تحقیق در مورد انگور

word قابل ویرایش
22 صفحه
8700 تومان
87,000 ریال – خرید و دانلود

انگور
تولید سالیانه انگور بالغ بر ۶۵ میلیون تن می باشد . انگورها در حدود ۹ میلیون هکتار از سطوح زیر کشت را به خود اختصاص می دهند. که بیشترین مصرف آن برای تولید نوشابه های الکلی است . همچنین برای تازه خوری و تولید کشمش نیز از آن استفاده می شود.
این متن بیشتر درباره انگورهایی بحث می کند که vinifera Vitis خالص نیستند . Vitis قسمت کوچکی از تولید کل جهان را به خود اختصاص می دهد. اغلب برنامه ای اصلاحی کولتیوارهایی را تعقیب می کنند که توسط قلمه و پایه وژرم پلاسم ازدیاد می شوند.
منابع رژم پلاسمی که vinifera نیستند دارای مقاومت به حشرات ، بیماریها و تغییرات شدید محیطی هستند که در vinifera یافت نمی شود . گونه های nonvinifera همچنین بهترین منبع ژنی برای کلون های مولکولی و انتقال به کولیتوارهای vinifera هستند. بکارگیری هیبریدهای بین گونه ای نتایج خوبی در گسترش رشد انگور در مناطقی که کشت vinifera نا موفق بوده (بعلت آفات و یا تغییرات شدید دما) داشته است . در کل توسعه پایه خیلی فعال است و تماماً بستگی به رژم پلاسم nonvinifera دارد.
مبداء پیدایش و محل توسعه
کشت انگور یک هنر باستانی است . مدارک و اسناد نشان می دهد که کشت انگور و درست کردن شراب در مصر به ۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ سال پیش باز می گردد. قبل از شروع قرن اول ، انگور و شراب در نظر مردم خاورمیانه و مدیترانه مهم جلوه می کرد. انگور نه تنها از نقطه نظر تولید شراب اهمیت داشت ، بلکه از لحاظ تازه خوری نیز مدنظر بود. انگور دارای کالری زیاد و در حدود ۲۰تا۲۵ % قند است . انگور خشک شده در حدود ۸۰% قند دارد و یکی از منابع متعدد قندی است که می توانند ذخیره و براحتی مصرف شوند.
مناطقی که تمدن انسان نخستین از آنجا صورت گرفته ، جایی بین دریای سیاه و دریای کاسپین است که انگورها هنوز بصورت وحشی یافت می شوند vinifera را نیز می توان از قدیمی ترین انگورهایی دانست که در آنجا رشد کرده است . محل پیدایش اولیه، منطقه مدیترانه بوده که بطرف نواحی ساحلی گسترش یافته است. در قرن ۱۵ کشت انگور در جزایر قناری و Maderia پایه گذاری شد. سپس به آفریقا جنوبی ، استرالیا و آمریکای جنوبی کشده شد. اولین انگورهای شرابی در قرن ۱۸ از مکزیکو به کالیفرنیا آورده شدند و در نیمه اول قرن ۱۸، پرورش انگور و ساختن شراب ابتدا در کالیفرنیا انجام شد و بسرعت از سال ۱۸۶۰ تا۱۹۰۰ به سایر نقاط پراکنده شد.
خانواده ویتاسه که خانواده انگور بشمار می رود. شامل ۱۴ جنس و بالغ بر ۱۰۰۰ گونه است و گستردگی زیادی از نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری گرفته تا مناطق معتدله را دارد. جنسی که اهمیت اقتصادی زیادی را دارد، Vitis است . دیگر گونه ها که شامل Cissus antartica , Ampelopsis, partheno cissus است بیشتر جنبه تزئینی دارند. Vitis دارای دو زیر جنسی است که Muscadinae و EuVitis نامیده می شوند که فقط از لحاظ تعداد کروموزوم با هم تفاوت دارند. در Muscadinae 40=n2 ودر EuVitis 38=n2 است و امکان هیبریداسیون بین آنها وجود ندارد. زیر جنس EuVitis برحسب منطقه پراکندگی به سه دسته تقسیم می شود . گونه های وحشی و بومی امریکا ، دارای ارزش زیادی برای اصلاح کنندگان هستند. ولی در مقابل آفت فیلوکرا، حساس بوده و نابود می شوند. از مهمترین آنها می توان به مواد زیر اشاره کرد.
.V.rapestris در مناطق شنی و سنگلاخی جنوب آمریکا و مکزیک پراکنده است و نیز جنوب میسوری ، ایلینویس ، آرکانزاس ، کنتاکی ، تنسی، اوکلاهما و تگزاس شرقی و مرکزی مقاوم به فیلوکسرا و بیماریهای قارچی ریشه است .
ریشه ها دارای فعالیت بسیاری بوده و تا اعماق زمین فرو می روند. مقاوم به سفیدک پودری و خشکی و آهک بیش از حد خاک است .
V.ripria مناطق وسیعی از کانادا تا تگزاس و از غرب تا یوتا. دارای مقاومت بسیار به فیلوکسرا و اغلب بیماریهای قارچی است و متحمل سرمای زمستان و دارای قدرت سازگاری بسیار بالایی است . دارای ریشه های قوی است و به آسانی تکثیر می شود. حساس به آهک زیاد خاک است . زود گل بوده و دارای میوه زود رس است . میوه دارای قند واسید زیاد است.
V.monticola در کوههای تگزاس بسیار است . دارای مقاومت بسیار به آهک است . مقاوم بهفیلوکسراو اغلب بیماریهاست . رشد کمی داشته و ازدیاد آن مشکل است . بندرت در هیبریداسیون ها بکار می رود.
V.vulpina انگور زمستانی است . دارای محدوده ای از پراکندگی از دریاچه های بزرگ تا فلورید است . دارای قدرت زیاد، مقاوم به فیلوکسرا و حساس به آهک زیاد خاک است . از آن در فرانسه بندرت بعنوان پایه استفاده می شود. مقاوم به سفیدک داخلی و بیماریهای ریشه است .
V.aestivalis انگور تابستانی است . از نیوانگلند تا جرجیا واز آرکانزاس بطرف رودخانه می سی سی پی است . مقاوم به فیلوکسرا ولی نسبت به چند بیماری قارچی مقاومت چندانی ندارد. دارای میوه های مطلوبی است.
V.biocolor در قسمتهای شمالی و شرقی آمریکا یافت می شود . V.aestivalis argentifolia نیز نامیده می شود. خصوصیاتی شبیه V.aestivalis دارد.
V.candicans انگور وحشی برگرفته از تگزاس ، آرکانزاس ، اوکلاهماست . دارای مقاومت به فیلوکسرا و قدرت سازگاری بسیار با گرما و خشکی است . کمتر از آن بعنون پایه استفاده می شود. زیرا پیوند آنها کمتر می گیرد. و ریشه ضعیفی دارند. حساس به آهک زیاد خاک هستند. مقاومت به سفیدک درونی و پوسیدگی ریشه بسیار بالاست.
V.cinerea انگوری است از مرکز و جنوب شرقی ایالات متحده . مقاوم بهفیلوکسرا. سفیدک داخلی ، سفیدک سطحی، پوسیدگی ریشه، اما با آهک بالای خاک سازگار نیست. ریشه دهی ضعیف و پیوند آن مشکل است .
V.berlandieri انگور اسپانیایی ، از تگزاس و مکزیکو . مقاوم به فیلوکسرا. مقاوم به آهک
زیاد خاک و خشکی و نماتدهای خاک. سیستم ریشه ای ضعیف ، پیوند کمتر می گیرد. شاخساره ها دارای مقاومت خوبی به انواع سفیدکها هستند.
V.Labrusca انگور روباه ، از نیوانگلند تاجرجای شمالی و ایندیانا و در امتداد رودخانه‌اوهایو، مقاوم به سرما و دارای میوه های بزرگی است . مقاومت آن به فیلوکسرا کم است ولی مقاومت بسیار عالی در برابر سفیدک داخلی دارد. نسبت به پوسیدگی سیاه ریشه ضعیف است.
V.acerifolia انگور شنی یا انگور ساحلی. دارای طعم متوسط ، مقاومت عالی به سرمای زمستانی و مقاوم به سفیدک درونی و سطحی. مقاومت کم به فیلوکسرا و نیز حساس به مقدار کم آهن است . مقاوم به شوری است .
V.champinii مقاوم به بیماریها ، خشکی وفیلوکسرا و پوسیدگی سیاه ریشه و نماتدهای ریشه است . بعلت حساس بودن به کمبود آهن و پیوند مشکل ،از آن بطور گسترده استفاده نمی شود. در محدوده های طبیعی خود در خاکهای آهکی رشد می کند.

تاریخ توسعه
V.vinifera دارای بالغ بر ۱۴۰۰۰ کولیتوار است که در سرتاسر جهان پرورش داده می شود. تعدادی از گیاهشناسان Vinifera های وحشی را به دو زیر گونه تقسیم می کنند. اولیGmel Sylvestris در اروپای مرکزی و جنوبی ، آفریقای شمال غربی ، غرب ترکیه و اسرائیل موجود است که البته انگورهای وحشی در اسرائیل زیاد شناخته شده نیستند. و دومی caucasia که در جنوب روسیه، آمریکا ، قفقاز، آناتولی ، ایران ، ترکستان و کشمیر یافت می شود. در گونه دوم تنوع میوه را مشاهده می کنیم . انگورهای کشت شده ای کهD.C sativia نامیده می شوند گاهاً بعنوان زیر گونه سوم مورد مطاله قرار می گیرند که هنوز مورد بحث گیاهشناسان است .
Galet در سال ۱۹۸۸ اظهار کرد که دو گونه vinifera بنام V.vinifera و V.sylvestris موجودند . محلی پیدایش اغلب Vinifera های کشت شده در گذشته از بین رفته است . Galet در سال ۱۹۹۰ بالغ بر ۲۲۹ گونه انگور را معرفی کرد که در میان ۱۵۰۰ گونه، شباهت زیادی بهم داشتند. وی مدارکی از ۲۵۹ گونه از انگورها را نشان داد که V.vinifera بودند که این مدارک دال بر این بود که اکثر این گونه ها در فرانسه بوده اند . ۵۹ کولیتوار از این کولیتوارهای کشت شده بالغ بر ۲۰۰۰۰ هکتار از اراضی زیر کشت را اشغال کرده اند که در سرتاسر جهان بالغ بر ۵۵% کل انگورهای کشت شده می شود.
انگورهای محلی آمریکا
اغلب گیاهشناسان معتقدند که انگورهای Vinifera مختص امریکا بوده اند که در امریکای شمالی شرقی رشد می کرده اند . تلاش برای اصلاح از اوایل قرن ۱۷ شروع شده وتاکنون نیز ادامه دارد. امروز ما می دانیم که این ارقام نسبت به بیماریهای محلی, وآفات خاک و دمای پایین در زمستان مقاوم شده اند.
امروزه درامریکا تلاشهای گسترده ای برای یافتن اطلاعات جدید در مورد انگور انجام می گیرد، بخصوص در Davis کالیفرنیا.
Isabella,catawba و concord ارقامی هستند که در سالهای ۱۸۰۰ تا ۱۸۵۰ شناخته شده اند و توسط اصلاحگران نیز اصلاح شده اند، هیبریدهای بین گونه ای Vinifera هستند . یکی از این اصلاحگران بنام E.S.rogers که در سالهای ۱۸۹۹-۱۸۲۶ در ماسا چوست زندگی می کرد،labrusca رابا Black Hamburg و white chasselas تلاقی داد. چندین مورد از این تلاقی ها ، نامگذاری نشدند, ولی ارقام دیگری نیز بودند که از آنها در سطح تجارتی استفاده می شد که یکی از آنها بنام Agarram تا سال ۱۹۶۰ در سطح تجارتی پرورش داده می شد.

توسعه انگورهای آمریکا در اروپا
در اواخر قرن نوزدهم ، وقتی که در فرانسه انگورهایی که روی پایه های مقاوم پیوند زده شده بوند, توسط فیلوکسرا نابود شدند، دورگ گیری از انگورهای بومی امریکا به فرضی مهم بدل شد.فیلوکسراحشره ای است بومی شمال ، مرکز و شمال امریکا جنوبی، از ریشه های مؤ تغذیه می کند و در برخی از گونه ها، در روی برگ گال درست می کند، بومی مناطق گرمسیری است، این حشره ، احتمالاً وقتی که قبل از سال ۱۸۶۰ به فرانسه برده شد، روی ریشه های مو اسکان گزید. زیرا آنها به سفیدک مقاوم بودند. برای ترکیب اغلب صفات مطلوب از گونه های مختلف ،‌تلاقی های بین گونه ای زیادی در میان گونه های متنوعی از انگورهای امریکا و Vinifera و نیز بین خود انگورهای امریکایی انجام شد . اصلاحگران زیادی از خود امریکا، یا فرانسه و یا با مشارکت یکدیگر در این طرح انجام وظیفه کردند.
اهداف اصلاح مدرن
اهداف معمول در اغلب برنامه های اصلاحی در انگور بشرح زیر است . a. سازگار کردن با تولید در محلهای مختلف .b . تولید ارقامی باعملکرد بالا و کیفیت مطلوب. اهداف دیگر این برنامه تولید ترکیبی از گونه های سازگار باعوامل محیطی و کیفیت بالای میوه است. انگورها معمولاً در نیمکره شمالی بین ۲۰تا ۵۱ عرض جغرافیایی پرورش داده می شوند . اغلب، کولیتوارهای V.vinifera در دره راین در آلمان ، بریتیش کلمبیا و کانادا کشت می شوند. از طرف جنوب نیز به داخل هندوستان وارد می شوند. در نیمکره جنوبی انگورها بین ۲۰تا۴۰ عرض جغرافیایی پرورش داده می شوند . مهمترین عواملی که باعث می شوند این انگورها در این نواحی رشد کنند. طول فصل رشد (که باید برای بلوغ میوه وخود مو مناسب باشد) و دیگری سرمای زمستان است . Vinifera در دمای ۰C 20- آسیب می بیند. مهمترین بیماری در اکثر زمینهای زراعی ، سفیدک می باشد که توسط قارچ uncinela necator حادث می شود. این بیماری در سالهای بین ۱۸۰۰ تا ۱۸۵۰ از امریکای شمالی به اروپا آورده شد. سپس پوسیدگی سیاه ریشه ، مناطق گسترده ای از اروپا و امریکای شمالی و شرقی را تحت پوشش قرار داد. منبع مقاومت به همه این بیماریها ممکن است در ارقام بومی آمریکایی موجود باشد . بیماری دیگری که در مناطق گرم و مرطوب شایع شد، بیماری آنتراکنوز بود. Elsinoe ampelina . بیماری باکتریایی xylella fastidosa نیز در فلوریدا و مناطق گرم شایع شد.
نماتدها نیز ممکن است به ریشه های انگور حمله کنند. در کالیفرنیا همه کولیتوارها و اغلب پایه هایی که بصورت تجارتی کشت می شدند آسیب دیدند.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 22 صفحه
87,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد