مقاله توجه به گردشگری الکترونیک و توسعه گردشگری روستایی در ایران

word قابل ویرایش
31 صفحه
دسته : اطلاعیه ها
12700 تومان
127,000 ریال – خرید و دانلود

چکیده
گردشگری روستایی بالاخص گردشگری طبیعی روستایی که به نام اکوتوریسم روسـتایی تسـمیه یافتـه است ، از مهمترین رویکردهای اقتصاد گردشگری در راستای بهره وری بهینه و پایدار از منابع طبیعی و زیست بوم روستایی بشمار می رود که از جنبه های فرهنگی و اجتماعی، اقتصـادی و معیشـتی، و رشـد و پیشـرفت رشـد ناخالص ملی مورد التفات فزاینده ای قرار گرفته و دارد که در این میان ، پاسداشت و نگهداشـت محـیط زیسـت و منابع طبیعی، از مهمترین محورها و مولفه های گسترش آن بشمار می رود.
در واقع می توان گفت که در راستای اصلاح الگوی مصـرف در حـوزه منـابع کشـور کـه از مـتن بیانـات رهبری در سال الگوی مصرف استیفاد می گردد، می توان منابع طبیعی و جاذبه های گردشـگری شـرایط فعلـی ایران را گنجینه و منابعی دانسـت کـه بایـد راهکارهـایی در راسـتای روشـهای اسـتفاده بهینـه ، گسـترش توجـه گردشگران داخلی و خارجی به منابع و جاذبه هـای روسـتایی و روشـهای مـدیریت مـوثر و کارآمـد ایـن صـنعت برداشته شود که با توجه به گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات ، لازم است تا از این فناوری در توسعه و مدیریت گردشگری روستایی بهره برد.
بر این اساس در این مقاله در روش تحقیق تطبیقی و توصیفی با رجوع به نمونه هـای مـوردی در حـال انجام و انجام شده ملی و بین المللی به ارائه یک مدل برای توسعه گردشگری الکترونیک پرداخته می شود. نتـایج و یافته های پژوهش حاضر بر ارائه مدلی در توسعه گردشگری الکترونیک روستایی بر اسـاس چرخـه دمینـگ در محورهای : ١- طراحی و برنامه ریزی. ٢- اجرا . ٣- بازرسی و کنترل . ۴- اقدام اصلاحی اشاره دارد کـه مـی تواند در شرایط معاصر ایران در توسعه گردشگری روستایی در راستای اصلاح الگوی مصرف در صنعت گردشگری روستایی در حوزه بکارگیری بهینه و کارامد منابه و جاذبه های موجود مناطق روستایی حال حاضـر ایـران اشـاره دارد.
واژگان کلیدی
گردشگری روستایی، گردشگری مجازی، توسعه پایدار
مقدمه
فناوری اطلاعات و ارتباطات بواسطه ایجاد محیط اطلاعاتی برای هر یک از موسسات توریسـتی و ایجـاد ساختار اطلاعاتی که در آن ، کل سیستم می تواند بخوبی کار کند، در سیستم توریسم تاثیر گزار بوده است . بخش های مختلف این صنعت در این محیط اطلاعاتی می تواند به شناسایی فرصت های تجاری در بازار بپردازنـد و بـه توسعه همکاری با تهیه کننده ها و واسطه ها اقدام کنند و همچنین می توانند موسسات غیر رسمی را به منظـور توسعه و ارائه خدمات توریسم ایجاد کنند. به این ترتیب بیشتر سـودها نصـیب سـهامداران مـی شـود، چـرا کـه تغییرات تکنولوژی همکاری های موثری را بوجود می آورد و ابزاری را برای جهانی شدن صـنعت توریسـم فـراهم کرده است . فناوری اطلاعات و ارتباطات با ارائه ابزار و امکانات موثر هم برای مشتری هـا بـه منظـور شناسـایی و خریداری تولیدات مناسب ، و هم برای تولید کنندگان به منظور توسعه ، کنترل و توزیع تولیدات در سطح جهـانی به طور موثری به تشدید، افزایش و حمایت از جهانی شدن (Globalization) سطح عرضه و تقاضـای فعلـی در سراسر جهان در صنعت توریسم پرداخته است .
علاوه بر این در راستای اصلاح الگوی مصرف منابع گردشـگری در منـاطق هـدف گردشـگری خاصـه در مناطق روستایی استفاده از فناوری اطلاعات می تواند تاثیرات مثبت فراگیری داشته باشد که توجه به این موارد از مهمترین راهکارهای گسترش این صنعت بشمار می رود و در این مقاله به صور ارائه مدلی پیشنهادی مورد توجـه قرار گرفته است .
گردشگری مجازی
گردشگری مجازی (e-tourism) را می توان مولفه ای اساسی و از انواع گردشگری همگام بـا تکنولـوژی اطلاعات (Information Technology) بشمار آورد که حداکثر دو دهه از ظهور آن نمی گذرد. گردشگری مجـازی، حضور در سرزمین دیجیتـالی وب (Digital Web) و مشـاهده داده هـای صـوتی ( Audio data )، متنـی ( text data) و تصویری از دنیای فیزیکی است که امکان سفرهای مجازی و غیـر واقعـی و بهـره گیـری از جاذبـه هـای طبیعی مناطق هدف گردشگری را برخی کاربران که قصد مراجعه به این اماکن گردشگری هدف را دارند و یا برای کسانی که از این امکان محروم می مانند، فراهم می کند . گردشگری دور دنیا که در نوشـته ژول ورن ، نویسـیده شهیر فرانسوی، در هشتاد روز امکان پذیر شد، امروزه تنها با ابر متن های اینترنتی، با یک کلیک امکان پذیر شده است . با استفاده از سایت های کاخ موزه ها و اماکن باستانی جهان می توان به دنیایی اطلاعات متنی و تصویری از نمادهای تاریخ باستان و جلوه هایی از گردشگری تاریخی _ باستانی دست یافت . برخی از پایگاه هـای دولتـی در اینترنت ، امروزه سیستم های دوربین شهری خود را به سرزمین دیجیتال نیز پیوند داده اند. با این دوربین ها مـی توان شهرهای مختلف را به صورت زنده مشاهده کرد و حتی از آن ها عکس یادگاری گرفت . خیلی از علاقمنـدان به بازدید از موزه های بزرگ جهان ، از هرمیتاژ مسکو تا لوور پاریس ، از تارنماهای اینترنتی آن هـا بـرای مشـاهده اطلاعات استفاده می کنند. حتی، رزرو بلیط هواپیما، هتل ، مسابقات بین المللی ورزشی و جشنواره های فرهنگـی _ هنری جهانی، امروز با رفتارهای سازمانی الکترونیکی همراه شده است .
مزایای گردشگری الکترونیک در راستای اصـلاح الگـوی مصـرف منابع کشور
از آنجا که در طی فرایند گردشگری الکترونیک اکثر فعالیتهای وابسته به فرایند بصورت الکترونیکی و با بهره گیری از فناوری اطلاعات انجام می شود، بر این اساس مزایای بسیاری را برای آن می توان بر شـمرد کـه در راستای اصلاح الگوی مصرف یا اصلاح ساختار تولید و امکان دهی دسترسی گردشگران به منابع طبیعی و جاذبـه های گردشگری قابل تبیین محتوایی است :
١) فراهم آوردن خدمات اینترنتی با کیفیت و سرعت بالا برای گردشگران :
به وجود آوردن یک زیرساختار مناسب جهت اتصال به اینترنت و شبکه گسترده اطلاعات از مزایایی است که در طی فرایند گردشگری الکترونیک بدست می آید. این زیرساختارها شـامل اجـزای نـرم افزاری و سخت افزاری لازم جهت برقراری ارتباطات و انتقال اطلاعات بـه صـورت الکترونیکـی مـی شود.
٢) فراهم سازی کانالهای آموزشی و محیط آموزشی همگانی برای گردشگران و اهالی صنعت گردشگری:
ابزارهایی که فناوری اطلاعات در اختیار گردشگران قرار می دهد، باعث تسهیل فراینـد رزواسـیون ، ذخیره جا و اخذ پذیرش انتخاب اماکن هدف گردشگری و رویـه رسـیدن بـه مقصـد و مسـافرت و برنامه ریزی بهتر و بیشتر گردشگری در استفاده از جاذبه های تاریخی، طبیعی و زیسـت محیطـی این اماکن می شود. با استفاده از این روشها می توان روشـهای آمـوزش مجـازی را در هـر زمـان و مکان برای مخاطبان پیاده سازی کرد، بطوریکه برای تحصیل و برگزاری کلاسهای آموزشی دیگر به حضور فیزیکی افراد در کلاس نیازی نیست ، بلکه کلاسها می توانند بطور مجـازی و بـر روی شـبکه اینترنت برگزار شوند. بدین ترتیب روستاییان مناطق هدف گردشگری نیـز کـه بـدلیل عـدم وجـود امکانات فیزیکی از بسیاری از خدمات ارائه شده محروم بـوده انـد، بـا اسـتفاده از ایـن روش امکـان استفاده از خدمات و تسهیلاتی را که تنها در مناطق شهری وجود دارند، بدست می آورند.
٣) شرکت در فعالیتهای اقتصادی شهری بوسیله روستاییان :
از طریق فناوری اطلاعات این امکان برای روستاییان مناطق هدف طرحهای گردشگری فـراهم مـی شود تا بتوانند در فعالیتهای اقتصادی روستا که در ارتباط با بازارهای شهری منطقه ای و حتی ملی است ، مداخله کنند. این امر به مثابه ابزاری توانمند اسـت کـه روسـتاییان در آن بعنـوان بـازیگران اصلی در فعالیتهای اقتصادی روستایی و حتی سطح ملی مطرح می کند، چنانچـه روسـتاییان مـی توانند با حذف واسطه های مربوطه ، به فروش محصولات و فراورده های خود بپردازند و یا مایحتـاج و مواد مورد نیاز برای کشت و زرع خود را بی واسطه از فروشندگان خریداری نمایند.
۴) افزایش و بهبود کیفیت زندگی:
در این ساختار توزیع خدمات و تسهیلات رفاهی بطور متناسب و عادلانـه میـان سـاکنان شـهری و روستایی و خود روستاییان با یکدیگر ، صورت می گیرد کـه در نتیجـه موجـب بهبـود سـطح رفـاه اجتماعی و بسترسازی گسترش و بسط عدالت اجتماعی در ساختار جامعه مـی شـود. در طـی ایـن ساختار روستاییان از آموزشهای عمومی و فرصتهای تجاری و سرمایه گذاری جدیـد برخـوردار مـی شوند که بهبود ساختار کیفیت زندگی روستایی را نیز بهمراه دارد.
۵) ارائه بهتر و بیشینه خدمات و تسهیلات به روستاییان مناطق گردشگری:
در طی این فرایند این امکان برای روستاییان فراهم می شود تا بتواننـد از خـدماتی کـه در روسـتا وجود ندارد، برخوردار شوند و در واقع حلقـه ای مکمـل میـان شـهر و روسـتا بشـمار مـی رود کـه بسیاری از دشواریهای سفر به شهر را برای روستاییان کاهش می دهد که از جمله آنها می توان بـه ۰۱دسترسی به آموزش مجازی ، بانکداری الکترونیک و پرداخـت قبـوض و عـوارض سـالیانه ، ورود بـه عرصه تجارت الکترونیک و فروش محصولات و فراورده های روستایی و حذف واسطه های اقتصادی، و سازماندهی به بهداشت و مدیریت روستایی، اشاره داشت .
۶) ارائه خدمات یک مرحله ای به گردشگران و روستاییان مناطق گردشگری:
با ایجاد ساختار مناسب ارتباطات بوسیله فناوری اطلاعات و همچنین الکترونیکی کردن دیگر نیازی به مراجعه پی درپی مردم به ادارات و سازمانهای مختلف وجود ندارد، بلکه تمام فرایند تنها به یـک فعالیت تقلیل خواهد یافت .
٧) تقویت رقابت تجاری و ایجاد فرصتهای تجاری بیشتر در بستر تجارت الکترونیک :
الکترونیکی کردن پرداختها و دریافتها و همچنین آگاهی سریع از فرصتهای تجاری و امکان سرمایه گذاری ، محیط رقابتی قابل توجهی را در عرصه تجارت بوجود می آورد. در این صورت تجار و اهالی روستا می توانند نسبت به فرصتهای تجاری موجود آگـاهی پیـدا کننـد و در صـورت تمایـل بـرای استفاده از آنها به صورت الکترونیکی اقدام کنند.
٨) ارتباط بهتر سازمانها و ارگانهای وابسته به صنعت گردشگری :
ارتباط سازمانها و بخشهای مربوط بـا یکـدیگر و تسـهیل امـر مکاتبـات از طریـق اینترنـت ، توسـط زیرساختارهای الکترونیک ارتباط یکپارچه ای را بین سازمانهای مرتبط با یکدیگر بوجود مـی آورد، چنانچه سازمانهای و نهادهای وابسته به فرایند گردشگری (تورهـا، آژانسـهای مسـافرتی و هتلهـا و مدیریت مرکزی توریسم در مناطق گردشگری روستایی و حتی روستاییان ، پذیرای گردشگر که می توانند با تشکیل NGO های خصوصی به پذیرش و جذب گردشگران اقدام کننـد)، مـی تواننـد در سریع ترین زمکان ممکن به آخرین اطلاعات راجع به گردشگران ، نحوه سکونت و ساماندهی فرایند اقامت بپردازند و از این طریق ، این امکان نیز فراهم می شود تا ارگانها و نهادهای وابسته و مرتبط با گردشگری به منظور ارتقاء کیفی خدمات قابل ارائه و بررسی مشکلات موجود با هـدف ایجـاد رفـاه بیشتر برای گردشگران و یا ساکنان محلی از این فناوری استفاده نمایند.
٩) افزایش مشارکتهای روستایی و مداخلات مستقیم روستاییان در اداره امور محلی در ارتباط با روسـتا یـا
مسایل گردشگری:
از این طریق این امکان فراهم می شود تا روستاییان بعنـوان بخشـی از ذینعفـان (Stake holders )
پروژه های گردشگری در فرایند تصمیم سـازی (Decision making) و تصـمیم گیـری ( Decision taking) مداخله نمایند و به تدبیر امور محلی روستایی و یا بهبود و سازماندهی مسـایل مـرتبط بـا اداره امور روستایی بپردازند.
١٠) دسترسی همگانی به خدمات شهری :
از این طریق این امکان برای روستاییان مناطق هدف طرح گردشگری فراهم می شود تا بـه برخـی خدمات و تسهیلات شهری دسترسی بلاواسطه داشته باشند ، درعین حال که از مراجعـه مسـتقیم آنها به مناطق شهری که با صرف هزینه و زمان زیاد ممکن می شود ، پرهیز نمایند.
١١) همگون سازی فعالیتهای گردشگری و ظرفیت برد گردشگری مناطق روستایی با پتانسیلهای موجود:
از این طریق این امکان فراهم می شود تا علاوه بر هدایت ، راهبری و کنترل مدیریت گردشـگری در مناطق روستایی هدف ، این امکان نیز فـراهم شـود تـا بتـوان ظرفیـت کـل پـذیرایی جهـانگردان و گردشگران اکوتوریسم خاص ( توریسم کشاورزی، توریسم مزرعه ، توریسـم سـبز و …) کـه نیـاز بـه اسکان و همکاری نزدیک روستاییان دارد، فراهم شود که از این طریق از ورود گردشـگران خـارج از ظرفیت محلی روستاییان جلوگیری می شود، چنانچه بدون این روش ممکن اسـت گردشـگران بـه برخی مناطق روستایی وارد شوند و مکانی برای اسکان آنها یا مزرعه ای برای گذران اوقات فراغت و یا خانواده ای روستایی برای ارائه خدمات به آنها وجود نداشته باشد.
١٢) ایجاد اشتغال برای جوانان روستایی و افزایش درامد خانوارهای روستایی:
در طی این فرایند این امکان فراهم می شـود تـا خانوارهـای روسـتایی خـود بـه جـذب و پـذیرش گردشگران بپردازند و از طریق اینترنت از برخی از گردشگران که تمایل بـه اقامـت در روسـتا و در میان خانوارهای روستایی مناطق هدف را دارند، بخواهند تا در تاریخ ، زمـان و مکـان مشـخص و از پیش تعیین شده از خدمات و تسهیلات گردشگری اکوتوریسم روستایی ایـن منـاطق بهـره گیـری کنند.
١٣) مدیریت ، هدایت و کنترل و راهبری بهتر گردشگری روستایی:
استفاده از این روش و فناوری اطلاعات ، این امکان را فراهم مـی کنـد تـا بتـوان بـه سـازماندهی و کنترل و تدبیر بهتر امور مربوط به گردشگری پرداخت و در واقع بعنوان مرکزی برای برنامـه ریـزی محلی در توریسم روستایی عمل می کند. در طی این روش از اقـدامات ناهماهنـگ کـه مـی توانـد نارضایتی گردشگران و یا روستاییان را در پی داشته باشد ، پرهیز می شـود و امکـان سـازماندهی و مدیریت مناسب طرحهای گردشگری روستایی بصورت انفرادی یا گروهـی در میـان اجـزاء صـنعت گردشگری ( تورها، آژانسها و مراکز خدماتی و رفـاهی محلـی، محلهـای اسـکان و هتلهـا و سـطوح خدماتی محلی و روستاییان ) فراهم می شود.
١۴) تسریع در بر طرف کردن مشکلات احتمالی و ارتباط مستقیم با گردشگران :
در طی این فرایند این امکان وجـود دارد تـا در صـورت ایجـاد مشـکلات از پـیش تعیـین نشـده و احتمالی، بتوان به سرعت مراتب امر را به گردشگران اطلاع داد و از ایشان خواست تا در زمـان و در بستر شرایطی دیگر، نسبت به حضور در مناطق گردشگری روستایی اقـدام نماینـد. ایـن روش مـی تواند علاوه بر بهبود اشکالات موجود، باعث افزایش رضایت گردشگران و تسهیل امور رفع مشـکلات را نیز در بر گیرد.
١۵) صرفه جویی در زمان و هزینه :
با افزایش استفاده از فناوری اطلاعات و در حوزه گردشگری این امکان فراهم می شود تـا دو عامـل زمان و هزینه ، تا حد امکان تقلیل یابند. به این صورت که گردشگران قادر خواهند بود تا تنها با یک کلیک روی صفحه نمایشگر رایانه ، نسـبت بـه رزرو محـل اسـکان و نـوع و چگـونگی برنامـه ریـزی احتمالی برای سفر ( در طول مسیر و یا حتی برنامه ریزی گذران اوقات فراغت در مناطق روسـتایی هدف ) اقدام کنند ، چنانچه این امر با تنها فشار دادن چند کلید روی صفحه کلید یا موشواره رایانه ممکن می شود و از مراجعات حضوری پیش از سـفر یـا بـی برنـامگی احتمـالی در حضـور در ایـن مناطق می کاهد.
١۶) ایجاد ساختارهای لازم برای توسعه های آتی روستا و گردشگری محلی:
علاوه بر این مراحل ، گردشگری یا تدبیر امور محلی روستایی در آینده نیازمند سیستمهای تکـاملی و استفاده از فناوریهای جدید خواهد بود، چراکه هر فکر سلیمی این امر را اذعان مـی کنـد کـه بـا وجود گسترش فناوری اطلاعات و توسعه انفورماتیک لازم است تا این موارد در صـنعت گردشـگری بعنوان صنعت برتر در آینده ، مورد ملاحظه قرار داده شود.
١٧) سیستم جامع اطلاعات گردشگری:
مهمترین و برترین مزیت استفاده از فنـاوری اطلاعـات ، مـدیریت و سـازماندهی سیسـتم اطلاعـات گردشگری است ، چنانچه از این طریق می توان با معرفی امـاکن توریسـتی و جاذبـه هـای موجـود طبیعی، تاریخی و فرهنگی این مناطق بـه جـذب و نگهداشـت گردشـگران در منـاطق گردشـگری روستایی پرداخت . در ضمن این امکان نیز فراهم می شود تا نوع خـدمات و تسـهیلات رفـاهی ایـن مناطق و نقشه چگونگی استفاده از مناطق روستایی شامل : نقشـه جغرافیـایی و مکـان قـرار گیـری جغرافیایی مناطق روستایی، نحوه دسترسی به این مناطق از طریق شریانها و مسیرهای ارتبـاطی و علاوه بر اینها، چگونگی حرکت در روستا و مناطق گردشگری و نوع میزان و چگونگی ارائه خـدمات و تسهیلات رفاهی ( محل کمپینگ ، دهکده های گردشگری، فروشگاهها و رسـتورانها ، هتـل هـا و متلهای محلی )، در اختیار گردشگران اکوتوریسم روستایی و یا دیگر دوستداران طبیعت قـرار داده شود.
١٨) مدیریت و نظارت واحد گردشگری:
از این طریق می توان به تدوین چشم اندازهای بلنـد مـدت و میـان مـدت در صـنعت گردشـگری روستایی پرداخت . با استقرار سیستمهای یکپارچه (Integrated System) در گردشگری روسـتایی از فعالیتهای موازی، بی نظمی و اختلالات موجود جلوگیری می شود و تمام فعالیتها تحت نظارت یک سیستم مدیریتی واحد در حوزه گردشگری صورت می گیرد. علاوه بر این ، این امکان نیز فراهم می شود تا بتوان به برنامه ریزی کلان برای مناطق روستایی هدف در طرحهای گردشگری در انطباق با طرحهای فرادست گردشگری ( طرح های جامع گردشگری منطقه ای و ملی ) و بستر سـازی آتـی برای توسعه و مراحل گسترش طرحهای هدف پرداخت .
١٩) نشر فرهنگ و شاخصه های فرهنگی و بومی مناطق روستایی:
از طریق اینترنت و ایجاد درگاه های مناطق گردشگری روستایی می توان بـه گسـترش و پـراکنش آداب و رسوم محلی روستایی و زنده سازی آداب و فرهنگ بومی برخـی از ایلهـا و اقـوام روسـتایی پرداخت که در حال فراموش شدن هستند. این امر می تواند باعث اعتلای شاخصهای فرهنگ ملـی و بهبود سطح آشنایی مردم و گردشگران با روستاییان مناطق هدف طرحهای گردشگری منجر شود که به افزایش درک متقابل روستاییان و ساکنان شهر، یا گردشگران و میزبانهـای روسـتایی منـاطق گردشگری با یکدیگر منجر می شود و انسجام و همبسـتگی ملـی را در سـاختار اجتمـاعی جامعـه افزایش می دهد.
٢٠) افزایش سطح آگاهی عمومی روستاییان و مداخله بیشتر آنها در سرنوشت سیاسی اقتصـادی و اجتمـاعی
مناطق روستایی هدف طرحهای گردشگری اکوتوریسم روستایی:
از این فرایند توسعه ای می توان برای افزایش سطح آگاهی عمومی روستاییان نسبت به آنچـه در دنیای اطراف آنها در حال وقوع است ، استفاده کرد. شایان ذکر است که تنها از ایـن طریـق مـی توان روسـتاییان را بعنـوان گروهـی از افـراد اجتمـاع تحـت عنـوان بـازیگرانی جدیـد در عرصـه فرایندهای تصمیم سازی و تصمیم گیری در رابطه با امور محلی و ملی وارد کـرد و مشـارکتهای روستایی را افزایش داد که یکی از مهمترین روشهای توانمندسازی روستایی بشمار می رود.
چالشهای گردشگری الکترونیک
در فرایند تحقق گردشگری الکترونیک و بهره مندی از منافع آن ، چالشهای اساسی وجود دارد کـه بایـد
مورد توجه قرار گیرد و برای رفع آنها برنامه ریزی های مربوط صورت گیرد. این چالشهای اساسی عبارتند از:
١. فقدان سخت افزار و نرم افزارهای رایانه ای:
در راستای توسعه گردشگری الکترونیک در مناطق شهری و روستایی و با توجه به شرایط اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایران به راحتی دریافت می شود کـه عـدم وجـود بسـتر سـازی زیرسـاختهای گردشگری الکترونیک (سخت افزار و نرم افـزار) از مهمتـرین چالشـهای موجـود در برابـر توسـعه و مراحل گسترش آن بشمار می رود. در این میان می توان به کمبود رایانه و ملحقات سخت افـزاری دستگاه های کامپیوتری ( کیس ، کیبورد، موشواره ، CPU و مادر بورد) و در عین حال کمبـود نـرم افزارهای کـاربری گردشـگری (کمبـود برنامـه نویسـهای مـاهر و کـاردان و برنامـه هـای اینترنتـی گردشگری) اشاره داشت .
٢. فقدان سواد اطلاعاتی:
آشکار است که در صورت وجود زیرساختار الکترونیک ( ICT و شبکه هـای مخـابراتی و کانالهـای ارتباطی )، لازم است تا کاربران ، گردشگران و روستاییان بتوانند از این زیرساخت های الکترونیکـی استفاده کنند که نیاز به سواد اطلاعاتی و توانمندی گردشگران و روسـتایی در اسـتفاده از رایانـه و اینترنت مطرح می شود.
٣. فقدان زیر ساختار الکترونیکی:

در عین حال غیر از موارد فوق می توان به کمبود کانالهـای مخـابراتی و مجـاری انتقـال و خطـوط مخابراتی و زیر ساخت های گردشگری در شبکه مخابراتی و ارتباطاتی ایران اشاره داشت که بـدون فراهم سازی و تدارک آنها یا گسترش شبکه مخابراتی و الکترونیکی ، نمی تـوان انتظـار داشـت تـا فرایند توسعه گردشگری الکترونیک از رشد قابل قبولی برخوردار شود.
۴. دسترسی به اینترنت و شکاف دیجیتالی :
طبق آمار تا پایان سال ٢٠٠٢ میلادی بین ٧۵٠ تا ٩٠ میلیون نفـر در سراسـر جهـان بـه اینترنـت دسترسی داشته اند که از این تعداد نزدیک به ۵٠ درصـد آنهـا در ایـالات متحـده آمریکـا و کانـادا زندگی می کرده اند، در حالی که سهم خاور میانه و آفریقا درصد اندکی براورد شده است . با توجـه به آمار موجود استنباط می شود که بسیاری از مردم دنیا هنوز به اینترنت دسترسی ندارند و بـدین ترتیب ایجاد شهر الکترونیک و یا توسعه گردشگری الکترونیک بـا چالشـهای جـدی در ایـن منظـر روبرو می شود. بنابراین رفع شکاف دیجیتال و اطمینان از دسترسـی عمـومی، یکـی از مهمتـرین و ابتدایی ترین اقدامات در جهت تحقق دولت الکترونیک می باشد.
۵. امنیت و حریم درگاه های اینترنتی وابسته به صنعت گردشگری:
یکی از نگرانی های اساسی که در مورد اینترنت و فضای سایبر وجود دارد، حفظ و پاسداشت امنیت و حـریم شخصـی افـراد (گردشـگران ، روسـتاییان ، کـاربران و تورهـا و سـایتهای خـدمات دهنـده گردشگری) است که می بایست راهکارهایی مناسب جهت حل آنها، انتخاب و اجرا گردد.
۶. آموزش در توسعه گردشگری الکترونیک :
در توسعه گردشگری الکترونیک ، آموزش از دو بعد اساسی مورد بررسی قرار مـی گیـرد: اول اطـلاع رسانی عمومی و آماده سـازی مـردم و شـهروندان بـرای اسـتفاده از خـدمات شـهر الکترونیـک یـا گردشگری مجازی، و دیگری تربیت و فراهم سازی نیروی انسانی مورد نیـاز بـرای ایجـاد، توسـعه و اداره گردشگری الکترونیکی در مناطق روستایی. بر این اساس ، لازم است تا با آموزش روسـتاییان و جوانان محلی تلاش شود تا امکان تربیت نیروی انسانی ماهر روستایی بـرای اداره امـور گردشـگری الکترونیک روستایی در مناطق روستایی هدف اجرای طرحهای گردشگری فراهم شود.
٧. چالشهای فرهنگی و اجتماعی:
اصلی ترین چالش گسترش فناوری اطلاعات در مناطق روستایی، بالاخص در ایران ، ایجاد مشکلات فرهنگی و چالشهای اجتماعی است . هجوم گسترده فرهنگهای گونـاگون و امکـان دسترسـی عامـه روستاییان به اطلاعات گسترده در درگاه های گوناگون موجود در اینترنت ، برخـی ناهنجاریهـا را در روابط فرهنگی و اجتماعی مردم بوجود می آورد. در کشورهای درحال توسعه از جمله کشـور ایـران نیز، بنا بر شرایط فرهنگی و اجتماعی ، احتمال آسیب پذیری در اثر تعامل گسترده با دیگر فرهنگها وجود دارد. هر چند که پیشرفتهای قابل توجهی در عرصه مکانیسمهای امنیتی و کنترلـی اینترنـت حاصل شده است ، ولی قابلیتهای کنترلی در این گونه موارد کمتر موثر واقع می شود. با عنایت بـه موارد فوق ، منظور کردن فاکتورهای فرهنگی، سنتی و اجتماعی کشورها و یـا منـاطق جغرافیـایی خاص ، در تبیین اهداف و رسالت گردشگری الکترونیک قبل از ایجاد و توسعه آن ضروری جلوه می کند.
بررسی نمونه های موردی:
هر چند که تجربیات گوناگونی در رابطه با شهرهای مختلف در مورد پیاده سازی شهر الکترونیک صورت گرفته است و یا در حال شکل گیری است ، ولی نمونه های اندکی در ادبیات جهانی و ایران در این رابطه دیده می شود. در هر حال از آنجا که شباهت ها و سطوح مورد بحث در گردشگری الکترونیک روستایی و مراحل توسعه آن با ایجاد شهرهای الکترونیک مشاهده می شود ، بنـابراین مـی تـوان از برخـی از تحقیقـات مربـوط بـه شـهرهای الکترونیک ، مراحل گسترش و سطوح خدمات ارائه شده در آنها در راستای گردشگری الکترونیک شهری و تعمـیم دهی آن به گردشگری روستایی استفاده کرد. از سویی دیگر، رویکردهای مرتبط با پیاده سازی شهر الکترونیک یا گردشگری الکترونیک در مناطق روستایی و شهری در کشورهای مختلف متفاوت است که علت ایـن امـر را نیـز شرایط خاص اقتصادی و سیاسی و وضعیت زیرساختار فناوری اطلاعات هر کشور و حتی شهرهای موجـود در آن می دانند. البته شایان ذکر است که سیاستها و برنامه های پیش بینی شده اولیه جهت ایجاد شهرهای الکترونیک در کشورهای گوناگون می تواند مورد استفاده قرار داده شـود و در مرحلـه تعیـین و تـدوین خـدمات مـورد نیـاز گردشگری الکترونیک و معیارها و مولفه های دیده شده در فرایند برنامه ریزی و طرح ریزی آنها ، می تـوان ایـن موارد را لحاظ کرد. در این بخش مقاله لازم است تا روشهای مورد استفاده در شهرهای تورنتو و چین تایپه بـرای پیاده سازی گردشگری الکترونیک بررسی می شود و مطالعـات صـورت گرفتـه در ایـران نیـز در قالـب مطالعـات پژوهشکده الکترونیک دانشگاه علم و صنعت ایران و در نظر گـرفتن فاکتورهـای اجتمـاعی، اقتصـادی و فرهنگـی ایران ، به ارائه روش خاصی برای ایجاد شهرهای الکترونیک و در بستر آن گردشـگری الکترونیـک ارائـه گـردد. در پایان نیز گردشگری الکترونیک روستای شاهکوه به تفصیل مورد اشاره قرار داده مـی شـود و برخـی مولفـه هـا و خدمات و تسهیلات ارائه شده در آن مورد اشاره قرار می گیرد.
گردشگری در شهر الکترونیک تورنتو:
از نظر محققین و مجریان شهر الکترونیک تورنتو برپایی این امر شامل سه مرحله است :
١-طراحی. ٢-پیاده سازی. ٣-تثبیت .
الف ) مرحله اول :
بر اساس دیدگاه مزبور اولین مرحله از ایجاد شهر الکترونیک طراحی ابعـاد و مشـخص نمـودن اجـزا و قسـمتهای ضروری است که قابلیت اجرایی داشته باشد. طی این فرایند نقاط قوت و ضعف شهر و یا به تعبیری بهتر، فرصتها و تهدیدهای رو در روی شهر در فرایند عملیاتی مشخص می شود. سپس فرصتهای و تهدیدهای موجود با قوتها و ضعفهای مکنون در ساختار شهر انطباق داده می شود تا با شناسایی پتانسیلهای موجـود ، تـلاش شـود تـا از دل تهدیدهای ساختار فعلی فرصتهایی برای توسعه آتی فراهم گردد. پس از این مرحله ، فرصتها و تهدیدها فوق مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار می گیرند و بر اساس آن ، معیارهای لازم و اولیه برای پیاده سازی شـهر الکترونیـک ارائه می شوند.
ب ) مرحله دوم :
در محله دوم باید زیرساختار لازم برای پیاده سازی شهر الکترونیک طراحی شود و از گروههای کاری متخصص در زمینه های مختلف برای عملی نمودن طرح ارائه شده در مرحله اول استفاده گردد. در این راسـتا بایـد چالشـهای طرح نیز مورد شناسایی قرار گیرند و با اتخاذ راهکارهای مناسب حل و فصل شوند تا بتوان شـهر الکترونیـک کـم نقصی داشت . هدفهای عمده این مرحله عبارتند از:
((ایجاد زیرساختار سخت افزاری لازم برای پیاده کردن طرح .
تهیه ضوابط و قوانین مرتبط با امنیت و مالکیت به عنوان بخشی از طرح .
هماهنگ کردن بخشهای مختلف شهری.
کمینه کردن فعالیتهای تکراری انجام گرفته در شهر.
کمینه کردن زمان انجام فعالیتها در شهر.
کمینه کردن کارهای اداری و دفتری با استفاده از سیستم های مکانیزه و بهبود روشها.
یکپارچه سازی فعالیتهای تجاری در پیاده سازی طرح به منظور افزایش کارایی و راندمان .
بهینه سازی منابع موجود شهری.))
مرحله سوم :
آخرین مرحله در ایجاد شهر الکترونیک برقراری و تثبیت آن است . هدف نهایی از ایـن مرحلـه ارائـه یـک محـیط کاملا تکامل یافته ( با توجه به مقتضیات و امکانات موجود) برای فناوری و مدیریت اطلاعات در سطح شهر اسـت .
اجرای این مرحله از نظر عملی نقطه پایانی ندارد و در هر زمـان بـا پیشـرفت در فنـاوری و مـدیریت اطلاعـات و همچنین بالا رفتن سطح نیازهای شهروندان این مرحله به مراحل تکاملی نزدیک می شود. برخی اهداف را که می توان در این ارتباط دنبال کرد، عبارتند از:
تکامل دائمی و بهبود مستمر فناوری و مدیریت اطلاعات .
همگام نمودن فناوری های موجود با نیازمندی ها وسطح توقع شهروندان .
دستیابی به اهداف استراتژیک و دیدگاه های آرمانی پیش بینی شده .
بر طرف کردن نیازمندی های تجاری مختلف بطور همزمان در شهر.
گردشگری در شهر الکترونیک تایپه :
از نظر بنیانگذاران این درگاه اینترنتی برای ایجاد یک شهر الکترونیک سه مرحله را باید پشت سر گذاشت :
الف _ کاربری فناوری اطلاعات در درون فعالیتهای شهری:

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 12700 تومان در 31 صفحه
127,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد