whatsapp call admin

دانلود مقاله حمزه بن عبدالمطلب علیه ما السلام

word قابل ویرایش
25 صفحه
8700 تومان
87,000 ریال – خرید و دانلود

حمزه (ع) به روایت تاریخ
حمزه عموی پیامبر(ع) و فرزند عبدالمطّلب؛ مردی جنگجو، نیرومند و پر صلابت بود. بیشتر روزها را به شکار می پرداخت و غالباً پس از بازگشت ابتدا کعبه را طواف کرده و سپس به خانه اش می رفت.
یک روز پس از بازگشت از شکار، به او می گویند که ابوجهل، پیامبر را بسیار آزرده است. حمزه ای از این کار خشمگین شده و در پیِ ابوجهل بر می آید، تا این که او را در مکانی یافته و با کمانش چنان بر سر او می کوید که فرقش شکافته می شود.

آن گاه با بیان عباراتی که حکایت از اسلام آوردنش می کند، و این که«از امروز بر دین محمدم»، مسلمان می شود. شبانگاهان نیز نزد رسول خدا(ص) حاضر شده و اسلامش را اظهار می دارد و آن حضرت، او را دهای خیر نموده و پایداری در راه اسلام را برایش آرزو می کند.
سپس در جنگ بدر شرکت کرده و در جنگ اُحُد به شهادت می رسد و در دامنه کوه اُحُد به خاک سپرده می شود.

این کوتاه سخن، همه دانسته های یک فرد کم اطلاع از تاریخ صدر اسلام، درباره حضرت حمزه (ع) است. نیز ممکن است این را هم بداند که او به دست شخصی به نام وحشی و به دستور هند (مادر معاویه) به شهادت می رسد تا آن جا که هند، جگر حمزه را به دندان کشیده و بدین سبب به هند جگرخوار(آکله الاکباد) معروف می گردد.

حضرت حمزه، یک دختر و دو پسر- از دو همسر- داشته که پسرانش یَعلی و عمَاره نام داشتند و بدین سبب، کُنیه اش ابویعلی و ابو عمّاره بوده است.

در سال دوم هجری که غزوه بدر روی می دهد، در کنار علی(ع) شجاعانه با دشمن می جنگد و گوشه ای از فداکاری و جانفشانی اش را در راه خدا و رسول خدا (ع) به نمایش می گذارد. و سرانجام در غزوه اُحُد (سوم هـ.ق .) که اوج قدرتمندی و توانمندی اش در رکاب پیامبر اسلام، به درجه شهادت رسیده و به سیدالشّهداء ملقب می گردد.

فصل اول
حمزه (ع) و کِتمان ایمان
مؤمنینی که ایمانشان را کِتمان می کردند
موضوع کتمان دین و ایمان، حرف تازه ای نیست بلکه سنت برگزیده خداوند است در میان مؤمنین روزگار؛ از زمان آدم تا خاتم، و از آن زمان تا قیام قائم آل محمّد(ع)

این اصل، از بعد دیگر، همان تقیه ای است که جزء تفکیک ناپذیر از وجود یک مؤمن است؛ خواه مؤمن آل محمد باشد، خواه مؤمن آل فرعون که اما صادق (ع) درباره اش می فرماید:
تقیّه بخشی از دین من و دین پدران من است و کسی که تقیّه ندارد؛ دین ندارد. تقیّه سِپَر نگهدارنده خداوند در زمین است؛ زیرا مؤمن آل فرعون، اگر دینش را، یعنی اسلام را آشکار می کرد توسط فرعون کشته می شد.
فصل دوم
حمزه (ع) قبل از بعثت

۱٫ در راه سفر به شام
زمانی که حضرت خدیجه(ع) برای اولین بار رسول خدا(ص) را امین بر اموالش قرار داد و آن حضرت راهی شام شد، در حین حرکت، به آن حضرت بسیار احترام گذاشت که از آن میان، می توان به موارد زیر اشاره کرد:
فرستادن بهترین لباسها، عمامه، کفش و … برای پیامبر. آماده کردن بهترین شترهای راهوار برای ایشان. سفارشهای اکید به دو نفر از همراهان پیامبر در مورد احترام گذاشتن به ایشان، و این که از دستوراتش به هیچ وجه سرپیچی نکنند و …؛ که همه این تدارکات باعث می شود در همان ابتدای حرکت، کاروانیان در باطن خویش به دو گروه تقسیم شوند: گروهی شادمان و دوستدار پیامبر، و گروهی غمگین و افتاده در آتش جسد نسبت به ایشان.

سران این دو گروه، در طول سفر، کم کم آنچه را در دل دارند آشکار می سازند به گونه‌ای که دقت در سخنان و حرکات آنها، پرده از دوستی ها و دشمنی هایشان با آن حضرت بر می دارد.

۲٫ در مراسم خواستگاری محمد (ص) از خدیجه (ع)
زمانی که پیامبر در سن ۲۵ سالگی، موضوع ازدواج با خدیجه را با عموهای خود در میان می گذارد، ابوطالب و حمزه همراه بعضی از بزرگان قریش بهه خانه خدیجه دختر خُوَیلِد می روند و ابوطالب، خدیجه را برای پیامبر خواستگاری می کند.

۳٫بشارت به ولادت علی (ع)
واقعیت و چگونگی ولادت علی(ع) در خانه کعبه، موضوعی نیست که بر دوست و دشمن آشکار نباشد. بنابراین، سخن را از آن جا آغاز می کنیم که فاطمه بنت اسد (مادر گرامی علی بن ابی طالب(ع) پس از چهار روز که در خانه کعبه بوده است؛ در حالی بیرون می آید که فرزندی بر روی دستانش دیده می شود.

یکی از کسانی که به استقبال این مادر بزرگوار می شتابد، شوهر گرانقدرش حضرت ابوطالب(ع) است. ابوطالب به محض دیدن آن کودک، چهره اش در شادی وصف ناپذیری غرق می شود و در این هنگام، فرزندش لب به سخن می گشاید: السلام علیک یا ابه و رحمه الله و برکاته.
لحظاتی بعد، رسول خدا (ع) نیز وارد مسجد الحرام شده و کودک را در آغوش میگیرد. علی(ع) بر روی دستان مبارک آن حضرت به تلاوت آیاتی از سوره مؤمنون می پردازد.

فصل سوم

حمزه(ع) از آغاز بعثت تا غزوه بدر
اسلام آوردن حمزه(ع)
آنچه اهمیت بسیار دارد، همان ایمان مکتوم حمزه (ع) است که با شواهدی از تاریخ بر آن آگاه شدیم. از این رو، ماجرای اسلام آوردن آن حضرت در ظاهر- به هر دو صورت مشابهی که در تاریخ آمده- تنها آشکار نمودن مسلمانی و اظهار ایمانش بوده است نه چیز دیگر.
بنابراین، تفاوت زیادی نخواهد داشت اگر هر یک از دو روایت را در این زمینه شاهد بیاوریم. ما البته روایت اصول کافی را- که از منابع موثق و معتبر شیعی است- ترجیح می دهیم.

حدیث «سَدِّ ابواب»
پس از ورود پیامبر به مدینه و زانو زدن مرکبش در قطعه زمینی- که به تفصیل در تاریخ آمده است- آن زمین را که متعلق به دو یتیم بوده، به ده دینار خریده و به یاری دوستانش، در آن مساجدی را بنا می نهند.

 

اهلیت عبودیّت
غضب یونس، افتادنش در دل ماهی، توبه اش به درگاه خداوند و اقرارش به ولایت علی(ع) و ائمه معصومین (ع)… همه و همه، از رشد تدریجی و پیمودن درجات روحی و معنوی آن پیامبر الهی، در رابطه با مسأله نبوّت محمد(ص) و ولایت علی(ع) حکایت می کند.

و حمزه نیز در این راستا، و در قالب تسلیم به مسأله سدّ ابواب، تواضع خود را در اندک زمانی پس از غضب، نسبت به پذیرش و اقرار به ولایت امیرالمؤمنین (ع) ابراز می دارد و بدین سان اهلیّن خود را برای عبودیّت به اثبات می رساند؛ زیرا اگر نبودند و محمد و آل محمد، نه خداوند عبادت می شد و نه شناخته می شد؛

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 25 صفحه
87,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد