whatsapp call admin

مقاله در مورد صنایع فرهنگی سمنان

word قابل ویرایش
14 صفحه
8700 تومان
87,000 ریال – خرید و دانلود

صنایع فرهنگی سمنان

شهر سمنان مرکز استان سمنان و نیز مرکز شهرستان سمنان است. این شهر در جنوب رشته کوه البرز و شمال دشت کویر در راه تهران به خراسان قرار گرفته است. آب و هوای آن خشک و معتدل می‌باشد.

موقعیت جغرافیایی
این شهر در حد فاصل دو شهر دامغان و گرمسار در طول جغرافیایی ۵۳ درجه و ۲۳ دقیقه و عرض جغرافیایی ۳۵ درجه و ۳۴ دقیقه واقع شده و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۱۱۳۰ متر است. همچنین فاصله آن تا تهران ۲۱۶ کیلومتر است و به راه آهن سراسری تهران_مشهد، متصل می‌باشد.
مردم
جمعیت شهر سمنان بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی، بالغ بر ۱۲۶٬۷۸۰ نفر بوده‌است.(جمعیت شهرستان: ۱۹۱,۶۱۸ نفر)[۲]

نژاد مردم سمنان آریایی است و به زبان سمنانی سخن می‌گویند. زبان سمنانی به علت ویژگی خاص خود مورد توجه دانشمندان و ایران شناسان بسیار قرار گرفته است. این زبان از زبانهای ایرانی شاخه شمال باختری است.
ایران‌شناسان زیادی چون پرفسور کریستن سن هوتوم سیندلر، ویلهلم لیکر، جرج مورگن و استایرن تحقیقات جامعی درباره زبان سمنانی انجام داده‌اند. نکته قابل ذکر اینکه اگرچه زبان سمنانی هنوز هم توسط مردم سمنان تکلم می‌شود، اما نسل جدید سمنانی‌ها با وجود فهمیدن آن به این زبان باستانی سخن نمی‌گویند.

در این شهر درصد سواد بسیار بالا است و یکی از شهرهای معروف ایران در زمینه کاهش بیسوادی است. صنایع تولیدی دستی این شهر عبارت‌اند: از کرباس پارچه‌های پشمی، چادر شبهای پشمی و ابریشمی و پلاس نمد و قالی بافی.

آب و هوا
آب و هوای این شهر در تابستان گرم و در زمستان نسبتاً سرد می‌باشد. بارندگی‌های این شهر در فصول سرد سال صورت می‌گیرد و میزان متوسط بارندگی سالانه آن ۱۴۰ میلیمتر می‌باشد. متوسط درجه حرارت سالانه ۷/۱۷ درجه سانتیگراد است و این در حالی است که حداکثر مطلق حرارت ۵/۴۴ درجه سانتیگراد و حداقل مطلق ۴/۶- درجه سانتیگراد گزارش شده است. همچنین متوسط تعداد روزهای یخبندان در طول سال در حدود ۴۸ روز می‌باشد.
جای‌های تاریخی

نمایی ارگ سمنان در شب
شهر سمنان ۷ محله معروف قدیمی دارد به‌نام‌های اسفنجان (اسپنژان)، لتیبار، شاهجو، ناسار، زاوغان، کوشمغان و کدیور.[۳]
این شهر علاوه بر زیبایی‌های طبیعی با سابقه تاریخی چند هزار ساله به دلیل واقع شدن در گذر حوادث ناشی از لشکرکشی‌ها و مهاجرت‌های بین شرق و غرب و مهم تر از همه داشتن تاریخ تمدن دیرینه دارای آثار باستانی متعدد دیدنی مربوط به دوره‌های مختلف تاریخ است که مبین قدمت

کهن آن است:
• مسجد جامع سمنان
• منار سلجوقی مسجد جامع
• مسجد امام سمنان(مسجد شاه یا سلطانی)
• آرامگاه شیخ علاءالدوله سمنانی
• گرمابه پهنه سمنان
• دروازه ارگ سمنان
• بازار سمنان
• بازار شیخ علاءالدوله
• قلعه‌های سارو
• قلعهٔ پاچنار

• برج چهل‌دختران
• قلعه کوشمغان
• دژچرمینه
• قلعه کهن‌دژ
• قلعه زاوغان
• آرامگاه پیر نجم‌الدین
• کاروانسرای سنگی آهوان (مربوط به قرن پنجم هجری)
• کاروانسراهای شاه عباسی (صفویه)
از جمله مهم‌ترین بناهای باستانی شهر سمنان است. علاوه بر اینها می‌توان به آب انبارها، قنات‌هایی با معماری منحصر به فرد و بافت قدیم سمنان نیز اشاره کرد.
وجه تسمیه

درباره وجه تسمیه نام سمنان که به این منطقه اطلاق می‌شود، عقیده‌ها و نظرهای گوناگونی رایج ومعمول است که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:
• در گذشته‌های دور در محل آتشکده بزرگ هریس در کومش (سمنان) شهری عظیم با بت خانه‌ای بزرگ با ساختمانی رفیع و با شکوه وجود داشته است. به همین علت احتمال می‌رود که مردم این سرزمین قبل از ظهور زرتشت، دارای مذهب «سمتی» یا «سمینه» بوده‌اند و بت خانه بزرگ آنان در محل سمنان فعلی واقع بوده است.

• برخی دیگر بر این باورند که سمنان در اصل «سکنان» منسوب به طوایف سَکَه‌ها می‌باشد و الف و نون آن نشانه نسبت و مکان است که در واژه‌های گیلان و غیره مشاهده می‌شود.
• عده‌ای دیگر از اهالی سمنان عقیده دارند که نام قدیم سمنان (سیم لام) بوده که بنای آن به دست دو نفر از فرزندان نوح پیغمبر به نام‌های (سیم النبی) و (لام النبی) انجام گرفته که مقبره آنان در کوه‌های شمال شرقی سمنان در محلی موسوم به پیغمبران واقع است. بر این اساس کلمه (سیم لام) در اثر کثرت استعمال به مرور زمان به سمنان تبدیل شده است.

• برخی نیز افسانه بنای اولیه را به دو هزار سال قبل از میلاد مسیح به دستور تهمورث دیوبند نسبت داده اند. در آن زمان شهر را به سمینا نام گذاری نموده‌اند که به مرور زمان به سمنان تغییر یافته است.
• روایت دیگر حاکی از این است که نام قدیم سمنان در زبان محلی «سه مه نان» بوده و منظور ساکنان آن این بوده است که محصولات کشاورزی این منطقه نان و آذوقه اهالی را بیش از سه ماه تأمین نمی‌کند. بعدها به مرور زمان «سه مه نان» به سمنان تغییر یافته است. به هر حال آن چنان که از منابع و کتب تاریخی استنباط می‌شود سمنان یکی از مناطق کهن و قدیمی ایران است که در درازای تاریخ فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته است.

نگاهی نو به میراث فرهنگی و گردشگری سمنان
مسجد جامع سمنان
مسجد جامع سمنان یکی از آثار با ارزش و کهن شهر سمنان به شمار می آید و از لحاظ مذهبی و فرهنگی و حتی اجتماعی دارای ارزش و اعتبار زیادی است. گرچه در طول زمان تغییرات و تحولات زیادی در آن بوجود آمده ، اما قدمت بنا به گونه ای است که عده ای بنای اولیه آن را به قبل از اسلام می رسانند. عقیده بر این است که این مسجد در قرن اول هجری و بر روی خرابه های آتشکده بنا گردیده است. سیاحان و مورخینی که از شهر سمنان دیدن نموده و مطالبی راجع به این شهر و آثار آن در تألیفات خود به یادگار گذارده اند بعضی به اختصار و بعضی از آنها به تفصیل از این اثر در نوشته های خود آورده و اغلب نیز آن را به خوبی و عظمت یاد نموده اند.

قدیمی ترین و کهن ترین سندی که در این ارتباط به جا مانده نوشته ها و توصیفات مقدسی جغرافی دان اسلامی می باشد که به عنوان سندی معتبر و موثق می توان نام برد. وی در توصیف شهر سمنان و مسجد جامع آن می نویسد : “(سمنان) در کنار جاده است. جامعی خوب در بازار دارد. ” به احتمال زیاد منظور مقدسی از جامع، همان مسجد جامع سمنان می باشد که در آن زمان و در حال حاضر در بازار سمنان قرار داشته و یک در آن به بازار سمنان باز می شده است.

محراب مسجد بایزید بسطامی
محراب مسجد” بایزید بسطامی” بدون شک یکی از زیباترین و ارزنده ترین محرابهای دوره ایلخانیان میباشد
محراب بایزید از نظر تکنیک گچبری دوره ایلخانی و همچنین از نظر نوع مواد مصالحی که در آن بکار برده شده دارای اهمیت فراوانی است . رتگ خاکستری متن گچبریهای محراب که نقوش ان بارنگ سفید مشخص گردیده در نگاه اول توجه هر بیننده ای را به خود جلب می کند .

در زمان ایلخانان مجموعه بایزید بسیار مورد توجه امراء ایلخانی مخصوصاًغازان خان و سلطان محمد خدابنده بوده و اکثرساخت ساز این بنا در زمان این دو سلطان مغول صورت گرفته است
نوع ,سبک گچبری وفرمهای نقوش وسبک کتیبه ها ونوع تقسیمات محراب همگی ویژگی های محرابهای ایلخانی را نشان می دهد.خوشبختانه در کتیبه های محراب نام سازنده به وضوح آمده است.

“عمل محمد بن الحسین بن ابی طالب المهندس بنا الدامغانی”
مسجد حاج شکرالله(دامغان)
مسجد حاج شکرالله
این اثر گرانقدر در خیابان شهید مطهری و در ابتدای کوچه شهید اقبالی قرار گرفته است و با مسجد مشهور تاریخانه تنها چند متر فاصله دارد، و به همین دلیل از دید گردشگران داخلی و خارجی پنهان نمی ماند. این بنای کهن هر چند که از خشت و گل ساخته شده، ولی از داخل

دارای ویژگی های هنری بوده و گچ کاری و طاق های مقرنس و زیبای آن چشم نواز بوده و حاکی از شکوه رونق و اهمیت گذشته خود دارد. تاریخ ساخت این بنای معنوی و الهی معلوم نیست و اینکه «شکرالله» (احتمالاً بانی مسجد) چه شخصیتی بوده، اطلاعی در دست نمی باشد و در کتب تاریخ و جغرافیای دامغان در این خصوص مطلبی دیده نمی شود، ولی از حیث سبک بنا با ساختمان

«گنبد زنگوله» شباهت زیادی دارد و تصور می شود، این مسجد نیز مانند گنبد مزبور که در جدول عمده ترین بناهای تاریخی دامغان، منتشر شده از سوی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان سمنان از ابنیه دوره ایلخانی قلمداد گردیده، مربوط به دوره یاد شده می باشد. .

مسجد شکرالله در روزگاران گذشته از قداست ویژه برخوردار بوده و مردم دامغان و نواحی دیگر اعتقاد خاصی به معنویت آن داشته و به مناسبت های مذهبی، در محوطه بیرون مسجد، آش و دیگر غذاهای نذری را طبخ و تقسیم می کردند و در داخل مسجد نیز طاقچه ای مخصوص وجود داشت که در آن شمع روشن کرده و به عبادت می پرداختند.

طرح مرمت کاروانسرای بدشت بررسی شد
در شورای فنی سازمان استان سمنان طرح مرمت و احیاء کاروانسرای بدشت شهرستان شاهرود مورد بررسی قرار گرفت.
به گزارش روابط عمومی سازمان استان سمنان:
مصطفی یغمائیان سرپرست معاونت میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی وگردشگری استان سمنان گفت:طرح مرمت واحیاء کاروانسرای بدشت شهرستان شاهرود توسط مشاور ذیصلاح در حوزه مرمت در مرحله ۱ و ۲ تهیه شده که در شورای فنی سازمان با حضور کارشناسان و مشاور طرح مورد بررسی قرار گرفت.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 14 صفحه
87,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد