مقاله نقش گردشگری روستایی در توسعه پایدار روستایی

word قابل ویرایش
10 صفحه
دسته : اطلاعیه ها
12700 تومان
127,000 ریال – خرید و دانلود

چکیده
گردشگری فعالیتی است که غیر از مزایای اقتصادی و اشتغال زایی ، تأثیرات اجتماعی و فرهنگی بسیاری دارد. با توسعه گردشگری می توان باعث سطح رفاه زندگی اجتماعات بومی شد. کشور ایران اقتصاد متکی به نفت موجب رکود بخش کشاورزی، مهاجرت روستاییان و از بین رفتن زمین های زراعی و نهایتا نابودی بسیاری از روستاها و رکود بخش کشاورزی و زاغه نشینی در شهرها شده است. به منظور مقابله با این معظلات و برای رونق بخشیدن به فعالیت های اقتصادی و ایجاد رشد و توسعه ای هماهنگ ، بخش های صنعت و کشاورزی را میبایست بازسازی نمود و در کنار آنها در جهت توسعه صنایع دیگر تلاش کرد که گردشگری استراتژی مناسبی در این زمینه میباشد. این مقاله با مرور و بررسی منابع و مطالعات موجود به دنبال بررسی نقش گردشگری روستایی در توسعه پایدار روستایی میباشد و در این زمینه پیشنهاداتی را ارائه میکند.
واژه های کلیدی: گردشگری، توسعه گردشگری، گردشگری روستایی، توسعه پایدار، توسعه پایدار روستایی
مقدمه
گردشگری روستایی از نیمه دوم قرن هجدهم در انگلستان و اروپا ظاهر شد. توسعه گردشگری در نواحی روستایی میتواند بخشی از اشکالاتی را که در نواحی روستایی وجود دارد دفع کند و زمینه ساز رشد اقتصادی، متنوع سازی اقتصاد روستایی، ایجاد اشتغال و درآمد، کاهش مهاجرت های خارجی و امکان جمعیت پذیری، بهبود زیرساخت ها و موارد دیگر در مناطق روستایی بشود (هلند و همکاران ، ۴:٢٠٠٣). گردشگری روستایی منبعی است که گردشگران جذب آن میشوند و صنعت گردشگری از آن کسب درآمد میکند. در بسیاری از مناطق کشورهای پیشرفته و یا در حال توسعه ، گردشگری راه ارزشمند و مهمی برای پشتیبانی و تنوع اقتصاد جوامع روستایی به شمار میآید، مهم ترین هدف توسعه گردشگری داخلی و خارجی توسعه اقتصادی و اجتماعی مناطق جاذب گردشگر است . فرجی سبکبار و همکاران ، ٢:١٣٩٠).
امروزه ، این مسئله آشکار شده که لازمه رسیدن به توسعه ، توجه به روستاها و بخش روستایی به عنوان بخش پایه است . با توجه به اینکه عمده جمعیت فقیر جهان در مناطق و بافت های روستایی کشورهای در حال توسعه زندگی میکنند توسعه و گسترش گردشگری در نواحی روستایی و استفاده از جاذبه های متعدد طبیعی و فرهنگی روستا به عنوان منبع درآمد و معیشت مردم روستا و در عین حال کمک به حفاظت از سرمایه ها و جاذبه های منحصر به فرد طبیعی و فرهنگی روستاست (جمعه پور و احمدی، ٣۴:١٣٩٠).
بر اساس آمار ارائه شده توسط سازمان جهانی توریسم قسمت عمده ای از معضل اشتغال در کشورهای در حال توسعه نیروی انسانی فراوان و سرمایه محدود است ، لذا گسترش صنعت گردشگری در این کشورها مثمرثمر واقع خواهد شد. این صنعت منجر به تأثیرات مختلف اقتصادی، اجتماعی – فرهنگی و زیست محیطی در جامعه میزبان میشود. بدون شک شناخت و دانش نسبت به اثرات این صنعت به برنامه ریزان و مدیران در امر گردشگری در گزینش یک راهبرد مناسب جهت توسعه همه جانبه منطقه کمک خواهد نمود (باباخانی و میرمحمد صادقی، ١:١٣٨۶). گردشگری پیوسته با بخش کشاورزی برای اختصاص بودجه ، زمین و کار رقابت بیشتری میکند و به موجب آن بخش کشاورزی محلی را در یک موقعیت حاشیه ای قر ار میدهد. اقتصادهای کمتر تخصصی و کمتر توسعه یافته نسبت به اقتصادهای توسعه یافته احتمالا کمتر از مزایای گردشگری بهره مند میشوند. اکثر تحقیقات انجام شده تأییدکننده این مطلب میباشند (ویور، ١۵:١٩٩٨).
گردشگری و گردشگری روستایی
لغت گردشگری از کلمه سفر به معنای گشتن اخذ شده که ریشه در لغت لاتین گردش به معنای دور زدن ، رفت و برگشت بین مبدا و مقصد و چرخش دارد که از یونانی به اسپانیایی و فرانسه و در نهایت به انگلیسی راه یافته است . افراد ثروتمند معمولا به اقصی نقاط جهان سفر میکنند تا شاهکارهای هنری را ببینند، زبان های جدید را بیاموزند، با فرهنگ های جدید یا با غذاهای دیگر کشورها آشنا شوند. اصطلاحات “گردشگر و گردشگری” اولین بار در سال ١٩٣٧ توسط جامعه ملل مورد استفاده قرار گرفتند
(عزمی و همکاران ، (۱۵:۱۳۹۰
گردشگری فعالیتی است که غیر از مزایای اقتصادی و اشتغال زایی ، تأثیرات اجتماعی و فرهنگی بسیاری دارد. با توسعه گردشگری می توان باعث سطح رفاه زندگی اجتماعات بومی شد، اما جذب توریست نیازمند مکانیزم های مختلفی است ، یکی از آنها رضایت گردشگران است (هزار جریبی و نجفی، ١٣۴:١٣٩٠).
توریسم همه فعالیت ها و اقداماتی است ، که در ارتباط با فرد گردشگر صورت میگیرد و نیز کلیه فعالیت هایی که یک گردشگر در هنگام مسافرت به مکانی خارج از محل سکونتش انجام میدهد را شامل میگردد. بنابراین ویژگی اصلی توریسم این است که در درجه اول ، به سفری اطلاق میشود که دور از خانه یا محل کار است ، دوم: اقامت کوتاه مدتی است که گاهی ممکن است بدون توقف شبانه باشد (محمدمهدی گودرزی، ٩۵:١٣٨٩).
گردشگری روستایی شامل فعالیت های متنوعی است که گردشگران در نواحی روستایی انجام می دهند. با این حال انواع مختلف آن تحت عنوان گردشگری طبیعی ، گردشگری فرهنگی ، گردشگری بومی ، گردشگری دهکده ای و گردشگری کشاورزی تفکیک و طبقه بندی شده اند (خانی و همکاران ، ۵٢:١٣٨٨).
اداره امور کار امریکا در زمینه گردشگری روستایی تعریف زیر را ارائه کرده است : “بازدید از مکانی غیر از مکان معمول کار و زندگی خود که خارج از محدوده استاندارد آماری شهری است ، در زمانی که فعالیتی غیر از فعالیت کاری در منطقه مورد نظر انجام شود که هدف چنین بازدیدی ممکن است تحقیق ، درمان ، مذهب و … باشد (رکن الدین افتخاری و قادری، ٢٣:١٣٨١).
توریسم روستایی به مجموعه فعالیت ها و خدماتی گفته میشود که در ارتباط با یک شخص گردشگر، در هنگام مسافرت به مناطق روستایی انجام گیرد، گفته میشود و میتواند شامل توریسم کشاورزی، توریسم مزرعه ، توریسم طبیعی و توریسم فرهنگی باشد (محمدمهدی گودرزی، ٩۵:١٣٨٩).
در حقیقت گردشگری روستایی از آن جهت که گردشگری فضا و مکان را با انگیزه های متفاوت مورد استفاده قرار میدهد. فعالیتی پیچیده و چند وجهی است که شامل انواع متفاوتی از گردشگری مبتنی بر مزرعه تا سفرهای آموزشی، گردشگری قومی و فعالیت های مبتنی بر اکوتوریسم چون کوهپیمایی تفریحی-ورزشی میباشد که این فعالیت ها بنا به شرایط محیط های گوناگون با درجات متفاوتی در بسیاری از نواحی روستایی به صورت گردشگری انفرادی و یا خانوادگی با تعداد کم انجام میپذیرد (مومنی و صفریپور چافی، .(۲:۱۳۹۰
گردشگری و اکوتوریسم
اکوتوریسم به عنوان گونه ای از گردشگری دوران پست مدرنیسم که در پی شکل گیری مفاهیمی چون توسعه پایدار تولد یافته است ، با ظرفیت هایی که دارد، می تواند فرصت توسعه روستایی را در همه ابعاد آن ایجاد کند و به عنوان راهکاری اساسی در توسعه روستایی مطرح شود. از سویی دیگر، اکوتوریسم از امکان رشد شایان توجهی در ایران برخوردار است ، زیرا ایران در میان پنج کشور نخست دارای تنوع اقلیمی کامل قرار دارد. این گونه گردشگری مانند گردشگری تفریحی منافی ملاحظات اخلاقی و اجتماعی فرهنگی ایرانیان نیست ، و نسبت به سایر گونه ها نیازمند سرما یه گذاری کمتری در بخش زیرساختهاست (هاشمی، ١٧۵:١٣٨٩).
اکوتوریسم ، یکی از سریع ترین بخش های گردشگری رو به رشد است ، تعریف آن سفر به مناطق طبیعی دست نخورده با هدف خاص یادگیری، توصیف ، و با بهره گیری از مناظر و حیات وحش در اکوسیستم ، و درک تاریخ و فرهنگ های محیط زیست پشتیبانی میشود (لی ، ٧٧۵:٢٠٠٧). اکوتوریسم در مقایسه با گردشگری انبوه دارای چهار مزیت اصلی:
١- تاثیر کمتر بر روی محیط زیست و حفاظت ثبات و تنوع اکوسیستم ،
٢- احترام به فرهنگ محلی،
٣- بهره اقتصادی مستقیم برای جمعیت های محلی، و
۴- حداکثر رضایت تفریحی میباشد (لی، ٧٧٨:٢٠٠٧).
توسعه پایدار روستایی
مفهوم توسعه ی پایدار از سال ١٩٧٢ با تشکیل کنفرانس استکهلم و صدور بیانیه ی محیط زیست انسانی، بعد جهانی یافت و در سال ١٩٩٢، تشکیل کنفرانس سران در ریو و تدوین دستورکار ٢١ (برنامه ی محیط زیست و توسعه برای قرن ٢١) تعهداتی برای کشورهای جهان به وجود آورد (مولایی هشجین و همکاران ١۵٢:١٣٩١). بر اساس گزارش برانت لند، توسعه پایدار عبارت است از: “توسعه ای که نیازهای کنونی جهان را تامین کند، بدون اینکه توانایی نسل های آینده را در برآوردن نیازهای خود به مخاطره افکند

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 12700 تومان در 10 صفحه
127,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد