مقاله در مورد فرش ترکیه

word قابل ویرایش
14 صفحه
8700 تومان
87,000 ریال – خرید و دانلود

فرش ترکیه

شرایط اقلیمی :
ترکیه کشوری آسیایی اروپایی که ۵۷۸/۸۱۴ کیلومتر مربع وسعت دارد( مساحت آن نصف مساحت ایران است) و سی و پنجمین کشور جهان محسوب می شود. ترکیه در خاورمیانه و شمال عربی ایران واقع شده و شامل شبه جزیره آسیایی صغیر (آسیا) و تراس شرقی در شبه جزیره بالکان (اروپا) است که توسط تنگه های داردانل و بسفر و دریای مرمره از هم جدا شده اند. سه درصد خاک ترکیه در اروپا و بقیه در آسیا قرار گرفته و به همین دلیل از گذشته به آن آسیای صغیر
می گویند.

ترکیه سرزمینی کوهستانی بوده و دو همسایه اروپایی و شش همسایه آسیایی دارد. از شمال با کشورهای مشترک الحنافع، در شرق با ایران و عراق، در جنوب با سوریه و در قسمت غربی با یونان و بلغارستان مرز مشترک دارد.
شهرهای مهم ترکیه عبارتند از: آنکارا، بندر استانبول، بندر ازمیر، آدانابا، بورسابا، اسکی شهر، آدرنه، سیواس، ارزنجان، ارزروم.
جمعیت ترکیه: مطابق با آمارژوئیه ۲۰۰۴ جمعیت این کشور ۹۱۸، ۸۹۳، ۶۸ نفر است.
ترک ها:۸۰ – ۷۶% ، کردها: ۲۰ – ۱۴% ، اعراب ۸/۱% ، پناهندگان۳/۱% ، اقلیت های مسیحیان و کلیمیان ۲% .

زبان رسمی: زبان رسمی ترکی است که یکی از قدیمی ترین زبانهای دنیا به شمار می رود. اما زبان های کردی، عربی، ارمنی، یونانی نیز تکلم می شود.
دین: در سال ۱۹۲۴ میلادی دین رسمی جامعه اسلام تعیین شد. ولی در سال ۱۹۲۸ با جدایی دین از سیاست، ترکیه کشوری با دین و حکومت لائیک ( تفکیک دین از سیاست ) معرض گردیده است.
بنابر آمار ۹۸% مسلمانان و ۲% مسیحیان و کلیمیان و دیگر ادیان تشکیل می دهند. بیشترمسلمانان ترکیه سنی مذهب هستند که شامل فرقه های حنفی و شافعی ها هستند که حنفی ها بزرگترین گروه

 کمتر در مناطق شرقی ترکیه که اکثرا نیز کرد هستند ساکن می باشند.
خلاصه تاریخ ترکیه:
هیتی ها اولین گروه از ساکنین این منطقه بوده اند که حکومت پادشاهی را تشکیل دادند. هیتی ها دارای تمدن درخشانی بودند سنگ نوشته های زیادی از آنها باقی مانده است.
اقوام لیدی نیز در این منطقه سکونت داشته اند. لیدی ها قومی صنعت گر بودند که به ویژه در رنگرزی شهرت بسیار داشتند. کوروش پادشاه ایران آخرین پادشاه لیدی را شکست داد و این سرزمین مدتها ضمیمه امپراطوری ایران گردید. اقوام متعدد هند و اروپایی و دیگر اقوام همچون یونانی ها، ترکمن ها، ارمنها، کردها و عرب ها و خلاصه بسیاری از اقوام مختلف با فرهنگ
و صنایع بومی خود کوهستان های آناتولی را مورد تعرض قرار داده و یا به این منطقه مهاجرت
کرده اند. و برای مدتی حتی کوتاه بر ساختار سیاسی، اقتصادی و هنری آن سرزمین تاثیر گذاشته اند. بسیاری از این اقوام دارای تمدن های بسیار درخشان تری نسبت به ساکنان اولیه آن بوده اند.
که اغلب دارای هنر و صنعت پیشرفته قالی بافی نیز بوده اند. بنابراین بسیاری از نقوش
و طرح های موجود در فرش های ترکی از تداخل نگاره ها و نقوش هنرهای مختلف اقوام مهاجم
یا مهاجر به وجود آمده است. از طرفی نمی توان تاثیر پذیری ترکها را از ه

نر قالی بافی ایران نادیده گرفت و یا در انتقال هنر قالی بافی از ایران به ترکیه تردید کرد.
تاریخچه فرش بافی ترکیه:
قبل از وجود ترکیه در آناتولی، روم شرقی فرش های نرم با بافت مسطح و دارای نقش گل دار را می بافته اند، البته آن تکنیک خیلی دقیقی که آنها استفاده می کرده اند یک معما باقی ماند. این سوال که آیا قالیچه ها سفت بوده اند و یا اینکه صرفا نرم بوده اند مربوط به گره ها و برش بافته ها است.
ترکیه یکی از مناطقی است که در هنر قالی بافی دارای پیشینه است. ترکیه با ایران و قفقاز که از نظر هنر قالی بافی در جهان جایگاه ویژه ای دارند، همسایه است. پس مشاهده تاثیر قالی بافی ایران و نقوش متنوع قفقاز در فرش ترکیه طبیعی است.

در حدود هفت قرن قبل بود که اروپائیان علاقه خود را نسبت به فرش های شرقی ابراز کردند. ترکیه اولین کشور پاسخگو به سلیقه اروپائیان برای این پوشش دهنده ی نرم و باشکوه و جلال بوده درقرن شانزدهم و زمانی که قالیچه های ایرانی به طور عمده برای همه نا شناخته بودند، فرشهای ترکیه ای، در بین خانه های اشراف زادگان، اثاثیه ای نو ظهور بوده مجموعه شناخته شده یking
henry v و پسرش که مالک جین هایی از فرش های ترکیه ای هستند در برگیرنده همین مسئله است. این فرشها دارای منگوله هایی با جذابیت کم نظیر، با ظرافت و طراحی کمتر و دقت رنگ کمتری نسبت به نوع ایرانی هستند و اغلب آنها دارای طراحی مبهم و معما گونه هستند، که گفته
می شده است آنها از یک سیستم باستانی سمبلیک استفاده می کرده اند.
با توجه به ادبیات روم شرقی، یونان و آمریکایی ها، در آسیای صغیر حتی قبل از ظهور مسیح فرش بافته می شده است. اگر چه قدیمی ترین نوع شناخته ی شده آن به هفتصد سال قبل بر می گردد، که در آن زمان منطقه تحت تصرف ترکها بوده است.
فرش ترکیه از گذشته تا به امروز گرایش انکار نا پذیری به نقوش هندسی دارد. شاید یکی از این دلایل نفوذ طرح های اقوام بیابان گردی باشد که این منطقه را مورد تهاجم قرار داده اند. و به اعتقاد برخی نیز شاید این امر متاثر از اعتقادات و مذهب ترکان باشد. چرا که اغلب ترک ها سنی مذهب

هستند و بر اساس اعتقادات مذهبی خود مجاز به به نمایش تصویر انسان و حیوانات و سایر اشکال طبیعی و زنده در فرش نبوده اند. اما ایرانیان در این امر محدودیتی نداشتند و به همین دلیل برخی از فرش های نفیس بافته شده در آسیای صغیر، در اثر مراودات و سکونت گاههای میان ایرانیان و ترکان و برگرفته از هنر ایرانی است و طرح های گردان و ملهم از طبیعت، از نشانه های آن
می باشد. معرض و طبقه بندی فرش ترکیه به علت خصوصیات خاص آن و از همه مهمتر گرایش

بیش از اندازه به فرش های هندسی کاری بسیار سخت است. اصولا کاربرد کلمه نقوش استلیزه نیز در مورد بسیاری از نقوش آن باید با احتیاط صورت گیرد. زیرا که هویت اصلی بسیاری از
نگاره ها برای ما مهم است. به این ترتیب نمی توان نقوش فعلی را استلیزه یا تجدید یافته نقوش و حتی اشکال اشکال حقیقی دانست. در واقع کاربرد نماد ( سمبول ) و موارد مشابه نیز برای طرحهای فرش ترکیه تا حدودی باید با احتیاط همراه باشد. زیرا اصولا سمبولیسم نیز به آن مفهومی که در فرش های چین و ترکستان وجود داشته و دارد، در این منطقه رایج نبوده و نیست.
فرش های قدیمی ترکیه:
قدیمی ترین فرشهای ترکیه از قرن ۱۳ تا ۱۷ میلادی را می توان به سه گروه تقسیم نمود.

الف) قالی های قرن سیزده میلادی یا قالی های سلجوقی.
قدیمی ترین نمونه های شناخته شده فرش ترکیه شامل چهار فرش و دو قطعه پاره فرش است. احتمال داده می شود که این فرش ها در زمان حکومت سلطان علا الدین( ۱۲۳۶- ۱۲۱۹ میلادی ) برای مسجد قوینه بافته شده اند. قدر سلم این قالیها مربوط به زمان سلاجقه روم است که حکومت آنان در قوینه، در قرن پانزدهم میلادی توسط ترکان عثمانی ساقط شد. نقوش این فرش ها کاملا هندسی است و در حاشیه دو قطعه از آنها نوشته هایی شبیه به خطوط کوفی وجود دارد. رنگ های استفاده شده در این فرش ها نیز عمدتا آبی، قرمز و زرد می باشد. این قالی ها که به قالی های قوینه شهرت یافته اند، قدیمی ترین قالیهای بافت ترکیه می باشند که گره قیوردس یا همان گره ترکی در آنها به کار رفته است. این فرش ها در موزه اوقاف استانبول نگهداری می شوند.

ب) فرش های قرون ۱۴ و ۱۵ میلادی یا فرش های حیوان و پرنده دار:
در نقاشی های ایتالیایی قرون ۱۴ و ۱۵، تصویر فرش هایی دیده می شود که روی آنها تصاویر حیوانات و پرندگان با خطوط هندسی در کادرهایی مستطیلی شکل یا هشت ضلعی کشیده شده است. این فرش ها در ایتالیا مورد توجه بوده و از طریق شهرهای ونیز و جنوا از آسیای صغیر وارد ایتالیا می شدند. از این فرشها تنها سه نمونه باقی مانده است که همگی دارای گره ترکی هستند . قدیمی ترین آنها قطعه ایست که در منطقه فسطاط مصر پیدا شده و متعلق به قرن

چهاردهم میلادی بوده و هم اکنون درموزه متروپولیتن نیویورک نگهداری می شود و احتمال داده می شود بافت ترکیه باشد. این سه فرش دارای نقوش تزئینی هستند که از شکل یک پرنده به رنگ نارنجی، سبز و قرمز در داخل هشت گوشهای سبز و آبی تشکیل یافته است. فرش های دیگر که با تصویر پرنده در داخل مناطق جداگانه کشیده شده و مانند کاشی کف اتاق می باشد، در نقاشی های قرن چهاردهم دیده
می شود. از جمله این نقاشیها یکی با نام « ازدواج عذرا » کار نیکولودابواوناکورسو در گالری ملی لندن و دیگری نقاشی بشارت تولد مسیح بر دیوار کلیسای « سانتیسیما آنونزیانا » در شهر

فلورانس ایتالیا است.
در موزه تاریخی استکهلم نیز یک قطعه فرش از این نوع وجود دارد که متعلق به قرن ۱۵ میلادی است. این فرش که در کلیسای ماربی پیدا شده و به همین نام نیز شهرت یافته است، دو منطقه کاملا مشخص به صورت هشت ضلعی دارد که داخل آنها تصویر پرندگان رو به رو با اسلوب هندسی کشیده شده و بین آنها درخت نخل ترسیم شده است. نظیر همین فرش با تفاوت در تصویر حیوانهای آن ، در موزه برلین موجود است. در این فرش که بار هم مانند فرش ماربی از دو منطقه هشت گوش تشکیل شده، در داخل هر منطقه تصویر جنگ بین اژدها و پرنده عنقا ترسیم شده است که احتمالا از هنر چین اقتباس شده است.

ج) فرش های قرون ۱۵،۱۶و۱۷ میلادی
بسیاری از فرش هایی که از قرون سیزدهم میلادی به بعد توسط تجار ایتالیایی و ونیزی به کشورهای اروپای غربی فرستاده شدند، مورد توجه نقاشان اروپایی قرار گرفتند و زیبایی و جلوه بعضی از طرح های هندسی این قالی ها الهام بخش آنها شد. نقاشانی همچون یان وان ایک، مملینک، مابوزه، مورانی، گیرلاندو، آندره سولاریو، ویلیام لارکین، رافائل دلگاربو و بالاخره دو تن از معروفترین آنها به نامهای لورنز و لوتو و هانس هولاین. مخصوصا این دو نقاش آخری از طرح های این قالی ها در کارهای خود استفاده کرده اند. بعدها و حتی امروز نیز به نام آنها شهرت یافته است. طرح هایی با نام «لوتو» و «هولباین». فرشهایی طراحی شده از نقاشی های هنرمندان، امروزه معیار مناسبی برای تعیین فرش های کهنه ترکیه و طبقه بندی آنها می باشد. و کار شناسایی

قالیهای آن سرزمین را آسان تر نموده است. از قرن ۱۷ میلادی به بعد می توان طرح های مختلفی را برای فرش ترکیه برشمرد که هر یک از آنها دارای ویژگی های خاص خود می باشند. اما همانطوری که قبلا گفته شد اغلب فرش های مناسب ترکیه با اسلوب هندسی طراحی شده و تفکیک آنها تنها از روی برخی ویژگی های بافت مناطق تولید شده میسر می باشد.
اصطلاحات رایج در فرش بافی ترکیه:
۱- قالی های بافت کارگاه های سلطانی (شاهی) ۲- قالی های دارای نقش هندسی معروف به قالی های دمشقی ۳- فرش های ترانسیلو اینایی ۴- قالی های کریولی/ کریولیی ۵- هلباین ریزگل
۶- قالی های مملینگ گل ۷- قالی های چرخدار ۸- قالی کیهول یا بیلیتی ۹- فرش های قبیله ای ۱۰- فرش های دهکده ای ۱۱- قالیچه های سلجوقی ۱۲- فرش هایی با نقش حیوانی

۱۳- فرش های عثمانی ۱۴- فرش های Holbain 15- فرش های para-Mamluk (نیمه مملوک) ۱۶- قایچه های منسوخ (کهنه) ۱۷- فرش های گلدار ۱۸- نمونه های درباری
۱۹- قالیچه های نماز درباری عثمانی ۲۰- ushakهای ستاره ای ۲۱- قالیچه های نماز ushak 22- قالیچه های selendi 23- قالیچه های snyrna 24- قالیچه های قیوردز ۲۵- قالیچه های karapinor 26- فرش های محرابی ترکیه
توضیح چند مورد از اصطلاحات:
هلباین ریز گل: بدون شک اوشاک یکی از مهمترین مراکز تولید این فرش ها بود. طرح آن
( یک ستاره هشت پر است که در یک هشت ضلعی قرار گرفته. این هشت ضلعی ها که سر تا سر متن فرش به طور منظم پراکنده اند در اطراف آنها خطوط شبیه به اسلیمی، یک هشت ضلعی ایجاد می کند که گره های شبیه به عدد ۵ فارسی در این هشت ضلعی دیده می شود.
قالی های مملینگ گل: گروهی دیگری از قالی های تقریبا همزمان با کریولی که از ردیف های ترنج کوچک ( چنگک دار ) تشکیل شده است که از قرن پانزده میلادی هانس مملینگ آنها را به تصویر کشیده و این نقش به مملینگ گل شهرت یافته، این نقوش منحصرا مختص قالی های ترکی نبوده و مشخص شده که اصالتا مختص ترکمن ها و یا قفقازی هاست.

فرش های محرابی ترکیه:
تعریف قالی محرابی: قالی محرابی عبارت است از قالی کوچکی۱×۳۰/ا متر آماده شده است. برای محیا کردن مکان پاک شرعی که از هر مسلمان معتقدی طبق شعاعر مذهبی اش درخواست شده است. تا در آنجا برای عبادت به خاک بیفتد در عمل هر قالی که تمیز باشد می تواند برای عبادت به کار برود. اما اندازه سجاده ای که در ابتدا بنا گذاشته شده بود راهنمایی شده، برای ایجاد طرح مخصوص که مناسب این منظور باشد.
نخستین قالی های محرابی در قرن ۱۶ میلادی می باشند که در شهر اوش

اک این قالی ها بافته شده است و تقریبا در تمامی مراکز عمده تولید فرش که جمعیت مسلمان را دارند فرش هایی در اندازه های کوچک برای استفاده به هنگام انجام فرایض دینی روزانه ( نماز) تولید می شوند. مراکزی چون کولا، قیوردز(گیوردس)، برگاما، ملاس، موجور، قوینه، لادیک و پاندرما بافته می شود.
اندازه های مخصوصی از این قالی ها را در ایران جانماز و در ترکیه (نمازلیق) و اعراب به آنها سجاده می گویند.
قالی های محرابی بسته به محل تولید اندازه های متفاوت دارند.
در بعضی از آن مناطق، اینگونه قالیچه ها در اندازه های کوچک ۱۰۰×۸۰ سانتی متر ودر مناطق دیگری گاه در اندازه های ۱۵۰تا ۱۲۵ سانتی متری عرض و ۱۳۰ تا ۱۸۰ سانتی متری طول تولید می شوند.البته مشهورترین نمونه قالیچه های محرابی ترکیه مربوط به مناطق قیوردز، کولا و لادیک می باشند. قیوردز در فاصله ۲۰۰ سانتی متری شمال شرقی از میرواقع و نام خود را به گروه ترکی داده است. قالیچه های محرابی بافت قیودز از لحاظ کیفیت بافت مرغوب تر از تولیدات مناطق کولا و لادیک می باشند. این قالیچه ها به سبب مورد استفاده خواص آنها طرح و نقش خاصی نیز دارند.

طرح و نقش این قالیچه ها شامل یک محراب است که طاق آن از هر دو پهلو ( طرف) روی یک یا دو ستون قرار دارد و قندیلی به شکل گلدان از راس آن آویزان شده است. البته در برخی از نمونه ها قندیل تبدیل به گلدانی پر از گل شده و با زنجیر از سقف محراب آویزان است. در برخی دیگر از نمونه ها چند شاخه گل از سقف محراب آویزان است. رنگ زمینه اغلب قرمز یا آبی است. زمینه محراب گاه با نقش های از گل یا برگ های هندسی پر شده است. محل ایستادن نماز گذاران در بعضی از نمونه ها توسط یک یا دو اسلیمی مشخص شده است. در حاشیه برخی از قالیچه های

بافت قیوردز دعاهایی به زبان ترکی مخلوط با کلمات و عبارات فارسی بافته شده است. به همین دلیل اغلب بافت این نوع قالیچه ها را به فرش بافان ایرانی ساکن آناتولی نسبت می دهد.
طرح و نقش قالی های محرابی در طول سالها دست خوش تغییر و تحول شده اما محراب همچنان به عنوان عنصر اصلی طرح باقی مانده است. قالیچه های محرابی دارای زمینه ساده در قسمت محراب دو ستون و یا یک قندیل آویزان از وسط محراب هستند. که در قالی های قدیمی محرابی قیوردز قسمت اعظم زمینه را محراب پر کرده که رنگ آن اغلب سورمه ای، قرمز یا لاکی، کرم
( استخوانی) است. در این فرش ها پود از جنس پشم تاب نخورده و یک لا است که اغلب به رنگ قرمز است. فرش های محرابی ملاس دارای رنگ های گرم با زیبایی استلیزه شده و نقش های هندسی و یا رنگ های مثل کهربای روشن، قرمز اخرانی، خاکستری تیره، اکر و زرد متمایل به سبز هستند( رنگ های زرد متمایل به سبز در منطقه ای، مخصوصا در ملاس استفاده می شود) بافندگان هندی نیز هم اکنون طرح های ملاس را تولید می کنند.

فرش های پرزبلند ترکیه: فرش های پرز بلند آناتولی مرکزی به ویژه در نواحی اطراف کارا و آبروک بسیار متداول است. رنگ های طبیعی و روشن، طرح های ساده و پرزهای نرم گبه از ویژگی آنهاست.
هر کدام از کشورها نامهای مختلفی برای چنین بافتها دارند مثلا :
در قفقاز( زاکاتالا )، ازبکستان ( جالکهیر) و در ترکیه ( تولو) که به معنی پوست خرس می باشد.
مشخصه بافتهای تولو: گره نا منظم بلند می باشد. که یادآور این نکته است که این نوع بافته های قدیمی و همچنین ابتدائی ترین بافته هایی است که تا به حال شناخته شده و وجود داشته است. پشمهای طبیعی همراه با رنگ های روشن و ثابت در کنار یکدیگر قرار گرفته و همراه با گره متراکم فرش های اینچنین ایجاد کرده است. تا در بسیاری از کشورهای آسیایی مورد توجه قرار گیرد.
ماده اصلی در واقع پشم گوسفند است که از رنگ های متنوع از جمله رنگ عاج طبیعی و یا

چیزهای دیگر تیره می شوند. نه تنها پشم گوسفند را می توان در این نسوج بافت بلکه پشم بز که الیافی زخیم تر و محکم تر است هم دیده می شود اما به عنوان الیاف ساختاری به ویژه برای محکم نگاه داشتن چله ها، نیز از ابریشم های بیشتر و پشم های بلند تر در پرز استفاده می شود.
عاج روشن، قهوه ای، خاکستری استفاده می شود. نوع گره قرینه دار است که با عنوان گره جوفتی نیز می گویند بدون هیچ طرح و نقشه ای.
مناطق مهم فرش بافی ترکیه در سه دهه اخیر:
۱- اوشاک ۲-لادیک ۳- میلاس ۴- قیوردز ۵- برگاما ۶- کولا
آناتولی غربی: استانبول، هرکه، برگاما، پاندرما، بورساناازمیر، مگری، ملاس، ادشاک، اسپارتا.
آناتولی مرکزی: لادیک، قوینه، کیسری، نیده

.
آناتولی شرقی: ارزروم، یوروک، سیواس.
شهر ازمیر به تولید فرش هایی برای صدور به غرب مشهور است.
و در شهرهای اوشاک، کولا، ملاس، لادیک، پاندرما، برگاما، قیوردز، قوینه از طرح های محرابی می بافدند. فرش معروف لادیک در شهری به نام لادیک واقع در شمال کینا در قلب آناتولی تولید
می شود و قسمت اعظم درآمد در این منطقه از طریق دامداری حیوانات، کشاورزی و تولیدات فرش می باشد.
کینا و لادیک قدیمی ترین شهرهایی هستند که در آنها تولیدات فرش وجود داشت. و هنرمندان ایرانی و عرب برای تجربه کردن این صنعت و هنر به آنجا روی می آورند. فرش ها از جنس پشم هستند رنگ های روشن و داشتن ۲۵۰۰۰۰ گره در متر مربع از ویژگی های آن به شمار می رود.
مواد اولیه:

شامل پنبه، پشم، ابریشم:
پنبه: ترکیه در تولید پنبه نیز جایگاه ویژه ای را در سطح جهان به عهده دارد. محصول پنبه در مناطق اژه، مدیترانه، جنوب شرقی، آناتولی مرکزی تولید می شود. پنبه بعد از گندم مهمترین محصول کشاورزی ترکیه محسوب می شود.
پشم: ترکیه از صادرکنندگان قدیمی پشم شمرده می شود ولی آمار تجارت خارجی این کشور در سالهای اخیر حکایت از فزونی واردات بر صادرات این ماده دارد. در سال ۱۲۸۰ ترکیه حدود ۶هزار تن انواع پشم و نخ پشمی وارد کرده تنها حدود ⅓ آن یعنی ۲هزا تن صادرات داشته است.
میزان تولید پشم در همین سال برابر ۶۰هزار تن پشم نشسته و یا ۳۳هزار تن پشم شسته بوده است. در گلیم و قالی استفاده از کتان برای چله معمول تر و مرسوم تر می باشد و برای پود استفاده از پشم مرسوم است. زیرا در چله مواد مصرفی باید قدرت کشش لازم را داشته باشند تا بر اثر کششی که به نخ چله وارد می شود، پاره نشود و کتان این نقش را به راحتی ایفا می کند، در صورتی که پشم قدرت کمتری دارد و کمتر فرشی است که تار آن از پشم باشد. در فرشها برای پود کلفت و نازک از کتان استفاده می شود.

ابریشم: ابریشم هم به صورت طبیعی و هم به صورت مصنوعی مورد اشتفاده قرار می گیرد. ابریشم مصنوعی به هیچ وجه کیفیت ابریشم طبیعی را ندارد ولی از نظر ظاهر کاملا به هم شبیه هستند. استفاده از الیاف ابریشم مصنوعی در قالیهایی با تار کتان رواج دارد. بهترین ابریشم در منطقه بورسا تولید می شود. مرغوبترین ابریشم، ابریشمی است که از هر قسمت اول پیله بدست
می آید. آمار دقیقی از تولید ابریشم دراین کشور نداریم ولی ترکیه از تولید کنندگان معروف فرشهای ابریشمی است. و در این زمینه فرش های مرغوبی تولید می کند که اغلب قیمت آنها از فرش های ابریشمی ایران بیشتر است. در سال ۱۹۸۰این کشور بیش از ۱۱هزار متر مربع فرش ابریشمی به بازارهای آلمان، انگلستان و فرانسه صادر کرده است و از آنجا که ترکیه از صادرکنندگان بزرگ فرش های ابریشمی است و ابریشم جز اقلام وارداتی آن نیست می توان تصور کرد که از نظر تامی

ن داخلی این ماده کمبودی ندارد.
طرح: فرش های ترکیه اسلوب اصلی نقش آنها بر پایه طرح های هندسی و شکسته قرار دارد و سری دیگری از طرحها از نقوش گردان و گل و برگ های طبیعی می باشد. طرحها و تصاویری از حیوانات و انسان در برخی از فرش های نفیس بافته شده در آسیای صغیر، در اثر مراودات و سکونت گاههایی میان ایرانیان و ترکان و برگرفته از هنر ایرانی است و طرح های گردان و ملهم از طبیعت، از نشانه های آن می باشد. و گرفته شده از طرح های ایرانی است. و طرح های محرابی نیز و طرح های قدیمی و لا ینفک فرش های ترکیه و نگارهایی مانند برگهای نخل و لاله و زنبق و برگ های شعله ای و گلهای گرد هشت پر نیز از تزئینات رایج در فرش ها است.

رنگبندی : رنگ سلط بر قالیچه های ترکی شامل رنگ اولیه قرمز روناسی و زرد و رنگ ثانویه آبی و دیگر رنگ ها است. به ندرت مجموع رنگ های به کار رفته در فرش های ترکی به ۱۰ رنگ می رسد و قالیچه های آناتولی دارای وسعت رنگ کمتری نسبت به فرش های ایرانی داشتند.

رنگ های مورد مصرف برای بافت فرش در ترکیه بیشتر از گیاهان، ریشه و پوست درختان تهیه می شود. برای تهیه رنگ آبی از گیاه نیل و رنگ های قرمز، صورتی، نارنجی، بنفش را از روناس بدست می آوردند. قرمز دانه که رنگ قرمز مایل به آبی از آن بدست می آید. و یک نوع قرمز دیگر از گیاه مادررد بدست می آید که در غرب و مرکز آناتولی رشد میکند. آلبالویی یک رنگ وارداتی است که قیمت قالیچه را گران می کند و در نتیجه از آن خیلی کم استفاده می شده است. فرش های بافته شده قبل از۱۸٫۴۰٫ رنگ زرد از به هم پیوستن سماق، زعفران، پوست پیاز و انار بدست می آوردند و بعضی اوقات از باقی مانده های انگور استفاده می کنند. برای رنگ زرد روشن از گل داوودی و

باکترون( این گیاه تنها در ترکیه پرورش داده می شود و از ترکیب آن با زاج سفید برای زرد پررنگ استفاده می شود.) رنگ قهوه ای و سبز از پوست گردو. البته در برخی موارد برای بدست آوردن رنگ سبز ۲بار غوطه ور سازی انجام می دادند ابتدا در زرد و سپس در آبی و آن را رنگی گران می دانستند که در فرش های لوکس به کار می رفت. رنگ سیاه و قرمز پررنگ از پوست انار، استفاده می شود. و برای رنگرزی در فرش های ماشینی از گیاه سوپرج استفاده
می شود که این گیاه هم تنها در ترکیه به عمل می آید.
اولین رنگ جوهری در سال ۱۸۵۶ استفاده شد. Alas ، اولین رنگ جوهری بود که رنگی مثل بنفش یا قرمز مایل به آبی بود.

« رنگبندی فرش های ترکیه به سه دسته تقسیم می شود»
۱- غالب قالیچه های غرب ترکیه آبی و قرمز هستند و رنگ های بژ و زرد نقش دوم را ایفا
می کنند. شرق ترکیه از رنگ های بنفش و نخودی استفاده می کنند و دارای زمینه تیره تری نیز می باشند. قهوه ای و قرمز و آبی کم استفاده می کنند. البته لازم به ذکر است که رنگ سفید نیز در قالی های شرق ترکیه نیز استفاده می شود. در ناحیه مرکزی بیشتر از رنگ زرد و پرتقالی و بنفش استفاده می کنند.

این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید
word قابل ویرایش - قیمت 8700 تومان در 14 صفحه
87,000 ریال – خرید و دانلود
سایر مقالات موجود در این موضوع
دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد