مقاله در مورد پروژه راهسازی خرابیهای راه

word قابل ویرایش
36 صفحه
8700 تومان
87,000 ریال – خرید و دانلود

پیشگفتار
راهسازان از زمانهای قدیم برلزوم و اهمیت روسازی راهها واقف بودند و برحسب مورد از انواع آن استفاده می‌کردند. طرح، اجرا و نگهداری روسازی راهها از مهمترین و درعین حال از مشکل ترین قسمتهای راهسازی است و غالب اشکالات بعدی زائیده طرح، اجرا ویا نگهداری غیر اصولی این قسمت پر اهمیت راه می‌باشد.

اگر روسازی راهی بطوراصولی و صحیح طرح، اجرا و نگهداری نشود، راه در برابر عوامل جوی و اثر فرساینده آمد و شد خود روها مقاومت نکرده و بسرعت خراب شده ودرنتیجه موجب ازدست رفتن سرمایه گذاری اولیه می‌شود. علاوه براین، خرابی روسازی باعث افزایش سایرهزینه‌ها از قبیل هزینه مرمت و بهسازی و همچنین افزایش هزینه‌های غیرمستقیمی که بعلت بدی روسازی به استفاده کنندگان از راه تحمیل می‌شود خواهد شد.

درچند دهه اخیر بدنبال پیشرفت‌های قابل ملاحظه ای که درعلم مکانیک خاک، مصالح روسازی، انجام آزمایشات آزمایشگاهی و کارگاهی، مقاومت مصالح و تحلیل سیستم‌های پیچیده روسازی با استفاده ازماشین‌های حسابگر الکترونی بوقوع پیوسته است، لازم است که مهندسین راهساز ضمن اطلاع از شرایط خاص ایران ازآنچه که دراین زمینه‌ها درسایرکشورهای دیگر رخ می‌دهد آگاهی داشته باشد.

مقدمه
دراین مبحث انواع خرابی‌های متداول روسازی‌های آسفالتی و شنی شرح داده شده،و علل بوجود آمدن این خرابی‌ها و نحوه مرمت آنها ذکرگردیده است. بطورکلی انواع مختلف خرابی‌هارامیتوان به دوگروه تقسیم کرد:
الف_ خرابی‌های بنیادی (سازمان)
ب_ خرابی‌های سطحی (وظیفه ای)

خرابی‌های بنیادی وقتی به وقوع می‌پیوندندکه سیستم روسازی بعلت ندانستن قدرت باربری کافی دراثربارهای وارد صدمه دیده ودیگرنتواند بدون افزایش بیشتر خرابی‌ها، بارگذاری بیشتری را تحمل نماید. خرابی‌های سطحی وقتی اتفاق می‌افتندکه بدون آنکه الزاماً سیستم روسازی از نظر سازه ای قدرت باربری خود را از دست داده باشد، بعلت ناهموار شدن بیش ازحد سطح روسازی، بهره برداری ازآن با اشکال صورت گیرد.
تشخیص نوع خرابی (بنیادی _ سطحی) ازنظرانتخاب نوع و نحوه مرمت و بهسازی روسازی دارای اهمیت زیادی میباشد. برای مرمت خرابی‌های بنیادی، سیستم روسازی بایدازنقطه نظرسازه ای تقویت گردد. درحالی که برای مرمت خرابی‌های سطحی، باید با انجام اقدامات لازم سطح رویه صاف و هموارشود.

ترکها
ترکهای موزائیکی (پوست ماری _ سوسماری):
این ترکها بعلت داشتن شباهت به پوست بدن سوسمار،ترکهای سوسماری یا پوست ماری نیز نامیده میشوند. این نوع خرابی با ترک خوردن تمام و یا قسمتی از سطح رویه آسفالتی به شکل تکه‌های نسبتاً کوچک چند ضلعی ظاهر شده و معمولاً با تکراربارگذاری بر وسعت خرابی افزوده میشود.
علت بوجود آمدن ترکهای موزائیکی تغییرشکل بیش ازحد لایه‌های روسازی دراثربارگذاری، ویا خستگی بیش ازحد لایه رویه دراثربارهای وارد به آن است. روسازیهائی که برروی خاکهای با مقاومت کم و با قابلیت تغییرشکل زیاد ساخته میشوند، معمولاً به این صورت ترک می‌خورند. همچنین اگرلایه‌های اساس و زیراساس هم بعلت عدم تراکم کافی مقاومت لازم را نداشته باشد، ممکن است باعث بوجود آمدن تراکهای موزائیکی شود. در مواردی که تراکهای موزائیکی تمام ویا قسمت بزرگی از روسازی را فراگرفته باشد، معمولاً علت آن خستگی بیش ازحد رویه آسفالتی تحت اثر عبور وسائل نقلیه سنگین است.
برای مرمت ترکهای موزائیکی، اگرخرابی موضعی بوده و درسطح به وسعت نسبتاً کمی بوجود آمده باشد، بایدبا استفاده از وصله عمیق اقدام به مرمت قسمت خراب شده روسازی شود. درصورتی که خرابی دروسعت وطول زیادی ازسطح رویه مشاهده شود، علت خرابی کافی نبودن قدرت باربری روسازی است وبرای تقویت آن بایدازی

ک لایه روکش آسفالتی با ضخامت کافی استفاده شود.
ترکهای برشی (کناری):
ترکهای برشی یاکناری به ترکهائی اطلاق میشودکه به موازات محور طولی راه و به فاصله کمی از لبه روسازی قرارگرفته باشد. ترکهای برشی ممکن است علاوه برترکهای طولی دارای ترکهای عرضی نیز باشند. ترکهای عرضی معمولاً یک یاچند طولی را قطع کرده و به لبه روسازی منتهی می‌شود.
علت بوجودآمدن ترکهای برشی فقدان پایداری واستقامت برشی خاک یامصالح کناره‌ها روسازی است. یک نمونه ازاین خرابی نشان داده شده است. دراین حالت عدم تراکم کافی خاک محل کنده کاری شده و عبور وسایل نقلیه در فاصله کمی ازمحل کنده شده، سبب بوجود آمدن تراکهای برشی گردیده شده است. زیرا خاک محل کنده کاری شده در برابر تغییر شکل جانبی خاک و

مصالح کنار روسازی مقاومت نکرده ودرنتیجه تغییر شکل بیش ازحد روسازی سبب ترک خوردن و شکست رویه آسفالتی شده است.
نمونه‌های دیگر این خرابی در مواردی که راه برروی خاکریزهای با شیب شیروانی زیاد و ناپایدار ساخته میشود مشاهده میگردد. ترکهای برشی همچنین در مواردی که شانه‌های راه به طرز صحیح طرح و ساخته نشده اند، و یا روسازی اساساً فاقد شانه باشد نیز بوجود می‌آید.

برای مرمت خرابی ناشی از ترکهای برشی باید قبل از اقدام به تعمیر رویه ترک خورده، مبادرت به رفع علت خرابی یعنی تحکیم خاک و مصالح ناپایدار کناره‌های روسازی شود. اگر علت خرابی عدم تراکم کافی خاک کناره‌های روسازی باشد، باید با متراکم کردن خاک وزن مخصوص آن را به حد لازم رساند. در مواردی که ترکهای برشی در اثر عدم وجود شانه‌های راه بوجود آمده باشد، باید با بکار بردن مصالح مناسب اقدام به ساختن شانه‌ها شود تا کناره‌های روسازی تقویت شوند. پس از رفع علت خرابی آنگاه باید با برداشتن قسمتهای ناپایدار روسازی و پرکردن آن با بتن آسفالتی گرم، سطح قسمتهای خراب شده و احتمالاً نشست کرده روسازی مجدداً به سطح اولیه قبل از خرابی آورده شود. این عمل معمولاً با انجام وصله امکان پذیر است.

ترکهای انقباضی:
ترکهائی که در اثر تغییر حجم وجمع شدن رویه آسفالتی در اثر افت دمای محیط بوجود می‌آیند، ترکهای انقباضی نامیده میشوند. ترکهای انقباضی معمولاً عرضی بوده و گاهی هم به شکل مجموعه ای ازترکهای به هم پیوسته که تشکیل قطعات بزرگی را میدهند ظاهر میشوند. در حالت اخیر، تفاوت ظاهری این ترکها با ترکهای موزائیکی در آن است که ترکهای انقباضی سطح رویه را به قطعات بزرگتری تقسیم کرد و به علاوه گوشه‌های این قطعات نیز تیزتر است.

علت بوجود آمدن ترکهای انقباضی بکاربردن قیری است که برای آب و هوای منطقه مورد مصرف سفت میباشد. برای مرمت این نوع خرابی باید ابتدا ترکها باقیر یاقیرحاوی ماسه ریز دانه وگردسنگ (بسته به گشادی ترکها) پرشود وسپس در صورت لزوم با استفاده ازیک لایه نازک روسازی روکش شود.

ترکهای بین دوخط:
این نوع ترکها در حقیقت همان درزهای طولی بین خطوط راه هستندکه به علت اجرای نادرست رویه آسفالتی، درزهای آن باز شده اند. ورود آب دراین ترکها باعث تشدید خرابی و بازترشدن آنها میشود.
علت بوجود آمدن ترکهای بین دوخط اجرای غیرهم زمان رویه آسفالتی خطوط مجاور یکدیگر است. زیراپس ازپخش و کوبیدن آسفالت خط اول وسپس خط مجاورآن درزی بین این دوخط بوجود می‌آیدکه هرقدر هم درپیوند دوخط کوشش شود، نقطه ضعفی در محل اتصال بوجود می‌آیدکه درآینده باعث خرابی میشود.
این نوع خرابی همچنین بین خط کناری وشانه آسفالتی راه نیز ممکن است بوجود آید. علت وقوع آن نظیر آنچه که درموردترک بین دوخط بیان شد، اجرای غیر هم زمان آسفالت خط کناری و شانه راه است.

برای اجتناب ازاین خرابی باید حتی الا مکان سعی شودکه با بکاربردن تعدادکافی ماشینهای پخش آسفالت مصالح تمام عرض راه بطورهم زمان پخش و کوبیده شود.
برای مرمت ترک بین دوخط باید این ترکها با استفاده ازقیریاقیرحاوی ماسه ریزدانه وگرد سنگ پرشودتاجلوی ورودآب به داخل ترک ودر نتیجه به داخل روسازی گرفته شود.

ترکهای انعکاسی:
ترکهای انعکاسی به ترکهائی اطلاق میشودکه درسطح روکش آسفالتی ودرمحل‌هائی که ترکهائی در سطح روسازی قدیمی وجود داشته، پدیدآمده باشد. این ترکها در حقیقت انعکاس ترکهای لایه زیرین درلایه روکش آسفالتی است.
ترکهای انعکاسی اغلب درسطح روکش آسفالتی که برروی روسازی‌های بتنی یامصالح تحکیم شده باسیمان ساخته شده اندبوجودمی آید. این ترکها همچنین درسطح روکش آسفالتی که برروی روسازی آسفالتی با ترکهای عریض و مرمت نشده ساخته میشوند نیزپدیدمی آید.

علت بوجودآمدن ترکهای انعکاسی حرکات افقی وقائم لایه واقع درزیرروکش آسفالتی است. این حرکات دراثرتغییرات رطوبت و درجه حرارت در مصالح روسازی، وهمچنین دراثرعبور وسائل نقلیه سنگین بوقوع می‌پیوندد.
برای مرمت ترکهای انعکاسی باید این ترکها با استفاده ازقیریاقیرحاوی ماسه ریزدانه وگرد سنگ پرشوند.
ترکهای هلالی (لغزشی):
ترکهای هلالی معمولاً درمسیرحرکت چرخهای وسائل نقلیه بعلت وارد شدن نیروهای شدید افقی (ترمزکردن) درسطح رویه آسفالتی بوجودمی آید. علت تشکیل شدن این ترکها فقدان چسبندگی کافی بین لایه رویه آسفالتی و لایه زیرآن است. وجود موادی ازقبیل گرد و خاک، روغنهای نفتی یا آب، که ممکن است به علت عدم دقت درروی سطح راه قبل ازاجرای رویه آسفالتی وجود داشته باشد، میتواند منجربه بوجودآمدن این ترکها شود. عدم بکاربردن اندود سطحی

بین لایه آسترولایه رویه آسفالتی نیزمیتواند سبب بوجود آمدن ترکهای هلالی شکل شود.
مناسب ترین نحوه مرمت این نوع خرابی،کندن قسمت خراب شده و استفاده ازبتن آسفالتی گرم برای انجاموصله سطحی است.
تغییرشکل‌های سطح رویه
نشست محل کنده کاری شده:
این خرابی به نشستی که درمحل کنده کاری شده روسازی بمنظورعبورلوله‌های آب وگاز یاکابل تلفن وامثال آن بوجودآمده اطلاق میشود. علت این خرابی فقدان تراکم کافی مصالح بکاررفته برای پرکردن مجدد محل کنده شده است.
برای جلوگیری از بوجود آمدن این خرابی بایدابتدا محل کنده کاری شده بلافاصله پس ازاتمام عملیات بامصالح مناسب پرشده وبه خوبی متراکم شود وسپس روسازی آن بااستفاده ازبتن آسفالتی گرم انجام شود. باید توجه داشت که ضخامت رویه آسفالتی محل مرمت شده نباید به هیچ وجه ازضخامت رویه قسمتهای مجاورآن کمترباشد.
برای مرمت محل نشست کرده بایدقسمت خراب شده بااستفاده ازبتن آسفالتی گرم پرشده وبه خوبی متراکم شود. ضخامت لایه بتن آسفالتی بکاررفته باید به اندازه ای باشدکه پس ازمتراکم کردن آن سطحش قدری از سطح بقیه روسازی بالاتر باشد. رعایت این نکته باعث میشودکه سطح نها ئی قسمت مرمت شده پس ازآنکه تحت آمد و شد خوروها قرار گرفت هم سطح بقیه روسازی شود. لیکن بایددقت شودکه این اختلاف سطح نبایدطوری باشدکه نهایتاً ازبین نرفته و به صورت برآمده (گرده ماهی) باقی بماند، زیرا درآنصورت این برآمدگی خودسبب ناهمواری سطح روسازی خواهدشد.
موج:
این خرابی که نمونه ای ازآن نشان داده شده است بصورت موجی درجهت حرکت وسائل نقلیه درسطح رویه آسفالتی بوجودمی آید. روسازی‌های آسفالتی که مصالح لایه رویه آنها بطرزصحیح طرح و انتخاب نشده اند و درنتیجه دارای استقامت برشی کافی نیستد، به این صورت خراب

میشود. موج‌ها درمحل‌هائی که نیروهای برشی شدیدی به روسازی واردمیشود بوجودمی آیند. نیروهای برشی شدیدمعمولاً درنزدیکی تقاطع‌هاکه وسائل نقلیه متوقف میشود ویاازحالت سکون به حرکت درمی آیند، ویادرسایر محل‌های تغییرسرعت، توسط چرخهای وسائل نقلیه به روسازی واردمیشود.
علت بوجودآمدن موج معمولاً یکی ویا ترکیبی ازعوامل زیر است:
الف- مصرف بیش ازحدلازم قیردرمخلوط آسفالتی،
ب- بکاربردن قیری که بیش ازحدلازم برای آب و هوای منطقه مورد مصرف نرم است،
ج- مصرف بیش ازحد مصالح ریزدانه درمخلوط آسفالتی،

 

د- وجود مقدارزیاد مصالح گردگوشه درمخلوط آسفالتی،
ه- هوا ندادن مخلوط‌های آسفالتی که در ساختن آنها ازقیرهای محلول استفاده شده است.
برای مرمت این نوع خرابی، درمواردی که وسعت خرابی کم بوده وشدت موج‌ها زیاداست باید اقدام به کندن و برداشت کامل قسمت خراب شده رویه شود. دراین حالت محل کنده شده باید بااستفاده ازبتن آسفالتی گرم پرشود. درمواردی که وسعت خرابی نسبتاً زیاد بوده و شدت موج‌هاکم است باید با استفاده ازیک لایه نازک روکش آسفالتی اقدام به رفع خرابی شود.
گودی مسیرچرخها (شیارشدن):
گودی مسیرچرخها به موجی عرضی که درسطح رویه آسفالتی بوجود می‌آید اطلاق میشود. نقاط گود این موج‌ها در مسیرهای حرکت چرخهای وسائل نقلیه سنگین قرار دارند.
علت بوجودآمدن گودی مسیرچرخها تحکیم لایه‌های وسازی ویا خاک بستر راه میباشد. میزان گودی مسیرچرخها بستگی به شدت آمد و رشد دارد، و هرچه تعداد و وزن وسائل نقلیه سنگین بیشتر باشد، شدت این خرابی نیز بیشتر خواهد بود. میزان گودی مسیرچرخها را میتوان با قرار دادن یک شمشه فلزی یاچوبی بلند در عرض راه مشاهده کرده وآنرا اندازه گیری نمود. این خرابی همچنین دراثرحرکت جانبی مصالح آسفالتی درجهت عمود برحرکت وسائل نقلیه نیز ممکن است بوقوع بپیوندد.
برای اجتناب از این نوع خرابی باید مشخصات فنی مصالح روسازی طوری انتخاب شود که استقامت و پایداری کافی را داشته باشد. مصالح سنگی مخلوطهای آسفالتی باید شکسته بوده واز بکار بردن مصالح سنگی گردگوشه اجتناب شود. همچنین باید از مصرف میزان بیش ازحدقیر و مصالح ریزدانه که باعث کاهش استقامت مخاوط میشودخوداری گردد.
برای مرمت گودی مسیرچرخها باید با استفاده از بتن آسفالتی گرم محل‌های گود شده پرشده و درصورت لزوم بایک لایه نازک آسفالتی روسازی روکش شود.
نشست موضعی:

نشست وضعی به خرابی اطلاق میشودکه درآن قسمت نستاً محدودی از روسازی دراثرنشست، سطحش ازبقیه قسمتهای دیگر روسازی پائین تر باشد. این خرابی ممکن است با، یا بدون ظاهرشدن ترکهائی بوجودآید.
نشست موضعی توسط سرنشینان وسائل نقلیه ای که از روی آن عبورمیکنند احساس شده، و محل آن توسط آبی که بلافاصله پس از بارندگی معمولاً درآن جمع میشود مشخص میشود. درسایرمواقع، محل نشست موضعی به کمک تفاوتی که دررنگ بین قسمت نشست کرده و سایرقسمتهای روسازی به علت اثرآب بوجودمی آید قابل تشخیص است.
علت بوجودآمدن نشست موضعی، نشست خاک بستر یا مصالح روسازی که به صورت غیر یکنواخت متراکم شده اند میباشد.
برای مرمت این نوع خرابی باید محل نشست کرده با استفاده از بتن اسفالتی گرم پر شده و متراکم شود.

تورم:
تورم عبارت است ازبالا آمدن قسمتی از سطح روسازی آسفالتی دراثرافزایش حجم خاک بستر روسازی ویا مصالح آن. افزایش حجم خاک معمولاً به دو علت صورت میگیرد:
الف- تورم دراثر یخبندان
ب- تورم دراثر رطوبت
علل و روشهای جلوگیری از این نوعی خرابی در بخش هفتم شرح داده شده است. برای مرمت این نوع خرابی باید پس ازکندن وبرداشت کامل مصالح قسمت متورم شده و تعویض خاک قابل تورم با مصالح مناسب. سطح روسازی وصله شود.
خرد وکنده شدنها
چاله‌ها:
این خرابی به گودی‌هائی کهدراثر خرد وکنده شدن قسمتی از مصالح رویه واساس روسازی بوجود می‌آید اطلاق میشود. معمولاً چاله‌ها در اواخر فصل زمستان و اوایل فصل بهار بوجود می‌آیند. علت این امر بالا بودن میزان رطوبت خاک در این زمان ازسال ودر نتیجه کم بودن مقاومت خاک است. این ساله بخصوص در مورد رویه‌های نازک آسفالتی که قسمت اعظم قدرت باربری سیستم روسازی توسط لایه‌های اساس و زیر خاک بستر تامین میشود شدیدتر است. سایر عواملی کهدربوجود آمدن چاله‌ها مؤثر هستند، عبارتنداز:

الف – کافی نبودن مقدار قیر مصرفی در مخلوط آسفالتی
ب – مصرف مقدار خیلی زیاد یا خیلی کم مواد ریزدانه در مخلوط آسفالتی
ج – عدم وجود سیستم زهکشی مناسب
نحوه اصولی مرمت این نوع خرابی به این ترتیب است که پس از پاک کردن چاله‌ها از مواد خارجی، آب، و دانه‌های شل مصالح، باید سطوح داخلی و کف چاله قیرپاشی شده و سپس این چاله‌ها با بتن آسفاتی گرم پر شده و متراکم شود.
جداشدن دانه‌ها:
این خرابی که معمولاً از کناره‌های روسازی شروع شده وبه طرف نقاط داخلی روی آسفالتی پیشروی میکند، علل مختلفی دارد که عبارتند از:
الف – اجرای رویه آسفالتی در هوای سرد یا یا مرطوب
ب – تراکم غیرکافی مصالح آسفاتی
ج – بکار بردن مصالح سنگی آلوده و یا کم دوام در لایه رویه آسفاتی
د – کمبود میزان قیرمصرفی درمخلوط آسفالتی
ه – گرم کردن بیش ازحد بتن آسفالتی موقع پخت آن
برای مرمت این نوع خرابی باید سطح قسمت خراب شده روسازی قیرپاشی شده، ودرمواردی که وسعت خرابی زیاد است با استفاده ازیک لایهآسفالتی نازک روسازی روکش شود.

لغزنده شدن، سطح روسازی

رو زدن قیر:
رو زدن قیربه بالاآمدن وخارج شدن قسمتی ازقیرمصرفی دررویه آسفالتی که دراثروشدخودروهاصورت میگرد، اطلاق میشود. قیری که به این نحوازمصالح آسفالتی رومیزند توسط چرخهای وسا‌‍ئل نقلیه به صورت لایه نازکی درسطح راه وسبب صیقلی شدن آن میشود.
علت اصلی روزدن قیرکه همواره درهوای گرم وتحت اثر وسائل نقلیه سنگین به وجودمقداربیش ازحدقیردرمخلوط آسفالتی است. روزدن قیردرمخلوط‌هائی که دارای فضای خالی کمترازحدلازم هستندنیزبوجودمی آید.

قیرروزده سبب کاهش اصطکاک بین سطح راه وچرخهای وسائل نقلیه شده وبه خصوص درمواقع بارندگی ممکن است منجربه تصادفات شود. درفصل تابستان قیر روزده بعلت بالا بودن درجهحرارت هوابصورت شل وخمیری درآمده وتحت اثر حرکت وسائل نقلیه درسطح راه فتیله میشود. روزدن قیرمعمولاً با خرابی‌های دگیر از جمله موج وگودی مسیرچرخهاکه علل مشابهی دارند همراه است.
برای مرمت این نوع خرابی اگروسعت قسمت خراب شده کم باشد، برروی سطح راه ماسه و یا شن ریزدانه پاشیده شده وکوبیده میشود. روکش کردن راه با استفاده ازیک لایه نازک و کم قیرراه حل مناسب دیگری برای مرمت این نوع خرابی است.

صیقلی شدن د انه‌ها:
دانه‌های مصالح سنگی بکار رفته در تهیه مخلوط‌های آسفالتی در صورتی که دارای سختی کافی نباشد ممکن است که تحت اثر ساینده آمد و شد سطحشان صیقلی شود. این امر بخصوص درمواقع
بارندگی بسبب کافی نبودن اصطکاک کافی بین سطح راه و چرخهای وسائل نقلیه ممکن است منجر به تصدفات شود.
علت بوجود آمدن این خرابی بکاربردن مصالح سنگی گرد گوشه ویا مصالح شکسته شده کم دوام نظیربرخی ازانواع سنگهای آهکی در مخلوط آسفالتی است. نحوه مرمت سطح راهی که دانه‌های لایه رویه آن صاف و صیقلی شده است، استفاده از یک لایه نازک روکش آسفالتی تهیه ازمصالح سنگی شکسته شده است.

خرابی شانه‌ها:
خرابی شانه‌ها معمولاً بسبب طرح واجرای نادرست روسازی شانه‌ها بوجود می‌آید. برای جلوگیری ازاین خرابی باید روسازی شانه‌ها نظیر روسازی راه با در نظر گرفتن مقاومت خاک بستر، شرایط جوی منطقه، و ترافیک احتمالی شانه‌ها طرح شده و مصالح آن نیز با دقت زیاد انتخاب شود.
برای مرمت شانه‌های خراب شده باید ابتدا به ترتیبی که ذکر گردید روسازی شانه‌ها طرح شده سپس شانه‌های جدید با تعویض مصالح نامناسب موجود با مصالح مناسب ساخته شود. اگر خرابی شانه‌ها بعلت شرایط نامناسب زهکشی بوجود آمده باشد، باید اشکالات موجود در وضع زهکشی (سطحی یا عمقی) تصحیح شود.

خرابی رویه‌های آسفالت سطحی:
رویه‌های آسفالت سطحی معمولا ًبسبب روش مخصوص که دراجرای آنهابکارمیرود دارای خرابیهای
مختص به خود است که در مورد سایر انوا ع رویه‌های آسفالتی مشاهده نمیشود. این خرابی‌ها عبارتند از: گرشدن، شیار‌های طولی و شیار‌های عرضی.
مرمت و بهسازی
مرمت و بازسازی روسازیهای انعطاف پذیر(آسفالتی و شنی) شامل لکه گیری، پرکردن چاله‌ها، پرکردن ترکها و روکش کردن است. قبل از اینکه تصمیم گرفته شودکه چه نوع مرمتی برای رفع خرابی یک روسازی لازم است ابتدا باید علت یا علل خرابی‌ها مشخص شود. اگر علت خرابی کافی نبودن قدرت باربری روسازی باشد لکه گیری روسازی یک راه حل اصولی نبوده و در اینگونه موارد باید با روکش کردن ظرفیت باربری روسازی افزایش داده شود. از طرف دیگر اگر علت خرابی روسازی وجود قسمتهای ضعیف موضعی باشد در این صورت باید اینگونه نقاط اصلاح شوند و معمولاً احتیاجی به تقویت تمام روسازی نیست.

در این بخش نحوه مرمت و تقویت روسازیهای انعطاف پذیر شرح داده شده است. لیکن باید توجه داشت که پیشنهادهای ارائه شده فقط بعنوان راه حل‌های کلی است و باید هرخرابی بطور جداگانه درمحل مورد بررسی و مطالعه قرارگیرد تا بهترین راه حل مرمت و تقویت روسازی تعیین شود.
مرمت خرابی‌های روسازی:
روشهای مختلف مرمت خرابی‌های روسازی را میتوان به ۴ گروه تقسیم کردکه عبارتند از: پرکردن چاله‌ها، وصله سطحی، وصله عمقی و روکش کردن.

پرکردن چاله‌ها:
پرکردن چاله‌ها شامل مراحل زیر است:
الف- تمیزکردن چاله‌ها از هرگونه مواد خارجی، آب، دانه‌ها مصالح سنگی کنده شده.
ب- قیرپاشی سطحی داخلی چاله شامل کف و دیواره‌ها.
ج- پرکردن چاه با مخلوط بتن آسفالتی.
د- کوبیدن و متراکم کردن مخلوط تا اینکه سطح نهائی بدست آمده هم سطح روسازی قسمتهای مجاور شود.

وصله سطحی:
انجام وصله سطحی شامل مراحل زیر است: الف- خط کشی و بریدن قسمت خراب شده روسازی بصورت شکل‌های منظم هندسی بطوری که،خطوط برش حداقل حدود ۳۰ سانتی متر در تمام نقاط از خرابی‌ها فاصله داشته و ضمناً سطح برش بصورت قلئم و عمود بر سطح روسازی باشد.
ب- تمیزکردن قسمت بریده شده ازآب و مواد شل وکنده شده با استفاده از جارو و یا هوای فشرده.
ج- قیرپاشی سطح داخلی قسمت بریده شده شامل کف و دیواره‌ها.
د- پرکردن محل گودی با مخلوط بتن آسفالتی.

ه- کوبیدن و متراکم کردن مخلوط بطوری که سطح نهائی بدست آمده هم سطح روسازی قسمت‌های مجاور شود.
وصله عمقی:
مراحل این روش نظیرآنچه که در مورد وصله سطحی شرح داده شده است با این تفاوت که علاوه بر بریدن و برداشتن سطح رویه آسفالتی قسمتی و یا تمام مصالح لایه اساس و زیر اساس هم برداشته میشود. ضمناً در این حالت قیرپاشی تنها به سطح دیواره‌ها محدود میشود.
روکش آسفالتی:
روکش کردن بطورکلی برای دو منظور مختلف انجام میشود:
الف- رفع ناهمواری‌های سطح روسازی که بعلت ترک خوردن، تغییر شکل دادن، خرد شدن و غیره بوجود می‌آید.

ب- افزایش قدرت باربری روسازی.
معمولاً مساله ای که در طرح روکش ه مطرح است تعیین مشخصات فنی مصالح روکش و تعیین ضخامت آن است. درمواردی که روکش فقط به منظور رفع ناهموای‌های سطح یک روسازی انجام میشود ضخامت روکش کم است و حتی ممکن است به نازکی ۵/۱ تا ۲ سانتی متر نیز برسد. از طرف دیگر در مواردی که هدف از انجام روکش افزایش قدرت باربری روسازی است، ضخامت روکش باید با در نظرگرفتن عوامل مؤثر از قبیل شرایط سیستم روسازی موجود، میزان آمد وشد وسائل نقلیه، شرایط جوی منطقه و مقاومت خاک بستر بطور صحیح و اصولی طرح شود.

روشهای مختلفی برای طرح روکش وجود داردکه این روشها را میتوان به دوگروه کلی تقسیم کرد. در موردگروه اول ابتدا ضخامت روسازی لازم بدون در نظر گرفتن سیستم موجود تعیین شده و سپس با مقایسه سیستم موجود با سیستم مورد لزوم ضخامت روکش بدست می‌آید. این روش در این کتاب روش غیر مستقیم نامیده شده است. در موردگروه دوم (روش مستقیم) ضخامت روکش بر اساس آمد و شد وسائل نقلیه موجود و افزایش احتمالی آن در آینده و قدرت باربری روسازی موجود تعیین میشود.

تاثیر عوامل جوی
دراین بخش تاثیر یخبندان و رطوبت در طرح روسازی، شرح داده شده، و علل و روشهای جلوگیری از صدمات آنها بحث گردیده است.
یخبندان دواثر منفی بر روسازی‌ها دارد که عبارتند از:
الف- تورم سازی در اثر یخبندان. که ممکن است منجر به شکست و خرابی روسازی شود،
ب- کاهش باربری روسازی در موقع ذوب یخ‌ها،
افزایش رطوبت مصالح روسازی وبخصوص خاک بستر آن نیز ممکن است منجر به خرابی روسازی شود.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 36 صفحه
87,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد