مقاله در مورد مقایسه تحول جمعیت دانشجویان دانشگاه ازاد

word قابل ویرایش
35 صفحه
8700 تومان
87,000 ریال – خرید و دانلود

مقایسه تحول جمعیت دانشجویان دانشگاه ازاد

چشم انداز ۲۰ ساله دانشگاه های جهان
در هفتادمین اجلاس شورای اجرایی انجمن بین المللی دانشگاه های جهان که در شهر تیان جین چین با محوریت آموزش عالی و دسترسی آن برای همگان برگزار شد، مواردی نظیر استراتژیک آینده IAU، وظایف فرهنگی و سیاسی آن و چالش ها و فرصت های آموزش عالی مورد بحث و بررسی قرار گرفت. دکتر جاسبی عضو شورای اجرایی انجمن بین المللی دانشگاه های جهان در تشریح مصوبات IAU گفت: در این جلاس دو روزه ۱۵ نفر از اعضای اصلی، ۱۰ نفر علی البدل و پنج نفر

اعضای دبیرخانه حضور داشتند که مسائل مختلفی نظیر رسالت و ارزش های کلی IAU، رابطه آن با یونسکو و شرایط عضویت دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی در این انجمن مورد بحث و بررسی قرار گرفت. وی افزود: در تعریف جدید پیشنهادی مبنی بر تغییر ساختار حق عضویت، مقرر شد حق عضویت دانشگاه های کشورهایی که سرانه پایینی دارند تا ۲۰ درصد کاهش یابد و سرانه

کشورهای متوسط و بالا به ترتیب پنج درصد و تا ۲۰ درصد افزایش یابد. دکتر جاسبی خاطرنشان کرد: همچنین در این اجلاس مقایسه ای بین نقاط قوت انجمن بین المللی دانشگاه ها با سایر انجمن ها صورت گرفت و گزارش مالی سال ۲۰۰۶ و بودجه پیشنهادی سال ۲۰۰۷ نیز اعلام شد. وی به آمار بالای درخواست عضویت دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی دنیا در این انجمن اشاره کرد و گفت: عضویت دانشگاه ها و موسساتی از کشورهای ایرلند، ایتالیا، قزاقستان، لبنان،

لهستان، اسپانیا، عربستان و اکراین به تصویب رسید و عضویت ۹ دانشگاه دیگر نیز در حال بررسی است. رئیس شورای اجرایی اتحادیه دانشگاه های جهان اسلام به بحث انتشارات و ارتباطات با سایر موسسات دیگر اشاره کرد و گفت: در این گردهمایی گزارشی از اجلاس گذشته انجمن در اسکندریه مصر ارائه شد. عضو منتخب حضرت امام (ره) در شورای عالی انقلاب فرهنگی همچنین به برگزاری همایش بین المللی آموزش عالی و چالش های آن در شهر پکن اشاره کرد و گفت

: تضمین کیفیت و اعتبار بخشی آموزش عالی در آینده، محور اصلی این همایش بود. وی افزود: چالش ها و فرصت های آموزش عالی در چهار محور افزایش تقاضا، نیاز برای ارتباط نزدیکتر با بازار کار، رشد تجاری آموزش عالی و جهانی سازی در این همایش مورد بررسی قرار گرفت. دکتر جاسبی با بیان این مساله که در هیچ زمانی از تاریخ بشر تا این اندازه رفاه ملت ها به موضوع

آموزش عالی وابستگی نداشته است، گفت: نرخ رشد در کشورهای در حال توسعه از سال ۹۵ تا ۲۰۰۰، ۹/۱ درصد و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ به ۷/۱ درصد تغییر یافته است که این رقم در مقایسه با انبوه سازی در دانشگاه ها که طبق آمار از سال ۹۱ تا ۲۰۰۴ از ۶۸ میلیون نفر به ۱۳۲ میلیون نفر افزایش یافته است و پیش بینی می شود در سال ۲۰۰۶ تعداد دانشجویان جهان به بیش از ۱۵۵ میلیون دانشجو رسیده باشد، نشان دهنده رشد سریع آموزش عالی و پیشی گرفتن آن از نرخ جمیعت است. عضو شورای اجرایی انجمن بین المللی دانشگاه های جهان به جابه جایی

دانشجویان در سطح جهان اشاره کرد و گفت: از سال ۱۹۸۰ تا به امروز، این مقدار ۵۰ درصد افزایش یافته است به طوری که در سال ۲۰۰۴، ۵/۲ میلیون نفر دانشجو در سطح جهان جابه جا شده اند. وی افزود: در همایش مذکور اعلام شد که ۶۷ درصد جابه جایی متعلق به شش کش

ور آمریکا با ۲۳ درصد، انگلیس ۱۲ درصد، آلمان ۱۱ درصد، فرانسه ۱۰ درصد، استرالیا ۷ درصد و ژاپن با ۵۰ درصد است. دکتر جاسبی، تنوع در آموزش عالی و توسعه آن از طریق بخش های خصوصی، مکاتبه ای، از راه دور و الکترونیکی را از دیگر محورهای همایش دانست و گفت: در رشد آموزش عالی بدون مرز (بین المللی) پیش بینی می شود که آمار از ۸/۱ میلیون نفر در سال ۲۰۰۰ به ۲/۷

میلیون نفر در سال ۲۰۲۵ برسد؛ یعنی این آمار تا ۲۰ سال آینده از رشد چهار برابری برخوردار می شود. وی ادامه داد: در برنامه پنج ساله کشور چین از سال ۹۹ تا ۲۰۰۴ تعداد دانشجویان به دو برابر افزایش یافته به طوری که اکنون با ۴/۱۹ میلیون نفر دانشجو به عنوان بزرگ ترین مجموعه آموزش عالی در دنیا مطرح است. دکتر جاسبی در پایان با بیان این که سیزدهمین اجلاس عم

ومی IAU در سال ۲۰۰۸ در دانشگاه هلند برگزار می شود، افزود: از کشور ایران حدود ۴۰ دانشگاه در انجمن بین المللی دانشگاه های جهان عضو هستند و اجلاس شورای عمومی سالی یک بار و مجمع عمومی هر چهار سال یکبار برگزار می شود.

جدول عملکرد سالیانه ساخت و ساز واحدهای دانشگاهی باید طراحی شود
دکتر عبدالله جاسبی امروز با بیان اینکه دانشگاه آزاد بخشی از تاریخ انقلاب اسلامی است، گفت: ما باشیم یا نباشیم مهم نیست و مهم ادامه دادن به حرکت عظیم انقلابی در راستای ورود نسل جوان این کشور به آموزش عالی است. به گزارش سرویس صنفی آموزشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، رییس دانشگاه آزاد اسلامی در دهمین همایش سراسری معاونان عمرانی، مدیران کل روسای ادارات، امورفنی و عمرانی واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی همچنین گفت: جدول

عملکرد سالیانه ساخت و ساز واحدهای دانشگاهی باید طراحی شود. وی با تاکید بر اینکه باید نسبت فضای آموزشی به دانشجو مورد اهمیت قرار گیرد، اظهار کرد: به ازای هر دانشجو ۱۰ متر مربع فضای آموزشی و رفاهی نیاز است. دکتر جاسبی با بیان اینکه باید ظرف ۳ سال آینده یعنی تا پایان برنامه پنج ساله چهارم همه واحدهای دانشگاهی دارای مسجد مناسب باشند، تصریح کرد: واحدها می‌توانند برای ساخت مسجد از وام صندوق مشترک واحدها و سیستم بانکی استفاده

کنند. وی با اشاره به اشکالات اجرایی ساخت و ساز برخی واحدها، خاطرنشان کرد: کلیه واحدها از این پس باید مورد ارزیابی قرار گیرند. دکتر جاسبی در ادامه افزود: رعایت مقررات و ضوابط در رابطه با قراردادها و پیمانکاران باید مورد توجه قرار گیرد و در ضمن توصیه می‌شود که با پیمانکارها و مشاوران به صورت متعدد قرارداد منعقد نشود. رییس دانشگاه آزاد اسلامی با اشاره به بانک نق

شه ساختمانی در معاونت عمرانی، اظهار کرد: چون دنیا روبه تغییر و تحول است دراستفاده از بانک نقشه ساختمانی الزامی وجود ندارد ولی استفاده از آن موجب کاهش هزینه‌ها می‌شود. وی ب

ا بیان اینکه ساختمان آموزشی و اداری دانشگاه مهم است، تصریح کرد: البته دانشگاه‌ها باید سوله ورزشی، مسجد، غذاخوری را مورد توجه قرار دهند. دکتر جاسبی با بیان اینکه مساله تعمیرات و نگهداری ساختمانی، فرهنگی است که در کشورهای جهان سوم به ویژه کشور ما مورد توجه قرار نگرفته است، گفت: نباید ساختمان‌ها پس از تاسیس و افتتاح رها شوند و باید برای نگهداری آن رابطه خاصی وجود داشته باشد زیرا به دلیل بی توجهی به ساختمان‌ها خسارت زیادی می‌پردازیم. رییس دانشگاه آزاد اسلامی با تاکید بر اینکه مصالح ساختمانی دانشگاه آزاد اسلامی باید به سمت خوب و مرغوب پیش رود، اظهار کرد: ساختمان سازی کار بزرگی در دانشگاه آزاد است. وی با تاکید بر اینکه خصوصیات مهم در ساخت و ساز فضای آموزشی و رفاهی در دانشگاه اسلامی سرعت کار است، تصریح کرد: البته نباید سرعت کار قربانی نامرغوبی ساخت وساز باشد.
در بیانیه ۱۷ ماده اى کنفرانس جهانى آموزش عالى در مورد «پاسداشت تلاش و خرد جمعى زنان جهان آمده است: اگر چه پیشرفت هایى در ارتباط با دستیابى زنان به آموزش عالى به دست آمده است، اما موانع اجتماعى، اقتصادى، فرهنگى و سیاسى زیادى مانع از مشارکت مؤثر زنان مى شود که یکى از راهکارهاى برطرف کردن این موانع، توجه به آموزش عالى و افزایش فراگیر آن بدون تبعیض جنسى و مبتنى بر اصل شایسته سالارى است.
رشد آمارهاى پذیرفته شدگان دختر دانشگاهها و برترى آن نسبت به پسران یکى از شاخص هاى اصلى مسائل آموزش عالى در این سالها بوده است. اما حقیقت آن است که آنچه چنین رویه اى را به یک مسأله تبدیل مى کند، در پیدا و پنهان هاى دیگر جامعه ما و از سوى نگاه حاکم بر این بخش نهفته است.

در ترکیب جنسیتى آزمون سراسرى سال ۸۴ از کل داوطلبان، ۶۱ درصد دختر و ۳۹ درصد پسر هستند، مقایسه درصد داوطلبان پسر و دختر در آزمون هاى ۷۷ تا ۸۳ حکایت از رشد یک درصدى داوطلبان دختر و کاهش یک درصدى داوطلبان پسر در آزمون سال ۷۸ نسبت به ۷۷ و رشد دو درصدى داوطلبان پسر در آزمون سال ۷۸ نسبت به ۷۷ دارد. همین میزان رشد در سال ۸۴ رشدى کمتر از ۰‎/۵ درصد نسبت به سال ۸۳ است. براى نخستین بار تعداد داوطلبان دختر بر داوطلبان پسر در کنکور سال ۷۷ پیشى گرفت. در کنکور امسال این فاصله قابل ملاحظه و تأمل شده و ب

ه حداکثر خود در دو دهه اخیر، رسیده است. از سوى دیگر در تمام گروههاى آزمایشى به استثناى گروه ریاضى، تعداد داوطلبان دختر بیشتر از داوطلبان پسر است و بیشترین فاصله بین این دو دسته از داوطلبان را در گروههاى هنر و زبان شاهدیم.

زینت همت یارى استاد جامعه شناسى با خوش بینى به این قضیه مى نگرد چرا که در سال تحصیلى ۸۰-۷۹ تعداد زنان پذیرفته شده و ثبت نام کرده در دانشگاهها ۸۹ هزار و ۸۰۲ نفر (۵۰‎/۵ درصد) و تعداد مردان پذیرفته شده و ثبت نام کرده ۸۷ هزار و ۸۶۳ نفر بوده است. همچنین این مقوله در طى سال تحصیلى ۷۹-۷۸ به نفع داوطلبان دختر است، چرا که تعداد دختران ۷۸ هزار و ۸۹۸ نفر و تعداد پسران ۷۴ هزار و ۳۸۶ نفر بوده است. مجموع این آمار و ارقام و تأکیدات جهانى که بر حضور آکادمیک زنان وجود دارد، این است که باید از حضور زنان در عرصه هاى مختلف چون دانشگاههاخرسند و متوجه تحولى بزرگ بود که نتایج این تحول رویکردهاى مثبت فراوانى دارد. یکى از این چشم اندازها امیدوارى به ارتقاى توسعه فرهنگى، اجتماعى و سیاسى و بروز تحولات عمیق و پایدار آینده جامعه بشرى همراه با مادرانى است که در کسوت هاى مختلف جامعه مشغولند و این نکته ثابت مى کند که تحصیلات عالى، حق انحصارى مردان نیست.

دانشگاه، با لن پرواز
اما افزایش گرایش زنان به دانشگاهها و به همان نسبت، موفقیت آنها از گذشتن از آستانه ورودى آن از چند سو قابل بررسى است. برخى از این پدیده به عنوان یک نگرانى از زاویه جامعه جویاى کار مردان و تفوق زنان بر آن مى نگرند. پدیده هاى جمعیتى، بیکارى و آسیب شناسى اجتماعى دختران و زنان ایرانى، هر یک به گونه اى در بر گیرنده چرایى این آمار است. اما در نهایت آنکه، پیچیده کردن برخى تحلیل ها نیز در نهایت نمى تواند مؤید نگاه جنسیتى و زنانه و مردانه کردن دانشگاه، کار و… باشد. از سویى ورود به دانشگاه براى دختران به همان میزان به معناى کسب شانس بیشتر براى ورود به بازار کار نیست و از سوى دیگر دانشگاه براى دختران در بسیارى موارد به نوعى سرپوش گذاشتن برخلأ هاى متفاوتى است که در زوایاى زندگى اجتماعى و اقتصادى

آنان وجود دارد. در محیطهاى کوچکتر، دانشگاه به منزله نوعى نقب زدن بین چارچوب خانه و محیط باز دانشگاه به عنوان مشارکت اجتماعى با هدف ارتقاى پایگاههاى موجود به حساب مى آید. جامعه آمارى زنان، گذشته از برخى چهره هاى دموکراتیک تر شهرهاى بزرگ با محدودیت هاى بسیار روبرو است. با پذیرش این اصل، به نظر مى رسد هیچ یک از افراد جنس مخالف آنان براى

استفاده از شانس قبولى بیشتر – دانشگاه، حاضر به پذیرش شرایط اجتماعى و فرهنگى دختران نخواهند بود. از سوى دیگر، رگ حیاتى اقتصاد براى نیمى از جمعیت که همان زنان هستند از مجراهاى محدود ترى تأمین مى شود. آسیب شناسى زنان در جامعه ایرانى نشان مى دهد، حیات و استقلال اقتصادى آنها مى تواند بر بسیارى از موانع ، محدودیت ها و تنگناهاى فرهنگى- اجتماعى و حتى خانوادگى آنها غلبه کند. تحصیل و ورود به رده هاى بالاتر دانشگاهى تعریف شده ترین ابزار موجود است. افزون بر این جنبه ها محمد قائد، نویسنده مى افزاید: به طور تاریخى جامعه ایرانى جامعه اى است که تحرکات طبقاتى در آن میسر بوده، این تحرک طبقاتى با گسترش شهر نشینى از روستا و شهر کوچک به شهر بزرگ تغییر مى کند. این خصوصیت جامعه اى است که به علت درآمد نفت رشد زیادى مى کند و دولت دائماً در حال انبساط است. در چنین جامعه اى امکان ارتقا وجود دارد یکى از ممکن ترین راهها درس خواندن است. درچنین شرایطى و با توجه به محدودیت هاى زیادى که به زنان اعمال مى شود، دانشگاه بهترین بستر است اما مشابه چنین پدیده اى در دهه هاى اخیر چشمگیر بوده است. آزاد سازى و رهایى بخشى زنان یکى از این علتهاست چنانکه در اغلب کشورها درخشش آکادمیک زنان خیلى مهم است. در کشور ما هم، دانشگاهها امکان نوعى تجربه اندوزى و ارتقاى پایگاه طبقاتى را داد یعنى بیشتر رشد شخصى به وجود آورد. همان چیزى که در غرب تحت عنوان liberal art college وجود دارد.
دیدگاه جهانى حضور آکادمیک زنان

یک سایت مربوط به آموزش عالى انگلستان در آمارهایى که مى آورد به استثناى رده هاى فوق تخصصى که زنان با تفاوت ناچیزى، کمتر از مردان هستند، در اکثر رده هاى آموزشى، آمار زنان از مردان بیشتر است. با این حال به نظر مى رسد بیشترین توافق نظر در این کشورها هم بر سر مشارکت زنان در رده هاى کلیدى و نیروهاى کارى جامعه با در نظر گرفتن منافع اقتصادى است. تحقیق مفصلى بر سر مسأله برابرى جنسیتى شده تا دولتها با فراهم کردن زمینه هاى مراقبت

از کودکان؛ حقوق برابر و انعطاف پذیرى هاى بیشترى نسبت به حضور زنان داشته باشند.

در بعد داخلى مسأله دیگرى که وجود داشته این است که ایران همواره با رشد روزافزون نیروى انسانى تحصیل کرده روبه رو بوده است. برخى از این تحصیل کردگان وارد بازار کار شده یا به خیل بیکاران جویاى کار پیوسته اند. برخى دیگر نیز در جمعیت غیرفعال باقى مانده اند.
بررسى ها نشان مى دهد، تصمیم دانشجویان براى ورود به آموزش عالى تحت تأثیر منافع اقتصادى آینده آنها است. افراد جامعه باتوجه به چند عامل خواهان آموزش بیشتر هستند. هزینه هاى آموزشى، موقعیت اقتصادى و اجتماعى، توانایى و استعداد و ترجیحات شخصى. دو عامل هزینه هاى آموزشى و منافع مورد انتظار فرد، تأثیرگذارى بیشترى دارد. تقاضا براى آموزش عالى اغلب به معناى عرضه نیروى انسانى تحصیلکرده یا متخصص است که با چندسال تأخیر وارد بازار کار مى شوند. براساس نتایج طرح آمارگیرى از ویژگى هاى اشتغال و بیکارى خانوار در سالهاى ۷۶ تا ۸۱ همواره بیش از ۸۰درصد فارغ التحصیلان از نظر اقتصادى فعال بوده اند، ولى میزان مشارکت اقتصادى آنان کاهش یافته و از ۸۹‎/۷ درصد به ۸۳درصد رسیده که کاهش ۶‎/۷درصدى را نشان مى دهد.
کاهش میزان مشارکت اقتصادى بیشتر در زنان و در حدود ۱۰‎/۵درصد بوده است، میزان مشارکت اقتصادى آنان از ۸۱‎/۶درصد در سال ۷۶ به ۷۱‎/۱درصد در سال ۸۱ کاهش یافته است. فارغ التحصیلان دوره هاى آموزش عالى در سالهاى مزبور بیشتر به جرگه غیرفعالان پیوسته اند. بررسى درصد این تغییرات نشان مى دهد بیشترین درصد افزایش مربوط به جمعیت خانه دار داراى تحصیلات عالى است که باتوجه به نقش نان آورى مردان و تأکید برآن نیز محدودیت فرصتهاى شغلى زنان نسبت به مردان، به مروردرصد زنان خانه دار داراى تحصیلات عالى افزایش پیدا کرده است. چنانچه مشارکت اقتصادى فارغ التحصیلان دوره هاى آموزش عالى در مردان از سال ۷۶ که ۹۳‎/۴درصد بود به ۹۰درصد در سال ۸۱ رسیده، همین آمار براى زنان از ۸۱‎/۶درصد در سال ۷۶ به ۷۱‎/۱درصد در سال ۸۱ کاهش پیدا کرده است. ازسوى دیگر افزایش میزان بیکارى در بین زنان بیش از مردان بوده است. نرخ بیکارى مردان از ۵‎/۷درصد در سال ۷۶ به ۹‎/۲درصد در سال ۸۱ رسیده است. در حالى که میزان بیکارى زنان در سالهاى گفته شده با ۱۲‎/۹درصد افزایش از ۸‎/۶درصد به ۲۱‎/۵درصد رسیده است.
دانشگاه قربانى سیاست هاى جمعیتى و عدالتى

با این حال، شرایط موجود کشور ما با مسائل یک کشور توسعه نیافته نیز درگیر است چنانکه در شرایط متفاوت از نظر ساختار جمعیتى و نرخ پوشش تحصیلى، افزایش تقاضاى اجتماعى را به وجود آورده است. جمعیت دانشجویان جهان در فاصله ۲۷ ساله ۹۷-۱۹۷۰ از ۲۸‎/۰۸ میلیون نفر به ۸۸‎/۱۶میلیون نفر رسید، یعنى بیش از سه برابر افزایش یافت که سهم کشورهاى توسعه یافته و در حال توسعه بسیار متفاوت بود. تعداد دانشجویان کشورهاى در حال توسعه در این دوره بیش از ۷برابر شد در حالى که دانشجویان کشورهاى توسعه یافته در همان فاصله زمانى تقریباً دو برابر

شد. نکته قابل توجه این است که در این فاصله ۲۷ساله، به علت پایین آمدن نرخ زاد و ولد در کشورهاى پیشرفته، تعداد دانش آموزان مدارس متوسطه نیز تنها ۳۶درصد افزایش پیدا کرد. در حالى که در کشورهاى در حال توسعه، تعداد دانش آموزان مدارس ابتدایى از ۳۱۲‎/۷میلیون نفر به ۵۷۹‎/۴نفر افزایش پیدا کرد که نشانگر افزایش شدید تقاضاى بالقوه براى آموزش است.
در ایران اگرچه در دهه هاى ۴۰ و ۵۰نوعى مهندسى اجتماعى و برنامه ریزى و مدیریت علمى به افزایش سهم زنان، شهرهاى دیگر، سهم گروههاى فنى و مهندسى و علوم پایه و تحصیلات تکمیلى در کل مقاطع منجر شد ولى به دلیل دیرکرد آن و برخى عیوب ساختارى در بهترین وضعیت تنها ۱۶‎/۸درصد آنان پذیرفته مى شوند. پس از انقلاب نوعى نامهندسى اجتماعى و تمرکز شدید بر ساختار علوم کشور حاکم شد و نهادهاى موازى خارج از متن صنعتى و تخصصى و علمى دانشگاه پدید آمد و بدتر از آن اینکه توقف کنترل جمعیت، رشد شهرنشینى و عدالت توزیعى، تقاضاى اجتماعى آموزش عالى را به سمت شیوع توده وار آن کشاند.
در گروه سنى ۲۴-۱۸ سال، در کل تقاضاى دختران به تدریج افزایش یافته اما در مورد پسران با وجود کاهش نسبى سهم متقاضیان ۲۴-۱۸ساله، سهم گروه سنى بالاى ۲۴سال نیز کاهش یافته است. تعدادى از متقاضیان پسر فقط با انگیزه به تعویق انداختن خدمت نظام وظیفه، متقاضى ورود به دانشگاه بوده اند که با تصویب قانون خرید خدمت در سال ۷۶ به کلى از خیل متقاضیان خارج شده اند. درصد پسرانى که پس از دیپلم مایل به خاتمه تحصیلات خود هستند، بیش از دختران است بنابراین بنیادهاى این تحول از سالهاى قبل از ورود به دانشگاه شکل گرفته. بنابراین اگرشکل گیرى نگرش دختران به تحصیل بیشتر توجیه اجتماعى – فرهنگى دارد، این علل براى پسران بیشتر به توجیه اقتصادى و شرایط بازار کار مى چرخد.
بازار کار به رشته هاى تخصصى چندان پاسخ نمى دهد. همچنانکه قائد مى گوید: در یک جامعه مردسالار، مردان یکسرى کارها را به عنوان وظیفه باید انجام دهند. در این میان زنها به نوعى آزادى عمل مى رسند، چون هنوز انتخاب شدن در کار هست. اما مردان باید شکار کنند و پول بیاو

رند. در نهایت، اینکه به دخترها بگوییم شما زیاد هستید اصلاً امکانپذیر نیست، فراموش نکنید که قدرت زنها زیاد است.

دانشجویان و اوقات فراغت
دکتر غلامعلى سرمد
دانشیار وزارت فرهنگ و آموزش عالى
چکیده
چگونگى گذران اوقات فراغت دانشجویان، موضوع تحقیق حاضر است. این تحقیق توصیفى است و به روش میدانى انجام گرفته و حاوى نتایج زیر است: عمده فعالیتهاى دانشجویان عبارت است از: مطالعه مطبوعات،۹۳%; گوش دادن به رادیو، ۳۳%، رفتن به سینما، اندکى از دانشجویان. اهم آرزوهاى دانشجویان، پرداختن به فعالیتهاى فرهنگى، هنرى، سیاسى و ورزشى است. عمده مشکلات دانشجویان براى گذران اوقات فراغت عبارت است از: مشکلات مادى، اجتماعى، خانوادگى و تربیتى.
محقق براى گذران بهتر اوقات فراغت دانشجویان امور زیر را پیشنهاد مى‏کند:
نمایش فیلمهاى مورد علاقه جوانان، تامین خوابگاه در نزدیکى مراکز عمومى، ایجاد مراکز ورزشى در دانشگاهها و مراکز آموزش عالى، ایجاد جذابیت در برنامه‏هاى رادیویى مناسب جوانان و توسعه کار دانشجویى.
کلید واژه‏ها: ۱- اوقات فراغت ۲- دانشجویان‏۳- فعالیتهاى دانشجویان ۴-آرزوهاى دانشجویان ۵- مشکلات دانشجویان.
۱ . مقدمه
از قراین چنین بر مى‏آید که نه فقط گذراندن اوقات فراغت از دیرباز مورد توجه اندیش‏مندان بوده، بلکه مى‏توان حدس زد که مردم عادى نیز عملا به آن توجه داشته‏اند. به بیان دیگر، نه تنها متفکران جامعه در این اندیشه بوده‏اند که براى پرکردن ساعات بیکارى مردم چه باید کرد، بلکه عامه مردم نیز گاه و بیگاه از خود مى‏پرسیده‏اند: «حالا چه کنم؟»
از سوى دیگر، هرگاه در نگاهى گذرا این موضوع را بر حسب سیر تحول فعالیتهاى اجتماعى بررسى کنیم، مى‏بینیم، در نخستین جوامع متکى به دامدارى و کشاورزى چنین مساله‏اى نمى‏توانست مطرح باشد. اما به محض آنکه عده‏اى صاحب دام یا زمین زراعى فراوان شدند و براى اداره آن عده‏اى دیگر را به خدمت گرفتند، رفته‏رفته هرچه بیشتر به نیروى کار دیگران متکى شدند و خودشان وقت کمترى به این کارها اختصاص دادند، پرسش گذراندن اوقات فراغت – حداقل براى معدود افراد مرفه و عملا بیکار یا کم‏کار جامعه که از دسترنج دیگران زندگى مى‏کردند – به صورت جدى‏تر مطرح مى‏شد.
در عصر ما، مساله اوقات فراغت و شیوه‏هاى گذران آن از ابعادى متفاوت با جوامع کهن مطرح شده است. به تعبیر دیگر، امروزه فقط اندیش‏مندان و صاحبان مکنت‏به این قضیه نمى‏اندیشند، بلکه هر کس در هر مقام و پایگاهى به آن فکر مى‏کند تا براى گذران اوقات فراغت‏خود و فرزندانش چگونه برنامه‏اى طرح‏ریزى نماید که سودمند و سازنده باشد. مخصوصا، به علت توسعه فن‏آورى و استفاده از دستگاههاى خودکار، روزها و ساعات اشتغال افراد کمتر مى‏شود و این فکر بیشتر قوت مى‏گیرد که ساعات بیکارى را چگونه باید سپرى کرد.

در مقاله حاضر این سؤال از زاویه‏اى محدود، یعنى از دید عده‏اى دانشجو بررسى شده است.
۲ . نگاهى به آراى اندیش مندان
اگرچه مى‏توان براى پیداکردن ریشه‏هاى اندیشه و اظهارنظر درباره گذران اوقات فراغت‏به گذشته‏هاى دور و نزدیک رفت و نظریات متفکران را دنبال کرد، اما (۱) براى رعایت اختصار، فقط به نقل چند نمونه اکتفا مى‏کنیم: ابتدا مطلبى از کتاب هشتم سیاست، از تالیفات ارسطو را مرور مى‏کنیم:
«اوقات فراغت، فى‏نفسه شادى‏بخش و خوشحال‏کننده و منشا لذت است. طعم این لذت را کسانى مى‏چشند که داراى اوقات فراغت هستند و افراد پرمشغله از آن محروم‏اند. بنابراین، تعدادى ر

شته یادگیرى و تربیتى وجود دارد که تحصیل در آنها باید با دید لذت‏بردن از اوقات فراغت‏باشد و به خاطر خودشان براى آنها ارزش قائل شویم‏». (۲)
به‏طورى که از این سخنان بر مى‏آید، ارسطو به اوقات فراغت از دید لذت‏بخش بودن این اوقات و فعالیتهاى مرتبط با آن مى‏نگرد. از این رو، به مربیان توصیه مى‏کند که کودکان و نوجوانان را براى گذراندن این اوقات به گونه‏اى آموزش دهند که بتوانند از آن لذت ببرند و این لذت «فى‏نفسه‏» باشد نه وابسته به منافع مادى و اقتصادى و اجتماعى آن.
در عصر حاضر، متخصصان آموزش و پرورش، روان‏شناسان و جامعه‏شناسان بیش از دیگران به این موضوع التفات دارند و در باره آن بررسى و اظهارنظر مى‏کنند. همچنین، مراکز دانشگاهى و پژوهشى به این قضیه توجه خاصى مبذول مى‏دارند، به‏طورى که تعداد بررسیهاى انجام‏شده در این مورد بسیار قابل ملاحظه است.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 35 صفحه
87,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد