرار گرفت. علاوه بر شرکت‌های دارویی، شرکت‌های دیگر ژاپنی که در زمینه‌های شیمی، منسوجات و کاغذسازی کار می‌کردند نیز تجربیات خود در مورد فناوری زیستی در تولیدات دارویی را به‌کار گرفتند.

رویکرد تولیدکنندگان دارو به تحقیقات بیوتکنولوژی
در سال‌های اخیر، تولیدکننده‌های دارویی به‌طور فعال در زمینه تحقیقات و توسعه حوزه‌های کاربردی بیوتکنولوژی در داخل و خارج کشور وارد عمل شده و درضمن تحقیقات مشترکی را با دانشگاه‌ها پایه‌ریزی نموده‌اند. علاوه بر این بیش از ده سازمان تحقیقاتی جدید تواماً توسط دولت و تولیدکنندگان دارویی تأسیس شده‌اند.

در سال ۱۹۹۹ بازار داخلی برای محصولات مربوط به‌بیوتکنولوژی تقریباً ۲،۱ تریلیون ین بود. از کل این رقم، بازار داروهای بیوتکنولوژی بر مبنای بیولوژی مولکولی ۴۵۰ بیلیون ین بود.

با کمک مرکز “توسعه تحقیقات ژنوم آینده” و ورود آن به عرصه انجمن پزشکی، سازندگان دارویی ژاپن پروژه ژنومی را به نام Pharma SNP Consortium از سپتامبر ۲۰۰۰ شروع کرده‌اند. پروژه به آنالیز حدود ۱۸۰ داروی سنتتیکی و پلی‌مورفیسم‌های ژنتیکی مربوط به متابولیسم پرداخته و نتایج آن داخل یک بانک اطلاعاتی تا سه سال بعد سازماندهی می‌شود.
تحقیقات در حوزه بیوتکنولوژی در ژاپن به‌سرعت در حال تقویت شدن است. در نهایت، منافع این تحقیقات باید به ملت برگردد؛ کاری که بخش صنعتی عهده‌دار آن است. علیرغم ضعف‌های سرمایه‌گذاری در بخش بهداشت، صنعت دارویی تمام تلاش‌های خود را برای رسیدن به این هدف انجام می‌دهد.

رشد فزاینده شرکت‌های بیوتکنولوژی در ژاپن و زمینه‌های نوظهور
با پیش‌بینی رشد سریع شرکت‌های بیوتکنولوژی، قطعاً زمینه‌های بسیاری برای بازار داخلی ۱۰ تریلیون ینی در سال ۲۰۱۰ بوجود خواهد آمد. بسیاری از شرکت‌هایی که به تجارت بیوتکنولوژی روی آورده‌اند، در انتظار زمینه‌های جدید پزشکی به‌خصوص زمینه‌هایی نظیر باززایی اندام‌ها (Regenerative medicine) هستند که انتظار می‌رود در ۱۰ سال آینده رشد نمایی داشته باشند.

بسیاری از شرکت‌ها نیز به دنبال بازار داخلی بیوتکنولوژی هستند. این رقم در سال ۲۰۱۰ به ۱۰ تریلیون ین خواهد رسید که ۶٫۷ برابر رقم سال ۲۰۰۱ می‌باشد. علم باززایی اندام، بیماری را به واسطه رشددادن بافت‌ها و اندام‌ها در بدن، درمان خواهد کرد و بنابراین تا حد زیادی مشکل پس‌زدن که به همراه پیوند اعضاء رخ می‌دهد را برطرف می‌سازد و ۱۱٫۲ درصد فعالیت شرکت‌ها در تجارت پزشکی نوین را در اختیار گرفته است.
علوم دیگری نیز به تبع علم باززایی اندام بوجود خواهند آمد که از جمله این زمینه‌ها می‌توان به داروهای مهندسی‌شده‌ای که در بدن از پروتیین‌ها به‌عنوان دارو و آزمایش‌تشخیص ژنتیکی استفاده می‌کنند اشاره نمود. شرکت‌ها هم‌اکنون تلاش‌های گسترده و رو به رشدی را برای توسعه تکنولوژی در این زمینه انجام می‌دهند. به‌عنوان مثال شرکت تاکارا شوزو (Takara Shuzo) قصد دارد یک آزمایش کلینیکی کوچک را در کره جنوبی تأسیس نماید که در آن از روش درمان جدید برای احیای رگ‌های خونی پا استفاده می‌شود. این شرکت قصد دارد پس از تجاری‌سازی روش، آزمایش دیگری را در مقیاس وسیع‌تر شروع نماید. مرکز تجاری میتسویی (Mitsui) و این شرکت، سرمایه‌گذاری تحقیقاتی خود را با هدف ارتقای فناوری‌های جدید تشخیص و آزمایشات ژنتیکی از ۴۰۰ میلیون ین در سال ۲۰۰۰ به ۲ میلیارد ین در سال ۲۰۰۲ افزایش داده‌اند.
شرکت کیووا هاکو کوگیو (Kyowa Hakko Kogyo) نیز قصد دارد برای حضوری موفق‌تر در عرصه تجارت داروهای مهندسی‌شده، کارکنان خود را تا سال ۲۰۰۵ به حدود ۶۰ نفر برساند. موسسه صنایع شیمیایی تاکدا (Takeda)، نیز برای بررسی پتانسیل ورود تکنولوژی‌های جدید پزشکی در بازار سنتی دارو، مطالعه‌ای را بر روی گسترش تجاری کردن این داروهای مهندسی‌شده آغاز کرده است.

سایر تولیدکنندگان عمده دارو نیز فعالیت خود را بر توسعه داروهای مبتنی بر ژنوم انسان متمرکز کرده‌اند. شرکت دارویی دایی‌چی ((Daiichi قصد دارد تا سپتامبر ۲۰۰۵، هجده بیلیون ین جهت توسعه داروهای ژنتیکی سرمایه‌گذاری کند.
در یک بررسی‌ که توسط Nikkei Business Daily بر روی ۴۱۱ شرکت ژاپنی فعال در زمینه‌های داروسازی، غذا، موادشیمیایی و تکنولوژی اطلاعات انجام شد، در مجموع ۵۹٫۸ درصد از شرکت‌های موردبررسی اظهار داشتند که قصد دارند ظرف ۵ سال آینده میزان سرمایه‌گذاری خود را در تحقیق و توسعه افزایش دهند. در این بررسی، شرکت‌هایی از قبیل شرکت‌های نوپا (start-up)، شرکت‌‌های فعال در عرصه تجارت داروهای خارجی و شرکت‌های مرتبط با تجهیزات بیوتکنولوژی وجود داشتند.
مسائل اقتصادی، بر صنایع دارویی تأثیرگذار است

طی دهه ۱۹۹۰، ژاپن تحول اقتصادی عظیمی را تجربه کرد که سقوط قیمت زمین و سهام را به‌دنبال داشت. پس از آن تاکنون ۱۰ سال است که اقتصاد این کشور رشد ثابتی را تجربه کرده است. در این راستا منابع تأمین مالی موردنیاز خود را جهت تأمین امنیت اجتماعی کشور یافته است. در این میان، جمعیت پیر در ژاپن با رشدی که در جهان بی‌نظیر است روبه افزایش است. در سال ۲۰۰۰، شهروندان دارای ۶۵ سال یا بیشتر، ۱۷٫۳ درصد کل جمعیت کشور را تشکیل می‌دادند. در زمانی معادل پنج سال، نسبت جمعیت شهروندان قدیمی در ژاپن، به بالاترین حد خود در جهان خواهد رسید. تحت این شرایط، ژاپن از سال ۲۰۰۱ تلاش وسیعی را در مورد بازسازی ساختار کل سیستم امنیت اجتماعی شروع کرده است. بازسازی و حفظ سلامتی، که تقریباً به صنعت دارویی بستگی دارد نیز مورد بررسی است که از اهداف سال ۲۰۰۲ می‌باشد. در اینجا بحث قیمت‌گذاری دارو نیز در کنار موضوع سیستم حفظ سلامتی افراد پیر مورد بررسی قرار می‌گیرد.

و- حمایت از نوآوری، نیازمند ساختار اقتصادی سالم:
پیشرفت‌های تکنولوژی (در تحقیقات ژنوم، پزشکی، داروهای ضد سرطان و غیره) فرصت‌های زیادی خلق کرده است. اما هنوز اقتصاد ژاپن بخوبی از این موفقیت نتوانسته است استفاده کافی را ببرد. هرچند کاهش سرعت رشد اقتصادی آمریکا و ناامن بودن زمینه‌های اقتصادی آمریکا و نیز رشد کند اروپا، این مشکل را در ژاپن افزایش داده است، لیکن موانع اقتصادی دیگر و مسن بودن جمعیت نیز بر این معضل افزوده است.
هرچند توان رقابتی شرکت‌های تولید داروی ژاپن با شرکت‌های آمریکایی و اروپایی قابل مقایسه می‌باشد اما در مقام قیاس تاکنون ۹۵ درصد محصولات بریتانیایی، جهانی شده‌اند و این درحالی است که ۸۰ درصد محصولات ژاپنی جهانی نیستند. دلیل این امر چیست؟
در راستای پاسخگویی به این سؤال باید توجه نمود که محیط قانونی ژاپن بسیار خشک و سخت‌گیر است.PhRMA (انجمن تولید کنندگان و محققین دارویی آمریکا) به ژاپن توصیه می‌کند که در ساختار قانونی خود تجدیدنظر کند و سازوکار قیمت‌گذاری برمبنای بازار را مستقر نماید.

شرکت‌های دارویی در ژاپن بسیار بیشتر از شرکت‌های دارویی در آمریکا یا اروپا هستند ولی همگی کوچکتر و فاقد بخش تحقیق و توسعه (R& D) در حد و اندازه لازم می‌باشند. ریسک سرمایه‌گذاری برای تحقیقات در این صنعت بالا می‌باشد. اگر قیمت محصول نهایی همانند ژاپن کنترل‌شده باشد، سرمایه‌گذار نمی‌تواند مطمئن باشد که از عهده این ریسک برآید. کشورهایی مانند ایتالیا و سوئد که بسیار قانونمند هستند و قیمت‌های کنترل شده‌ای دارند نیز از رقابت باز مانده‌اند.
فعالیت‌های تحقیق و توسعه (R&D) صنایع دارویی در کشورهایی نظیر آمریکا، انگلیس، سوئیس و آلمان که سیستم‌های آزاد یا نسبتاً آزاد تجاری دارند، بازدهی بیشتری داشته است. درحالیکه کمترین بازدهی تحقیق و توسعه (R&D) در کشورهایی نظیر فرانسه، سوئد و ایتالیا که دارای تجارت بسیار قانونمند هستند، اتفاق می‌افتد.

اقتصاد ژاپن همچنین با مشکلاتی همچون رشد منفی درآمد ناخالص داخلی (GDP)، مشکلات مالی عمومی، مشکلات سرمایه‌گذاری (Capital investment)، وام‌های غیرقابل اجرای نامطمئن و تغییر ساختار ترازنامه مواجه است. همچنین برای اینکه ژاپن بتواند یک فرهنگ خلاق را برای دستیابی به موفقیت اقتصادی و تجاری، ایجاد کند، بایستی محیط بسیار قانونمند خود را تغییر دهد.

برای رشد اقتصادی، سرمایه خصوصی و سرمایه ریسک‌پذیر لازم است. ژاپن باید به نوآوری دست بزند، اما در شرایط فعلی گاهی نوآوری به‌دلیل سیستم قیمت‌گذاری موجود، زیان‌آور خواهد بود. سیستم قیمت‌گذاری در ژاپن، به‌خصوص برای محصولات جدید که دارای ارزش درمانی بالایی می‌باشند، نتایج نامطلوبی دارد. شیوه قیمت‌گذاری که بصورت مقایسه‌ای برای یک محصول جدید اعمال می‌شود، در نهایت می‌تواند به عدم تشخیص نوین بودن محصول منجر شود. حاصل قوانین نامطلوب در قیمت‌گذاری این بوده که میزان سرمایه‌گذاری روند منفی داشته باشد.

پیشنهادهای PhRMA برای رشد صنایع نوین دارویی به این صورت می‌باشند: حذف اختلالات در سیستم، حمایت از سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه داروهای جدید و بدیع، تقویت رقابت بین‌المللی و تقویت ظرفیت تحقیق و توسعه در بخش صنعت داروسازی در ژاپن.

PhRMA امیدوار است که با پیشنهاد اصلاحات، تغییرات ساختاری ایجاد گردد، بطوریکه در بخش بیوپزشکی جهت دسترسی و دستیابی بیماران حمایت‌های قابل توجهی صورت گیرد.

ه- رقابت ژاپن با آمریکا:
آمریکا رهبر و پیشتاز بیوتکنولوژی در جهان است. این واقعیتی است که در اکثر گزارشات علمی به چشم می‌خورد. اما ژاپن از رقبای سرسخت آمریکا در بیوتکنولوژی می‌باشد و سعی می‌کند در زمینه‌های مختلف گوی سبقت را از آمریکا برباید.
طبق گزارش وزارت دفاع آمریکا، در سال ۱۹۹۰ ایالات متحده در ۱۲ تکنولوژی کلیدی (Key technology) غیرهسته‌ای نسبت به ژاپن برتری داشته است. اما در ۸ تکنولوژی کلیدی دیگر، ژاپن همسان یا برتر از آمریکا بوده است، که بیوتکنولوژی نیز یکی از آنها می‌باشد.
تفاوت آمریکا و ژاپن در زمینه بیوتکنولوژی
آمریکایی‌ها به تحقیقات پایه در بیوتکنولوژی بسیار اهمیت داده‌اند. اما ژاپنی‌ها نه تنها برنامه دولتی مشخص و توان دانشگاهی مناسبی در جهت انجام این نوع تحقیقات نداشته‌اند، بلکه دولت ژاپن جهت‌گیری خود را بیشتر به سمت تحقیقات کاربردی معطوف داشته است.
یکی از مشکلات ژاپن، کمبود نیروی محقق در زمینه تحقیقات علوم پایه زیستی می‌باشد. یکی از دلایل مهم این پدیده، کمبود برنامه دانشگاه‌ها در زمینه تحقیقات علوم پایه است. علت اصلی گرایش اندک دانشگاه‌های ژاپنی به تحقیقات پایه، احتمالاً عدم وجود برنامه منسجم دولتی در حمایت از این نوع تحقیقات و گرایش بیشتر دولت به تحقیقات کاربردی است. البته شرکت‌های ژاپنی با استفاده از برنامه اعزام نیروی انسانی به خارج از کشور (جهت آموزش) و استخدام محققین خارجی سعی در رفع این نقیصه داشته‌اند. شرکت‌های آمریکایی نیز در برابر این برنامه ژاپنی‌ها با آگاهی برخورد می‌نمایند و سعی می‌کنند تا از انتقال دانش تحقیقات پایه به آنها ممانعت به عمل آورند.
علاوه بر سرمایه‌گذاری ژاپنی‌ها در تحقیقات کاربردی، سابقه طولانی این کشور در تکنولوژی تخمیر و مهندسی فراوری زیستی که یکی از تکنیک‌های مهم در بیوتکنولوژی می‌باشد، به موفقیت‌های این کشور در زمینه کاربردهای بیوتکنولوژی کمک کرده است. در مقابل آمریکا در زمینه مهندسی فراوری زیستی، تحقیقات اندک و محققین معدودی دارد که این اختلاف نیز به تفوق ژاپنی‌ها در عرصه تجارت بیوتکنولوژی کمک می‌کند.
از دیگر عوامل برتری ژاپنی‌ها در رقابت با آمریکا، وجود برنامه‌های همکاری منسجم میان دولت، صنایع و دانشگاه‌هاست و این در حالی است که در آمریکا، برنامه دولتی مشخصی برای ایجاد چنین هماهنگی وجود نداشته است.
به هر حال توفیق ژاپن در صنایع ماشین‌سازی و الکترونیک، این احساس را در جامعه بیوتکنولوژی آمریکا القا کرده است که ژاپن در مهندسی ژنتیک نیز آمریکا را پشت سر خواهد گذاشت.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 9700 تومان در 11 صفحه
97,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد