دانلود مقاله لوئیس‌ بریل‌، خالق خط نابینایان

word قابل ویرایش
13 صفحه
8700 تومان
87,000 ریال – خرید و دانلود

تولد

‪ متولد حوالی‌ پاریس‌
لوئیس‌ بریل‌ در ۴ ژانویه‌ ۱۸۰۹ دریک‌ روستای‌دور افتاده‌ نزدیک‌ پاریس‌ به‌ نام‌ (کواپوری‌) چشم‌به‌ جهان‌ گشود پدرش‌ (سیمون‌ رن‌ بریل‌) ومادرش‌ (مونیک‌ بریل‌) بود. زندگی‌ مرفه‌ نداشتنداما همه‌ تلاششان‌ درجهت‌ ایجاد یک‌ محیط آرام‌و راحت‌ برای‌ فرزندانشان‌ بود. سیمون‌ در یک‌آهنگری‌ کار می‌کرد و نعل‌ اسب‌ می‌ساخت‌.خانه‌ای‌ سنگی‌ و کوچک‌ در روستا بنا کرده‌ بود وبعد از تولد لوئیس‌ مغازه‌ای‌ محقر در نزدیکی‌خانه‌اش‌ ساخت‌ وبه‌ نعل‌ سازی‌ مشغول‌ شد. اوشبانه‌روز کار می‌کرد تا بتواند خرج‌ خانواده‌اش‌ رادر بیاورد. برای‌ اعضای‌ خانواده‌ غذا وخوراک‌ وپوشاک‌ مناسب‌ تهیه‌ کند.

بطور کلی‌ مرد زحمتکش‌و مهربانی‌ بود. مادر لوئیس‌ نیز برای‌ همسایه‌هاخیاطی‌ می‌کرد و به‌ رفوگری‌ می‌پرداخت‌. آنهاخانواده‌ای‌ خوشبخت‌ بودن‌ تا اینکه‌ اتفاقی‌ناگوار زندگی‌ آنان‌ را تیره‌ و تار کرد.
لوئیس‌ سه‌ ساله‌ بود، او روزی‌ در خیابان‌ نزدیک‌خانه‌اش‌ بازی‌ می‌کرد که‌ ناگهان‌ اسب‌ یک‌ درشکه‌رم‌ کرد و او را زیر گرفت‌ و لوئیس‌ به‌ گوشه‌ خیابان‌پرت‌ شد به‌ زمین‌ خورد. بر اثر این‌ تصادف‌، لوئیس‌مدتی‌ بیهوش‌ بود تا اینکه‌ بعد از مداوا و معالجه‌ به‌هوش‌ آمد اما بینایی‌ چشم‌ چپش‌ را از دست‌ داد.و پزشکان‌ اظهار داشتند امکان‌ دارد درطول‌زندگی‌اش‌ بینایی‌ چشم‌ راست‌ خود را نیز به‌ مروراز دست‌ بدهد.

به‌ هر صورت‌ لوئیس‌ سه‌ ساله‌ نمی‌توانست‌ باچشم‌چپ‌ مشاهده‌ کن‌ و از این‌ نعمت‌ محروم‌ شد.
مدتی‌ ر ا در انزوا به‌ سر برد ولی‌ با محبتهای‌ مادرمهربانش‌ اعتماد به‌ نفس‌ خود را به‌ دست‌ آورد وبار دیگر به‌ جمع‌ دوستانش‌ پیوست‌. لوئیس‌کوچولو علاقه‌ زیادی‌ به‌ کار پدر داشت‌، لذا پیش‌بندچرمی‌به‌ تن‌ می‌کرد و در برابر حرارت‌ آتش‌می‌ایستاد و به‌ کار پدر با دقت‌ تمام‌ خیره‌ می‌شد.درواقع‌ شاگرد پدرش‌ شده‌ بود.

متاسفانه‌ چشم‌ راست‌ وی‌ دچار عفونت‌ شد و به‌یک‌ بیماری‌ چشمی‌ خاصی‌ دچار شد. والدینش‌ اورا به‌ درمانگاه‌ روستایشان‌ بردند، اما پزشک‌دهکده‌ پیشنهاد کرد که‌ هر چه‌ سریعتر لوئیس‌کوچولو را به‌ شهر پاریس‌ ببرند و در یک‌ بیمارستان‌مجهز بستری‌ کنند، اما استطاعت‌ مالی‌ خانواده‌لوئیس‌ اجازه‌ چنین‌ کاری‌ را نمی‌دهد. لوئیس‌شب‌ و روز از درد به‌ خود می‌پیچید و مادر وپدرش‌ در کمال‌ افسوس‌ و تاسف‌ شاهد زجرکشیدن‌ فرزند دلبندشان‌ بودند و کاری‌ از دستشان‌برنمی‌آمد.

کم‌کم‌ فروغ‌ دیدگان‌ لوئیس‌ رو به‌ افول‌ رفت‌ وبینایی‌اش‌ را به‌ طور کامل‌ از دست‌ دادو نابینا شد.لوئیس‌ ۵ ساله‌ از اینکه‌ در دنیایی‌ از تاریکی‌ فرورفته‌ بود رنج‌ می‌کشید و دچار افسردگی‌ شدیدشده‌ بود. پدرش‌ برای‌ اینکه‌ او را وارد اجتماع‌کند، از مدیر مدرسه‌ روستا تقاضا کرد که‌ علیرغم‌کوری‌ لوئیس‌، او را در مدرسه‌ ثبت‌ نام‌ کند.
لوئیس‌ به‌ مدرسه‌ رفت‌ اما فقط صدای‌ معلم‌ رامی‌

شنید قادر به‌ نوشتن‌ و خواندن‌ نبود. سرودها واشعار را به‌ خوبی‌ حفظ می‌کرد ولی‌ از اینکه‌نمی‌توانست‌ همپای‌ دیگر همکلاسی‌هایش‌ درس‌بیاموزد غصه‌ می‌خورد. او به‌ پدر و مادرش‌می‌گفت‌: می‌دانم‌ آینده‌ام‌ گدایی‌ بر سر خیابان‌هاوکوچه‌ها است‌. زیر او بارها با کورهایی‌ روبه‌ روشده‌ بود که‌ برای‌ امرار معاش‌ گدایی‌ می‌کردند ولوئیس‌ از این‌ مسئله‌ منزجر بود. او اهداف‌ بزرگی‌در سر می‌پروراند درحالیکه‌ کور شده‌ بو و همه‌راهها را برای‌ خودش‌ بسته‌ می‌دید. لوئیس‌ علاقه‌زیادی‌ به‌ تحصیل‌ داشت‌ اما نابینایی‌ سد راه‌ وی‌شده‌ بود. او هر روز از روز گذشته‌ ناامیدتر می‌شدو از دلسوزی‌ها و ترحمهای‌ دیگران‌ نیز خسته‌ ودلشکسته‌ بود.

عملی‌ شدن‌ آرزوهایش‌
پدر لوئیس‌ به‌ یک‌ موسسه‌ خیریه‌ در پاریس‌ نامه‌ای‌نوشت‌ و اوضاع‌ و شرایط خود و پسرش‌ را برای‌آنان‌ شرح‌ داد و از علاقه‌ لوئیس‌ به‌ تحصیل‌ برای‌آنها گفت‌.
پس‌ از یک‌ ماه‌ نامه‌ای‌ از موسسه‌ خیریه‌ به‌ در خانه‌لوئیس‌ آمد که‌ زندگی‌ او را دگرگون‌ ساخت‌. نامه‌حاکی‌ از هزینه‌ تحصیل‌ برای‌ او در مدرسه‌شبانه‌روزی‌ نابینایان‌ درپاریس‌ بود. لوئیس‌ ازخوشحالی‌ فریاد می‌زد و د ر کوچه‌های‌ روستامی‌دوید. او به‌ آرزویش‌ رسیده‌ بود. می‌توانست‌تحصیل‌ کند و گدای‌ سر خیابانها نشود.

او به‌ همراه‌ پدرش‌ به‌ پاریس‌ رفت‌ و در مدرسه‌شبانه‌ روزی‌ مستقر شد. البته‌ محیط خوابگاه‌مدرسه‌ چندان‌ رضایت‌بخش‌ نبود. بوی‌ نم‌ و زباله‌وتعفن‌ فضای‌ خوابگاه‌ را پر کرده‌ بود.
لوئیس‌ به‌ یاد خانه‌ محقر و ساده‌ اما تمیز و پر از مهرو الفت‌ خود در روستا می‌افتاد و اشک‌ از گوشه‌چشمان‌ نابینایش‌ سرازیر می‌شد. چاره‌ای‌ نبود.لوئیس‌ ۱۰ ساله‌ تصمیم‌ گرفته‌ بود با هر گونه‌مشکلات‌ کنار بیاید و به‌ تحصیل‌ بپردازد تا گدانشود.
معلمان‌ رفتار بسیار بدی‌ با دانش‌آموزان‌ داشتند.به‌ آنان‌ توهین‌ می‌کردند و با شلاق‌ کتک‌ می‌زدند.در صورتیکه‌ خطایی‌ از دانش‌آموزان‌ سر می‌زددرزندان‌ انفرادی‌ حبس‌ می‌شد. غذای‌دانش‌آموزان‌ کاسه‌ای‌ آب‌ بی‌ رمق‌ سوپ‌ و تکه‌کوچکی‌ نان‌ بود. البته‌ در آن‌ دوران‌ همه‌ مدارس‌چنین‌ رفتاری‌ را با دانش‌آموزان‌ خود داشتند.تنبیه‌ و ایجاد شرایطی‌ نامطلوب‌ برای‌ آنان‌ مرسوم‌بود. بریل‌ با همه‌ سختیها مبارزه‌ می‌کرد. او بادستهای‌ کوچکش‌ مجبور بود به‌ دوخت‌ دمپایی‌بود. ۱۲ ساله‌ که‌ شد در کارگاه‌ نجاری‌ در مدرسه‌مشغول‌ به‌ کار شد. او در کارها و تحصیل‌ علم‌جدیت‌ نشان‌ می‌داد و هیچگاه‌ شکوه‌ و شکایت‌نمی‌کرد.

چند دانش‌آموز نابینا که‌ قصد فرار از مدرسه‌ راداشتند، توسط مسئولین‌ مدرسه‌ دستگیر شدندوبرای‌ تنبیه‌ به‌ معادن‌ ذغال‌ سنگ‌ و کارخانه‌های‌کنف‌ بافی‌ فرستاده‌ شدند.
لوئیس‌ دلش‌ به‌ حال‌ آنا

ن‌ می‌سوخت‌ و همیشه‌سعی‌ می‌کرد کاری‌ انجام‌ ندهد که‌ مورد تنبیه‌ قرارگیرد.
لوئیس‌ درمدرسه‌ از طریق‌ لمس‌ حروف‌ برجسته‌خواندن‌ ونوشتن‌ را آموخت‌. البته‌ روش‌ بسیارسختی‌ بود. بچه‌ها مجبور بودند برای‌ نوشتن‌ یک‌خط جمله‌ حروف‌ را پیدا کرده‌ و کنار هم‌ بچینند تاجمله‌ای‌ را بسازند. بریل‌ نوجوان‌ در ذهنش‌ به‌دنبال‌ یافتن‌ راهی‌ ساده‌ برای‌ آموختن‌ و نوشتن‌بود. او اوقات‌ فراغتش‌ را به‌ برنامه‌ریزی‌ و طراحی‌روش‌ و سیستمی‌ و ساده‌ برای‌ نوشتن‌ و خواندن‌می‌گذراند.

ابداع‌ خط
در سال‌ ۱۸۲۲ زمانیکه‌ لوئیس‌ ۱۳ ساله‌ بود بایک‌سرباز به‌ نام‌ (کارل‌ باربیر) در مدرسه‌ آشنا شد. اوروش‌ (نوشتن‌ درشب‌) را ابداع‌ کرده‌ بود که‌توسط ضربه‌هایی‌ که‌ هر کدام‌ معنی‌ خاصی‌داشتند نابینایان‌ قادر به‌ نوشتن‌ جملات‌ بودند این‌روش‌ از روش‌ لمس‌ حروف‌ ساده‌تر بود. اما کامل‌نبود. در واقع‌ جرقه‌ای‌ در ذهن‌ لوئیس‌ زده‌ شد.او به‌ فکر ابداع‌ خطی‌ افتاد که‌ حروفش‌ نقطه‌هایی‌برجسته‌

می‌باشد و نابینایان‌ با لمس‌ کردن‌نقطه‌های‌ برجسته‌ بر روی‌ کاغذ به‌ راحتی‌می‌توانند بخوانند. او بر روی‌ حروف‌ نقطه‌ای‌برجسته‌ شروع‌ به‌ کار کرد تا توانست‌ حروف‌امروزی‌ معروف‌ به‌ بریل‌ را ابداع‌ کند وکدهایی‌ رابرای‌ ریاضیات‌ و موسیقی‌ ترتیب‌ دهد تا نابینایان‌ به‌راحتی‌ بتوانند موسیقی‌ بیاموزند و بنوازند.
در سال‌ ۱۸۲۷ بریل‌ ۱۸ ساله‌ اولین‌ کتابش‌ را به‌چاپ‌ رساند. البته‌ سیستم‌ و خط ابداعی‌ این‌نابینای‌ جوان‌ به‌ سرعت‌ مورد قبول‌ و پذیرش‌همگان‌ واقع‌ نشد و آموزش‌ این‌ خط در مدارس‌بی‌ارزش‌ و مسخره‌ نشان‌ داده‌ شد. اما بریل‌ امیدخود را از دست‌ نداد و به‌ طور پنهانی‌ به‌ دوستان‌نابینایش‌ خط ابداعی‌ خود را آموزش‌ می‌داد.

 

بریل‌ شروع‌ به‌ نوشتن‌ کتاب‌هایی‌ به‌ زبان‌ کودکانه‌به‌ خط خود کرد وبه‌ این‌ ترتیب‌ خط بریل‌ را میان‌کودکان‌ نابینا رواج‌ داد.
او با سعی‌ وتلاش‌ توانست‌ معلم‌ مدرسه‌ نابینایان‌شود و به‌ تدریس‌ و آموزش‌ خط خود بپردازد.
کم‌کم‌ خط بریل‌ میان‌ نابینایان‌ گسترش‌ یافت‌.یادگیری‌ این‌ خط بسیار راحت‌ و ساده‌ بود;به‌ ویژه‌کودکان‌ به‌ سرعت‌ این‌ خط را یاد می‌گرفتند ومی‌توانستند کتاب‌ بخوانند گویی‌ بینا شده‌ بودند.
لوئیس‌ بریل‌ مدرسه‌ای‌ ترتیب‌ داد و درمدرسه‌اش‌ به‌ تدریس‌ خط خود پرداخت‌. امامرگ‌ امانش‌ نداد. و در ۶ ژانویه‌ سال‌ ۱۸۵۲ درسن‌ ۴۳ سالگی‌ بر اثر بیماری‌ (توبرکولیس‌) چشم‌از جهان‌ فروبست‌. خط بریل‌ تا به‌ امروز مورداستفاده‌ نابینایان‌ در سراسر جهان‌ قرار گرفته‌است‌.

یک‌ قرن‌ بعد از مرگ‌ لوئیس‌ یعنی‌ در سال‌۱۹۵۲، جسد وی‌ را که‌ در دهکده‌اش‌ دفن‌ شده‌بود به‌ پانتئون‌ آرامگاه‌ بزرگان‌ و دانشمندان‌فرانسه‌ انتقال‌ دادند و هر ساله‌ در سال‌ مرگ‌ وی‌مراسم‌ باشکوهی‌ در مزار وی‌ برگزار می‌شود.
چندی‌ پیش‌ سایت‌ جستجوگر Google به‌ مناسبت‌سالگرد بریل‌ در ۶ ژانویه‌ لوگویی‌ از خط بریل‌ برصفحه‌ اینترنت‌ منقوش‌ کرد تا همگان‌ به‌ یاد این‌بزرگ‌ مرد دانشمند باشند و از او به‌ خوبی‌ یادکنند

اولین عصای سفید

استفاده از عصا بعنوان وسیله کمکی در رفت و آمد نابینایان از قرن ها پیش متداول بوده است، ولی استفاده از عصای سفید بشکل امروزی و بعنوان نمادی برای شناخت نابینایان به بعد از جنگ جهانی اول برمی گردد.
در سال ۱۹۲۱ میلادی یک عکاس اهل شهر بریستول کشور انگلستان با نام جیمز بیگز که در اثر یک سانحه بینایی خود را از دست داد، برای در امان بودن از خطر وسائل نقلیه که در خیابان های اطراف محل زندگی وی در حال رفت و آمد بودند، ابتکار استفاده از عصا به رنگ سفید را که براحتی برای همگان قابل دید باشد را بکار برد.
پس از آن دو تن از برجسته ترین محققین‌ آمریکایی به نامهای دکتر ناول‌ پری، ریاضیدان و دکتر جاکوپس تن ‌بروک، حقوقدان توانستند قانونی‌ را در پانزدهمین روز از ماه اکتبر به عنوان قانون عصای سفید به تصویب رسانند و این روز را به عنوان روز جهانی نابینایان نامگذاری کنند. در این قانون کلیه حقوق اجتماعی فرد نابینا به عنوان عضوی از یک جامعه متمدن انعکاس یافته است؛ مواردی از این قانون به شرح زیر است:

‌‌‌‌‌‌ ـ نابینایان حق استفاده از کلیه امکانات رفاهی معمول در جامعه را دارند. آنان حق دارند از پیاده روها، خیابان ها، بزرگراه ها و وسایل حمل و نقل همگانی مانند هواپیما، قطار، اتوبوس، اتومبیل، کشتی، هتل، اماکن عمومی، مراکز تفریحی و مذهبی استفاده کنند. اگر در بعضی اوقات، محدودیتی برای استفاده از این تسهیلات و اماکن وجود داشته باشد باید فراگیر همه افراد جامعه باشد و اگر شخص یا سازمانی فقط برای نابینایان در استفاده از تسهیلات همگانی، محدودیت ایجاد کند یا حقوق نابینایان عاقل و بالغ را نادیده بگیرد، مجرم شناخته می شود.
ـ رانندگان وسایل نقلیه موظف اند مراعات کامل نابینایان را که هنگام عبور و مرور، از عصای سفید استفاده می کنند، بنمایند.
ـ دولت موظف است که نابینایان را به مشارکت در امور دولتی تشویق کند تا آنان به کار مشغول شوند.
ـ مسئولان دولتی همه ساله باید روز ۲۳ مهرماه / ۱۵ اکتبر را به عنوان بزرگداشت نابینایان و قانون عصای سفید، به نحوی شایسته ارج نهند و از مردم بخواهند که رفتار معقولانه ای با نابینایان داشته باشند و گامهای صمیمانه و موثری برای آنان بردارند.
ایران سفید
« ایران سفید» عنوان اولین روزنامه ویژه نابینایان به خط بریل در ایران و خاور میانه است؛ که تحت پوشش خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران فعالیت می کند.

چند نکته در رابطه با چگونگی کمک به فرد نابینا:
– بهتر است قبل از انجام هر کمکی نظر فرد نابینا را در مورد کمک به او جویا شوید.
– در صورت کمک و راهنمایی در راه رفتن؛ اجازه دهید فرد نابینا بازوی شما را بگیرد و از هل دادن و گرفتن او خودداری کنید.
– هنگامیکه با فرد نابینا روبرو می شوید خود را به او معرفی کرده و بهنگام ترک محل به او بگویید که محل را ترک میکنید.

– مستقیماً با خود فرد نابینا حرف بزنید و برای صحبت با آنها شخص دیگری را واسطه قرار ندهید چرا که آنها قادر هستند بخوبی مفهوم کلام شما را درک کرده و پاسخ دهند.
– هیچگاه با فرد نابینا بلند صحبت نکنید چرا که آنها دارای حس شنوایی قوی هستند.
– بجای نابینا به نگاه کردن بپردازید و محیط اطرافش را برای او شرح دهید تا او نیز بتواند با محیط ارتباطی سازنده برقرار کند.
– بخاطر ضعف آنها در بینایی از اشتباهاتشان چشم پوشی نکرده و به آنها فرصت دهید تا اشتباه خود را جبران نمایند

…وپس از او
بررسی نشان داده که نابینایان در گذشته به صورت یک گروه منسجم کمتر با هم ارتباط داشته اند . آموزش رسمی نابینایان در سال ۱۷۸۴ میلادی با تأسیس آموزشگاه رسمی خاص نابینایان در پاریس و با نام مؤسسه ملی نابینایان جوان آغاز شد .
در ایران در سال ۱۲۹۹ شمسی توسط یک کشیش آلمانی به نام کریستوفر نخستین مرکز تربیتی و آموزشی نابینایان در تبریز بنا نهاده شد . سپس آقای دکتر خزائلی که خود از نابینایان بود مدرسه خاص نابینایان را در تهران تأسیس کرد که هنوز هم به همین نام به فعالیت های آموزشی خود ادامه می دهد .

وضعیت فعلی نابینایان در کشور ما نشانگر انسجام جدی گروه نابینایان برای حل مشکلات و ارتباط و تعامل با سازمان ها و انجمن های دولتی و مردمی در سطح کشور وحتی سطح بین المللی است . امروز لااقل ما یک روزنامه مخصوص نابینایان را می توانیم مشاهده کنیم که به نام ایران سپید اما با مشکلات و تأخیرفراوان به دست این قشر از جامعه می رسد . روزنامه سپید یکی از فعالیت های شاخص کشورمان در زمینه اطلاع رسانی به نابینایان است که به خطوط بریل نگاشته می شود .

بر اساس آخرین تخمین حدود ۵۰۰ هزار تن دارای اختلالات بینائی در کشور ما زندگی می کنند . از این تعداد ۱۵۰ هزار نابینای مطلق و بقیه کم بینا محسوب می شوند . نابینایان در بسیاری از رشته های تحصیلی موفق بوده اند و در فعالیت های اجتماعی و فرهنگی مثل موسیقی ،‌حفظ و قرائت قرآن ، کسب مقام های ورزشی در سطح جهانی پیشرفت چشمگیری داشته اند . البته از وضع سواد و سطح تحصیلات این گروه به دلیل عدم سرشماری و آمارگیری ، اطلاع دقیقی در دست نیست . اما با احتساب فعالیت مراکز آموزشی بریل

، تعداد نابینایان با سواد حداقل بیش از ۵۰ هزار نفر برآورد می شود .
جامعه نابینایان کشور هنوز در بسیاری از زمینه ها دارای مشکلات فراوان و عدیده ای هستند و این مشکلات فقط با همراهی و انسجام این گروه حل خواهد شد . تعداد نابینایان بیکار بسیار بالاست و شاغلین نابینا به عنوان اپراتور تلفن سرگرم فعالیت هستند . سطح معیشت این گروه کلاً از متوسط به پائین طبقه بندی می شود . در حالیکه بیشتر نابینایان تحصیلکرده در شهرهای بزرگ مثل تهران ، اصفهان ، شیراز ،تبریز ، مشهد ، کرمان و … زندگی می کنند . طبعآً نرخ بیکاری در زنان نابینا بیشتر از مردان است و این گروه تبعیض ها و محرومیت های مضاعف اجتماعی و حقوقی از جمله ازدواج را نیز تجربه و تحمل میکنند .

وضعیت کنونی جامعه نشان دهنده توجه جدی به امر گروههای استثنائی است . اگر چه در حال حاضر اکثر کودکان و نوجوانان معلول از جمله نابینایان در مراکز ویژه مشغول تحصیل هستند و افرادی در مکان های خاص با نام آموزشگاه استثنائی به امر آموزش این افرادی می پردازند . اما این شیوه نتوانسته جوابگوی نیازها و جوابگوی افراد استثنائی باشد .
نگرش جامعه ما نسبت به معلولیت و افراد استثنایی باید تغییر کند . در شهرسازی ، فضاهای عمومی ، ساختمان های مسکونی و اداری و غیره باید به وضعیت افراد استثنائی از جمله نابینایان توجه شود . مثلاً سازمان بهزیستی و آموزش پرورش استثنائی تابلوی راهنمای طبقات را به خط بریل تهیه و در محلی مناسب قرار دهند تا نابینایان براحتی طبقه مورد نظرشان را بیابند و این کار را در مناطقی که مراجعه نابینایان زیاد است انجام دهند .

همچنین کنار درب هر یک از واحدهای کارشناسی و یا اداری اداره ، نام واحد و افراد حاضر در آن واحد نیز به خط بریل نصب شود . این عمل و یا اعمال مشابه مانند راهنمای صوتی یعنی ایجاد فضای متناسب با وضعیت افراد که بتوانند با محیط اطراف ارتباط برقرار کنند .
در این جا چند راه کار عملی که در مواجهه با دانش آموزان نابینا اهمیت دارد را متذکر می شویم .
• به محض ورود نابینا به یک جمع ، افراد خودشان را معرفی کنند .
• محیط از موانع غیرضروری پاک سازی شود .
• واضح صحبت کنید ( به جای استفاده از کلماتی مثل اینجا و آنجا ، به محل مکان با توجه به موقعیت فرد اشاره شود )
• نظم و ترتیب را به وی بیاموزید تا بداند اشیاء را در کجا می توان یافت .
• حس لامسه تقویت شود .

• در کارها از او کمک بخواهید .
• با کلام خود او را در جریان کارهایی که انجام می دهید قرار دهید .
• اجازه حرکت را در اطراف بدهید تا محیط را کشف کند .
• برای او داستان بخوانید و از او سئوال کنید .
• استفاده از رادیو ، ضبط صوت و تلویزیون را به افراد نابینا آموزش دهید .
• آموزش مهارت های خودیاری مانند : غذاخوردن – لباس پوشیدن – حمام کردن و غیره .
• استفاده از تلفن و تلفن های ضروری را به وی بیاموزید .
• به تربیت بدنی او توجه نمائید .

• از حس شنوایی نابینا بیشتر استفاده کنید .
در صحبت کردن با افراد نابینا برای توضح عمل دیدن از فعل مخصوصی به آن عمل همانند افراد عادی استفاده شود .

جهت استفاده نابینایان زیارت نامه به خط بریل در حرم مطهر رضوی تهیه شد
مشهد- خبرگزاری کار ایران

قرآن کریم و زیارت نامه به خط بریل در حرم مطهر رضوی تهیه شد.
به گزارش ایلنا ، نابینایان هم می‌توانند با امانت گرفتن کتاب های دعا و زیارت‌نامه به خط بریل، با حس نوک انگشتانشان ارادت خود را همچون دیگر زائران به پیشگاه ملکوتی حضرت رضا (ع) اعلام کنند.
در دارالانوار حرم مطهر رضوی، کتاب های زیارتی با خط بریل، قابل دسترسی است که زائران نابینا می‌توانند با مراجعه به این مکان، کتاب‌های مورد نظر را امانت گرفته در کنار مضجع منور رضوی قرائت کنند.
گفتنی است دارالانوار در صحن مسجد گوهرشاد، پشت کفشداری ۲ واقع شده است

رایانه ای به زبان بریل!

از: جام جم
امروزه با پیشرفت فناوری و الکترونیکی شدن بخشهای مختلف زندگی اجتماعی ، امکانات خوب و مناسبی برای قشرهای خاصی از جمله نابینایان فراهم می شود.
رایانه به عنوان یکی از ابزارهای بهبود کیفیت زندگی افراد جامعه ، جای خودش را پیدا کرده و کنار آن طراحی ، تولید و ساخت سیستم های سخت افزاری و نرم افزاری در خدمت نابینایان از حدود ۱۰سال پیش در کشور راه اندازی شده است.
این سیستم با نام مجموعه برجسته نگار و رایانه ویژه نابینایان با دریافت دیپلم ها و نشان های معتبر، اولین کار درخصوص خط بریل فارسی است که در تمام دنیا راه اندازی شده است.
حضور موفق در یازدهمین جشنواره بین المللی خوارزمی ، واحد تحقیق و توسعه نمونه کشور در سالهای ۸۰و ۸۲، دریافت ۷گواهینامه ثبت اختراع و بهترین محصول R&Dواحدهای تولید نرم افزاری سال ۸۱گواه بر این مدعاست.
پرسش این است که چرا با وجود چنین امکاناتی با پشتوانه های علمی نباید کتابخانه های ما یا دیگر نهادها در جامعه برای نابینایان تجهیز شده باشند!
گفتگو با مهندس سعید صادق پور یکی از مدیران طرح در ارتباط با این سیستم
ایده طراحی چنین محصولی که استفاده کننده های محدودی هم دارد، طی چه جریانی به وجود آمد و دنبال شد؟
در زمان دانشجویی در دانشکده برق دانشگاه شریف ، طرحی برای رفع اشکال و تعمیرات یک دستگاه چاپ بریل به مرکز تحقیقات الکترونیک دانشگاه آمد که تمام کتابهای درسی مدارس استثنایی نابینایان کشور با آن تولید و چاپ می شد.
آنجا بود که با بحث فناوری اطلاعات و ارتباطات برای نابینایان آشنا شدیم و به طور جدی در یک تیم ۴نفره آن را دنبال کردیم.

از سال ۷۳، کلیه مکتوبات بریل فارسی در ایران اعم از کتب درسی در مدارس استثنایی و کتب عمومی در مراکز بهزیستی ، با محصولات سخت افزار و نرم افزار طراحی شده ما تولید می شود. تجهیزات زبان فارسی برای اولین بار در دنیا به وسیله گروه ما انجام شد.
در واقع با این کار استفاده از رایانه را برای نابینایان مهیا کردیم
به ۲بخش نرم افزار و سخت افزار اشاره کردید. ویژگی های این بخشها را بیشتر توضیح دهید.
در واقع به کمک نرم افزارها و سخت افزارها توانستیم امکانات قابل قبولی را از قبیل پوشش کامل صفحات اینترنت ، فرهنگ لغات ، قرآن کریم ، کتابخانه ، ماشین حساب و حتی بازی و سرگرمی فراهم کنیم.

فارسی هم به صورت بریل و هم به صورت فایل صوتی برای نابینایان جایگزین مانیتور بینایی شد. رایانه ویژه نابینایان از ۳بخش ورودی ، خروجی و نرم افزارها تشکیل شده است.
در قسمت ورودی ، ۳نوع ورودی موجود است. برای نابینایان در هیچ جای دنیا نمی توان از موس استفاده کرد و تنها راه استفاده از صفحه کلید ماشین تایپ بریل است که شامل ۶کلید است و نابینایان با آن آشنایی کامل دارند.

مشابه این صفحه کلید را روی برجسته نگار ساختیم که شبیه ماشین تایپ بریل باشد و در عین حال استفاده از آن هم راحت باشد؛ اما ورودی دوم در جایی که دستگاه برجسته نگار وجود ندارد، استفاده می شود.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 13 صفحه
87,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد