دانلودمقاله تعیین ارتباط بین سلامت روان و شیوه‌های مدارا در دانشجویان جدیدالورود دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

word قابل ویرایش
25 صفحه
8700 تومان
87,000 ریال – خرید و دانلود

۱- اتکینسون – اسمیت – بم – هکسما – اتکینسون زمینه روانشناسی هیلگارد (ویرایش دوازدهم). ترجمه: رفیعی محسن، سمیعی مرسده، ارجمند محسن، تهران: انتشارات ارجمند، ۱۳۸۲، جلد ۲ ص ۱۴۵ – ۱۴۳ و ۱۳۶ – ۱۳۳٫
۲- پایان نامه ۳۰۷ لازاروس و فولکمن به نقل از Bramon و … اصلاح شود.
۳- Mosley TH, Perin SG, Neral SM, etal. Stress, coping and well – being among third year medical students. Acad – Med 1994; 69 (9): 765 – ۷۶۷٫
۴- Stewart SM, Beston C, Marshall I, etal. Vulnerability in medical students. Med-Educ 1995; 29 (2): 119 –۱۲۷٫
۵- Uehara T, Sakadok, Sato T, etal. Coping measurement and the state effect of depression and anxiety in psychiatrci outpatients. Psychopathology 2002 Jan – Feb; 35 (1): 48 – ۵۱٫
۶- Katrina Mofat, Alex Mc Connachie, Sue Ross, et al. First year medical student stress and coping in a problem – based learning medical Curri culum. Med-Educ 2004; 38: 482 – ۴۹۱٫
۷- انستیتو یعقوی پالاهنگ
۸- Guthrie EA, Black D, Shaw CM, etal. Embarking upon a medical: Psychological morbidity in first year medical students. Med-Educ 1995; 29:337-41.
9-
10-
11- محمد حسینی، الهه – بررسی سلامت روحی – روانی دانشجویان پزشکش بوشهر و شیراز با اسفتاده از پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) – پایان نامه دکترای عمومی – دانشکده پزشکی – دانشگاه علوم پزشکی بوشهر – ۱۳۸۱ – ص ۳۱٫

۱۲- Lambert VA, Lambert CE, Itom. Workplace stressors, ways of coping and demographic characteristics as predictors of physical and mental health of Japanese hospital nurses. Int J Nurs stud. 2004 Jan; 41 (1): 85-97.

۱۳- Mehmet A, Karaman T, Yigiter senol Y, et al. Anxiety, depression and stressful life events among medical students: a prospective study in Antalya, Turkey. Med – Educe 2001; 35:12-17.
14-Benitez C, Quintero J, Torres R. Prevalence of risk for mental disorders among undergraduate medical students at the Medical school of the catholic university of chile. Rev-Med-Chil 2001; 129 (2): 173 –۱۷۸٫
۱۵- Ko-SM, Kua EH, Fones Cs. Stress and the undergraduates. Singapore – Med J 1999; 40 (10): 627 –۶۳۰٫
۱۶- Ashton CH , Kamali F.Personality ,Life styles , alcohol and drug consumption in a sample of British medical students. Med- Educ 1995; 29(3)187-192

«چکیده»
سابقه و هدف:
سلامت روان از موضوعات بحث‌انگیز در روانپزشکی است. از جمله عوامل مرتبط با آن توانایی مدارای افراد با تغییرات و استرس‌ها می‌باشد. این پژوهش با هدف بررسی سلامت روان و شیوه‌های مدارا در دانشجویان جدید الورود (مهرماه ۸۳) دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام پذیرفت.

مواد و روشها:
این پژوهش بر روی ۲۴۹ نفر از دانشجویان پنج دانشکده دندانپزشکی، پزشکی، پرستاری و مامایی، تغذیه و توانبخشی به شیوه مقطعی و با استفاده از پرسشنامه‌های سلامت عمومی ۲۸ سؤالی (GHQ-2-8)، پرسشنامه مدارای بلینگز و موس و یک پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک انجام و با شیوه‌های آماری کای‌دو و T-Student Test تجزیه و تحلیل گردید.

یافته‌ها:
در کل ۱/۳۶%‌ از دانشجویان مورد مطالعه امتیاز بزرگتر یا مساوی نمره برش در GHQ (نمره ۲۳) را بدست آوردند که بین دو جنس تفاوت معناداری مشاهده نشد (۰۵/۰P>).
افرادی که با استفاده از GHQ به عنوان مشکوک به اختلالات روان‌پزشکی تلقی می‌شوند (نمره بالاتر یا مساوی با نمره برش)، بیش از بقیه از راهبرد مدارای جسمانی کردن و مهار هیجانی استفاده می‌نمودند (۰۵/۰P<) و افراد با امتیاز کمتر از نمره برش در GHQ (افراد با سلامت روان بیشتر) از توانایی حل مسأله و ارزیابی شناختی بیشتری برخوردار بودند (۰۵/۰P<).
از نظر جلب حمایت اجتماعی بین دو گروه با امتیاز GHQ کمتر از نمره برش (نمره ۲۳) و امتیاز بالاتر یا مساوی نمره برش تفاوت معناداری بدست نیامد.
وضعیت سلامت روان افراد با متغیرهای جنس، تأهل، رشته تحصیلی، تعداد دفعات شرکت در کنکور، وضعیت رضایتمندی از رشته تحصیلی و عوامل مؤثر در انتخاب رشته تحصیلی ارتباط معنادار آماری نداشت.

نتیجه‌گیری:
افراد با سلامت روانی بیشتر از شیوه‌های مدارای فعال و مؤثرتری استفاده کرده، بیشتر اقدام به ارزیابی شناختی مشکلات و یافتن راه‌حل می‌نمایند. باتوجه به جدایی ناپذیری استرس‌ها از روند زندگی و تحصیل، آموزش شیوه‌های مؤثر مدارا به دانشجویان خصوصاً در ابتدای دوران تحصیل می‌تواند مصونیت آنها را در برابر پریشانی روانی افزایش دهد.
واژگان کلیدی: سلامت روان، مدارا ، GHQ

«مقدمه»

موضوع سلامت روان از موضوعات بحث‌برانگیز در روان‌پزشکی است. از جمله عوامل مرتبط با سلامت روان، توانایی مدارای افراد با تغییرات و استرس‌ها می‌باشد که به نظر می‌رسد این دو رابطه‌ای دوجانبه با یکدیگر داشته باشند. یعنی برخورداری از توانایی انطباق و مدارای بهتر، در حفظ سلامت روان افراد دخیل است و از طرفی برخورداری از سلامت روان، اتخاذ شیوه‌های انطباقی را در پی خواهد داشت.(۱)

از جمله مهارتهای مدارا (Coping) می‌توان به شیوه‌های مدارای مشکل‌مدار (Problem-focused) و مدارای هیجان‌مدار (Emotion-focused) اشاره کرد که در شیوه‌های مشکل‌مدار شخص می‌تواند به مسأله یا وضعیت خاصی که پیش آمده بپردازد و به دنبال راهی باشد برای تغییر دادن وضعیت و اجتناب از آن در آینده. در شیوه هیجان‌مدار، شخص می‌تواند حواس خود را بر تسکین و تخفیف هیجانات همراه با موقعیت پرفشار متمرکز می‌کند، حتی اگر نتواند آن موقعیت پرفشار را تغییر دهد. اکثر مردم در مواجهه با استرس از هر دو نوع مدارا استفاده می‌کنند.(۱)

چهار نوع اساسی فرایند مدارا وجود دارد که عبارتند از (۲):
الف) مدارای روی‌آوری- شناختی (Cognitive-approach coping): تجزیه و تحلیل شناختی و ارزیابی مجدد مثبت، پذیرش مسئولیت و خویشتنداری.
ب) مدارای روی‌آوری- رفتاری (Behavioral-approach coping): شامل جستجوی راهنمایی و حمایت و به کارگیری عمل معینی متناسب از قبیل مدارای مبتنی بر حل مسأله در رویارویی مستقیم با یک رویداد و پیامد آن است.

ج) مدارای اجتنابی- شناختی (Cognitive-avoidance coping): شامل پاسخهایی که هدف آن انکار یا به حداقل رساندن جدیت یک بحران یا پیامدهای آنست.
د) مدارای اجتنابی- رفتاری (Behavioral-avoidance coping): شامل مشوقهای جایگزین است که در آن شخص سعی می‌کند درگیر فعالیتهای جدید شود و آنها را به عنوان جایگزین فقدان‌های ناشی از بحران‌ها تعیین کند. افرادی که در موقعیتهای پرفشار از مدارای مشکل‌مدار استفاده می‌کنند کمتر دچار افسردگی می‌شوند.(۱)

در پژوهشی در سال (۳ و۱۹۹۲) مشخص شد که دانشجویانی که از مکانیسمهای مدارای درگیر شدن یا روی آوردن (Engagement) استفاده می‌کنند از میزان افسردگی کمتری نسبت به گروهی که از مکانیسمهای اجتنابی استفاده می‌کنند برخوردارند(۳) در مطالعه‌ای دیده شد که شیوه‌های فعال‌مدارا (Active coping styles) دارای ارتباط منفی با پریشانی روانی بود.(۴) در بررسی دیگری مشخص شد که نمرات کسب شده در آزمونهای مشکل‌مدار تحت تأثیر افسردگی و مدارای هیجان‌مدار تحت تأثیر میزان اضطراب واقع می‌شوند ولی شیوه‌های مدارای اجتنابی بطور قابل توجهی از میزان اضطراب و افسردگی افراد متأثر نمی‌شوند.(۵)

در بررسی دیگری در انگلستان دیده شد، افراد مشکوک به ابتلا به اختلالات روانپزشکی (براساس آزمون GHQ) از مکانیسمهای مدارای رفتاری- اجتنابی و انکار بیش از سایر افراد استفاده می‌کنند.(۶)
نتایج تحقیقات موس و شافر (۱۹۹۳) بیانگر آن است که اکثر افرادی که بیشتر بر مدارای روی‌آوری متکی‌اند، در زندگی بهتر با عوامل استرس‌زا سازگار می‌شوند و نشانگان روان‌شناختی کمتری را تجربه می‌کنند.(۲)
این مطالعه با هدف بررسی سلامت روان و شیوه‌های مدارا و بررسی ارتباط بین این دو در دانشجویان جدیدالورود (مهرماه ۸۳) دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام پذیرفت.

«مواد و روشها»
این مطالعه یک مطالعه مقطعی (Cross-Sectional) از نوع توصیفی تحلیلی با حجم نمونه ۲۴۹ نفر می‌باشد.
نمونه مورد مطالعه از میان دانشجویان جدیدالورود (مهرماه ۱۳۸۳) ۵ دانشکده دندانپزشکی، پزشکی، پرستاری و مامایی، تغذیه و توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی شرکت‌کننده در کارگاههای آموزش ارتباط مؤثر به شیوه غیرتصادفی ساده انتخاب شدند.

محدوده سنی شرکت‌‌کنندگان ۳۴-۱۸ سال با متوسط سنی ۹۷/۱۸ سال بود. از مجموع ۲۴۹ شرکت‌کننده، ۱۶۲ نفر (۱/۶۵%) در مقطع کارشناسی، ۸۵ نفر (۱/۳۴%) در مقطع دکترای عمومی و ۲ نفر (۸/۰%) در مقطع کارشناسی ارشد مشغول به تحصیل بودند. در مجموع ۱۹۸ نفر (۵/۷۹%) شرکت‌کنندگان مؤنث و ۵۱ نفر (۵/۲۰%) مذکر، ۲۴۶ نفر (۸/۹۸%) مجرد و ۳ نفر (۲/۱%) متأهل بودند.

شیوه جمع‌آوری اطلاعات به صورت پرسشنامه‌ای بود. پرسشنامه‌ها بدون ذکر نام و شامل یک پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، یک پرسشنامه سلامت عمومی ۲۸ سؤالی (GHQ-28) و پرسشنامه مدارای بلینگز و موس (Billings , moos) بود. در پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک راجع به سن، جنس، تأهل، مقطع تحصیلی، رشته تحصیلی، انگیزه اصلی انتخاب رشته، تعداد دفعات شرکت در کنکور، وضعیت رضایتمندی از رشته تحصیلی و سابقه مصرف مواد شامل: سیگار، الکل، حشیش و تریاک سؤال گردید.

علاوه بر توضیحات کتبی، به صورت شفاهی در مورد نحوه پر کردن پرسشنامه‌ها توضیح داده شد و باتوجه به بی‌نام بودن پرسشنامه‌ها در مورد مخفی ماندن و عدم پی‌گیری اطلاعات به شرکت‌کنندگان اطمینان داده شد.

پرسشنامه سلامت عمومی GHQ به بررسی وضعیت روانی فرد دریک ماهه اخیر می پردازد و شامل نشانه هایی مانند افکار و احساسات نابهنجار و جنبه هایی از رفتار قابل مشاهده می باشد. سوالها در چهارحوزه طرح شده است. الف) افسردگی ب) اضطراب و احساس آشفتگی رواشناختی ج) رفتار قابل مشاهده عینی و اختلاف عملکرد اجتماعی د) هیپوکندریازیس (۷)

در این مطالعه از پرسشنامه‌ ۲۸ سؤالی سلامت عمومی (GHQ-28) هنجاریابی شده توسط آقایان حسن پالاهنگ و نورا… یعقوبی در سال ۱۳۷۴ در انستیتو روان‌پزشکی تهران استفاده شد همچنین از روش نمره‌گذاری لیکرت ساده (Simple Likert) که بصورت (۳-۲-۱-۰) می‌باشد (الف ۰ ، ب ۱، ج ۲، د ۳ امتیاز)‌متوسط حساسیت پرسشنامه‌ GHQ-28 برابر ۸۴% و متوسط ویژگی آن برابر با ۸۲% می‌باشد.(۷)

مطالعات مختلف حاکی از پایایی بالای پرسشنامه‌ (GHQ-28) است. ضریب پایایی بازآزمایی این پرسشنامه‌ برابر با ۵۵/۰ ، ضریب پایایی بازآزمایی با خرده مقیاسهای آن بین ۴۲/۰ تا ۴۷/۰ ، ضریب آلفا برای کل مقیاس برابر ۸۸/۰ و برای خرده مقایسها بین ۶۶/۰ تا ۸۵/۰ می‌باشد.(۷) در این پژوهش افراد با نمره برابر یا بیشتر از نمره برش به عنوان موارد مشکوک به بیماری تلقی شده، توصیه به مصاحبه تشخیصی روان‌پزشکی در آنها می‌گردد.
نمره برش پرسشنامه‌ GHQ-28 در پژوهش حاضر برای هر دو جنس ۲۳ می‌باشد.

پرسشنامه مدارای بلینگزوموس (۲)
در این پژوهش همچنین از پرسشنامه‌ ۳۲ ماده‌ای مدارای «بلینگز و موس» که توسط براهنی و موسی (۱۳۷۱ به نقل از حسین قدمگاهی ۱۳۷۶) هنجاریابی و توسط حسین قدمگاهی تنظیم مجدد شده است استفاده گردید که ضریب پایایی آن ۷۹/۰ گزارش شده است.
سوالات این پرسشنامه ۵ خرده مقیاس را در بر می گیرد: (r بیانگر میزان پایایی پرسشنامه برای هر خرده مقیاس است)
الف) مدارای مبتنی بر بیان جسمی: ۹۰۵/۰ = r
ب) مدارای مبتنی بر مهار هیجانی: ۶۵۱/۰ = r
ج) مدارای مبتنی بر جلب حمایت اجتماعی: ۹۰۳/۰ = r
د) مدارای مبتنی بر ارزیابی شناختی: ۶۸۸/۰ = r
هـ) مدارای مبتنی بر حل مساله: ۹۰۳/۰ = r
اطلاعات حاصل با نرم‌افزار SPSS-win 11 مورد تجزیه و تحلیل واقع شد. آزمون‌های آماری کای‌دو (Chi-Square) و T-Student test بکار گرفته شد. ارتباطی از نظر آماری معنادار تلقی شد که دارای P.Value کمتر یا مساوی ۰۵/۰ باشد.

«یافته‌ها»
از مجموع ۲۴۹ پرسشنامه با پاسخ کامل، از نظر توزیع عامل اصلی مؤثر در انتخاب رشته تحصیلی در ۱۲۷ نفر (۵۱%) علاقه شخصی، ۱۹ نفر (۶/۷%) تمایل و اصرار خانواده، ۹۲ نفر (۹/۳۶%) موقعیت اجتماعی رشته و در ۱۱ نفر (۴/۴%)‌ عوامل دیگر نقش داشتند. ۱۶۹ نفر (۹/۶۷%) بعد از یک نوبت شرکت در کنکور سراسری، ۷۸ نفر (۳/۳۱%) بعد از ۲ نوبت و ۲ نفر (۸/۰%) بعد از بیش از ۲ نوبت، وارد رشته موردنظر شده بودند.
۱۰۰ نفر (۹/۷۹%) از رشته تحصیلی خود اظهار رضایت و ۵۰ نفر (۱/۲۰%) اظهار نارضایتی کردند.
وضعیت مصرف سیگار، تریاک، الکل و حشیش در بین افراد مورد مطالعه آورده شده است.(جدول۱)
از نظر نمره کسب شده در GHQ ،‌ از میان ۲۴۹ نفر، ۱۵۹ نفر (۹/۶۳%) امتیاز کمتر از نمره برش (نمره۲۳) را کسب نمودند و ۹۰ نفر (۱/۳۶%) امتیاز بزرگتر یا مساوی ۲۳ که به تفکیک رشته تحصیلی در جدول ۲ آورده شده است. رابطه آماری معناداری بین متغیرهای جنس، وضعیت تأهل، وضعیت رضایتمندی از رشته تحصیلی، عوامل مؤثر در انتخاب رشته تحصیلی با وضعیت سلامت روان افراد بدست نیامد (جدول ۳).

ماده ترجیحی در هنگام مواجهه با استرسها، سیگار در ۲ نفر (۸/۰%) الکل در ۲ نفر (۸/۰%)، تریاک در صفر نفر (۰%) حشیش در صفر نفر (۰%) گزارش شد. در ۲۴۵ نفر (۴/۹۸%) هیچ ماده‌ای ترجیح داده نشد.
رابط بین نمره GHQ و مقیاسهای ۵ گانه پرسشنامه مدارای (بلینگز و موس) آورده شده است(جدول۵). از ۵ مقیاس مذکور، نمرات دو گروه تقسیم شده براساس نمره GHQ، در مقیاسهای بیان جسمی،‌ مهار هیجانی و ارزیابی شناختی و توانایی حل مسأله از نظر آماری تفاوت معناداری داشتند.

«بحث»
از ۲۴۹ شرکت‌کننده در این پژوهش، ۹۰ نفر (۱/۳۶%)‌امتیاز بالاتر یا مساوی نمره برش (نمره ۲۳) را در پرسشنامه GHQ کسب نمودند. اگرچه درصد دانشجویان مؤنثی که نمره بیشتر یا مساوی نمره برش را کسب کرده بودند بیش از دانشجویان مذکر بود، ولی این اختلاف از نظر آماری معنادار نبود (۰۵/۰P>). رقم بدست آمده از مطالعه حاضر با رقم بدست آمده از مطالعه Guthrie و همکارانش که در میان دانشجویان سال یک پزشکی منچستر انگلستان به عمل آمده بسیار نزدیک است (۳۶%). وضعیت سلامت روانی دانشجویان در مناطق مختلف با استفاده از پرسشنامه سلامت عمومی GHQ در جدول۵ آورده شده است. (۸)

شاید بالاتر بودن ارقام بدست آمده در اکثر این مطالعات نسبت به پژوهش حاضر بدین علت باشد که همگی این مطالعات در میان دانشجویان پزشکی که از پراسترس‌ترین رشته‌های تحصیلی می‌باشد انجام شده ولی جمعیت مورد مطالعه در پژوهش حاضر جمعیتی متشکل از دانشجویان رشته‌های مختلف تحصیلی علوم پزشکی بوده است و به علاوه همگی جدیدالورود بودند و تحت شرایط استرس‌زای تحصیل واقع نشده بودند.
علیرغم بالاتر بودن شیوع بسیاری از اختلالات روان‌پزشکی شایع مثل اختلالات افسردگی و اضطراب و شبه‌جسمی در زنان (۲) و تعدادی از مطالعات دیگر (۸و۶) تفاوت معنی‌داری بین دو جنس از لحاظ امتیاز GHQ بدست نیامد.

در مطالعه مشابهی که با استفاده از GHQ-28 در دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی و در میان دانشجویان ورودی سال ۱۳۷۷ انجام شده درصد افراد با نمره GHQ بزرگتر یا مساوی نمره برش ۴/۳۰% بوده است(۹) و در مطالعه مشابهی با استفاده از GHQ که در مراکز خوابگاههای دانشجویی دخترانه و پسرانه شهید بهشتی انجام شده، رقم مزبور ۳۸% بدون اختلاف معنادار بین دو جنس بدست آمده بود(۱۰)

که تشابه زیادی با نتایج پژوهش حاضر دارد ولی در مطالعه مشابه دیگری که در میان دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر به عمل آمده(۱۱) از لحاظ جنس تفاوت آماری معناداری وجود داشته (۴/۵۲% در جنس مؤنث و ۱/۳۲% در جنس مذکر)
در مطالعه‌ای که در سطح جمعیت عمومی کشور در سال ۷۸ انجام شده (۱۶) درصد افراد با نمره GHQ بالاتر یا مساوی نمره برش ۲۱% گزارش شد، که کمتر از مطالعه حاضر است و همچنین تفاوت معناداری بین دو جنس دیده شد (۹/۱۴% در مذکر و ۹/۲۵% در مؤنث). بالاتر بودن رقم مزبور در پژوهش حاضر شاید به این علت باشد که مطالعه در جمعیت محدودی انجام شده که همگی در سال اول رشته تحصیلی‌ بوده‌اند و تحت یک شرایط خاص استرس‌زا و تغییر عمده در زندگی یعنی ورود به دانشگاه قرار داشته‌اند. و دلیل دیگر شاید ناشی از تغییر شیوه‌های محاسبه امتیازات GHQ بوده باشد که در مطالعه کشوری از شیوه امتیازدهی سنتی (۱-۱-۰-۰) و در این مطالعه از شیوه لیکرت ساده (۳-۲-۱-۰) استفاده شده است.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 25 صفحه
87,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد