دانلود مقاله پوشاک در شاهنامه فردوسی

word قابل ویرایش
6 صفحه
9700 تومان
97,000 ریال – خرید و دانلود

چکیده

شعر و ادب مقوله ای ست که از ابتدائی ترین سالیان عمر بشر، با تار و پود روح و جان آدمی در آمیخته است .به گونه ای که شعرها روایتگران تاریخ هم عصر خویش اند و پلی بین ما و آیندگان به آن روزگاران .از آنجا که نیازهای اولیه ی بشر، خوراک ، “پوشاک “و سرپناه بوده و از آغاز تا کنون، انسان در تکاپوی هرچه بهتر برآورده شدن این سه نیاز اساسی، به سهم خویش در دوره ی زندگانی اش به این اهم پرداخته است.پوشاک ایران، تاریخچه ای به قدمت ذوق و هنر ایرانی دارد و ماهیت آن از طبع بلند و روح راست کردار او سرچشمه می گیرد .شاعران نکته بین نیز از این مهم غافل نمانده و به خلق شاه کارهایی در این مورد پرداخته اند .فردوسی پاکزاد نیز نه تنها از این رسته جدا نیست، بلکه در راس شاعرانی ست که با ذکر جزئیات، تمام اتفاقات و رویدادها را به تصویر کشیده است .به جرات می توان گفت نحوه ی پوشش، بافت و رنگ لباس ها را به قدری استادانه توصیف کرده است که آن شخصیت یا پیشه، گویی واقعیتی مصور در ذهن آدمی نقش می بندد. و نیز نحوه ی پوشش مردمان آن زمان را از قبیل رودابه، گردآفرید و رستم را به زیبایی بیان کرده است .واژه هایی از قبیل خفتان، جامگ، ببر بیان و …

تصاویری از جامه ی آن دوره را برای ما به ارمغان آورده است .در این مجال سعی شده است که در این باره حق مطلب تا آنجا که در توان بوده ادا شود و به اختصار آن دریای عظیم تاریخی، دایره المعارف فرهنگ مصور ایرانی، از این منظر بررسی شود اگرچه در این مختصر نمی گنجد.

واژگان کلیدی: پوشاک، تافته، شاهنامه.

مقدمه

حماسه ملی ایران شاهنامه، نه تنها دربردارنده قهرمانی ها و پهلوانی ها و رشادت های قوم ایرانی که نمایاننده آداب و رسوم و آیین ها و فرهنگ و تمدن ایرانیان نیز هست. بزم ها و شادی ها و رزم ها و حماسه ها در لابه لای داستان ها جای گرفته تا سند هویت ایرانیان باشد .فردوسی عزیر به زیبایی زوایای مختلف اتفاقات را بیان کرده است و می توان به عنوان یک مرجع معتبر در مورد پوشاک و پوشش ایرانیان باستان، به آن مراجعه کرد .افرادی در پیدایش پیشه ی تولید پوشش نقش داشته اند که فردوسی این گونه به توصیف آنها می پردازد:

کیومرث

هویت ایرانی و زبان فارسی زنده شدن دوباره خود را، در هزار سال پیش، مدیون حکیم ابوالقاسم فردوسی است .اگر فردوسی نبود، هویت ایرانی درغباری از فرهنگ های مختلف وارد شده می خفت.همانطور که در اوستا نیز آمده است، فردوسی هم کیومرث را، آدم ابوالبشر می داند .در آن زمان که ابتدای خلقت محسوب می شود، پوشاک و پارچه به شکل امروزی بی معنا بوده و حتی به شیوه های ابتدایی نیز استفاده نمی شده است . گرایش انسان به تکامل روحی و فکری، آدمی را برآن داشت تا رفته رفته به ایجاد نوعی پوشش از خود تمایل نشان بدهد و به مرور شیوه هایی برای تولید پوشاک فراهم آورد.( داستان سرودن شاهنامه از زبان فردوسی) همان طور که گفته شد، درآغاز مردم از فرهنگ و تمدن بهره ای نداشتند و پراکنده می زیستند . نخستین کسی که بر مردم سرور شد و آئین پادشاهی آورد کیومرث بود . نخستین روز بهار که آغاز جوان شدن گیتی بود برتخت نشست . درآن روزگار زندگی ساده و بی پیرایه بود . مردم جامه را نمی شناختند و خورش های گوناگون را نمی دانستند . کیومرث درکوه خانه داشت و خود و کسانش پوست پلنگ برتن می کردند . اما کیومرثفرّ ایزدی و نیروی بسیار داشت و مردمان و جانوران همه فرمانبردار او بودند و او راهنما و آموزنده مردم بود. (داستان سرودن شاهنامه از زبان فردوسی)

هوشنگ

فرّه ایزدی با وی بود و او را بر کارهای بزرگ توانا می کرد .هوشنگ بود که دام های اهلی را چون گاو و خر و گوسفند از دام های نخجیری چون گور و گوزن جدا ساخت، تا هم مایه خوراک مردمان باشند و هم در ورزیدن زمین و کشاورزی بکار آیند .از جانوران دونده آنها را که چون سنجاب و قاقم و روباه و سمور پوست نرم و نیکو داشتند برگزید تا مردمان پوست آنها را برخود بپوشند . بدینگونه هوشنگ عمر خود را به کوشش و اندیشه و جستجو برای آبادانی جهان و آسایش مردمان بکار برد و جهان را آبادتر از آنچه به وی رسیده بود به طهمورث سپرد .(داستان سرودن شاهنامه از زبان فردوسی)

طهمورث

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 9700 تومان در 6 صفحه
97,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد