مقاله تبیین مدل مفهومی شهری برای همه ، با تأکید بر اصول اجتماعی ، در جهت رسیدن به توسعه پایدار شهری

word قابل ویرایش
23 صفحه
دسته : اطلاعیه ها
12700 تومان
127,000 ریال – خرید و دانلود

چکیده
گسست در ساختار فضایی – اجتماعی شهرها در روند برنامه های توسعه ای حاضر، رشد فزاینده شهرنشینی و تغییر در ماهیت و پیچیدگی مسائل شهری، موجب ناکارآمدی برنامه ریزی و مدیریت شهری در مقیاس کلان شده است .
این امر ضرورت توجه به سطوح پایین تر و داشتن نگاه از پایین به بالا را به منظور حل پایدار مسائل شهری، بیش از پیش آشکار ساخته است . در این راستا توجه به بعد اجتماعی توسعه پایدار به عنوان دارایی که در میان اجتماعات این سکونتگاه ها جاری است ، راه حلی مناسب برای دستیابی به مؤلفه های توسعه پایدار به شمار می آید. لذا هدف پژوهش حاضر تبیین مدل مفهومی بعد اجتماعی و مؤلفه های آن در جهت رسیدن به توسعه پایدار شهری است .
نتایج حاکی از آن است که مؤلفه های تأثیرگذار بر بعد اجتماعی در سه گروه سرمایه اجتماعی (اعتماد اجتماعی، ارزش های اجتماعی، امنیت اجتماعی، مشارکت اجتماعی، آگاهی و شناخت ، انسجام اجتماعی، سرمایه فرهنگی)، مشارکت اجتماعی (همکاری، همیاری، همبستگی، انطباق ، سازگاری، پذیرش ، انقیاد، شیفتگی، ایفای نقش های اجتماعی، انجام وظایف ) و عدالت اجتماعی (کار و تلاش مظاعف ، ایجاد درآمد و ارزش افزوده بیشتر، پس انداز و انباشت ثروت ، سرمایه گذاری مجدد و افزایش درآمد)، از جمله مؤلفه های تأثیرگذار در جهت افزایش پایداری اجتماعی در جهت رسیدن به توسعه پایدار شهری میباشند، که باید مورد توجه قرار گیرند. نظرات و پیشنهادهای بیان شده کاربردی بوده و میتواند راهبردی برای آگاهی طراحان نسبت به چگونگی تأثیر بعد اجتماعی در جهت رسیدن به توسعه پایدار شهری و ایجاد شهری برای همه را فراهم آورد.
کلیدواژه ها: توسعه پایدار، پایداری اجتماعی، عدالت اجتماعی، مشارکت اجتماعی، سرمایه اجتماعی.
١ . مقدمه
تمامی کشورها و جمعیت ها به دنبال توسعه اند، و هر یک به طریقی برای رسیدن به توسعه برنامه ریزی میکنند. بنابراین توسعه را میتوان پدیده ای انسانی قلمداد کرد که در سایه تلاش و بهره وریهای بهینه انسان ها در یک فضای جغرافیایی شکل میگیرد (مطیعی لنگرودی، ١٣٨٠).
از طرف دیگر امروزه قریب به نیمی از جمعیت جهان در شهرها زندگی میکنند. این دگرگونی عظیم در واقع نتیجه ای از رشد و توسعه صنعتی در جهان است که موجب تشدید فعالیت های آلوده کننده در دهه های ١٩۵٠ و ١٩۶٠ گردید. هم گامی توسعه شهری و صنعتی شدن از یک سو و رشد شهرنشینی در سال های اخیر از سوی دیگر، پیامدهای زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی متعددی را در پی داشت (نوابخش ، ١٣٨٨: ٣٨).
دیدگاه مبتنی بر بعد اجتماعی این رویکرد، با تکیه بر اصل عدالت اجتماعی یا برابری درون نسلی، مفهوم پایداری را وارد پژوهش ها و تحلیل ها در سطوح پایین سازمان فضایی شهرها، یعنی مناطق و حوزه های اجتماعی شهری میکند (علوی تبار، ١٣٨٧: ١٢). از آنجایی که مسائل و مشکلات امروز شهرها، تا حدی جلوتر از تصمیم سازان و برنامه ریزان شهری در حرکت است ، بنابراین بررسی شاخص های توسعه پایدار اجتماعی مورد اهمیت است ، چرا که موارد مطرح شده فوق ، به نوعی مسائل امروز میباشد (نوابخش ، پورموسوی، تاجیک ، ١٣٩٢). هدف این پژوهش مرور نظریه ها و رویکردهای بعد اجتماعی توسعه پایدار شهری در جهت رسیدن به شهری برای همه ، و در نتیجه استخراج عوامل بعد اجتماعی توسعه پایدار شهری با استفاده از تحقیقات به عمل آمده است .
٢ . پیشینه تحقیق
با بررسی روند توسعه در طول دهه های گذشته به ویژه از سال ١٩۴٠ تا ١٩۶٠ میلادی در میابیم که تعریف از توسعه تنها جنبه اقتصادی داشته و تولید ناخالص ملی مورد توجه دولت ها بوده است . اقتصاددانان دچار این توهم شده بودند که جامعه به منزله یک شبکه به هم پیوسته است و اقتصاد در کانون قرار دارد، از این رو با تغییر در نظام اقتصادی، مجموعه تغییرات مطلوب در دیگر ارکان از جمله فرهنگ و سیاست ایجاد میشود. در نهایت اما آثار نگران کننده فقر، تخریب محیط زیست و فضا گروه های موسوم به سبز، تحولی جدی در رویکردهای توسعه با توجه به مفهوم توسعه بوجود آورد (نسترن و همکاران ، ١٣٩٢: ١۵۶). توسعه باید به شیوه ای صورت پذیرد که بتواند بخش های وسیعی از یک جامعه را بهره مند سازد.
بنابراین ، قبل از آنکه هر تصمیمی اتخاذ شود، نیاز است تا آثار آن بر جامعه ، محیط و اقتصاد بررسی شود. همچنین ، توجه این نکته ضروری است که برنامه ها و کارهای اجرایی صورت گرفته در یک نقطه ، علاوه بر آثار محلی خود آثاری فرامحلی نیز خواهد داشت که بر روی سایر مناطق اثرگذار خواهد بود. علاوه براین ، تصمیماتی که در زمان حال صورت میگیرد، بر نسل های آتی نیز تأثیرگذار خواهد بود (بریدلید، ٢٠٠٩: ١۴٢).
از دهه ١٩٨٠ به بعد، توسعه پایدار به عنوان مفهوم اصلی و بنیادی در راهبرد حفاظت جهانی سازمان ملل و در
گزارش برانت لند قرار گرفت . گزارش خانم برانت لند (١٩٨٣)، توسعه پایدار را «توسعه ای که نیازهای نسل حاضر را بدون به خطر انداختن تواناییهای آینده ، برای برآوردن نیازهای خودشان » تعریف میکند، بیان نمود (فرهودی و همکاران ،١٣٩٠: ٩٠). از دیدگاه کمیسیون جهانی محیط زیست و توسعه ، پایداری همانا تأمین نیازهای کنونی بدون لطمه زدن به توانایی نسل های آینده برای برآوردن نیازهای خاص خودشان میباشد (دیدبان و فرهودی، ١٣٨٢ :٧)
اگرچه تحقیقات بسیاری درباره دانش پایداری انجام شده است لیکن با بررسی پیشینه مشخص میشود “پایداری
اجتماعی” به عنوان شاخه ای نورس کمتر مورد توجه قرار گرفته است .
زمینه ساز رسیدن به توسعه پایدار، توجه به مباحث اجتماعی است ، به این معنا که اگر در جامعه ای شاخص های پایداری اجتماعی از حد مطلوبی برخوردار باشند، انتظار میرود توسعه پایدار در دیگر ابعاد زیست – محیطی و اقتصادی نیز وجود داشته باشند. برای نخستین بار در سال ٢٠٠٠، اتحادیه اروپا در لیسبون ، مباحث اجتماعی را جز جدایی ناپذیر مدل های توسعه تعریف کرد. تعریفی از توسعه پایدار که به نحوی مورد توافق اکثریت باشد، سه حوزه اصلی اقتصادی، اجتماعی و زیست – محیطی را در بر میگیرد (نسترن و همکاران ، ١٣٩٢، ١٧٠).
٣ . مبانی نظری تحقیق
٣ – ١. شهری برای همه
حقیقت این است که زندگی، حق مسلم همه ی بشر، و انکار آن ، انکار فلسفه ی خلقت و نظام آفرینش است . شـهر بـه عنوان محل سکونت ، رشد و فرصت مشارکت و زندگی برای همـه ی شـهروندان تلقـی مـیشـود، شـهری کـه در آن زنـان ، کودکان ، سالمندان و معلولان و ناتوانان بتوانند از حداقل حقوق خود استفاده کنند، چرا که هم چون سـایر افـراد جامعـه از حقوقی مشابه و مساوی برخوردارند (هاروی، ۵٨:١٣٧۶). شرط اول برخورداری از حقـوق خـود، امکـان ورود و آمـد و شـد همه ی افراد در جامعه است که این مستلزم مناسب سازی فضا برای همه ی گروه های اجتماعی میباشد، به طوریکه هر قشر
به تسهیلات و خدمات موجود در جامعه و مرتبط با نیازهای خود دسترسی داشته باشند (حاجی خـانی و صـالحی، ١٣٨٢: ١۴۵). در چند سال اخیر به دلیل اهمیت موضوع توجه بسیار زیادی از حوزه ی مسئولان و برنامه ریزان شهری در زمینـه ی مناسب سازی فضا و تسهیل آمد و شد، فراهم نمودن امکانات و دسترسی برای همه ی گروه های سنی با تواناییهـا و شـرایط خاص شده است . این بسترسازی و ایجاد زیرساخت های لازم بسیار خوب است اما کافی نیست . حقیقت این است که بـرای رفع نامناسبیها و ایجاد وضعیت مناسب در معابر، اماکن و مبلمان شهری، سرعت بیشتری لازم است . و نیاز اسـت کـه بـه خواسته ها و نیازهای همه ی افراد جامعه توجه کافی صورت گیرد. ضرورت و الزام توجه به ایجاد زیرساخت های مناسب ، بـه ویژه حمل و نقل برای سالمندان و معلولان به عنوان نسلی که ارزش های اصلی اجتماع تلقـی مـیشـوند در سـطح جامعـه حقیقت از چشم افتاده ی دیگری است (٢٠٠١ ,Blue). بنابراین توجه به نیازهای همه ی افراد جامعـه ، معلـولان ، سـالمندان ، کودکان و… و متعاقبا ایجاد شهری برای همه ، مسأله ای درخور توجه است .
٣ – ٢ . تعریف توسعه
توسعه واژه معادل منتخب برای کلمه )development( است که بدوا در مقولات مادی و اقتصادی مطرح بوده است و به تدریج برای سایر مقولات از جمله سیاست ، اجتماع ، فرهنگ و … مورد استفاده است . در واقع توسعه مورد نظر، توسعه تجدد (تفکر مدرنیته ) است . این امر از ماهیت توسعه ناشی میشود که اصولا بر اهداف و نتایج اقتصادی متمرکز میشود، ولی از جنبه ایرانی – اسلامی میتوان به واژگانی چون “تعالی” یا “تکامل ” را به عنوان مناسب ترین جایگزین های اصطلاح توسعه از دیدگاه غربی اشاره کرد که بر کمال و جنبه های معنوی حیات انسان تأکید دارند (نقیزاده ، ١٣٨٧:٢٣).
٣ – ٣. تعریف پایداری
واژه پایداری از ریشه کلمه لاتین “سابتینر” گرفته شده است و به معنی بالاتر نگه داشتن و یا از زیر بنا نگه داشتن است . هر جامعه ای باید از پایه توسط ساکنان حال و آینده اش حمایت و پشتیبانی شود، این جوامع در واقع همان جوامعی هستند که پایداری در آن ها به بهترین وجه ممکن شکل گرفته است . به عبارت دیگر اگر واژه “توسعه ” را صرف نظر از دیدگاه های مختلف ، به مفهوم بهبود شرایط زیست انسان در ابعاد مختلف در نظر گرفت ، واژه “پایداری” را نیز میتوان تداوم شرایط زیست مذکور دانست (لشکری و خلج ، ١٢:١٣٩٠ – ١٣).
٣ – ۴. تعاریف توسعه پایدار
تاکنون تعاریف زیادی از توسعه پایدار اشاره شده است ولی متأسفانه هیچ کدام از آن ها تعریفی جامع از توسعه پایدار
را ارائه نمیدهند. متداول ترین تعاریفی که بیش از همه تعاریف مورد استفاده قرار گرفته است در جدول زیر بیان میشود.
جدول ١. تعاریف توسعه پایدار از دیدگاه اندیشمندان (منبع : نگارنده ، ١٣٩۴)
ابعاد توسعه پایدار
توسعه پایدار “Sustainable Development” در حقیقت ایجاد تعادل میان توسعه و محیط زیست است . توسعه پایدار به استناد تعاریف ذکر شده ، فرآیندی است که اهداف اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی جامعه را در هر جا که ممکن است از طریق وضع سیاست ها، انجام اقدام های لازم و عملیات حمایتی با هم تلفیق میکند و در هر جایی که تلفیق امکان ندارد به ایجاد رابطه مبادله بین آنها، بررسی و هماهنگی این مبادله ها میپردازد. براساس این تعریف سه دسته هدف ، اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی و بر مبنای آنها سه محیط و سه بعد اصلی وجود دارد که عبارتند از: ١ – اجتماعی – فرهنگی ٢ – اقتصادی ٣ – محیطی (بوم شناسی). در حقیقت توسعه پایدار تنها بر جنبه زیست محیطی تمرکز ندارد، بلکه به جنبه های اجتماعی و اقتصادی آن هم توجه میکند. توسعه پایدار محل تلاقی جامعه ، اقتصاد و محیط زیست است . ایجاد تعادل و انجام تلفیق بین اهداف اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی مستلزم داشتن چشم انداز بلندمدت تر، بررسی و تعیین تأثیرات تصمیم های فعلی روی نسل های آتی، وضع قوانین ، مقررات ، همکاریهای ضروری محلی، ملی، منطقه ای و جهانی، عقد قراردادها و پیوستن به پیمان ها، کنوانسیون ها و پروتکل ها و بالاخره ترتیبات نهادی و مدیریتی و … میباشد و این خود محیط و بعد اصلی دیگری را مشخص میکند که همان محیط سیاسی و بعد سیاسی است که دستیابی به این موضوعات ، ایجاد ساختارهای هدایتی و حمایتی و تثبیت آنها مستلزم وضع اهداف خاص سیاسی است . به همین دلیل در این پژوهش و بسیاری از پژوهش ها، تحقیقات و تعاریف برای توسعه پایدار بعد چهارمی به نام “بعد سیاسی” را به این ابعاد اضافه میشود (زاهدی، نجفی، ١٣٨۵).
نمودار ١. ابعاد توسعه پایدار (منبع : نگارنده ، ١٣٩۴)
• لذا هدف اصلی این پژوهش دست یابی به مؤلفه های تأثیرگذار اجتماعی برای رسیدن به توسعه پایدار شهری است که در مطالب بعدی بیان میگردد.
٣ – ۵. تعاریف توسعه پایدار اجتماعی
در جدول (٢) برخی تعاریف مهم در زمینه ی توسعه پایدار اجتماعی بیان گردیده است .
جدول ٢. تعاریف توسعه پایدار اجتماعی از دیدگاه اندیشمندان (منبع : نگارنده ، ١٣٩۴)
٣ – ۵. مؤلفه های سازنده پایداری اجتماعی
با توجه به تعاریف توسعه پایدار اجتماعی، مؤلفه های سازنده پایداری اجتماعی را میتوان در سه دسته کلی عدالت اجتماعی، مشارکت اجتماعی و سرمایه اجتماعی تقسیم بندی نمود که هر کدام از این موارد دارای ریز مؤلفه هایی هستند که در مطالب بعدی بیان میگردند.
نمودار٢. مؤلفه های سازنده پایداری اجتماعی (منبع : نگارنده ، ١٣٩۴)
٣ – ۶. سرمایه اجتماعی
در ادبیات اقتصادی امروز، علاوه بر سرمایه فیزیکی، سرمایه های انسانی، سرمایه های طبیعی و اخیرا سرمایه اجتماعی به عنوان عوامل مؤثر بر رشد و توسعه جوامع معرفی شده اند. اگرچه این اصطلاح نخستین بار توسط جی هانیفان در سال ١٩١۶ مطرح شد، اما در علم اقتصاد، اولین بار توسط بوردیو (١٩٨۶) مورد استفاده قرار گرفت و کاربرد علمی و جدی آن در این حوزه توسط کلمن (١٩٨٨ و ١٩٩٠) و پاتنام (١٩٩٣) طرح شد.
منظور از سرمایه اجتماعی انسجام درونی فرهنگی و اجتماعی جامعه ، هنجارها و ارزش ها در آن جریان مییابد.
سرمایه اجتماعی به منزله چسبی است که انسجام جوامع را تضمین میکند و بدون آن هیچ رشد اقتصادی یا بهزیستی انسانی میسر نمیشود (فاین ، ٢٠٠١: ۶٣). کلمن (١٩٩٠) معتقد است سرمایه اجتماعی به نوبه خود، هنگامی به وجود میآید که روابط میان افراد به شیوه هایی دگرگون شود که کنش را تسهیل کند. از دیدگاه کلمن ، سرمایه اجتماعی عبارت است از ارزش آن جنبه از ساختار اجتماعی که به عنوان منبعی در اختیار اعضا قرار میگیرد تا بتواند به اهداف خود دست یابند. سرمایه اجتماعی یک جایگاه مشترک برای اعضاء شبکه ها خلق میکند تا با استفاده از این سرمایه به سود و رفاه بالاتر برسند (سومیناندا، ٢٠٠٧: ۴٨).
به طور کلی سرمایه اجتماعی آن دسته از شبکه ها و هنجارهایی است که مردم را قادر به عمل جمعی میکند
(ولکاک و نارایان ، ٢٠٠٠: ٢٣٩).
ابعاد سرمایه اجتماعی عبارتند از: اعتماد اجتماعی، ارزش های اجتماعی، امنیت اجتماعی، مشارکت اجتماعی، آگاهی و شناخت ، انسجام اجتماعی و سرمایه فرهنگی. به عقیده برخی صاحب نظران ، اعتقاد مهم ترین بعد سرمایه اجتماعی است و ابعاد دیگر را نیز تحت تأثیر قرار میدهد و زمینه ساز مشارکت و همکاری میان اعضای جامعه میباشد (کریمی، ١٣٨۶: .(۸۷
در کل ، سرمایه اجتماعی عنصری مطلوب برای انجام همکاریهای درون گروهی است و هر چه میزان آن بالاتر باشد دستیابی گروه به اهداف خود با هزینه کمتری انجام میگیرد. اگر در گروهی ویژگیهایی مانند اعتماد و هنجارهای مشوق مشارکت و سرمایه اجتماعی به اندازه کافی فراهم نباشد، هزینه های همکاری افزایش خواهد یافت و تحقق برنامه ها، پرهزینه و زمان بر خواهد بود. در مقابل ، وجود سرمایه اجتماعی به میزان کافی و مناسب ، سبب برقراری انسجام اجتماعی و اعتماد متقابل شده و هزینه های تعاملات و همکاریهای گروهی کاهش مییابد و در نتیجه عملکرد گروه با هزینه کم و در زمان کمتر بهبود مییابد (شاه حسینی، ١٣٨٢: ۴١).
نمودار ٣. ابعاد سرمایه اجتماعی (منبع : نگارنده ، ١٣٩۴)
٣ – ٧. مشارکت اجتماعی
مشارکت دارای ابعاد گوناگون اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی میباشد که هر کدام از این جنبه ها در صورت تحقق ، به نوعی در توسعه یک جامعه مؤثر و مفید میباشد که در این بحث به مشارکت اجتماعی به عنوان یکی از مهم ترین انواع مشارکت پرداخته میشود.
مشارکت اجتماعی مردم در اداره امور جامعه همواره با چالش ها و فرصت هایی روبرو بوده است . ایده مشارکت اجتماعی دارای سابقه دیرینه ای است . “میدگلی” معتقد است ، مشارکت اجتماعی ایده ای کاملا ایدوئولوژیکی است که بازتاب اعتقادات ناشی از نظریه های اجتماعی و سیاسی است (نیازی، ١٣٨٣: ٣). مشارکت در بعد اجتماعی و سیاسی از شرکت در تصمیم گیری از طریق سازمان ها به انتخاب خود بیان نموده است (الغنمی، ١٣٧٢: ۶٠).
به نظر گائوتری مشارکت اجتماعی فرایند اجتماعی، عمومی، یکپارچه ، چندگانه ، چند بعدی و چند فرهنگی است که هدف آن کشاندن همه مردم به ایفای نقش در همه مراحل توسعه است (گائوتری، ١٩٨۶: ٣٧). از طرف دیگر “کرفت و بیراسفورد” تحولاتی چون جنبش های جدید، بازنگری در مورد نیازهای انسان ، ظهور مجدد ایده شهروندی و فرانوگرایی را موجب توجه به ایده مشارکت دانسته اند (گرفت و بیراسفورد، ١٩٩٢: ٢٢).
نظریه های مشارکت توضیح میدهد که چرا بعضی گرایش بیشتری به مشارکت دارند و بعضی میل کمتری دارند؟ در این رابطه دو نوع نظریه وجود دارد. ١ . نظریه هایی که از دیدگاه شناختی و ریشه در اندیشه های ماکس وبر دارد. در این نظریه ها به سیستم اعتقادات ، باورها، گرایش ها و اندیشه های فرد تأکید می شود. فرضیه مهم این نظریه عبارتند از اینکه اگر مشارکت به عنوان یک کنش اجتماعی در نظر گرفته میشود این کنش برخواسته از وجوه فرهنگی هر جامعه است و تحت عناصر گوناگون موجود در سیستم فرهنگی جامعه میباشد. لذا تصور و پنداشت و نوع عقیده و نظر فرد از مشارکت در میزان مشارکت فرد مؤثر میباشد. در واقع هنگامی که میزان مشارکت فرد یا تمایل فرد برای مشارکت در جامعه کم است ریشه آن در سیستم دیدگاه های جامعه و فرد در ارتباط با فرهنگ ، باورها و تصوری که فرد به محیط پیرامون خود دارد، برمیگردد. یعنی یک نوع بیقدرتی و احساس بیقدرتی در فرد بوجود میآید که خود عامل مهم برای کاهش مشارکت افراد میباشد. افرادی که احساس بیقدرتی میکنند، اعتماد به نفس خود را نیز از دست میدهند و احساس میکنند که حضور و عدم حضور آنها در فرایندهای اجتماعی تأثیری ندارد لذا در عرصه اجتماع کمتر فعالیت مشارکتی دارند. ٢ . دسته دوم نظریات بر جنبه رفتاری تأکید دارند و به سود و زیان مشارکت میپردازند، یعنی پاداش ها و مجازاتهایی که در قبال انجام یک رفتار نصیب یک شخص میشود تعیین کننده ادامه رفتار او و میزان مشارکت او میباشد. به عبارت دیگر برای این افراد این امر مهم است که در قبال انجام دادن رفتار و یا مشارکت ، جامعه چقدر آنها را تنبیه میکند یا پاداش میدهد.
لذا این نوع مشارکت ها در حیطه نظریات مبادله و روانشناسی اجتماعی جای میگیرند (کارکنان نصرآبادی، ١٣٩۴).
مشارکت اجتماعی در کل عبارت است از شرکت فعال و سازمان یافته افراد و گروه های اجتماعی در امور اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی جامعه است . به نحوی که :
١ . حداکثر قدرت جمعی از طریق بسیج همه امکانات و قوای جمع حاصل آید.
٢ . این قدرت جمعی در راستای نیل به مصالح ، علایق و منافع جامعه جهت گیری شود.
٣ . از طریق مشارکت همه جانبه افراد و گروه های اجتماعی، پیوندها و انسجام اجتماعی استحکام یابد.
۴ . امکان بلوغ و شکوفایی استعدادها و تکامل و توسعه فردی و اجتماعی فراهم آید.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 12700 تومان در 23 صفحه
127,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد