دانلود مقاله اقتصاد

word قابل ویرایش
20 صفحه
8700 تومان
87,000 ریال – خرید و دانلود

اقتصاد
اقتصاد در منطقه مدیترانه وابسته به کشاورزی است. معیشت اکثریت مردم نیز از طریث زراعت و کشاورزی تامین می شود. بالاترین میزان درآمد از طریق کشاورزی در سطح ترکیه از همین منطقه حاصل می گردد. بخش صنایع هم بیشتر در شرق منطقه، ما بین آدانا، مرسین و اسکندرون متمرکز شده است. توریسم نیز در نقاط ساحلی، بویژه حوالی آنتالیا منبع درآمد بسیار مهمی به حساب می آید.

فعالیت های زراعی در این منطقه بسیار متنوع است. خصوصاَ که تولیدات گیاهی توسعه یافته و سطح تکنیک نیز بالا رفته است. محصولات بسیاری که ارزش اقتصادی بالایی دارند، در این منطقه پرورش داده می شوند. محصولات زراعت مدرن و استفاده از تکنیک های زراعی گسترده در این جا رایج است. تولید محصول هم برای بازار داخلی و هم بازارهای خارجی انجام می گیرد. در عرصه

فعالیتهای زراعی نیز همانند دیگر عرصه ها میان نقاط ساحلی و بخشهای میانی هم از جهت تنوع محصولات تولید شده و هم از جهت شیوه پرورش تفاوتهای قابل ملاحظه ای به چشم می خورد. از محصولات نواحی ساحلی می توان پنبه، کنجد، بادام زمینی، مرکبات، موز، زیتون، انجیر و انگور را نام برد. انواع سبزیجات نیز بویژه درحوالی آنتالیا و مرسین با شیوه هایی متفاوت کاشته می شوند که در ده سال اخیر رشد قابل توجهی از خود نشان داده اند. در این میان عواملی چون شرایط نرم

زمستانی، گرم شدن پیش از موعد هوا و اندک بودن وضعیت یخبندان در بودجود آمدن چنین رشدی نقش بزرگی دارند. سبزیجاتی که در این منطقه به عمل می آیند، ضمن رفع نیازهای شهرهای بزرگ، به میزان عمده ای نیز صادر می شوند.

فعالیتهای زراعی در بخشهای میانی نواحلی گوللر و تکه متناسب با ویژگیهای خاک خود تقریباً بطور کامل تفاوت ماهیتی دارند. در این بخش بیشتر کشت غلات رواج دارد. در مزارع قابل آبیاری متناسب با شرایط آب و هوایی، گیاهان صنعتی و میوه جات پرورش داده می شود. نقاط کوهستانی این نواحی هم حکم آب انبار طبیعی جلگه ها را دارند و هم برای گله هایی که در

تابستان به این جلگه ها آورده می شوند، چراگاه مناسبی سرازیر شده، در مزارع مشغول بکار می شوند. از آنجا که در این منطقه تکنکی های مدرن زراعی بکار می رند، میزان تولید نیز بالا است. از سویی میزان سهم بسیاری از محصولات این منطقه در داخل ترکیه نیز در سطحی بالا می باشد. وقتی در سطح کشور نگاه کنیم، می بینیم که ۴۱درصد پنبه، کل تولید برگ گل سرخ و موز ۸۹ درصد کشور مرکبات، ۹۰درصد تولید بادام زمینی، درص تولید سویا ۲۹درصد تولید هندوانه، ۲۱درصد تولید گوجه فرنگی ۱۷درصد تولید انگور و ۱۵درصد تولید زیتون ترکیه از همین منطقه مدیترانه تامین می شود.

در مقابل تکنولوژی پیشرفته ای که در عرصه تولید محصولات گیاهی دیده می شود، دامداری در این منطقه به شیوه های سنتی و ابتدایی انجام می گیرد. به همین خاطر دامداری این منطقه چندان توسعه یافته نمی باشد و بیشتر پرورش گوسفند و بز رایج است. در این میان بالا بودن میزان درآمد محصولات کشاورزی نسبت به دامداری موجب می شود که گروهی از دامداران از پرورش دام

منصرف شده جذب تولدی کشاورزی گردند. میزان تولید عسل د رمنطقه ای که اکثریت به پرورش مرغ و خروس و زنبور عسل مشغول است در سطح ترکیه ۱۲درصد می باشد. در دریای مدیترانه هرچند که از جهت جانوران آبزی غنی نیست، در سطح محدودی ماهگیری انجام می شود. در سطح تکریه ۱۲درصد می باشد. در دریای مدیترانه مشخص است ولی از جهت ذخیره به میزان انوبه نیست. از سویی به سبب ساختار کوهستانی منطقه حمل و نقل و ترانزیت در منطقه مشکل است که این مساله هزینه استفاده از معادن را بالا می برد و لذا کار استخراج معادن همواره با

محدودیت ها روبروست. تنها معدنی که در سطح کشور می تواند مهم محسوب گردد، بسترهای بکید واقع در کوه های توروس غرب است. درحوالی فتحیه نیز بسترهای کروم و سنگ سمباده وجود دارد. بستر گوگور موجود رد ناحیه «کچی بورلو» تنها بستر گوگردی است که در سطح کشور مورد بهره برداری قرار گرفته است. مؤسسات صنعتی خصوصاً در شرق منطقه در بخش آدانا

متمرکزند. سهم این بخش در مجموع تولیدات منطقه همانند بخش کشاورزی آن در بخش صنعتی نیز بسیار بالاست.
شاخه های صنعتی مهم عبارتند از: بافندگی با پارچه های پنبه ای و سنتتیک، پتروشیمی، تولید سیمان و روغنهای گیاهی، دخانیات، کنسروسازی، تولید مواد غذایی، صابون، پودر لباسشویی و قند و شکر، گلاب گیری، خوراک دام، کود، محصولات لبنی، ابزار کشاورزی، آرد، لباس آماده باطری، محصولات جنگلی و آجرسازی در نواحی مختلف منطقه در حال فعالیت می باشند. فعالیتهای

 

صنعتی بخصوص در محور آدانا- تارسوس- مرسین متمرکز می باشد. تصفحه خانه «آتاش» در مرسین و «تاسیسات آهن و فولاد اسکندرون» نیز که با نام اختصار «ایس دمیر» خوانده می شود در شهرستان اسکندرون واقعند.

در منطقه دریای مدیترانه خصوصاً در آدنا انباشت سرمایه به میزانهای بسیار قابل توجهی رسدیه و در واقع از مرزهای این منطقه فراتر رفته اند. در بسیاری از سرمایه گذاری ها که در سطح کشور انجام می شود. این بخش نیز همواره با سرمایه های خود سهیم است. بخش توریسم نیز به سبب زیبایی های طبیعی و ارزشهای تاریخی منطقه اهمیت خاصی یافته است. گروههای داخلی و

خارجی که سال به سال تعدادشان افزایش می یابد. هر سال به پلاژهای کنار دریا که تا ۸ ماه از سال می توان در آن شنا کرد، همچنین دیدن شهرهای باستانی این منطقه سرازیر می شوند.

می باشد. (علت آن هم این است که این استان در مسیر بادهای سمت کوهای بلند جنوبی قرار گرفته است). میزان باران سالیانه منطقه ۱۵۰۰م.م است.
کوهها در مسیر انتقال هوای مرطوب به مناطق داخلی حکم مانع را دارند. لذا بین مناطق ساحلی و میانی اختلاف اقلیمی قابل توجهی به چشم می خورد.
هرچه از ساحل به طرف مناطق داخلی برویم هم از میزان باران کاسته می شود و هم به علت خشکی منطقه شدت حرارت نیز پایین می آید. در مناطقی که اقلیم (آب و هوای) خشکی بر آن حاکم باشد تابستان ها گرم و زمستان ها سرد و برفی می باشند. در منطقه سیاه میانی بعلت پستی و بلندی کوه ها، محدوده گسترش آب و هوای دریایی نسبت به مناطق شرق و غرب

وسیعتر است. همچنین در منطقه میانی از آنجا که کوهها از بخهاش داخلی شروع می شوند، از میزان بارندگی هم کم می شود. در اینجا میزان بارندگی سالیانه تا ۷۰۰ م.م پایین می آید. از آنجا هرچه به طرف غرب برویم باز میزان بارندگی افزایش می یابد. در آن قسمت میزان بارندگی از ۱۰۰۰م.م می گذرد. در بخش ساحلی شرق منطقه دریای سیاه، به علت این که در زمستان

 

میانگین دمای هوا چندان تغییر نمی کند، این قسمت برای کاشت و پرورش مرکبات مناسب است. منطقه بخاطر باران خیزبودن دامنه کوههای رو به دریا، از جنگلهای انبوه پوشیده شده است. هرچه که به طرف بخشهای میانی برویم می بینیم پوشش گیاهی منطقه را درختان مقاوم در برابر سرما و گیاهان خشک صحرایی تشکیل می دهند. اگر از ساحل در طول دامنه به طرف بالا برویم متوجه می شویم که در نتیجه کاهش دمای هوا پوشش گیاهی هم تغییر می یابد. در عرصه ای به ارتفاع ۸۰۰متر بلندتر از سطح ساحل درختانی با برگهای پهن، در ارتفاع ۱۵۰۰ ـ ۸۰۰ متر درختانی با برگهای متنوع در ارتفاع ۲۰۰۰ـ ۱۵۰۰درختانی با برگهای سوزنی و در ارتفاع بیش از ۲۰۰۰متر نی علفهای کوهی به چشم می خورند.

مهمترین عوامل مؤثر در پراکندگی بارندگی های منطقه باد حاکم بر منطقه، موقعیت دامنه ها و بلندی کوهها می باشندأ در خصوص بالا بودن میانگین بارندگی سالیانه در منطقه میانی نسبت به بخشهای شرق و غرب، افزایش بلندی ها و امتداد مستقیم ساحل در جهت باد حاکم منطقه نقش دارند و نیز در نتیجه بارانهای منظم و انبوه در مناطق ساحلی جریان آب نهرها تند است. لذا مزارع اطراف چندان به آبیاری نیاز ندارند. شخم زنی مزارع کم اتفاق می افتد. محوطه جنگل ها وسیع است و مشکل آتش سوزی جنگل روی نمی دهد.
زراعت:
پربارندگی بودن تمام فصول در منطقه، مانع رشد محصولات زراعی (چون گندم و جو، جو صحرایی، چاودار، عدس و پنبه) است. در مناطق ساحلی کشات ذرت جای غلات را گرفته است.
در زمستان در بخش شرقی منطقه دریای سیاه، هوای نیم گرم زمستانی رشد محصولاتی چون فندق، چای، مرکبات و زیتون را آسان می سازد. تقلیل باران در مناطق میانی ضمن کاستن از

انبوهی جنگلها موجب خوب بارآمدن محصولاتی چون غلات و چغندر قند می شود. هفتاد درصد از اهالی منطقه از طریق زراعت امرار معاش می کنند. بر محصول ترین زمینهای کشاورزی در دامنه هی رو به شمال منطقه واقعند. مهمترین محصولات کشاورزی منطقه اینها هستند.

فندق: بیشتر در طرابزون، گیره سون وارد و کاشت می شود. هشتاد و پنج درصد کل تلید این محصول در سطح تریکه در این منطقه صورت می گیرد.
چای: در نوار مرزی بین گیره سون تا گرجستان کاشت می شود. در اطراف ریزه بطور انبوه کاشته می شود. کل تولید چای در سطح کشور در همین منطقه انجام می گیرد. تنها محصولی است که در ترکیه در حدود محدودی تولید می شود.

توتون: بیشتر در بخش میانی منطقه (سامسون، آماسیا و اطراف توکات) به عمل می آید، همچنین در غرب منطقه در اطراف دوزجه نیز کاشت می شود، سیزده درصد تولید آن در سطح ترکیه، از همین منطقه تامین می گردد.
ذرت: در طول سواحل منطقه کشت می شود.
سیب: منطقه آماسیا در راس کاشت این محصول قرار دارد و پس از آن اطراف کاستامونو و توکات منطقه کاشت این محصول به شمار می آیند.
چغندرقند: مزارع آن در اطراف آماسیا، توکات و کاستامونو است.
کتان ـ چتایی: مزارع آن بیشتر در اطراف کاستامونو و پس از آن در حوالی سینوپ و زونگولواغ واقع است.
لوبیای سویا: در اطراف اردو و گیره سون کشت می شوند.
زیتون: در درده مصون مانده از سرمای چوروح (آرتون- یوسف الی) کاشته می شود.
مرکبات: کشت این محصولات به سبب هوای نیم گرم زمستانی اشت در حوالی ریزه صورت می گیرد.

کیوی: کاشت آن در این اواخر در اطراف ریزه و طرابوزون آغاز شده است.
دامداری:
یکی از عوامل مؤثر و مهم اقتصادی منطقه فعالیتهای دامداری آنجاست. عواملی چون گستردگی پوشش گیاهی در بخشهای ساحلی، فراوانی علفهای کوهی در بلندیها، پستی و بلندیها و هوای مرطوب منطقه شرایط را برای پرورش چارپایان مساعد نموده است. دریای سیاه واقع در شمال منطقه از جهت پتانسیل ماهی بسیار غنی است. هشتاد درصد پرورش ماهی در سطح ترکیه، از طریق دریای سیاه تامین می شود. لیکن در سالهای اخیر عواملی چون صید بی رویه ماهی و آلوده شدن دریا موجب کاهش تولید ماهی شده است.

منطقه مرمره:
منطقه مرمره، حکم پلی بین شبه جزیره بالکان و آناتولی را دارد. اروپا و آسیا در این منطقه بهم متصل می گردند. این منطقه با مساحت ۶۷هزار کیلومتر مکعب خود، ۵/۸درصد از مساحت کل ترکیه را تشکیل می دهد. نام خود را از دریایی که کاملاَ در خاکش محصور مانده و از طریق تنکه ها به دریای سیاه و دریای اژه وصل می شود، می گیرد. جزایر بزجاآدا و گوکچه آدا که در سواحل اژه قرار گرفته اند نیز در محدوده منطقه مرمره جای دارند.

منطقه مرمره از شرق با مناطق دریای سیاه و آناتولی میانی، از جنوب با اژه از شمال غربی با یونان و بلغارستان همسایه است. حدود منطقه مرمره نیز، مانند دیگر مناطق تکریه، در هر نقطه مطابق با حدود استانی نمی باشد. استانهای ادیرنه، کرکلارالی، تکیرداغ، استانبول، کوجالی و یالووا کاملاَ در محدوده این منطقه قرار می گیرند. از سوی دیگر بخشهایی از استانهای ساکاریا، بیله جیک، بورسا، بالیک اسیر و چاناک قلعه در محدوده مناطق اژه و دریای سیاه قرار می گیرند.

مردم این منطقه از طریق صنایع، تجارت توریسیم و کشاورزی امرار معاش می کنند. مرمره از جهت صنایع مهمترین منطقه ترکیه است. توسعه یافته ترین نواحی منطقه محور استانبول، بورسا و ازمیت است. استانبول که از قرون اولیه مرکز تجاری مهمی بوده و در مسیر راههای مواصلاتی بین قاره ها واقع است، یک برتری در سطح کشور به منطقه می بخشد. البته در نواحی دیگر منطقه نیز فعالیهای گسترده صنایع به چشم می خورد. از محصولات صنعتی تولید شده در منطقه می توان از مواد غذایی آماده شده، انواع بافتنی لباس آماده، سیمان، کاغذ و محصولات پتروشیمی، لوازم برقی آشپزخانه و حمام، کشتی و قایقهای تفریحی نام برد.

در این منطقه وضعیت کشاورزی نیز متنوع است. تقریباَ نیمی از زمینهای زیرکشت از مزارع گندم تشکیل می شوند. بعد از گندم محصولات دیگر منطقه به ترتیب شامل چغندرقند، ذرت و آفتابگردان می شود. در این منطقه که تقریباً۷۳ درصد تولید آفتابگردان و نزدیک به ۳۰درصد تولید ذرت کشور (ترکیه) در آنجا صورت می گیرد، تولید میوه و سبزیجات نیز به میزان قابل توجهی رسیده است.

منطقه مرمره همچنین در زمینه تولید ذرت در ردیف دوم بعد از منطقه دریای سیاه و در زمینه تولید زیتون نیز بعد از منطقه اژه جای می گیرد. این منطقه درخصوص باغداری نیز توسعه یافته است و در این میان مناطق تکیرداغ، شارکوی، مورفته، آوشا و بزجاآدا با انگور و شرابهایشان نیز مشهورند.
منطقه مرمره که در جنوب شرقی اروپا واقع است، دارای زیباترین مناظر طبیعی و آثار معماری و هنرهای بسیار با ارزش می باشد. در جزایر و شبه جزیره ها و خلیجهای کوچک واقع در دریای

مرمره و در کوه ها و جنگلهای منطقه و همچنین در شهر تاریخ و طبیعت حالتی در هم تنیده شده دارند. این منطقه که مهد و پرورشگاه تمدنهای بزرگ بسیاری بوده در عین حال راههای مهاجرت اقوامی که بین دو قاره در رفت و آمد بودند را تشیکل داده است. در این جا به آقار باقیمانده از این اقوام و مردمانی که در این منطقه ساکن شده اند. در هر قدم می توان برخورد. از سوی دیگر در این منطقه که دارای ارزشهای طبیعی و تاریخی بی نظیری می باشد. توریسم نیز بسیار توسعه

یافته است. این منطقه هر ساله پذیرای میزان قابل توجهی توریست و جهانگرد می باشد. لذا منطقه مرمره از جنبه توریسم ترکیه در سطح کشور مرکز دارایی، سرمایه گذاری، آموزش و اجرا عملیات به حساب می آید. اها و مکانهای تاریخی و توریستی مختلفی در منطقه وجود دارد که از آنها می توان از مسجد سلطان احمد، مسجد سلیمیه، موزه ایاصوفقیه، تنگه بسفر، کیی کوی

، اسب تروا، اولوداغ، موزه باستان شناسی استانبول، تنگه داردانل، بازار سرپوشیده، دیکی تاش، یابد بود شهدای نگ چاناک قلعه، کاخ تکمفور، کاخ قدیمی، کاخ ابراهیم پاشا، قصر عادله سلطان پل ساکاریا، دریاچه ایزنیک، دریاچه پرندگان، دریاچه سابانجا، دریاچه اولوبات، دریاچه قره جه، دریاچه بیگا و قره بیگا، دریاچه قره سو نهر ولیکا، هر مادر و نهر مریح نام برد.

منطقه اژه:
مساحت این منطقه که نزدیک به یازده دردص از خاک ترکیه را در بر می گیرد ۸۵ هزار کیلومتر مربع است. از شمال با منطقه اژه، از شرق با آناتولی میانی، از جنوب شرقی با منطقه مدیترانه همسایه است. دریای اژه نیز در غرب آن قرار گرفته است (که منطقه نام خود را از همین دریا می گیرد). مرز این منطقه با منطقه مرمه از غرب از ناحیه «بابا بورنو» شروع شده تا کوه کار که تا شمال خلیج ادرمیت قرار گرفته ادامه می یابد. مرز مشتریکن با آناتولی میاین نیز از جنوب غربی

ناحیه اینونو شروع شده تا شمال کوههای سلطان پیش می رود از آن نقطه به بعد نیز حدود مشترکش با منطقه مدیترانه آغاز می شود. که تا غرب دریاچه کوی جگیز امتداد می یابد.
منطقه اژه به دو بخش تقسیم می شود که بخشی را اژه اصلی و بخش دیگر را آناتولی غرب میانی نامند. بخش اژه آن شامل استانهای ازمیر، مانیسا، آیدین، دنیزلی و موغلا می شود و بخش آناتولی غرب میانی نیز استانهای اوشاک، کوتاهیا و آفیون کاراحصار را در بر می گیرد.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 20 صفحه
87,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد