مقاله در مورد سازه های بلندجنوب شرق آسیا

word قابل ویرایش
28 صفحه
4700 تومان

سازه های بلندجنوب شرق آسیا

جنوب شرق آسیا :
پایان احداث مرتفع ترین آسمانخراش جهان در تایوان
کار احداث بلندترین ساختمان جهان موسوم به “ بنای تایپه ۱۰۱ “ با ۵۰۸ متر ارتفاع در تایوان به پایان رسید . به گزارش ایرنا ، روزنامه تایوانی چایناپست در این زمینه نئشت : این ساختمان ۱۰۱ طبقه در بخش شرقی تایپه مرکز این جزیره احداث شده است و سال آینده میلادی گشایش خواهد یافت . “ ما اینگ جئو “ شهردار تایوان در مراسمی با حضور مهندسان ، در خصوص ساخت این بنای عظیم و بلند ابراز اطمینان کرد که این ساختمان ، چهره جدیدی از تایپه برای جهان به

نمایش بگذارد . وی به نقل از طراحان پروژه افزود : این برج در برابر زلزله هایی با بزرگی بیش از ۷ درجه در مقیاس ریشتر مقاوم است و تاسیسات و تجهیزات مستحکم فولادی برای مقابله با زمین لرزه در طبقه ی هشتاد و هفتم آن نصب شده است . برای ساخت این طرح عظیم مهندسی ، در مجموع بیش از دو میلیارد و ۷۰ میلیون دلار هزینه شده است و هنگام بهره برداری ۱۲ هزار نفر در آن مشغول به کار خواهند شد . مرکز تجارت بین المللی کره جنوبی در سئول با ارتفاع ۵۸۰ متر از جمله بلندترین برج های جهان است که در حال ساخت می باشد و قرار است در سال ۲۰۰۴ میلادی به بهره برداری برسد . برج مالی شانگهای با ارتفاع ۴۹۲ متر نیز تا سال ۲۰۰۷ تکمیل

خواهد شد . برج تایپه ۱۰۱ از برج های دوقلوی پتروناس مالزی نیز مرتفع تر است .
توضیح : ارتفاع برج مشهور ایفل در فرانسه ۳۰۰ متر است . ارتفاع برج مخابراتی میلاد ( یادمان ) تهران در حال حاضر ۳۱۵ متر ( بخش بتنی برج ) است و اسکلت فلزی سازه راس برج بصورت پیش ساخته در حال نصب می باشد . با احتساب انتن مخابراتی ۱۲۰ متری ، ارتفاع برج میلاد تهران در نهایت به ۴۳۵ متر خواهد رسید . با توسعه تکنولوژی ارتباطات ماهواره ای ، این برج ها کارکرد مخابراتی خود را از دست داده اند و تنها از دیدگاه جذب توریست مورد توجه هستند . به همی

ن دلیل در ده سال اخیر ایران تنها کشوری بوده که چنین برج مخابراتی در دست احداث دارد .
ساختمان برج مخابراتی تنها ۲۵ درصد وزن پروژه را به خود اختصاص می دهد . مرکز همایشهای بین المللی ، هتل و مراکز خرید نیز در طرح پیش بینی شده است . این طرح نیز همچون نمایشگاه بین المللی تهران از نظر بار ترافیکی مزاحم است و تا به حال فکری به حال آن نشده است . در صورتی که فکری برای کاهش آلودگی هوای تهران نشود ، توریست ها از پشت شیشه های رستوران گردان برج میلاد از تماشای چشم انداز زیبای شهر تهران محروم خواهند شد ! توجه به انتقادهای سازنده سبب خواهد شد آیندگان به نسل های پیش از خود ببالند ، در غیر این صورت با تیتر درشت در روزنامه هایشان خواهند نوشت : اشتباهی به ارتفاع ۴۳۵ متر که طی ۴۳۵ هفته رخ داد !

مهندس صابری ( دید مهندسی ) : سه سوال: ۱- باتوجه به شکل عجیب این سازه که گرته‌برداری از بناهای سنتی جنوب‌شرقی آسیاست، آیا به‌نظر شما باد در برخی از طبقات فوقانی چگونه عمل می‌کند و بر سازه چه فشاری می‌آورد؟ **** ۲- منظور از نصب تجهیزات ضدزلزله در طبقه‌ی هشتاد و هفتم چیست؟ **** ۳- آیا شایعات درباره‌ی مقاوم‌نبودن سازه‌ی برج میلاد در برابر باد و زلزله و انحراف محور آن صحت دارد؟ * مهندس عزیز من نیز گفته‌ی شما درباره‌ی خطای ۴۳۵متری را کاملاً درست می‌دانم.

تاریخچه کاربرد ژئوتکستایل در این سازه های بلند
تسلیح خاک و افزایش عملکرد سازه ها از دیر باز در خاطر بشر بوده و در بهره گیری از هیچ علم و تجربه ای در این راه دریغ نشده است ،مثل استفاده از کنده های درخت ، بوته ها و سنگ ها برای تثبیت خاک خصوصا’ زمین های باتلاقی و مرطوب . اما هیچ یک از این راهها به اندازه کاربرد ژئوتکستایل-که دو سه دهه اخیر بطور جدی آغاز شده و امروز

ه به نهایت کاربرد خود رسیده است- با صرفه ، دارای عملکرد بالا و با دوام نبوده است .
اولین استفاده ثبت شده از پارچه ژئوتکستایل در جاده به کوشش South Carolina Highways Department ، در ۱۹۲۶ صورت گرفت ( ۱۹۳۵Beckman, ) . در این اقدام یک پارچه ژئوتکستایل پنبه ای سنگین روی خاک قرار گرفت و آسفالت داغ نیز روی پارچه بکار رفت و سپس یک لایه نازک شن روی آسفالت ریخته شد . تحقیقات نشان داد که این پارچه ، ترک خوردگی را کاهش داده و از

شکست و گسیختگی موضعی جاده جلوگیری نموده است . در سالهای اخیر ژئوتکستایل های پلی مری برای بهبود عملکرد جاده های آسفالته و کاهش ضخامت لایه پی بکار رفته اند . در اواخر دهه ۱۹۶۰ ، شرکت Rhone-poulen Textile در فرانسه ، کار با پارچه نبافته را برای کاربردهای مختلف شروع کرد . بنا به گفته ۱۹۸۵Van Zanten, ، افتخار اولین کار در استفاده از ژئوتکستایل باید به انگلیسی ها و هلندی ها داده شود .
کاربرد ژئوتکستایل که تا دو دهه اخیر امتحان و آزمایش خود را به خوبی پشت سر گذاشته و در

تمامی آزمایشات سر بلند بیرون آمده است ، در دو دهه اخیر رشد وسیع و سریع داشته که این سرعت و وسعت را مدیون عملکرد صحیح و ممتاز خود در کاربردهای سازه ای خصوصا’ جاده می باشد . امروزه دنیا شاهد هزاران پروژه از کاربرد ژئوتکستایل می باشد و در سراسر اروپا و آمریکا و حتی آفریقا و آسیا خصوصا’ آسیای شرق وجنوب شرق هزاران شرکت و کارخانه در تولید و نصب ژئوتکستایل فعالند .
کاربرد ژئوتکستایل در اوایل دهه ۹۰ در آمریکای شمالی در کاربردهای مختلف مهندسی عمران در جدول زیر آمده است:
بر حسب کیلومتر مربع (۱۹۹۵ Jagielski ,)
سال
کاربرد ۱۹۸۹ ۱۹۹۰ ۱۹۹۱ ۱۹۹۲
روکش آسفالت ۷۵۵۰ ۷۳۴۰ ۷۳۴۰ ۷۳۴۰
جدا سازی ۶۷۸۱ ۷۱۳۰ ۷۱۳۰ ۷۲۷۱
زهکش ۲۹۳۶ ۲۹۳۶ ۳۰۰۶ ۳۰۷۶
حفاظت(ممبرین) ۱۷۴۸ ۱۲۵۸ ۱۳۲۸ ۱۳۲۸
کنترل فرسایش ۱۱۸۸ ۱۳۵۸ ۱۲۵۸ ۱۳۲۸

تقویت سازی (دیواره ها،subgrade ، شیب) ۱۱۸۸ ۱۳۲۸ ۱۳۹۶ ۱۴۶۸
حفاظت ژئوممبرین ها ۱۷۴۸ ۲۵۱۷ ۳۴۲۶ ۴۸۲۴
مجموع ۲۳۰۳۹ ۲۳۷۶۷ ۲۴۸۸۴ ۲۶۶۳۵

پارچه های ژئوتکستایل روکش جاده تا بحال در بیش از ۲۳۰۰۰۰ کیلومتر راه (lane ) برای روکش جاده در ایالات متحده بکار رفته است.
ژئوتکستایل در پروژه های ساخت جاده در سراسر دنیا توسعه یافته است . ای

ع و بسیار و مزایای اقتصادی ثابت شده در استفاده از ژئوتکستایل می باشد . برای بیش از ۲۵ سال ژئوتکستایل در تقویت سازی و استحکام خاکهای نرم subgrade جاده بکار رفته اند . نصب های اولیه در اوایل دهه ۱۹۷۰ بسیار موفق بوده و محققان دست بکار توضیح و تفسیر و چگونگی موفقیت ژئوتکستایل در ساخت جاده شدند . این تحقیق اولیه که با نصب های موفق تری همراه بود ، سریعا’ ثابت کرد که ژئوتکستایل بطور چشمگیری ثبات جاده ها را بهبود می بخشد . از طرف دیگر ، ژئوتکستایل باعث شد تا جاده با لایه های دانه ای (granular) نازکتری امکان ساخت یابد (۱۹۷۵ ، Barenberg) .
در سال ۱۹۸۶، Federal Highway Adminsration (FHA) مزایای اقتصادی و قانونی کاربرد ژئوتکستایل را مورد تایید قرار داد (۱۹۸۶ ، Cristopher, Holtz) . این تایید، راهنمای عملی مهندسین عمران در طرح ، انتخاب و تکنیکهای ساخت در کاربرد ژئوتکستایل قرار گرفت و پذیرش ژئوتکستایل را در کاربرد جاده بیشتر نمود . با ادامه تحقیقات همه جانبه ، مکانیسم مستحکم سازی و تثبیت سیستم آسفالت جاده با لایه های مواد دانه ای و مهار نشده شرح داده شد (۱۹۸۹،Barksdale, Brown ) .
کشورهای جنوب شرق و شرق آسیا مانند هند، کره، ژاپن، تایوان، هنکنگ و خصوصا’ چین که در دهه گذشته از محصولات ژئوتکستایل اروپا و آمریکا برای پروژه های آزمایشی در کشورشان استفاده می کردند (به عنوان نمونه ، یکی از تولید کنندکان و توزیع کنندگان محصولات ژئوتکستایل در اروپا و آقیانوسیه یعنی شرکت Permathene ( نیوزیلند )،که در آسیا پروژه های زیادی را با نصب ژئوتکستایل اجرا کرده ، در هند در یکی از پروژه هایش حدود ۲۵۰ هزار متر مربع ژئوتکستایل را در پروژه بزرگ پل سازی بکار برده است ) ، امروزه چنان به استفاده ، قابلیت و مزایای این محصول معتقد شدند که اکنون خودشان تولیدکننده عمده این محصول شده و چندین شرکت بزرگ تولید ژئوتکستایل ایجاد نمودند و حتی صادر کننده این محصول شده اند.

در راستای این فناوری جدید اما جامع و گسترده ، چندین شرکت مشاوره ای در دنیا مانند SI Geosolution ، Synthetic Industries Smart Solution و….. واستاندارد های بین المللی مثل AASHTO (American Association of State Highway and Transportation Officials) ، ASTM (American Society for Testing and Materials) ، FHWA از ایالات متحده ، AS (Astrelia Standard)، کمیته استاندارد اروپا (CEN) و چند استاندارد بین المللی دیگر در مورد شاخص های فنی محصولات ژئوتکستایل ، دارای استاندارهای مشخص ومعینی می باشند . بسیاری از سندیات طرح AASHTO و FHWA در باره قابلیت ها و مزایای کاربرد ژئوتکستایل تا به امروز منتشر شده است.

تحقیات و بررسی ها ی انجام شده در زمینه کاربرد ژئوتکستایل
در زیر چند تحقیق از تحقیقات انجام شده بطور اجمالی آمده است:
در سال ۱۹۹۳، یک آزمایش در محل نصب ژئوتکستایل صورت گرفت و با خاکبرداری محل مشخص شد که ژئوتکستایل بعنوان جدا ساز ، نقشش را بخوبی ایفا کرده و از اختلاط لایه پی سنگی aggregate) ) با خاک subgrade چسبنده جلوگیری نموده است.
تحقیق و بررسی پروژه های انجام شده بوسیله (۱۹۸۵ ) Pourkhosrow، (۱۹۸۹ ) Buutton ، (۱۹۹۰ ) Suthern و Philips ، (۱۹۹۳ )Button ، (۱۹۹۶ ) Rahman وهمکاران، (۱۹۹۷ ) Al-Qadi در باره تاثیر ضد آب سازی پارچه ژئوتکستایل در روکش جاده ، حاکی از قابلیت پارچه ژئوتکستایل در روکش آسفالت است :
(۱۹۸۵ ) Pourkhosrow : مطالعه و بررسی خود را در اوکلا هما برای ارزیابی عملکرد پارچه ژئوتکستایل در به تعویق اندازی ترک خوردگی بازتابی(reflective) و کاهش نفوذ آب به درون ترک های روکش ACقبلی جاده انجام داد. نصب های آزمایشی به همراه روکش های AC نازک و chip seal روی روکش AC قدیمی جاده ایجاد شد. بعد از دو سال قطعه هایی از جاده برای آزمایش و بررسی جایی که ترکها از طریق روکش قبلی بازتاب یافت ، برداشته شد . آزمایشات نشان داد ، جاییکه ژئوتکستایل needle-punched نبافته پلی پروپیلن استفاده شد ، پارچه اشباع شده با آسفالت هنوز دست نخورده باقی مانده است.

 

(۱۹۸۹ ) Button : در این مطالعه و بررسی ، عملکرد ژئوتکستایل روکش جاده در چندین محل در تکزاس امتحان و با بخش های بدون پارچه مقایسه شد . در یک بخش نزدیک Amarillo ، پنج ژئوتکستایل مختلف در آسفالت جاده نصب و با بخش های بدون ژئوتکستایل مقایسه شدند . یک روکش ۲۰ میلیمتری (۲۵/۱ اینچ) روی آسفالت قدیمی با ضخامت ۱۰۰ میلیمتر قرار گرفت . بعد از بارندگی ها ، بخش های دارای ژئوتکستایل ، گسیختگی کمتری نشان دادند. این مطلب دلالت براین دارد که مدول subgrade در بخش های دارای ژئوتکستایل ، بخاطر نفوذ آب کمتر، نسبت به بخش های فاقد ژئوتکستایل ، بالاتر بوده است. این مزیت حتی بعد از چند ترک در روکش نازک تعمیر شده وجود داشته است .
(۱۹۸۶ )Jornby وHicks : با بررسی که انجام دادند، نشان دادند که کاهش مدول ارتجاعی بخاطر ورود مواد subgrade ، در غیاب یک ژئوتکستایل جدا ساز ، به درون لایه سنگی پی می باشد. با در نظر گرفتن این موضوع طی طرح می توان عمر مفید جاده را بوسیله تمهیداتی در روکش جاده یا کلفت تر کردن پی aggregate توسعه داد. در این بررسی ، ژئوتکستایل جداساز ، جایگزین قابل و مناسبی معرفی شد. JorenbyوHicks در سال ۱۹۸۶ ، صرفه جویی بالقوه ای را در هزینه بین ۵ /۳ تا ۷۵/۴ دلار برمتر مربع ، در استفاده ازژئوتکستایل ، تخمین زدند.
چندین آزمایش روی ژئوتکستایل جداساز و استحکامی و فیلتراسیون توسط (۱۹۸۴)Guram وهمکاران ، (۱۹۹۴)Al-Qadi وهمکاران ، (۱۹۸۹ ) Barksdale وهمکاران ، (۱۹۹۳ ) Austin و Coleman صورت گرفته که همگی کم و بیش به نتایج فوق رسیده اند.

در مقاله ای در سال ۱۹۹۴ در مجله Geotechnical Fabrics Report ، دکتر Robert M. Koerner نوشت :شاید تنها منطقه بزرگ برای هر ژئوتکستایل جدا ساز ، بزرگراه ها باشند، جاییکه ژئوتکستایل ، بین subgrade خاکی و لایه پی سنگی قرار می گیرد.
بلندترین برج ‌های مسکونی جنوب شرقی آسیا
چندی پیش خبری منتشر شد مبنی براینکه یک شرکت ساختمانی بزرگ اسپانیایی قصد دارد با هزینه ۶۰۰میلیون دلار برج مسکونی در سانتیه‌گو پایتخت شیلی بسازد که بلندترین ساختمان مسکونی دنیا خواهد شد. این پروژه ساختمانی که صاعقه لقب گرفته، شامل ۳ برج مسکونی است که بزرگترین آن ۸۴ طبقه و ۳۴۶ متر ارتفاع دارد. دو آسمان‌خراش دیگر این مجموعه ساختمانی در دو طرف برج اصلی واقع می‌شوند و هر کدام ۷۴ طبقه و ۲۹۰ متر ارتفاع دارند.
رییس شرکت ساختمانی Mall در اسپانیا با اعلام این خبر گفت که این شرکت اکنون مشغول بررسی نقاط مختلف سانتیه‌گو برای یافتن مکان مناسب استقرار این آسمان‌خراش‌هاست و قصد دارد طی ۳ سال آینده کار این پروژه عظیم ساختمانی را به پایان ببرد. این پروژه قرار است شبیه مجموعه ساختمانی مسکونی دیگری باشد که در پاناما انجام شد. البته تغییراتی در این مجموعه ایجاد خواهد شد. درصورت موفقیت این پروژه در شیلی، شرکت اسپانیایی قصد دارد پروژه‌های عظیم مسکونی مشابهی در آرژانتین، مکزیک و شاید کلمبیا بسازد. اما به همین بهانه نگاهی می‌اندازیم به بلندترین برج‌های مسکونی جهان. این گزارش به نقل از تحقیقات و گزارش‌های جمع‌آوری شده سایت Emporis است که برای آخرین بار در ماه مه سال ۲۰۰۸ به روز شده‌است. در این فهرست پروژه‌های ساختمانی مسکونی که اکنون در دست ساخت هستند هم آمده‌ است. ساختمان‌هایی در این فهرست آمده‌ که دست کم ۹۰‌درصد از ساکنان آن را خانواده‌ها تشکیل می‌دهند نه شرکت‌ها و مراکز تجاری. برج‌های مخابراتی و تلویزیونی و دیگر ساختمان‌های

غیرمسکونی در این فهرست نیامده است. نکته قابل توجه این فهرست سهم زیاد جزیره کوچک دبی در فهرست بلند‌ترین برج‌های مسکونی جهان است. در فهرست ۱۰۰ برج بلند مسکونی جهان، ۱۴ بار نام دبی آمده است.
برج Q 1
کار ساخت این ساختمان در سال ۲۰۰۵ به پایان رسید. آسانسورهای این برج سریع‌ترین آسانسورها در کل استرالیاست و در هر ثانیه ۹ متر را طی می‌کند.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
wordقابل ویرایش - قیمت 4700 تومان در 28 صفحه
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد