مقاله گسترش قابلیت های گردشگری مبتنی بر آثار تاریخی فرهنگی ادیان (نمونه موردی آثار مربوط به آیین زرتشتی استان اصفهان )

word قابل ویرایش
23 صفحه
دسته : اطلاعیه ها
12700 تومان
127,000 ریال – خرید و دانلود

چکیده
ایران به واسطه دارا بودن پیشینه قوی و غنی تمدنی فرهنگی، یکی از مناسب ترین مقاصد جهت گردشگری فرهنگی در سطح جهانی است که باوجود دارابودن زمینه های فراوان فرهنگی اجتماعی، تاکنون کمتر از داشته های خود جهت معرفی این جلوه ها به مردم دنیا استفاده نموده است . از سویی دیگر در مبحث جهانی گفتگوی ادیان ، ایران یکی از کشورهای مهم به شمار میرود چرا که با وجود رسمیبودن آیین تشیع اسلامی در این دین ؛ پیروان ادیان آسمانی دیگر نیز با آسودگی و آرامش در کنار مسلمانان ، زندگی کرده و از حقوق اجتماعی برابر برخوردارند. پیروان ادیانی همچون مسیحیت ، یهودیت ، صابئین یا زردشتی در ایران با در اختیار داشتن مراکز مذهبی تأییدشده خود به سهولت مراسم مذهبی خود را به انجام میرسانند. آئین زردشتی از کهن ترین آیین های رسمی ایرانیان بوده است که تاریخچه ای طولانی را پشت سر گذارده است . یگانه پرستی و عدم تمثال سازی در این دین ، نشانگر تمایل ذاتی ایرانیان به توحید است . با پذیرش آیین اسلام بسیاری از آتشکده ها به مساجد تبدیل شد اما پیروان این دین به عنوان یکی از اهل کتاب پذیرفته شده و در انجام مراسم خود آزادی عمل داشته اند. امروزه ایران یکی از دو کشوری است که بیشترین تعداد پیروان آیین زرتشت را در خود جای داده است . این پژوهش که بر اساس شیوه توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و میدانی، فراهم شده است ، برآن است تا با معرفی کوتاه آثار و مراسم آیین زرتشتی در استان اصفهان ، به پتانسیل موجود در آثار فرهنگی و آیینی این مذهب در راستای جذب گردشگری داخلی و بین المللی، اشاره نماید. نتایج حاصل از این پژوهش که با مدل SWOT نیز ارائه شده است ، قابلیت تعمیم در مورد سایر ادیان در ایران را دارا است .
واژه های کلیدی: گردشگری مذهبی، ادیان اهل کتاب ، اصفهان ، آیین زرتشتی. آتشکده ، چهارطاقی.
مقدمه
در مبحث گردشگری، جاذبه های مذهبی خصوصا در کشور ایران از اهمیت بسیاری برخوردار بوده و یکی از مهمترین بخش های گردشگری محسوب میشوند. از آنجاییکه دین رسمی ایران ، تشیع است ، لذا حضور مساجد، بقاء و زیارتگاه ها به عنوان پررونق ترین و مهمترین جلوه های جاذبه های گردشگری مذهبی در ایران به شمار می آیند. این در حالی است که پراکنش ادیان در ایران تنها منحصر به آیین مقدس اسلام نیست و علاوه بر مسلمانان ، مسیحیان ، یهودیان ، صابئین و زردشتیان نیز به عنوان پیروان اهل کتاب در ایران ساکن بوده و از حقوق مدنی برابر با سایر مردم برخوردارند.
در میان این ادیان ، دین زرتشت به واسطه ریشه داشتن در فرهنگ ایران پیش از اسلام ، شاخص است . گرچه امروزه زردشتیان ، در جهان پراکنده اند اما ایران ، یکی از دو کشوری است که بیشترین تعداد زردشتی را در سطح جهانی دارا است . کشور دیگر هند، میزبان اقوام مهاجر از ایران در سده های پیشین بوده است . هر ساله به منظور اجرای مراسم آیینی و عبادی، زردشتیان بسیاری از اقصی نقاط جهان به مقصد ایران ، مسافرت نموده و مایل به بازدید از آثار مختلف از جمله آثار فرهنگی آیین خود هستند. از سویی دیگر بازدید از این آثار و آشنایی با مراسم ، جشنها و فرهنگ ادیان دیگر برای گردشگران داخلی و خارجی با هر مذهبی، جالب توجه است . لذا در این پژوهش سعی شده تا با اشاره به بخش کوچکی از فرهنگ زردشتیان ایران و آثار تاریخی وابسته به این آیین در استان اصفهان به عنوان یکی از کهنترین مراکز سکونت پیروان این آیین ، زمینه مناسب و قابل سرمایه گذاریهای کلان در بخش آثار مرتبط با ادیان معرفی شده و لزوم برنامه ریزی هدفمند به منظور جذب و هدایت هرچه بیشتر گردشگران فرهنگی در این مسیر، انجام پذیرد. در همین راستا سوالاتی چند قابل طرح است . اینکه چهارطاقیها، آتشکده ها یا آثار مرتبط با آیین زردشت دارای چه قابلیت هایی برای توسعه در بخش گردشگری هستند و یا اینکه محدویت های پیش روی توسعه گردشگری در این زمینه چه مواردی بوده و چه راهبردهایی برای رفع این محدودیت ها میتوان پیشنهاد نمود.
پاسخگویی به این سوالات در راستای رسیدن به هدف کلان تر یعنی بهره برداری از قابلیت های موجود در زمینه گردشگری مبتنی بر آثار فرهنگی ادیان رایج در ایران است . لذا در این مقاله با معرفی کلی این آیین ، مراسم ، جشن ها و آثار مرتبط با آن ، قابلیت های گردشگری این آیین مورد بررسی قرار خواهد گرفت . نتایج حاصل از این پژوهش که به شیوه کتابخانه ای و میدانی و با استفاده از ابزارهای تجزیه و تحلیل کیفی تهیه شده ، در معرفی استان اصفهان به عنوان استان مهم گردشگرپذیر ادیان ، همچنین به عنوان استان پیش فرض برای گفتگوی ادیان و در سطوح ساده تر برای گردشگران ، دفاتر گردشگری، سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی وگردشگری قابل بهره گیری است .
خصوصیات آئین زرتشت
از نخستین ادوار بشر درپی یافتن منشاء و مبدا هستی بوده است اما گاه در این مسیر، راه را به خطا رفته و دو یا چندگانه پرستی را پیشه خود نموده است . بی شک ایران را میبایست یکی از کهن ترین سرزمین هایی دانست که در پرستش خدا یگانه و توحید گام برداشته است و جالب آنکه گاه به همین دلیل از سوی مردم دیگر سرزمین ها که دارای خدایان متعدد بوده اند به تمسخر گرفته شده است .
در قرآن می خوانیم دین و صراط مستقیم ، همان بندگی خداوند و عبودیت اوست و حقیقت بندگی با قرار گرفتن در صراط مستقیم محقق می شود، مرتبۀ هر کس در بندگی نیز به میزان راهیابی وی به صراط مستقیم و پیروی از دین خداست .
قاضی صاعد اندلسی، فیلسوف و مورخ سده پنجم هجری در کتاب «التعریف بطبقات الامم » از دانش ملت فارس تجلیل کرده و از برخی کتاب های آنها مانند «احکام نجوم »، «صور درجات فلک » که منسوب به زرتشت است و به ویژه از کتاب ارزشمند «جاماسب » یاد میکند، چنان که گویا به آنها دسترسی داشته و آنها را مطالعه کرده است . سپس میگوید: «ایرانیان ، به اعتقاد برخی از مورخان ، در ابتدا یکتا پرست و بر دیانت حضرت نوح (ع ) بودند. تا این که یوذاسف مشرقی به نزد تهمورث ، سومین پادشاه ایرانیان آمد و دیانت حنفا را، که همان دیانت صابئی ١ است ، بیاورد(عمید، ١٣٧٩: ١٣۴٨). پس تهمورث از او پذیرفت و مردم را مجبور به پذیرش آن نمود. حدود ١٨٠٠ سال به آن معتقد بودند تا این که با ظهور زردشت فارسی در زمان گشتاسب ، همگی مجوسی شدند». (صاعد اندلسی، ١٣٨۴: ١۶٠)
تحقیقات تاریخی و دین پژوهی، بر وجود پیامبران الهی و حکیمان یکتا پرست در ایران باستان صحه می گذارد. این موضوع از چند لحاظ حایز اهمیت است : نخست این که ریشه و حیات بعضی از تعالیم دینی ایران باستان ،(مانند اعتقاد به خالق متعال و بهشت و دوزخ ) را مشخص میسازد؛ ثانیا این عقیده که همه مردم ایران ، آتش پرست ، خورشید پرست و مانند آن بودند را رد میکند و در مقابل ، این احتمال را قوت میبخشد که هنگام ورود اسلام به ایران ، آثاری از تعالیم انبیاء الهی و حکیمان یکتا پرست باقی بوده است ؛ چنان که ایرانیان «اهل کتاب » قلمداد شدند و در نتیجه خدمات متقابل اسلام و ایران ، (تمدن اسلامی) به شکوفایی رسید؛ ثالثا سخنان حکیمانی مانند شیخ اشراق ، مبنی بر وجود حکمت ویژه ای، منسوب به حکیمان یکتا پرست ایران باستان اثبات می شود. آیین زردشت حدود یک قرن قبل از میلاد تحول یافت و آن صورت تحول یافته را آیین مزدیسنا می نامند. مزدیسنا در لغت به معنای ستایش مزداست .
همانطور که پیش از این نیز یاد شد، امروزه بیشتر معتقدان به دین زرتشتی در ایران و هند زندگی می کنند، زرتشتیگری از آئین های دوره ساسانی است که با به قدرت رسیدن اردشیر بابکان برای نخستین بار به عنوان دین رسمی ایران انتخاب شد. به نظر نمیرسد دین زردشتی در هیچ دوره دیگری پیش از زمان ساسانیان ، به عنوان دین رسمی مطرح شده باشد.
زرتشت به خدای یکتا اعتقاد داشته و رسالت خود را در آگاهی بخشی، سادگی و مبارزه با خرافات و موهومات میداند، او را باید نخستین حامی طبیعت به شمار آورد زیرا حتی قربانی کردن حیوانات را نپذیرفته و استعمال مسکرات را ممنوع کرده است . او انسان را صاحب اختیار و اراده میدانست که باید با دروغ بجنگد و راستی را برقرار سازد. (محمدی، ١٣٨٨: ۵۴) در سرودهای زرتشتی همواره کار ارزش محسوب می شود و در این دین با هرگونه رنج پذیری مخالفت شده و انسان ها میبایست سالم ، نیرومند و توانا تربیت شوند.
خود زرتشت موظف است تا دامنۀ رستاخیز پندار و گفتار و کردار مردمان را در گنجینۀ اعمال نگهداری کند، زرتشت خود، داور محکمۀ اهوراست . پس از آن هنگام گذشتن از پل چینوت ٢ که در روی رودی از فلز گداخته برافراشته است ، نیکوکاران خرم و خوش از روی آن گذشته به سرای ستایش به کشور جاودانی به کاخ پاکمنشی به خانه راستی به بارگاه اهورامزدا درآیند و به پاداش موعود رسند. (پورداوود، ١٩٣٨: ٧۵). یکی دیگر از ویژگیهای مهم دین زرتشت را باید ضد شمایل انگاری دانست ، زیرا هیچ شمایل یا تندیسی در این دین ساخته نمیشد. (فرای، ١٣۶٣: ۵٨؛ رضی، ١٣٧٩: ٢٢)
پیام مشترک اسلام و زرتشت
در دین اسلام و زرتشت ، خداوند، احسن الخالقین است و غیر از خیر و خوبی و زیبایی، نیافریده و هستی در بهترین صورت و برترین حالت ، خلق شده که نشان از خالقی یکتا، کامل ، قادر و خیرخواه دارد. در اوستا میخوانیم که : “اینک اهورامزدا را می ستاییم . شهریاری و بزرگواری و آفرینش زیبای او را می ستاییم که گیتی و اشه (نظم و قانون ) را بیافرید؛ روشنایی و زمین و همۀ چیزهای نیک را بیافرید. به شهریاری و بزرگواری و خوب کرداری وی، او را ایدون (اکنون ) با ستایش برگزیده آنان که گیتی را نگاهبانند، می ستاییم . او را ایدون به نامهای پاک اهورایی و نامهای پسندیده مزدایی میستاییم . او را با دل و جان خویش می ستاییم “. (دوستخواه ، ١٣٨٢: ١٢٠ )
در قرآن همین مضامین دیده می شود:”الحمد لله الذی خلق السماوات و الأرض و جعل الظلمات و النور”( ستایش خدای راست که آسمان ها و زمین را آفرید و روشنی و تاریکی را مقرر داشت )(سوره انعام ،آیه ١) ویا ” فتبارک الله أحسن الخالقین “(آفرین بر قدرت کامل بهترین آفرینندگان )(سوره مؤمنون ،آیه ١۴)؛ “و لله الأسماء الحسنی فادعوه بها”( برای خداوند نامهای زیباست ، خدا را با آن نامها بخوانید)( سوره اعراف ، آیه ١٨٠)؛ یا “خلق السماوات و الأرض بالحق و صورکم فأحسن صورکم و إلیه المصیر”( خدا زمین وآسمان را به حق آفرید و شما آدمیان را به زیباترین صورت برنگاشت و بازگشت همۀ خلایق به سوی اوست )( سوره تغابن ، آیه ٣) این اشارات قرآن که تمام کاینات تسبیح می گویند و او جملۀ ذرات عالم را سمیع و بصیر کرده است ؛ در گاثها نیز نظیر دارد.
گفت و شنود مستقیم با خدا هم که طامات صوفیه را رنگ الهام می دهد در اوستا (وندیداد، فرگرد٢) هم هست . (زرین کوب ، ١٣۶٣، ٢۴). لذا هر دو دین اسلام و زرتشت که بر یکتاپرستی استوار بوده و هستند و صفاتی که این دو دین برای خداوند قائل هستند، در کتب مقدس آنان ، یکسان ذکر شده است .
شباهت هایی در عقاید و اخلاق و آداب
در آیه ١٧ سوره حج ، زردشتیان ( که در این آیه با نام مجوس یاد شده اند) از جمله ادیان اهل کتاب یاد شده است :” ان الذین امنوا و الذین هادوا و الصائبین و النصاری و المجوس و الذین اشرکوا ان الله یفصل بینهم یوم القیامه ان الله علی کل شیء شهید”(کسانی که ایمان آورده اند و کسانی که یهود شده اند و صابئان و ترسایان و مجوس و کسانی که برای خدا شریک قرار داده اند، خداوند روز قیامت میان آنان داوری میکند).
زرتشت و پیامبر اسلام (ص ) از نظر رسالت ، پیام ها و رفتار و اعمالی که داشته اند، بسیار به هم نزدیک بوده و مشابه عمل کرده اند. اصلی ترین پیام و اقدام هر دو دعوت همگان به یکتاپرستی بوده است . به همین دلیل می توان ادعا نمود که خط و مشی واحدی را دنبال می کرده اند، هر دو با بت پرستی و پرستش خدایان متعدد مقابله نموده و رسوم جاهلی را از بین برده اند، این دو پیامبر کتاب های آسمانی داشته و در ملاقات با فرشتۀ وحی پیام هایی را دریافت نموده و خود را صاحب رسالت یافته اند، چنان که در بسیاری از موارد همین پیام ها نیز یکسان بوده است ، مانند نمازهای پنج گانۀ روزانه که بسیار شبیه به هم هستند، و مهمترین عملکرد مشترک آنها مبارزه با جهل و نادانی بوده است . (محمدی ، ١٣٨٨: ٢١۶)
شباهت های کلی در عقاید و اخلاق و آداب پیامبر اسلام (ص ) و زردشت را میتوان بدین ترتیب ذکر نمود:
١. نیت هر دو، (حضرت محمد (ص ) و زرتشت پیامبر) اصلاح و نجات بشریت بوده ، لذا عملکرد ایشان مثبت است .
٢. دیدگاه ها و عملکرد هر دو مافوق زمانی بود که در آن می زیستند.
٣. هر دو در زمانۀ خویش تا قلب حکومت ها و روح مردم نفوذ کردند.
۴. هر دو برای احقاق حقوق و تعالی انسان ها و نابودی باطل و ظلم تلاش کردند.
۵. اسلام دین میانه روی است ، دین زرتشت نیز همین پیام را داشته است . بنابر آموزش های زرتشتی ، بهترین راه در زندگی ، راه میانه روی است .
۶. اعتقاد به منجی آخر الزمان .
٧. هر دو آیین دارای نمازهای یومیه پنج گانه هستند. (محمدی ، ١٣٨٨: ٢١٩؛ رضی ، ١٣٨۵: نامۀ ١۵١)
آیین های زرتشتیان
براساس بسیاری روایات زردشت ، احتمالا در آذربایجان دیده به جهان گشوده است . کتاب وی، اوستا در لغت به معنای بنیاد و متن است و مرجع دینی این آیین تلقی می شود. در آیین زرتشت سه اصل عملی گفتار نیک ، پندار نیک و کردار نیک بسیار برجسته اند، اصولی که در تعالیم ادیان ابراهیمی نیز به روشنی دیده می شود. در این آیین آبادانی ، کشاورزی ، دامداری و شهرنشینی مورد ستایش قرار گرفته است . احترام به حیوانات و نیز خوشرفتاری با مردم جایگاهی ویژه دارد. به طور متعارف زرتشتیان مردمانی تحصیل کرده ، با فرهنگ و خوشرفتار با دیگران هستند، سابقۀ همزیستی مسالمت آمیز و تعاملات گسترده میان ایشان و مسلمانان در سرزمین ما دلالتی روشن بر این مورد به حساب می آید.
مراکز پرستش آیین زردشتی
یکی از رایج ترین آثار مذهبی زردشتیان ، آتشکده است . آتشکده به معنی پرستشگاه زردشتیان است که آتش در جایی خاص از آن قرار دارد و مهم ترین آیینهای دینی در آن و در برابر آتش انجام می گیرد. زمان آغاز برپاداشتن آتشکده معلوم نیست .
زمانی که هوشنگ آتش را کشف کرد چون وسیله ای نداشتند که اگر آتش خاموش شد، دوباره آن را روشن کنند به دستور هوشنگ ، نگهبانانی بر آتش گماردند تا از آن مواظبت کنند و نگذارند خاموش شود. بیرون از غار باد و باران به آتش گزند می رساند و داخل غار هم دود ناشی از سوختن چوب غیرقابل تحمل بود از این رو به فکر افتادند که برای آتش خانه ای بسازند و آتش را به آن خانه برند. از اینجا به قول حکیم فردوسی بشر بسوی پیشرفتن و تمدن گام برداشت .
خبر کشف آتش که به اطراف رسید آنها هم برای بردن آتش به آتشکده ای که به دستور هوشنگ ساخته بودند، آمدند و چون نمی دانستند چگونه از آتش نگهداری کنند و با خود ببرند تا خاموش نشود. نگهبان هایی که از آتش نگهداری می کردند و تجربه داشتند آتش را همراهی می کردند و به خانه جدیدش می رسانند. به آن هائیکه از این آتش ها مراقبت می کردند می گفتند پرستاران آتش و اینکه امروز برخی به اشتباه ، زرتشتیان را اشتباه آتش پرست می گویند از این کلمه ریشه گرفته اما در واقع آنان پرستار آتش بودند نه آتش پرست .
رسم آتش از آتشکده گرفتن ، در آن زمان به خاطر نبودن وسیله برای آتش زدن هیزم به اجبار اینگونه انجام شد. بعد از آنکه بشر یاد گرفت چگونه آتش روشن کند باز هم اگر آتشکده جدیدی ساخته می شد به نزدیکترین آتشکده می رفتند و آتش آن را برای آتشکده جدید می آوردند.
فردوسی هم از این موضوع رنج می برده که فرمود:
١. زرتشیان نیز همچون برخی از ادیان از جمله اسلام به منجی آخرالزمان اعتقاد دارند. از نظر آنان سه منجی با فواصل مختلف از نسل زرتشت ظهور خواهند کرد به نامهای هوشیدر، هوشیدرماه و سوشیانت که پس از ظهور سومین منجی جهان پایان می یابد.
٢. زرتشتی ها نمازهای پنجگانه برای پرستش اهورامزدا دارند. این نمازها عبارتند از: هاونگاه ، ایپتوینگاه ، ازیرینگاه ، اویسروتریمگاه و اشیهینگاه . هر کدام از این اوقات نام یکی از فرشتگان است ، واژه «گاه » به معنی وقت و زمان است . نماز خواندن شرایطی چند دارا است . پاک بودن تن ، لباس و جای نماز(و
اطراف آن ) از هرگونه پلیدی . در برداشتن سدره و کشتی . شستن دست و صورت که عبارت از وضو است و غصبی نبودن مکان نماز. (رضایی، ١٣٨٠: .(۱۸۲
مگویید که آتش پرستان بودند پرستنده ی پاک یزدان بودند
در اوستا، اصطلاحی برای آتشکده نیامده است . اطلاعات ما درباره آتشکده ها خصوصا از دوره ساسانی و اسلامی است . آتشکده های آن دوران معمولا بنای مکعب گنبدداری بوده که چهار طاق نامیده می شده است . مقدس ترین قسمت هر آتشکده ، جایی که آتش در آن نگاهداری می شود، اتاق کوچک مکعب مستطیل شکلی است به نام گنبد (در اصطلاح زردشتیان ایران ) ، یا آتشگاه (در اصطلاح زردشتیان هندوستان ). در سده های ١٣ و ١۴ش ، در کرمان و و تهران آتشکده هایی به سبک آتشکده های پارسیان هند (آگیاری ) ساخته شده است که در آنها آتش در اتاق مکعب شکلی که در وسط قرار دارد، می درخشد و از پنجره های شیشه ای قابل رؤیت است
پس از اسلام آتشکده ها هم چنان به قوت خود باقی بود . ولی با گرایش ایرانیان به اسلام به تدریج از شمار آنها کاسته شد و به ویرانی گرایید، ویرانه های بسیاری از آنها اکنون باقی است ، بعضی آتشکده ها با تغییراتی تبدیل به مسجد شدند. آلات و ادوات آتشکده ها عبارتند از:
١. هاون ؛ برای فشردن هوم یا گیاه مخصوص مورد استفاده است .
٢. دسته هاون ؛ که برای همین منظور بکار می رود.
٣. چوب برسم ؛ که موبد مخصوص آتش را به وسیله آن مشتعل نگاه می دارد:
۴. برسمدان
۵. کارد کوچک
۶. چند جام برای هوم و آب مقدس
٧. چند پیاله کوچک به نام طشت برای هوم ؛ این طشت نه سوراخ دارد.
٨. رسن ؛ ریسمانی کوچک از موی گاو که شاخه های برسم را با آن به هم می بندند.
٩. سنگ بزرگی به نام ارویس گاه که چهار گوشه است و آلات مزبور را روی آن می گذارند.
مهم ترین آتشکده های موجود در ایران
مهم ترین آتشکده های موجود در ایران عبارتند از: آتشکده تمر در قریه تمر ارومیه ، آتشکده آذرباد در تبریز، آتشکده آناهیتا یا معبد آناهیتا در کنگاور کرمانشاه ، آتشدان سنگی در سمیرم ، آتشکده کاریان در شیراز، آتشکده صمیکان در شیراز، آتشکده اردشیر در استخر استان فارس ، آتشکده آذرجو در داراب ، آتشکده آذرخش یا مسجد سنگی در داراب ، «آتشکده درمهر در ، آتشکده ورهرام یا بهرام در » ، آتشکده قدمگاه در جهرم ، آتشکده آبادی صح و قوشه در دامغان ، آتشکده بازه هور در روستای رباط تربت حیدریه ، آتشکده بزرگ جره در کازرون ، آتشکده پاسارگاد در شیراز، آتشکده چهار طاقی چهار قاپو در قصرشیرین ، آتشکده دره شهر در دره شهر، آتشکده ساسانی نطنز در نطنز، آتشکده فرازمراآور خذایا در کازرون ، آتشکده فراش بند در فیروزآباد. آتشکده بردسوره در توس خراسان ، آتشکده سیروان ، آتشکده نیاسر در کاشان ، آتشکده کرکویه در سیستان ، وآتشکده خوار اصفهان .
وضعیت کنونی زرتشتیان
بیش از هزار سال است که زردشتیان ایران به بمبئی هندوستان کوچیده اند و اکنون حدود صد و پنجاه هزار نفر از آنان در آن سامان زندگی خوبی دارند و پارسی نامیده می شوند. حدود پنجاه هزار نفر از ایشان نیز در کرمان ، یزد، اصفهان و تهران سکونت دارند. افراد برجسته ای در گذشته از این اقلیت کوچک برخاسته اند، مانند ارباب کیخسرو شاهرخ نماینده زردشتیان در مجلس شورای ملی در عصر شهید مدرس (ره ) ، وی که که صندوقدار مجلس بود به درستکاری و بی آلایشی شهرت داشت .
شهید مدرس (ره ) یک بار در مجلس گفته بود: در این مجلس فقط یک مسلمان وجود دارد و آن هم ارباب کیخسرو است (رضوی ، ١٩٣۶)
جشن های دین زرتشت
ایرانیان در دوان باستان ، به شادی و سرور بیش از هر چیز اهمیت می دادند و شادی را از پایه های استوار زندگی فردی و اجتماعی به شمار آورده و دین زرتشت را عاملی برای از بین بردن غم و ناراحتی و سوگواری در نظر می گرفتند، در آثار باستانی و کتیبه هایی که از ایران باستان به جا مانده نیز می توان فهمید که حتی پادشاهان هم یکی از وظایف اصلی خود را ایجاد سرور و شادمانی دانسته و به بهانه های مختلف مردم را شاد می کردند و جشن های زیادی می گرفتند. این جشن ها و شادی ها از طرف اهورامزدا و برای ستایش او برگزار می شد. (محمدی ، ١٣٨٨: ١۶٨)
بزرگترین جشن زرتشتیان ، «نوروز» بود که با اعتدال ربیعی همراه است . (مهر، ١٣٨٠: ١٨٣) علاوه بر این زمانی که نام ماه و نام روز یکسان می شد، زرتشتیان این روزها را جشن می گرفتند و شادی می کردند این دوزاده جشن به نام ماههای سال ، به ترتیب زیر نامگذاری میشده اند: جشن فروردین گاه یا فروردینگان (روز فروردین از ماه فروردین ) ١٩ فروردین ماه ، جشن اردیبهشت گان (روز اردیبهشت از ماه اردیبهشت )٢ اردیبهشت ماه ، جشن خوردادگان (روز خورداد از ماه خورداد) ۴ خورداد ماه ، جشن تیرگان (روز تیراز ماه تیر) ١٠تیر ماه ، جشن امردادگان (روز امرداد از ماه امرداد) ٣ امرداد ماه ، جشن شهریورگان (روز شهریور ازماه شهریور) ٣٠ امرداد، جشن مهرگان (روز مهر از ماه مهر) ١۶ مهر ماه ، جشن آبانگان (روز آبان از ماه آبان ) ۴ آبان ماه ، جشن آذرگان (روز آذر از ماه آذر) ٣ آذر ماه ، جشن دیگان (روز دی از ماه دی) ٢۵ آذر ، ١٧ دی ماه ، جشن بهمن گان (روز وهمن از ماه بهمن ) ٢۶ دی ماه ، جشن اسفندگان (روز سپندارمذ از ماه اسفند).
از میان جشن های ملی ، سه جشن نوروز، مهرگان و سده ، امروز هم با شکوه ویژه در سطح ملی برگزار می شود. جشن سده است در دهم بهمن ماه برگزار می شود. بیرونی سبب نامش آن را این دانسته که “فاصلۀ این جشن تا نوروز پنجاه روز است و پنجاه شب ، و نیز گفته اند که از فرزندان پدر نخستین ، صد تمام شد” (خردادیان ، ١٣۵٧، ١١۴). همینطور جشن چهارشنبه سوری از سری جشنهای نوروزی بود(عمید،١٣٧٩، ١۵٣۵) روان درگذشتگان در این روزهای پایان سال به دیدار خانواده های خود می آیند و با زندگان پیوند دارند. در این روز و به ویژه در شب برای راهنمایی فروهرها در حیاط خانه ها و یا پشت بام ها آتش برپا میکردند تا آنها راه را پیدا کنند، تعداد آتش ها باید هفت باشد که شماره امشاسپدان است ، برخی آن را سه آتش به دلیل سه اعتقاد اصلی زرتشتیان یعنی: گفتار نیک ، پندار نیک و کردار نیک می دانند، مراسم پریدن از روی آتش را به دوران بعد از اسلام منسوب کرده اند. (محمدی، ١٣٨٨: ١٧٨). جشن دیگر جشن سیرسوردر گذشته نیز این جشن باستانی در روز چهاردهم دی ماه برگزار می شده که مراسمی برای دفع امراض گوناگون بوده است

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 12700 تومان در 23 صفحه
127,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد