مقاله بررسی عوامل موثر بر گردشگری فرهنگی در شهر تاریخی اصفهان

word قابل ویرایش
25 صفحه
دسته : اطلاعیه ها
12700 تومان
127,000 ریال – خرید و دانلود

چکیده
امروزه صنعت توریست عامل مهمی برای پیشرفت و تکامل اجتماعی کشورها محسوب می شود و موجب برخورد فرهنگهـا شـده و آثار اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد که این آثار می تواند مثبت و سازنده و یا برعکس منفی و مخرب باشد. در زمانی که جهـانی شدن رو به افزایش است ، حفظ ، نگهداری، تبیین و معرفی تنوع فرهنگی و میراث هر مکانی یا منطقه ای خاص چالشی مهم بـرای مردم در همه جاست . در این پژوهش شناسایی پتانسیل های فرهنگی به عنوان هدف اصلی در ارتقای سطح گردشگری مطرح می باشد. شهر اصفهان به عنوان یکی از مهمترین شهرهای کشور در عرصه فعالیت های صنعت گردشگری، بستر پژوهش قـرار گرفتـه است که نقش منحصر بفردی در سیستم اقتصاد گردشگری ایران دارد و بعنوان یک مقصد بین المللی، سالیانه مورد بازدید هـزاران گردشگر داخلی و خارجی قرار می گیرد. از آن رو شهر تاریخی اصفهان با پتانسیل هـای فرهنگـی مـی توانـد در زمینـه ای بـرای گردشگران و تبلوری از آداب و رسوم ، آیین های باستانی، اعیاد ملی و احیای صـنایع دسـتی گذشـته اصـفهان ، بشـمار آیـد. روش تحقیق در پژوهش حاضر به صورت توصیفی – تحلیلی می باشد و نتایج حاصل از این پژوهش حـاکی از آن اسـت کـه بـا معرفـی فرهنگ ، گردشگری و گردشگری فرهنگی، راهکارهایی برای ارتقای سطح فرهنگی شهر اصفهان ارائه نمایـد تـا عـلاوه بـر بـالابردن سطح اقتصاد، موجب کاهش آسیب پذیری فرهنگی صنعت گردشگری در شهر تاریخی فرهنگی اصفهان گردد.
واژه های کلیدی: فرهنگ ، گردشگری، گردشگری فرهنگی، شهر تاریخی، اصفهان .
١- مقدمه
گردشگری که یکی از بخش های در حال رشد اقتصاد جهانی است تقریبا برای همه کشورهای در حال توسعه ، به عنوان صنعتی که از استعدادهای بالقوه ارزشمندی در خلق انواع منابع اقتصادی برخوردار است بیش از پیش مورد توجـه قـرار گرفتـه اسـت ؛ کـه بـا گذشت قریب به سه دهه توسعه گردشگری در سطح بین الملل ، این فعالیت به عنوان یک موضوع دارای وجهه ملی برای کشـور مـا مورد تایید قرار گرفته و در عین حال مشخص شده است که تکیه بر مدل های سنتی توسعه گردشگری پاسخگوی نیازهای کشـور ما نیست (سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان ، ١٣٨٩). گردشگری حوزه وسیعی را در بر می گیـرد، بر خلاف تفکر عامه گردشگری تنها محدود به ابنیه ، صنایع دستی و مناظر طبیعی نیست ، بلکه از دیربـاز یکـی از اهـداف و انگیـزه های سیر و سیاحت ، شناخت و دستیابی به مجموعه فرهنگ (آداب و رسوم ، هنر مردم و غیره ) بوده است .
شهر اصفهان به عنوان یک شهر موزه بزرگ و مظهر فرهنگ و تمدن ایرانی- اسلامی دارای نمادها و سمبل های فراوانی اسـت کـه در جای جای این شهر همه جا نمایانگر فرهنگ ایرانی و تمدن اسلامی است و این نمادها در گوشه و کنار آن ، زیبایی خاصـی بـه این شهر داده و آن را به شهری فرهنگی تبدیل نموده است (بیک محمدی،١٣٨۶). اما با وجـود ایـن پیشـینه ، متاسـفانه در حـال حاضر جامعه ایران قدرت زایش فرهنگی خود را از دست داده و باقی مانده های فرهنگ ما مانند درختی پـاییزی در برابـر طوفـان ویرانگر غریبه ، تمام تلاش خود را به وسیله کلیه ابزارهای هنری بکار بسته تا آنچه که باقی مانده نگه دارد (جانستان ، ١٣٨٩).
با توجه به اینکه موضوع فرهنگ و گردشگری فرهنگی از موضوعات مطرح جامعه امروز می باشد، در این رابطه مقالاتی نوشته شده که در ادامه به برخی از آنها اشاره شده است :
سال ٢٠٠١، آشورت و توبریج ، در مطالعه ای با عنوان ، چشم انداز شهر توریستی تاریخی و مدیریت میراث فرهنگی، نشان می دهد که : احیای ساختارهای کهن ، برجسته سازی مکان ها و باز تولید خاطرات جمعی و کانون های تعلق خاطر، از جمله اولین اقـدامات برای ایجاد کشش ذهنی به سمت محیط های تاریخی است که مقوله ای وسیع و پدیده ای نوظهور به نام گردشـگری فرهنگـی را مطرح می سازد. با توجه به ترجیح گردشگران در جست و جوی مکان های منحصر به فرد، لزوم حفاظت از آثار فرهنگی و تاریخی و توجه به آثار مثبت رونق اقتصادی گردشگری، بستر ساز تقویت موضوع گردشگری فرهنگی است . نتایج حاصل از مطالعات صورت گرفته نشان دهنده نقش گردشگری فرهنگی در حفاظت از میراث های ارزشمند، گسترش روابط بین المللی و ارتقای سـطح رفـاه اجتماعی ساکنان است .
در سال ٢٠٠٧، اسمیت در انتشارات Cabi آکسفورد انگلستان ، مطالعه ای با عنوان ، بازسازی فرهنـگ و گردشـگری، در بـازآفرینی فرهنگ ، مبنای فعالیت ها و پروژه های توسعه فرهنگی سازگار با بافت تاریخی از یک سو و مرمت و حفاظـت از میـراث شـهری از سویی دیگر، تواما مورد تاکید قرار می گیرند. بدین ترتیب ، مفهوم ” توسعه ” با مفهوم “میـراث ” همـراه اسـت . در ایـن دیـدگاه از
“میراث ” به عنوان “ثروت ” یاد می شود، تا جایی که تکیه بر “ثروت اجتماعی” و حفاظت از “میراث فرهنگی” تواما در نظر گرفته می شود. بازآفرینی فرهنگی، در بسط دادن مفهوم بازآفرینی تعریف عرصه ها و محدوده های فرهنگی از اهمیت زیادی مـی توانـد برخوردار باشد. بافت تاریخی و درونی شهرها به لحاظ دارا بودن قدمت ، میراث کالبدی، زمین های مناسب با عملکردهای فرهنگـی به عنوان مهم ترین بستر کالبدی- فضایی بازآفرینی فرهنگی محسوب می شود.
هریسون و هانتینگتون در سال ٢٠٠٠ نیز در کتاب خود با عنوان اهمیت فرهنگ ، به قـدرت فرهنـگ و تـأثیر سرنوشـت سـاز آن در زندگی بشر اشاره کرده و عقیده دارند که در جامعه های انسانی فرهنگ به دو گونه عمل میکند، یا رفاه و پیشرفت را به همراه دارد، یا فقر و بدبختی را. او بر این باور است که این خود نشان دهنده قدرت فرهنگ است .
همانطور که در تحقیقات انجام گرفته مشخص است ، اهمیت فرهنگ و گردشگری فرهنگی در شهرهای تـاریخی بـه عنـوان عـاملی مهم در گردشگری مطرح شده است و ضرورت پرداختن به گردشگری فرهنگی احساس می گردد.
برای نیل به برخورداری استان اصفهان از منافع صنعت گردشگری، بایستی تمامی ابعاد و نکات مثبت و منفی فرهنگی اصـفهان در رابطه با گردشگری شناسایی شده و راهکارهایی پیشنهاد گردد تا علاوه بر بهبود و رشد سطح این نوع گردشگری، آثار این اقدامات در شهر تاریخی فرهنگی اصفهان نمایان گردد. بر این اساس در این تحقیق تلاش خواهد شد تا بـا معرفـی فرهنـگ ، گردشـگری و گردشگری فرهنگی، که از پتانسیل های مهم گردشگری شهر اصفهان می باشد، بـه بررسـی عوامـل تاثیرگـذار بـر ارتقـای سـطح فرهنگی در رابطه با این صنعت پرداخته می شود و منجر به ارتقا بخشیدن به فعالیت مرتبط با گردشگری فرهنگی گردد، تا عـلاوه بر تاثیر آن بر بالابردن سطح اقتصاد، موجب کاهش آسیب پذیری فرهنگی در صنعت گردشگری در شهر تاریخی فرهنگی اصـفهان شود.
با توجه به این که در هر پژوهش ، محقق باید بر اساس مطالعات انجام شده و نتایج علمی آن حرکت خود را آغاز کند، بنابراین روش اصلی این تحقیق جهت بررسی فرهنگ ، گردشگری و گردشگری فرهنگی بر پایه مطالعات کتابخانه ای شکل گرفته است .
همچنین تحقیق حاضر از نوع کاربردی است و تلاش شده است که با برداشت میدانی و شناخت نکات گردشگری- فرهنگی اصفهان ، فرصت های گردشگری را برای دستیابی به توسعه فرهنگی در شهر اصفهان ، راهکارهای مناسب ارائه گردد.
تحقیق حاضر در پاسخ به سوالات زیر شکل گرفته است :
• گردشگری به چه صورت از فرهنگ تاثیر می پذیرد؟
• بازشناسی مکان های تاریخی تا چه میزان در گردشگری فرهنگی موثر خواهد بود؟
• چه عواملی بر ارتقای سطح گردشگری فرهنگی در اصفهان تاثیر گذار است ؟
٢- فرهنگ
هنگامی که واژه فرهنگ را در گفتگوهای معمولی هر روزه بکار می بریم اغلب فرآورده های متعالی ذهن ـ هنر، ادبیات ، موسیقی و نقاشی ـ را که در نظر داریم . فرهنگ به مجموعه شیوه زندگی اعضای یک جامعه اطلاق می شود؛ چگونگی لباس پوشـیدن آن هـا، رسم های ازدواج و زندگی خانوادگی، الگوهای کارشان ، مراسم مذهبی و سرگرمی هـای اوقـات فراغـت ، همـه را در بـر مـی گیـرد.
همچنین شامل کالاهایی می شود که تولید می کنند و برای آنها مهم است (گیدنز، ١٣٨٢: ۵۵-۵۶).
از دیرباز یکی از اهداف و انگیزه های سیر و سیاحت ، شناخت و دستیابی به مجموعه فرهنگ (آداب ، رسوم ، هنر مردم و …) بوده است . فرهنگ مجموعه و معجونی است از رفتارهای اکتسابی و ویژگیهای اعتقادی اعضای یک جامعه ی معـین . بـه عبـارت دیگـر، فرهنگ مجموعه ای است از پدیده های مادی و معنوی که در طول تاریخ به وجود آمده است . همچنین گفته شده است کـه وجـه تمایز و تشخیص جوامع و ملتها از یکدیگر، فرهنگ آنهاست (بروسن ،١٣٧٢: ۵٩).
٢-١- بررسی عناصر اجتماعی- فرهنگی هویت بخش
هویت در لغت به معنای بیان یانمایش ماهیت شیءیاپدیده درذهن آدمی است . به کارگیری تعابیری همچون “مـن “، “خـود”، “شخصیت “و “تعلق ” نشان می دهدکه برای انسان اعم ازفردواجتماع ، موضوعی به نام هویت مطرح می باشدکه تمام متعلقـات و وابستگی هاوفعالیت های انسان به آن اطلاق می شود.در این میان نقش محیط زندگی انسان دراحراز، تقویت ونمـایش باورهـا و جهان بینی وفرهنگ جامعه و درنتیجه درتجلی هویت جامعه وبه تبع آن هویت انسان ،به عنوان نقش غیرقابل انکـار ظـاهر مـی گردد (نوری زمان آبادی، ١٣٨٠: ۴)
برای تعریف هویت یک جامعه ، توجه به رابطه انسان وفضاضروری است . بایدعنوان کردکه جوامع مختلـف دارای یـک سـری رویدادهای خاطره انگیزوعناصر انسانی خاصی هستندکه می تواندبه آنهاهویت بخشد
٢-٢- مکان های فرهنگی بهترین محل برای جذب توریسم
تاثیر تنوع فرهنگی در معماری فرهنگی، هدف از این کار آشنایی اقوام مختلف دنیا با یکدیگر و درک مشترکات فرهنگی شان است .
هر کس می تواند فرهنگ خود را داشته باشد و دیگران هم آن فرهنگ را دیده و به آن احترام بگذارند. بنابراین اگر این فرهنگ هـا و فعالیت های فرهنگی منعکس شود مردم از سراسر دنیا برای آشنایی با فرهنگ و آداب و رسوم ملل مختلف بـه ایـن مکـان هـای فرهنگی می آیند اگر در کشور ما نیز فضای فرهنگی منطبق با ویژگی های فرهنگی هر منطقه ساخته شود و نشان دهنده فرهنـگ مردم آن دیار باشد، می تواند یکی از بهترین محل ها برای جذب توریسم باشد (کیانی، ١٣٩٠).
وقتی مکانی به عنوان یک مکان فرهنگی تعریف می شود ابتدا باید مشخص شود چه فعالیتی در آن انجام شده و بعد ایـن کـه چـه شکلی باید داشته باشد. اگر تکالیف و وظایف مکان های فرهنگی تعریف شود نمی توان یک نوع فضای فرهنگی را در تمـام شـهرها داشت . ویژگی های فرهنگی، بومی و محلی هر منطقه در ساخت یک مجموعه فرهنگی تاثیرگذار هستند. هر منطقه ای در کشور ما موسیقی محلی، ادبیات محلی و رفتارهای مختص به خود را دارد که این ویژگی ها باید در طراحـی فضـاهای فرهنگـی آن منطقـه لحاظ شود بنابراین یک مجموعه فرهنگی با وظایف تعیین شده برای یک قوم و شهر خاص می تواند از نظر فرم و فضا با دیگر مکان های فرهنگی در شهرها و حتی کشورهای دیگر متفاوت باشد. در برخی از کشورهای دنیا مکان هـای فرهنگـی وجـود دارد کـه بـا انعکاس آداب و رسوم آن کشور، محل جذب توریسم بوده و درآمد قابل توجهی را عاید آن کشورها می کند (کیانی، ١٣٩٠ :۵).
٣- گردشگری
سیر و سیاحت و سفرهای گردشگری، هر چند بر طبق یافته های باستانی و داده های تاریخی، پدیـده ای دیرپـا و قـدیمی اسـت و عمری به قدمت تاریخ و تمدن بشر دارد، اما ضرورتهای زمان ، همراه با توسـعه و گسـترش شـگفت آور گردشـگری کـه بـه صـورت افزایش جریان سفرهای ملی، منطقه ای و بین المللی به وقوع پیوسته است ، دانش و تکنولوژی جدیدی به نام صنعت گردشـگری را به وجود آورده ، مفاهیم تازه ای به آن داده و گردشگری را به ابزاری کارساز در خدمت صلح و دوستی جهانی، تبادل فرهنگی ملتها، تفاهم بین المللی، توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشورها و کسب درآمدهای سرشار و غیره ، بدل سـاخته اسـت . مسـافرت و صنعت جهانگردی به عنوان یکی از بزرگترین و متنوع ترین صنایع در دنیا به حساب می آید. بسیاری از کشورها این صنعت پویا را به عنوان منبع اصلی درآمد، اشتغال ، رشد بخش خصوصی و توسعه ساختار زیربنایی می دانند. در سراسر دنیا در کشورهای در حال توسعه ، به توسعه صنعت گردشگری توجه زیادی می شود (اطلس گردشگری، ١٣٨۶: ٢).
٣-١- فعالیتها و جاذبه های عمده گردشگری
فعالیت گردشگری، به طور عمده بر منابع و جاذبه هایی استوار است . طبقه بندیهای مختلفی بدین منظور ارائه گردیده است که در جدول (١) به یک نمونه از این دسته بندی که منابع و جاذبه های گردشگری را به طور خلاصـه معرفـی نمـوده ، اشـاره مـی شـود (اطلس گردشگری، ١٣٨۶).
جدول (١): طبقه بندی جاذبه های گردشگری. منبع : اطلس گردشگری، ١٣٨۶
علی رغم تعداد و تنوع فعالیت های گردشگری های برنامه ریزی و مدیریت گردشگری ایجاب می کند که این گونـه فعالیتهـا جدول (٢) مورد شناسایی و طبقه بندی قرار گیرد و تسهیلات و تجهیزات مناسب برای هر کدام تدارک شـود (اطلـس گردشـگری، (۳ :۱۳۸۶
جدول (٢): طبقه بندی فعالیت های گردشگری . منبع : اطلس گردشگری، ١٣٨۶
برنامه ریزی و توسعه گردشگری به عنوان عاملی مهم در روند اقتصادی شدن امـر اجتمـاعی، فرهنگـی و نگـرش ابـزاری، کاربردی و کالایی به طبیعت و به فرهنگ ، توجه به دیدگاههای مختلف درباره گردشگری را ضروری می سازد. ایـن دیـدگاهها که عمدتا در سه بعد بررسی می شود. سه بعد اصلی گردشگری شکل (١) عبارت اند از: سرمایه ، مدیریت ، فنـاوری، و دو رکـن فرعی عوامل طبیعی و مجموعه میراث فرهنگی است (پاپلی یزدی و سقایی، ١٣٨۶: ۶٣ ـ ۶۴).
شکل (١): ابعاد گردشگری. منبع : پاپلی یزدی، سقایی، ١٣٨۶
بنابراین ، گونه های گردشگری را با توجه به تخصصی که آنها می طلبند، می توان از نظر موضوعی نیز تقسیم بندی کرد. که در این جا با نوجه به رویکرد موضوع تحقیق ، به گردشگری فرهنگی خواهیم پرداخت :
۴- گردشگری فرهنگی
مقصودازگردشهای فرهنگی بحث درباره آن بخش ازاین صنعت است که برجذابیت های فرهنگی توجه خاصی می کند. این جنبه های جذاب متفاوت اندوشامل کارهای انجام شده ،موزه ها،نمایشگاه هاواز این قبیل چیزهـا مـی شـود (وای گـی چـاک، ١٣٧٧: .(۱۷
گردشگری فرهنگی ارتباط نزدیکی باگردشگری باعلایق ویژه داردولی حوزه آن وسیع ترمی باشد مسافرت بمنظورآشنایی با سایر فرهنگهاودیدن جنبه های هنری فرهنگهای قدیمی به زمانهای رم ویونان قدیم بازمی گردد.امروزه این نوع از گردشگری شهرت بسیاری پیداکرده وازسوی سیاستگذاران گردشگری بااقبال بالایی روبروشـده وبعنـوان یـک شـکل بسـیار خـوب ازگردشـگری «گردشگری هوشمندانه » شناخته می شود (خاکساری، ١٣٧٨) گردشگری فرهنگی،بسیاری ازعناصربازارگردشگری رامشتمل می شود:
– بازدیدازجاذبه هاومقاصدقدیمی وحضوردرجشنهای سنتی
– سفربه قصداستفاده ازغذاهاونوشیدنی های محلی،منطقه ای
– تماشای رخدادهاورزشی سنتی وشرکت درفعالیتهای تفریحی محلی
– بازدیدازکارگاه هاشامل مزارع ،مراکزصنعتی یاکارخانجات (اسواربروک و هرنر، ٢٠٠۵: ٣۶).
در واقع هیچ تعریف پذیرفته شده جهانی برای گردشگری فرهنگی وجود ندارد. در کتاب لغت و بستر، فرهنگ را چنـین معنـی می کند: «کلیت الگوهای رفتار، هنرها، باورها، عرف ها و دیگر تولیدات کار انسانی که به صورت اجتماعی منتقل و پراکنده شـده و نقش تفکر یک جمعیت یا اجتماع در زمانی مشخص است » (موسکین و گوتلرسال ، ١٩٩٨).
از این رو چشم انداز فرهنگی لایه های متعددی از سطوح آگاهی را در بر می گیرد. در زمانی که جهانی شدن رو به افـزایش اسـت ، حفظ و پایداری چشم اندازهای فرهنگی بومی مستلزم معرفی و تبلیغات است ، یعنی اینکه جهانی فکر کنیم و منطقـه ای و محلـی عمل کنیم و در عین احترام به قوانین جهانی، فرهنگ های بومی را پاس بداریم . این در حالی است که دستیابی منطقـی و مـادی، معنوی و عاطفی به توسعه فرهنگی هم یک حق و هم یک نیاز محسوب می شود. از این رو شناخت دیگر فرهنگها و میراث حاصـل از آنها به امری ضروری بدل شده است . این خود در راستای راهکارهای توسعه به سمت پی گیری رهیافت اقتصادی فرهنگ کشیده شده و گردشگری فرهنگی را در دو رابطه نیازهای فرهنگی و اقتصادی شکل داده است (پاپلی یزدی و سقایی، ١٣٨۶: ۵۶).
۴-١- منشور بین المللی گردشگری فرهنگی
میراث یک مفهوم کلی است و محیط طبیعی و فرهنگی را شامل است . میراث مناظر، مکـان هـای تـاریخی، جاهـا و محـیط هـای ساخته شده و نیز تنوع زیستی، مجموعه ها، آداب فرهنگی گذشته و حال ، معرفت و تجارب زندگی را در بر می گیرد.
میراث فرآیندهای طولانی پیشرفت تاریخی را ضبط و بیان می کند، و جوهر هویت های متنوع ملی، منطقه ای، بومی و محلی را به وجود می آورد و بخشی تفکیک ناپذیر از زندگی مدرن است . میراث ، منبعی غنی و وسیله ای مثبت برای رشد و تحول است . میراث خاص و حافظه مشترک هر محلی یا اجتماعی غیرقابل جایگزینی و شالوده ای مهم برای توسعه ، در حال و آینده ، می باشد.
با وجود این ، مدیریت میراث ، در چارچوب استانداردهای پذیرفته شده بین المللی و مناسب ، معمولا از مسـئولیت هـای آن اجتمـاع خاص یا گروه نگاهبانان ذیربط است . منشور گردشگری فرهنگی اهداف زیر را مد نظر دارد:
– میراث طبیعی و فرهنگی یک ذخیره مادی و معنوی است که داستان توسعه تاریخی (جامعه ) را بازگو مـی کنـد. ایـن میـراث نقشی مهم در زندگی مدرن دارد و باید برای عموم به لحاظ عینی، یـا احساسـی قابـل دسـترس باشـد. برنامـه هـای حفـظ و نگهداری از ویژگی های طبیعی و جنبه های ناملموس ، ظواهر فرهنگی امـروزی و بافـت کلـی، بایـد شـناخت و درک اهمیـت میراث را به شیوه ای معقول و قابل دسترس برای جامعه میزبان و گردشگر آسان کند.
– برنامه های توجیهی باید اهمیت مکان های میراث ، سنت ها، و رسوم فرهنگی را در چارچوب تجارب گذشته و دشـواری هـای کنونی منطقه و جامعه میزبان ، از جمله دشواری های گروه های اقلیت فرهنگی و زبانی، معرفی کنـد. بازدیـد کننـده ، همـواره باید از ارزش های مختلف فرهنگی، که ممکن است به یک منبع خاص میراث نسبت داده شود، آگاه باشد.
– مکان های دارای اهمیت میراث ارزشی برای مردم ، به عنوان یک پایه مهـم تنـوع فرهنگـی و توسـعه اجتمـاعی، ارزش واقعـی دارند. حفظ و نگهداری دراز مدت فرهنگ های زنده ، مکان های میراث ، مجموعه ها، یکپارچگی طبیعی و بـومی و بافـت آنهـا باید جزء سازنده اصلی سیاست های اجتماعی، فرهنگی و توسعه گردشگری باشد (ایکوموس ، ١٣٨١: ١۵٩-١۶٠).
۴-٢- تعامل و تبادل فرهنگی در گردشگری
گردشگری به عنوان یک امر فرهنگی در دو سوی جریان گردشگری در یک مکان ، تعاملها و تبادلها را سبب می شـود و بـا انسـانها، انگیزه ها، خواسته ها، نیازها و آرزوی آنها که منبعث از فرهنگ جامعه است در ارتباط است توسعه گردشگری به عنوان یک پدیده فرهنگی موجب می شود که فرصت کافی برای تبادل فرهنگی بین گردشگر و جامعه میزبان به وجود می آید. بر این مبنا آنان مـی توانند یکدیگر را بهتر درک کرده ، به فرهنگ هم بیشتر احترام بگذارند. فرهنگ به عنوان نظام نمادهایی تلقـی مـی شـود کـه یـک جامعه می آفریند و به کار می برد تا خود را سامان دهد و به واسطه آن کـنش متقابـل را تسـهیل نمـوده ، رفتارهـا را قاعـده منـد سازد(ترنر، ١٣٧٨). فرهنگ به واسطه انطباق و سازگاری با محیط زیست و کنش متقابل با دیگران تحرک می یابد و باز تفسیر مـی شود. گردشگری در این میان یکی از شیوه های کنش متقابل فرهنگی است که به واسطه تفسیر تجربه های گردشگری از فرهنـگ محلی کنشی متقابل را نمایان می سازد. این امر بستگی به آن دارد که فرهنگ جامعه میزبان در چـه سـطحی قـرار داشـته باشـد.
وجود فرهنگ های تدافعی از یک سو و فرهنگ های تهاجمی از سوی دیگر در بعضی از جوامع اختلافات فرهنگـی عمیقـی را بـین گردشگر و جامعه میزبان به وجود می آورد (ترایب ، ١٩٩٧: ۴٣).
موارد زیر به عنوان موضوعات تأثیر گذار بر بازآفرینی فرهنگی مبتنی بر توسعه ی گردشگری مد نظر قرار می گیرد:
• اهمیت میراث فرهنگی: بناها و بافت های تاریخی، بخش عمده ای از بافـت شـهری معاصـر را تشـکیل داده و عناصـر جاذب آن ها به عنوان میراث فرهنگی شهر، نیازمند حفاظت از عوامل فرساینده اند. علاوه بر این ، فعالیت های فرهنگی و احیای رویدادهای فرهنگی از نقش و جایگاه مناسبی در بازآفرینی و جذب گردشگر در بافت تاریخی برخوردارند.
• پیوند بافت قدیم و جدید: توسعه و بازآفرینی بافت قدیم وقتی مـی توانـد بـه لحـاظ اجتمـاعی، اقتصـادی، کالبـدی و عملکردی سودمند باشد که در راستای حفظ و تقویت استخوان بندی اصلی شهر و ارتباط و پیوستگی آن بـا بافـت هـای جدید باشد. این پیوند ساختاری و حمایت هر بافت از بافت دیگر، سبب انسجام شهر می شود.
• منفعت ساکنان از آثار گردشگری در بافت : با برنامه ریزی و مدیریت کارآمد و منسجم از سوی ارگان های ذی ربـط ، نقش ساکنان بومی در طرح های باز آفرینی فرهنگی بسیار تأثیرگذار خواهد بود و در نهایت ، باعث خود ترمیمـی بافـت و ارتقای صنعت گردشگری توسط اهالی بومی از طریق مشارکت آن ها (گـروه هـای ذی نفـوذ) خواهـد شـد (امـین زاده و دادرس ، ١٣٩١: ١٠٣-١٠۴).
۵- اثرات گردشگری
معمولاعوارض ونتایج حضورگردشگران رادرسه حوزه اقتصادی،اجتماعی فرهنگی وزیست محیطی وبـا بهـره گیـری از سـنجه های مشخص ارزیابی می کنند.حضورگردشگران درمقصدی نتایج مثبت ومنفـی بـه همـراه خواهـد داشـت کـه برنامـه ریـزان و سیاستگذاران بایدبرای تنظیم برنامه های جهانگردی وسیاستگذاری به نتایج مثبت وعوارض منفی این حضورتوجه کـافی داشـته باشند با توجه به رویکرد فرهنگی پژوهش ، به آثار اجتماعی و فرهنگی می پردازیم :

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 12700 تومان در 25 صفحه
127,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد